رحيمداد کليوال راټول کړي وواو بښنه يې ترې غوښته، ځکه چې ديو نامالومه سفر تکل يې کړی و. د چينې په سر شفيقې بهر ته په قاچاقي لارو د ځوانانو تګ له خطرنه ډک او د الله داد په لټه پسې يې د رحيمداد سفر بې نتيجې و ګاڼه. رحيم او ملا اکبر ته په عذر ورغلي وو. اکبر وويل که کريم ورسره ښه رويه کړې وای، د پسه تاوان يې ترې نه غوښت. فتح خان د غره نه رغښتې تيږه، د کليوالو لپاره لويه ستونزه وګڼله. ملا ددريو واړو کليو دمشرانو راټولېدل او ددې ستونزې دحل لار پيدا کول اړين وبلل. سرورخان هم دشاوخوا کليو جرګه او دهغوئ پرېکړه کول ددې ستونزې داوارۍ لپاره غوره وګڼله.  | | | سرورخان اکبرته وويل چې دکليوالو جرګه کېدل دتيږې دستونزې دحل لپاره غوره لارده. |
ناظر عابدې ته وويل چې کوژدنې يې د ولسوالۍ له بازاره کډه کړې او د نوي کور پته يې د نسيم د بې پروايۍ په وجه ورکه شوې ده. له نسيم نه دناظر د کوژدنې د کور پته د ولسوالۍ په بازار کې ورکه شوې ، خو ناظر هغه کاغذ په برکلي کې لټوي. |