ناظر با ديدن حميده تصور می کند که قند و دسمال نامزادی اورا آورده اند.

گلالی و حميده از بی بی گل می خواهند تا برای شان شيرينی ماه جبين را دهد، بی بی گل از رضايت دختر می گويد که بايد يکبار ناظر را از نزديک ببيند .

قسمت اول:

ناظر با ديدن پندکی در سر حميده تصور می کند که قند و دسمال نامزادی اورا آورده اند، ولی گلالی اين تصور را غلط پنداشته می گويد که خانوادۀ دختر بعد از ديدن ناظر تصميم خواهند گرفت.

گلاب شاه از بی بی گل می پرسد که آيا ماه جبين ناظر را که در خانه آمده بود، ديد يا خير؟ بی بی گل جواب مثبت داده و از رضايت او ياد می کند.

روز بعد بابا اسلم از گلاب شاه در مورد شيرينی و قند و دستمال که در روی اتاق گذاشته شده است سوال می کند، گلاب شاه آنرا مربوط ماه جبين خياشنه اش می داند که با ناظر نامزاد شده.

قسمت دوم:

اما در خانۀ جانباز، شمس غمگين است که مبادا باز هم آدم خان به پدر و پدر کلانش صدمه رساند، غوتی از نرسيدن جانباز مشوش است که در همين وقت صدای چندين فير به گوش می رسد.

	جانباز با پريشانی وارد خانه شده از فيری های می گويد که او را نشانه گرفته بودند.

جانباز با پريشانی وارد خانه شده از فيرهای می گويد که او را نشانه گرفته بودند.

لعلباز گمان می برد اين کار از سوی ملک آدم خان صورت گرفته باشد، جانباز با تاييد بر ملک آدم خان قصوری می خواند.

جانباز و لعلباز در يک چقری برای آدم خان کمين گرفته اند، لعلباز متوجه می شود که شخصی به سوی آنها در حال نزديک شدن است.

عاطفه به وارخطايی نزد غوتی آمده و از موجوديت جانباز و لعلباز در خانه سوال می کند. غوتی اظهار بی اطلاعی می کند. عاطفه از کمين گرفتن هردو می گويد که در همين حال صدای فير به گوش می رسد.

قسمت سوم:

شفيقه به گلالی می گويد که زنان و دختران قريه، فاطمه را زخم زبان می زنند که مرض وی از اثر مقاربت جنسی نا مشروع به وجود آمده است. گلالی اين سخن را رد می کند.

	گلالی به زنان و دختران واضيح می سازد که ايدز از انتقال خون هم بوجود آمده می تواند.

روز بعد گلالی بالای چشمه به زنان می فهماند که مرض ايدز جانداد از خون شخصی ملوث به ايدز سرايت کرده که بعد مرض جانداد به فاطمه انتقال گرديده است.

فاطمه، شفيقه را خوشبخت می خواند که می تواند همواره بالای چشمه برود. شفيقه می گويد که فاطمه نيز اين کار را کرده می تواند زيرا گلالی اين غلط فهمی آنها را رفع کرده است.