بهادرشاه وثمرگل درحاليکه نشه اند قمارمی زنند . در همين حال نسيم می آيد، ثمرگل باديدن وی دست پاچه شده می خواهددرگوشۀ خودرا پنهان کند.

قسمت اول:

نسيم وی را نصيحت می کند نه بايدباانسان های مثل بهادرشاه گشت و گذارنمايد، زيرا وی آدم نشه يی وقمار باز است. ثمرگل با تاييداز او می خواهد به جاندادچيزی نگويد.

بی بی گل با ديدن عکس بهادرشاه می گريد. گلاب شاه می گويد برای دريافت بهادرشاه تلاش زياد نمود، اما موفق به دريافت وی نشد.

گلاب شاه باز هم برای دريافت بهادرشاه به بازارولسوالی می رود که با نسيم مواجه می شود. نسيم می گويد وی محل بود و باش بهادرشاه رابرايش نشان خواهد داد.

قسمت دوم:

قصدگرفتن و دشمنی زندگی را تلخ می سازد، بايداز صلح و صفا کار گرفت!

از سوی ديگر گلالی به سرورمی گويدکه جانباز ملک آدم خان را به مرمی زده ودرکلنيک بستر است و علاوه می کند هرگاه اين منازعه حل نشود، عاقبت خوب نخواهد داشت.

ملک آدم خان درحاليکه درکلنيک بستراست با قهرمی گويد قصدخود را از جانباز خواهد گرفت.

گل محمدمی گويد قصدگرفتن و دشمنداری زندگی انسان راتلخ می سازد، بايداز صلح وصفا کارگيرفت.

شب است، غوتی وشمس درخانه تنها مانده اند. شمس که ترسيده گريه می کند. غوتی اورابه آرامش دعوت می کند که ناگهان دروازۀ حويلی کوبيده می شود.

قسمت سوم:

درگوشۀ ديگرقريه ناظر برگ های نهال ها را برای گوسفندانش می ريزد. رحيمداد او را ملامت کرده می گويد اين کار به درختان صدمه می رساند.

بابااسلم ورحيمداد، کنارآسياب چای می نوشند که ناظربه طرف آنها نزديک می شود.

	بهادرشاه وثمرگل قمارمی زنند . دراين اثنا نسيم می آيد،ثمرگل باديدن وی وارخطا می شود.

رحيمداد چاينک را پنهان کرده می گويد روادارنيست ناظر چای بنوشد زيرا وی ظالم است و برگ های نهال ها را برای گوسفندان خود می ريزد.

بابااسلم نيز با نکوهش کردن کار ناظر به الله داد توصيه می کند رمه اش را به چار اطراف مکتب نبرد.

زيرا ناظربرگ های درختان مکتب را به گوسفندانش ريختانده، مبادا او مقصرپنداشته شود.