Shabiki wa pekee aliyeisaidia klabu yake kupata ushindi

Tiago Rech ameshabikia Santa Cruz kwa muda mrefu sana hadi akapata umaarufu wa kushabikia peke yake. Lakini hivi sasa, katika siku ya mwisho ya michuano ya Campeonato Gaucho Serie A2 ya 2023, hawezi kuvumilia kufanya hivyo.

Msimu wa klabu hiyo ya Brazil umekuwa hivi: mkwaju mmoja, penati moja ili kusuluhisha mikwaju ya penalti na kuirejesha klabu kwenye ligi kuu ya taifa kwa mara ya kwanza baada ya muongo mmoja.

Kwa Tiago, ingawa, huu ndio mwisho wa michuano mikubwa zaidi - mapenzi ya maisha ambayo yamempeleka katika sehemu ambazo hangeweza kufikiria.

Imemletea muda mfupi wa umaarufu duniani, kuimarika kwa Meneja wa Kandanda hadi kuwa rais wa klabu katika miaka yake ya 20 kabla ya kukabiliwa na matatizo ya kifedha na msongo wa mawazo huku wakishuka daraja na kukaribia kusahaulika.

Lakini hii sio hadithi ambayo inastahili mwisho usio na furaha. Kiungo Mauricio anachotakiwa kufanya ni kufunga na hadithi imekamilika. Katika uwanja Tiago Rech anafuatilia na kusubiri.

Ni kitendo kutahicho cha kufualilia mchezo na kusubiri ambacho kilimletea Tiago umaarufu wa dakika 15 ulioendeleza fani yake miaka 21 iliyopita.

Rech aliyezaliwa mitaa iliyo karibu na uwanja wa klabu unaochukua watu 5,000 huko Santa Cruz do Sul, alikuwa mara kwa mara kwenye ngazi halisi za Estadio dos Platanos kutoka umri wa miaka 10, akila hot dog na kutazama timu yake ikicheza na baba yake.

Alipokuwa kijana, shule, chuo kikuu na kazi kwenye gazeti hatimaye ilimpelekea kuishi katika mji mkuu wa jimbo la Porto Alegre umbali wa kilomita 120 na kupunguza nafasi ya kushabikia michezo.

Lakini, mnamo 2012, Santa Cruz alikuwa na mechi ya ugenini dhidi ya Gremio katika jiji lake jipya la makazi - fursa nzuri ya kuwa ugenini na mashabiki wenzake wa Galo kushuhudia timu yao ikimenyana na moja ya timu kubwa za jimbo hilo. Haikufanikiwa jinsi alivyopanga.

"Mchezo ulikuwa uanze saa 9 alasiri kwa hiyo nilitoka kazini mwendo wa saa nane na kwenda peke yangu, kwa miguu huku nikificha fulana yangu ya Santa Cruz kwenye koti langu kwa sababu kungekuwa na mashabiki wengi wa Gremio na sikutaka matatizo yoyote," Tiago anaelezea BBC's World Service.

"Nilipofika uwanjani nilikwenda kwenye nafasi iliyohifadhiwa kwa upande wetu na nilikwenda hadi ofisi ya tikiti na kuuliza ikiwa kuna mashabiki wa Santa Cruz wamefika. Hii ilikuwa dakika 20 kabla ya mchezo.

“Walinzi walisema hapana, lakini nilifikiri bado ni mapema inachukua saa mbili kutoka Santa Cruz, labda walikuwa wamechelewa nikaingia na kukaa, nikisubiri mchezo uanze na mashabiki wengine wafike.

"Halafu mchezo ukaanza na hakuna aliyekuja. Dakika tano zikapita, 10 na kisha dakika 15, Santa Cruz anafunga bao la kwanza. Na nilishangilia japo niliona soni kidogo kwa sababu nilikuwa pekee yangu."

Wapiga picha wa runinga iliyokuwa ikionyesha mchezo huo walimuangazia mtu huyo pekee kwenye sehemu ya ugenini na kumchagua. Hapo ndipo simu ya Tiago ilipoanza kupokea simu na SMS kutoka kwa wazazi na marafiki zake.

"Mchezo uliendelea na Gremio ikafunga kwa hivyo ikawa sarea moja kwa moja kisha 2-1 kisha 3-1 na mwishowe walishinda 4-1. Na muda huo wote nipo peke yangu," anaendelea Tiago.

Asubuhi iliyofuata, picha yake akiwa imekaa peke yake kwenye uwanja ilikuwa kwenye ukurasa wa mbele wa gazeti ambayo alifanyia kazi. “Usiniache Peke Yangu” kilisomeka kichwa cha habari.

Haikuchukua muda, taswira na hadithi ilikuwa imeenea ulimwenguni kote huku watu wakitoa maoni mtandaoni na kutazama klipu ya YouTube ambayo ilipata maoni ya miliono 1 kwa haraka.

Huo haukuwa mwisho wa hadithi, ingawa. Ilikuwa ni mwanzo kidogo.

Mwaka mmoja baadaye, mwishoni mwa kampeni mbaya, Santa Cruz ilikuwa imetolewa tu hadi daraja la pili. Tiago alikuwa akiishi nyumbani akiwa ameacha kazi yake.

Lakini nafasi ya kukutana na rais wa klabu wakati huo ilimpa nafasi ya kugeuza uraibu wake kuwa na tija zaidi. Walizungumza, Tiago akamwambia alikuwa hana kazi na hapo ndipo ofa ya kazi ilitolewa kwake kama malipo.

Pamoja na wachezaji kufanya kazi kwa kandarasi za msimu mzima, kulikuwa na watu wanne tu walioajiriwa na kilabu wakati huo - rais, meneja, msimamizi na katibu. Tiago alikua wa tano, anayefanya kazi kwa uwazi kama mtu wao wa mawasiliano na uuzaji, lakini akiwa na shauku ya kujitokeza katika kila eneo linalowezekana.

"Ningetafuta wafadhili, ningezungumza na kikosi cha zima moto kuhusu usalama na polisi. Kwa hiyo nilifanya zaidi ya mawasiliano tu," anasema. "Ninafanya mzaha kwamba nitaishia kupiga kona, nikipiga mpira kwenye eneo la hatari, na kisha kukimbia nyuma kulinda."

Hii ilikuwa kozi ya ajali katika utawala wa soka, ambayo ilimwezesha Tiago kuoa mawazo yake yaliyotokana na mapenzi na ukweli wa vitendo wa kuyafikia.

"Nilipokuwa shabiki tu siku zote nilikuwa nikikosoa kutoka kwenye viwanja," anasema. "Kwa nini timu haikua, kwa nini tulikuwa klabu ndogo?

"Lakini sasa niliweza kuona ugumu wa kuwa klabu ndogo ya soka, kujaribu kuishi - unashughulika na uhaba wa pesa, ukosefu wa rasilimali, ukosefu wa wafadhili, ukosefu wa usaidizi kwa ujumla."

Alihudhuria mlo wa jioni wa klabu siku ya Ijumaa - utamaduni tangu miaka ya 1980 - ili kujumuika na wakurugenzi na viongozi wa kisiasa wa jiji hilo, akiwemo meya.

Mahusiano yalijengwa na mawazo yakashirikiwa. Mpango wa kimapinduzi wa Tiago ulikuwa ni kwa klabu kuachana na mvutano wa mara kwa mara wa wachezaji na meneja wa kandarasi kwa msimu mmoja mfupi na kisha kuanza tena mwaka unaofuata. Alihisi kwamba wanapaswa kucheza mwaka mzima, na wafanyakazi thabiti zaidi wa kucheza.