|
و در این جزیره...کم توجهی به تشریفات اروپایی شدن! | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
بعد از دو سال چانه زدنهای بسیار، این هفته رهبران کشورهای عضو اتحادیه اروپایی در مراسمی در لیسبون پیمانی را امضاء کردند که نسخه تجدید نظر شده سندی است که قرار بود قانون اساسی ۲۷ کشور عضو این اتحادیه شود ولی بعد از شکست در دو همه پرسی در هلند و فرانسه، در سال ۲۰۰۵ به بایگانی تاریخ سپرده شد. تنها رهبر اروپایی که در مراسم امضاء دسته جمعی این پیمان شرکت نداشت گوردون براون، نخست وزیر بریتانیا بود و دلیل رسمی آن، قرار قبلی با اعضاء یک کمیته پارلمانی در لندن. اول قرار بود که در مراسم رسمی دیوید میلیبند، وزیر امور خارجه به جای نخست وزیر پیمان جدید را امضاء کند ولی بعد دفتر آقای براون اعلام کرد که نخست وزیر ساعاتی بعد از مراسم اصلی وارد پایتخت پرتغال خواهد شد و درهمان محل، اما تنها، پای پیمان جدید را امضاء خواهد کرد. حزب اقلیت محافظه کار که مخالف سرسخت هردو سند است نخست وزیر را به بزدلی سیاسی متهم کرد که آگاه از میزان مخالفت مردم به قبول این سند، بدون انجام یک همه پرسی، نمی خواست در جریان مراسم رسمی دیده شود. دولت با رد این اتهام گفت اگر گوردون براون اولین قرار خود با یک کمیته مجلس را برای شرکت در مراسم لیسبون لغو می کرد، آنوقت مخالفان پیمان جدید چه می گفتند! آنچه که به اینگونه شایعات قوت بخشید خودداری سخنگوی نخست وزیر بریتانیا، یک روز پیش از مراسم در لیسبون، از اظهار نظر درباره حضور خبرنگاران برای ثبت امضاء تاریخی آقای براون بود که ساعاتی بعد به اینصورت اصلاح شد که مراسم علنی خواهد بود. سخنگوی گوردون براون گفت این پیمانی است که نخست وزیر درباره هر ماده آن مذاکره کرده، از نتیجه کار راضی است و مسئولیت آنرا پذیرفته است. پیمان لیسبون، اتحادیه اروپایی را، برای اولین بار صاحب یک رئیس واقعی و یک مسئول روابط خارجی با نفوذ خواهد کرد و برای آسان تر کردن تصمیم گیری ها بین ۲۷ عضو فعلی، ۱۶ مورد حق وتو اعضاء را لغو کرده است. حزب اقلیت محافظه کار این تغییرات را تسلیم بخش مهمی از حق حاکمیت بریتانیا به اتحادیه اروپایی خوانده و می گوید تعیین یک رئیس به مدت چند سال، به جای ۶ ماه ریاست دوره ای فعلی، و یک مسئول ارشد روابط خارجی برای کشورهای عضو به مفهوم تعیین یک رئیس دولت و یک وزیر خارجه اروپایی است. ولی محافظه کاران نگفته اند اگر به قدرت برسند پیمان لیسبون را به همه پرسی خواهند گذارد یا نه! به هر صورت، پیمان جدید باید از تصویب پارلمان بگذرد.
از مشکلات و ملاحظات داخلی گذشته، در لیسبون هم شایع شد که دولت میزبان از عدم شرکت گوردون براون در تشریفات اصلی ناخشنود بوده و در میان رهبران اروپا نیز این احساس قوت گرفت که بریتانیا دوباره انزوا اختیار می کند. چند دیپلمات این دیار در اروپا هم، بدون ذکر نامشان، به خبرنگاران گفتند در زمانی که نیکولا سارکوزی، رئیس جمهور فرانسه ابتکار عمل را در اتحادیه اروپایی در دست می گیرد، چطور می توان از رهبران اروپا انتظار داشت که قبول کنند دفتر نخست وزیر بریتانیا حضور او را در یک کمیته پارلمانی در لندن بر شرکت در یکی از مهمترین گردهمایی های سران اتحادیه اروپایی ارجح دانسته است. اگرچه در آخرین ساعات باقیمانده، برنامه کار آقای براون را طوری تغییر دادند که، با چند ساعت تاخیر، خود را به لیسبون رسانده و سند جدید را شخصا امضا کند. ولی امضای اینگونه پیمان ها و توسل به انواع مانورهای سیاسی مساله اصلی و تاریخی روابط مردمان این جزیره با قاره نشین ها را حل نمی کند. نیم قرن پیش، شارل دوگل، رئیس جمهور فرانسه دلیل وتو کردن درخواست بریتانیا برای پیوستن به بازار مشترک اروپایی آن زمان را به اینصورت توضیح داد که بریتانیا هیچوقت خود را یک کشور اروپایی ندانسته و هرگز اروپایی نخواهد شد چون منافع خود را در حفظ روابط نزدیک با آمریکا می بیند. این تشخیص سیاسی، ۲۵ سال پس از پیوستن این کشور به جامعه اروپایی که مهر تائید آن را مردم در یک همه پرسی زدند همچنان معتبر است. در میان ۳ حزب اصلی و سراسری بریتانیا فقط لیبرال دموکراتها هستند که منافع این کشور را در یکی تر شدن اروپا می بینند. این حزب مخالف ایجاد یک حکومت فدرال اروپایی است ولی می گوید نه بریتانیا و نه آلمان و فرانسه و ایتالیا، به تنهایی قادر به رقابت با قدرت های نو ظهور اقتصادی مانند چین و هند نخواهند بود چه رسد به ۲۲ عضو دیگر اتحادیه اروپایی. و شاید برای به کرسی نهایی نشاندن این نظریه باشد که لیبرال دموکراتها می گویند اگر به قدرت برسند به مردم امکان خواهند داد که در یک همه پرسی دیگر تصمیم نهایی خود را با انتخاب یکی از این دو گزینه اعلام کنند: ترک اروپا و یا پذیرفتن آرای اکثریت اعضای اتحادیه اروپایی. ولی امکان اندک پیروزی این حزب درانتخابات و تشکیل دولت تضمینی است بر ادامه این بحث بین دو حزب اصلی که واقعا معلوم نیست از اروپا چه می خواهند!
دو هفته پیش وقتی خبر رسید که جان داروین ۵۸ ساله، زندانبان بازنشسته ای که ۵ سال پیش در دریا ناپدید شده بود، سر زده وارد کلانتری ای در مرکز لندن شده و کمک خواسته همه خوشحال شدند در این روزهای قبل از عید کریسمس که خبر خوب نایاب شده... خدا را شکر، عضوی از یک خانواده از آن دنیا بازگشت و همه خوش و خندان و دعا گو دوباره بدور درخت کاج بابا نوئل جمع شده و به استقبال سال نو خواهند رفت. جان داروین که روزی در سال ۲۰۰۲ با قایق پارویی اش به دریا زد و بعد فقط قایق سوراخ شده اش در ساحل پیدا شد به پلیس گفت در این مدت دچار فراموشی بوده و چیزی به خاطر نمیاورد. مراجعه به بایگانی پلیس نشان داد که جان داروین اهل یک شهر شمالی است و همسر و دو فرزند دارد؛ ساعاتی بعد، آنتونی و مارک، دو پسر جان داروین که پدرشان را از دنیا رفته می پنداشتند در حالیکه از خوشحالی در پوست نمی گنجیدند پدر بازیافتی را تحویل گرفته و به خانه بردند.
روزنامه های کنجکاو و جنجالی که داستانی چون گنج طلا یافته بودند فوری سراغ خانم خانواده را گرفتند و صبح روز بعد که معلوم شد خانم ان داروین ۵۵ ساله در پاناما است، اخبار هیجان انگیز تر شد و وقتی کاشف به عمل آمد که خانم داروین، ۷ ماه پیش خانه خانوادگی را در شمال شرق انگلستان فروخته و به پاناما در آمریکای مرکزی کوچ کرده است، ماجرا قدری مشکوک شد وحالت داستان های آگاتا کریستی را پیدا کرد. این نویسنده بی مثال داستان های پلیسی-جنایی خود ۸۰ سال پیش به طور مرموزی به مدت ۱۱ روز ناپدید شد و بعد بدون توضیح و اظهار نظری به خانه بازگشت. ولی خوشی بازگشت جان داروین به خانه پسرانش یک شب بیشتر دوام نیاورد. روز بعد پلیس در خانه آنتونی و مارک را زد و دقلیقی بعد پدرشان را با خود برد. در این مدت کوتاه، چند روزنامه همسر جان داروین را که به "مرد قایق" معروف شده بود در آپارتمانش در پاناما سیتی پیدا کرده و در اولین مکالمات تلفنی معلوم شد که داستانی که می رفت معجزه شب عید میلاد مسیح نام گیرد، شکل و شمایل یک کلاهبرداری ناشیانه پیدا کرد. ان داروین به روزنامه ها گفت که در این ۵ سال می دانسته که شوهرش غرق نشده.... چون در آپارتمان کوچک نبش خانه خانوادگی مخفی شده بود، آنقدر مخفی که پسرانش هم از این برنامه خبر نداشتند. دیری نگذشت که معلوم شد آنتونی و مارک از هیچ چیز خبر نداشتند؛ آنها حتی نمی دانستند که مادرشان پس از گرفتن گواهی مرگ همسر، بیمه عمر او را نقد کرده و با پول فروش خانه خانوادگی یک کیسه کرده و خیال مهاجرت به پاناما دارد. بعد از فاش شدن جزئیات طرح تقلب و جعل هویت و سند، دو فرزند۲۹ و ۳۲ ساله این زوج در بیانیه ای گفتند کاملا گیج و مبهوت شده و اصلا چشم دیدن پدر و مادر را هم نداشته از همه خواهش کردند که در این روزهای کابوس مانند کسی مزاحم آنها نشود. دو روز بعد از چاپ این اعترافات، همسر "مرد قایق" از آمریکا بازگشت و در فرودگاه دستگیر شد. ان داروین از طریق وکیلش از دو پسرش پوزش خواست و گفت سر افکنده است. پدر آنتونی و مارک هم در مقابل قاضی دادگاه حاضر شد و گفت زیر بار قروض انباشته شده طرح ناپدید شدن را با همسرش ریخت تا پولهای قانونی و غیر قانونی را جمع کرده و باقی عمر را با هم در پاناما بگذرانند. همسرش هم به همدستی درطرح ریزی این تقلب و کلاهبرداری اعتراف کرد. قرار است هردو محاکمه شوند. اگر جزئیات این داستان را که دو هفته تمام رسانه ها را به خود مشغول داشت بخوانید از سادگی و بلاهت این زوج و طرح کلاهبرداری بچه گانه شان هم به خنده می افتید و هم دلتان به رحم خواهد آمد. چیزی که در همان اولین روزها این زن و شوهر را لو داد عکسی بود که یک خبرنگار باهوش در اینترنت از زوج فراری پیدا کرد؛ در کنار هم در داخل آپارتمانی در پاناما سیتی! عکس را دلال فروش آپارتمان گرفته و در سایت شرکت گذاشته بود و چهره خندان این زوج گواهی است بر خوش خیالی آنها. در پایان می رسیم به قسمت عاطفی داستان. وقتی از جان داروین پرسیدند تو که ۵ سال را در خفا گذراندی چرا وقتی همسرت خانه را فروخت و سرمایه بیمه عمر را نقد کرد و آپارتمانی در پاناما سیتی خرید ناگهان آفتابی شدی... به سادگی گفت چون دلم برای پسرهام یک ذره شده بود. |
مطالب مرتبط و در اين جزيره... بلاتکلیفی شاهزادگان نظامی11 مه, 2007 | جهان و در این جزیره ... اینهم مهر صدارت مستقل !!13 ژوئيه, 2007 | جهان در این جزیره؛ هزينه کلان تنبلی و 'آت آشغال' خوری01 ژوئن, 2007 | جهان و در این جزیره ... آخرين وصيت سياسی بلر و وفاداری دوستان!08 ژوئن, 2007 | جهان و در این جزیره ... آخرین انتقام تونی بلر؟15 ژوئن, 2007 | جهان و در این جزیره ... چرا رشدی، "سر" سلمان شد؟22 ژوئن, 2007 | جهان آغاز صدارت گوردون براون26 ژوئن, 2007 | جهان و در این جزیره ... پایان بلریسم؟29 ژوئن, 2007 | جهان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||