زنان کانادا و سال‌های طولانی برای پیمودن راه کوتاه قدرت

نیمی از اعضای کابینه جدید زن هستند

منبع تصویر، Reuters

توضیح تصویر، نیمی از اعضای کابینه جدید زن هستند
    • نویسنده, ژیار گل
    • شغل, بی‌بی‌سی

با مقایسه تصویری از قدم زدن کابینه جاستین ترودو نخست وزیر جدید کانادا به طرف محل مراسم سوگند، با تصویری از کابینه پدر او پییر ترودو که در سال ۱۹۶۸ در همان مسیر قدم می‌زند، می‌توان دید زنان کانادا سال‌های طولانی را برای طی راهی کوتاه برای رسیدن به هرم قدرت طی کرده‌اند.

نیمی از اعضای کابینه جدید زن هستند. هنگامی که یکی از خبرنگاران از آقای ترودو پرسید چرا تصمیم گرفته ۵۰ درصد کابینه زن باشند، به سادگی جواب داد: "چون که در سال ۲۰۱۵ هستیم". این جواب‌های کوتاه او است که سخنرانی‌های او را جذاب کرده است.

حدود ۱۸ سال پیش به کانادا مهاجرت کردم. پس از چند سال زندگی در کانادا و با مرگ پییر ترودو نخست وزیر سابق کانادا با داستان ترودوها آشنا شدم. برای بسیار از تازه مهاجران جالب بود چرا بسیاری از کانادایی‌ها از مرگ این پیرمرد ناراحت بودند.

در آن هنگام فهمیدم او دو زبان فرانسه و انگلیسی را در کانادا رسمی کرد. او معمار منشور حقوق شهروندی کانادا بود. در دهه ۶۰ و ۷۰ که اوج جنگ سرد بود، ترودو به کوبا و چین سفر کرد و رابطه نزدیکی با فیدل کاسترو رهبر وقت کوبا داشت. سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا در آن زمان او را زیر نظر داشتند و نگران سیاست‌های او بودند.

در چند روز گذشته بسیاری از دوستان کانادایی که اکثرا مهاجران خاورمیانه هستند با شور و شوق انتخابات کانادا و حالا دولت جدید کانادا را دنبال می‌کنند. یکی از دوستان فیلمساز افغان-کانادایی در فیسبوکش نوشته: "امروز کانادا بسیار زیبا است".

جاستین ترودو در هنگام تبلیغات انتخاباتی هم نشان داد رهبری باهوش و سریع می‌تواند جواب مناسب دهد، بسیاری امیدوارند او در عمل نیز چنین باشد.

بعضی از دوستان خبرنگار ایرانی که به کانادا مهاجرت کرده یا پناهنده شده‌اند بارها ویدئویی از آقای ترودو را بازپخش کردند. در این ویدئو که در آستانه انتخابات ضبط شده خبرنگاری از آقای ترودو درباره یکی از مدیران انتخاباتی‌اش که به خاطر تخلف از کار کنار گذاشته شد سوال می‌کند. هواداران آقای ترودوو خبرنگار را هو می کنند. اما او رو به هوادارانش می‌کند و با عصبانیت به آنان می‌گوید: "ما در این کشور برای روزنامه نگاران احترام قائلیم. سوال‌های مشکل می‌پرسند و باید بپرسند. اوکی…" سپس از خبرنگار عذرخواهی می‌کند و می‌گوید لطفا ادامه بده.

جاستین ترودو رهبر حزب لیبرال در انتخابات اخیر اکثریت کرسی‌های پارلمان را به دست آورد. روز چهارشنبه مراسم سوگند وزیران دولت جدید برگزار شد. می‌توان گفت کابینه آقای ترودو نمایندگی تمامی قشرها و مناطق جغرافیایی کانادا را دارد. در میان آنها زنان، بومیان، مهاجران و افرادی با کم‌توانی جسمی دیده می‌شوند.

مریم منصف در حال ادای سوگند

منبع تصویر، AFP

توضیح تصویر، مریم منصف در حال ادای سوگند

مریم منصف یکی از وزیران جدید است. زنی سی ساله که در ۱۱ سالگی به همراه خانواده‌اش از دست طالبان از افغانستان فرار کرد و به کانادا پناه برد. یکی از سه دختر خانواده‌ای که پدر را از دست داده بودند.

خانم منصف سال‌ها در امور خیریه فعال بوده و درگذشته توانسته ۱۵۰ هزار دلار کمک برای تحصیل دختران در افغانستان جمع آوری کند. او وزیر نهادهای دموکراتیک کانادا شده است.

یکی از دوستان افغان که پس از سال‌ها زندگی در ایران به کانادا رفته می‌گفت: "در ایران متولد شدم، زبان و مذهبم با ایرانیان مشترک است. علیرغم عشقی که به این کشور دارم، هیچگاه تابعیت ایرانی به من داده نشد. اما دختری پناهنده در زمان کمتر از ۱۹ سال وزیر می‌شود. چه انتخاب خوبی، چه کسی بیشتر از یک زن افغان می‌داند چه قدر نهادهای دموکراتیک مهم هستند."

هارجین سینگ سجان وزیر دیگری بود که توجه رسانه‌ها را جلب کرد. او که پیرو مذهب سیک و از خانواده ای هندی تبار است با عمامه سنتی سیک‌ها سوگند یاد کرد و وزیر دفاع شد، یکی از مهمترین و حساسترین وزارتخانه‌های کانادا.

حضور چندین وزیر از میان مهاجران نشان اهمیت مهاجران برای این کشور است. مطابق یک نظرسنجی، ۹۲٪ از کانادایی‌ها معتقدند کانادا کشوری مناسب برای مهاجران است.

وزیر دفاع جدید کانادا

منبع تصویر، Reuters

توضیح تصویر، وزیر دفاع جدید کانادا

در حرکتی معنی‌دار آقای ترودو پست مهم وزارت دادگستری را به زنی از بومیان کانادا واگذار کرد. سال‌ها فعالان حقوق بشر از دولت محافظه کار پیشین کانادا می‌خواستند که درباره علت مفقود شدن بیش از ۵۰۰ زن بومی در ونکوور تحقیق شود.

این زنان که اکثرا در اثر فقر و اعتیاد به روسپیگری روی آورده بودند در قتل‌های زنجیره‌ای در سالهای متمادی کشته شدند. با انتخاب جودی ویلسون بایبولد که خود از بومیان اطراف ونکوور است به نظر می‌رسد آقای ترودو با انتخاب این خانم مصمم است به وعده‌های انتخاباتی‌اش برای بهبود رابطه دولت با بومیان و همچنین تحقیق درباره زنان مفقود شده عمل کند.

برخی از دوستان کانادایی، به خصوص خانم‌ها عاشق ترودوی جوان هستند. می گویند او خوشتیپ است. اما به گفته آنها معرفی کابینه جدید او نشان داد که او تنها مردی زیباروی نیست، بلکه بسیار باهوش و از سنت شکنی نمی‌ترسد. او نسل فیسبوک و توییتر را به خوبی می‌شناسد.

ترودوی پسر همچون پدرش که ۱۶ سال نخست وزیر کانادا بود ابایی از شکستن تابوها ندارد. روز چهارشنبه از محل مراسم سوگند نخست وزیر و کابینه‌اش به جای لیموزین با اتوبوس به پارلمان رفت.

دولت از طریق وبسایت رسمی از نیروهای متخصصی که علاقه به خدمت دارند خواسته سابقه کاری‌شان را برای پر کردن ده هزار پست مهم دولت جدید بفرستند. پست‌هایی مهمی که در دوره‌های گذشته اکثرا به طرفداران حزب پیروز داده می‌شد.

بسیاری از ایرانیان کانادا امیدوارند به زودی سفارت کانادا در ایران دوباره باز شود تا خانواده هایشان برای گرفتن ویزا مجبور به سفر به کشورهای مجاور نباشند. دو تن از نمایندگان حزب لیبرال نیز ایرانی هستند.

آقای ترودو گفته که کانادا رابطه‌اش را با ایران از سر خواهد گرفت. او هم چنین قول داده تا پایان امسال ۲۵ هزار پناهنده سوریه‌ای را در کانادا اسکان دهد. می‌خواهد جنگنده‌های کانادا که علیه داعش در عراق می‌جنگند فرا بخواند و در عوض قول داده که کانادا نیروهای آموزشی بیشتری به عراق بفرستد.

جاستین ترودو همچنین از طرفداران قانونی کردن ماری جوانا است و می‌گوید نباید کسی به خاطر نگهداری یا استفاده از ماری جوانا محکوم و سابقه‌دار شود. او معتقد است از این طریق می‌توان به مافیای مواد مخدر ضریه زد. دولت محافظه کار قبلی مخالف قانونی کردن ماری جوانا بود.

بسیاری از دوستان محافظه کار در کانادا نگران سیاست‌های نخست وزیر جوان هستند. می‌گویند تصمیم‌های چند روز گذشته جذاب است اما باید قبول کرد که بسیاری از وزیرانش حتی تجربه یک دوره نمایندگی در پارلمان را ندارند. بسیاری از آنان نگران اقتصاد کانادا هستند.

باید منتطر ماند و دید که آیا کابینه جوان و متفاوت آقای ترودو در اجرای قول‌هایش موفق خواهد بود یا نه. آیا او نیز همچون پدرش خواهد توانست سال‌ها در قدرت بماند و بر سیاستگذاری‌های کلان این کشور تاثیر بگذارد، یا ممکن است نخست وزیر جوان با تصمیم‌های اشتباه به عمر سیاسی خود پایان دهد.

در کشورهای دموکراتیک علیرغم محبوبیت، اگر مردم منافعشان در خطر باشد رهبران را به راحتی عوض می‌کنند. این اتفاقی بود که پس از ۱۶سال بر سر ترودوی پدر آمد.