بوکس وایلدر-فیوری؛ قهرمانی که برای دخترش مبارزه می‌کند

"اسطوره‌ها در غرب آلاباما ساخته می‌شوند" این نوشته‌ بر روی بنری از تصویر دیونتی وایلدر در یک کارخانه واقع در آلاباما، زادگاه او آویخته شده است.

قهرمان سنگین‌وزن بوکس جهان از منظر سازمان معتبر "دبلیو‌بی‌سی" که قرار است شنبه (اول دسامبر) در لس‌آنجلس با تایسون فیوری، بوکسور بریتانیایی بر سر این عنوان مبارزه کند در گفتگویی با بی‌بی‌سی از این مسابقه و راهی که تا اینجا طی کرده گفته است.

دارنده مدال برنز المپیک ۲۰۰۸ که به "بمب‌افکن برنزی" معروف است در این مصاحبه از انگیزه‌های خانوادگی، آینده‌اش در صنعت فیلم‌سازی و قدم‌هایی که تا کنون برداشته تا در کنار جرج فورمن اسطوره‌ای قرار بگیرد، صحبت کرده است.

ناییا، انگیزه پدر

جی دیز، مربی وایلدر سال ۱۹۹۵ کارش را به عنوان گزارشگر جنایی تلویزیون در فلوریدا رها کرد تا با برادرش تامی (که او هم گزارشگر تلویزیون بود) یک باشگاه بوکس راه بیاندازد.

ده سال پس از آن دیز، وایلدر ۲۱ ساله را دید و شیفته مشت‌های "آموزش ندیده‌اش" شد. دیداری که در نتیجه آن وایلدر به تیم ملی بوکس آمریکا رسید و سه سال بعد به مدال برنز المپیک ۲۰۰۸ منجر شد.

وایلدر سپس وارد بوکس حرفه‌ای شد و توانست ۳۹ ناک‌اوت در ۴۰ مسابقه کسب کند و قهرمانی "دبلیو‌بی‌سی"(که سال ۲۰۱۵ از برمین استیورن گرفت) را برایش به همراه داشته است.

وایلدر ۳۳ ساله به بی‌بی‌سی گفت: "می‌دانستم که قوی هستم، ولی وقتی قدرتم را بارها و بارها در رینگ دیدم، یک جورهایی با خودم گفتم، ای لعنتی! این کار برایم پول زیادی به همراه آورده اما قسمت تلخ آن وقتی است که بازویم نیاز به تقویت دارد."

آشنایی وایلدر با دیز همچنین کمک بزرگی بود برای پدری که می‌خواست دخترش را درمان کند. دختری که به بیماری مهره‌شکاف (بیرون‌زدگی نخاع از ستون فقرات) مبتلا بود.

ناییا که الان ۱۳ ساله است در همان سالی به دنیا آمد که پدرش بوکس را شروع کرد و وایلدر می‌گوید اگر به خاطر دخترش نبود آن‌قدری که باید بوکس را جدی نمی‌گرفت. وایلدر پیش‌تر کالج را رها کرده بود و دو دفعه کار در رستوران را از دست داده بود و روی کامیون کار می‌کرد.

دیز می‌گوید: "اولین باری که دیونتی به باشگاه آمد و داشتیم با هم رفیق می‌شدیم، به من از دخترش ناییا گفت. دیونتی کاملا مصمم بود که برای او مبارزه کند و با بوکس هرچیزی که نیاز دارد را فراهم کند."

پیشرفت کردن با حضور روی پرده

وقتی ما وایلدر را دیدیدم او با سه حریف تمرینی بسیار قد بلند و سختکوش دست و پنجه نرم می‌کرد. جرج اسکات، یکی از مربیان او است. اسکات یک مربی در سطح المپیک است که قبلا در دو و میدانی فعالیت می‌کرد. او از همان سال ۲۰۰۸ که وایلدر تیم حرفه‌ایش را در دانشگاه نشویل جمع کرد، با این بوکسور همکاری می‌کند.

اسکات در حالی که پای وایلدر را به عقب و جلو هل می‌داد، گفت: "عاشق این هستم که در کنار افرادی باشم که فقط به موفقیت فکر می‌کنند و این موضوعی بود که هنگام ملاقات با دیونتی در موردش حرف زدیم. وقتی او چیزی می‌گوید مثل یک مرد پای حرفش می‌ایستد. شعار تیم ما این است، وقتی به حرفی که می‌زنی اعتقاد داری، به آن می‌رسی."

گذشته از بوکس، موضوع دیگری که وایلدر به طور جدی به آن فکر می‌کند، بازیگری است: "می‌توانم هر نقشی را بازی کنم؛ ترسناک، عاشقانه و اکشن. من همچنین می‌توانم شخصیت شرور قصه را بازی کنم، چون بدترین مرد روی زمین هستم."

"رهبر و پادشاه و سربازی واقعی هستم"

پس از تمرین همه گروه راهی یک کباب فروشی محلی شدند. اعضای گروه مشغول خوردن دنده خوک، پودینگ و مرغ شدند اما وایلدر فقط سالاد مرغ و تخم‌مرغ خورد.

چنین نظم و انضباطی طبیعتا بیش از همه موجب رضایت مربیان او است، چرا که در اردوی قبلی برای مسابقه با لوییس اورتیز در ماه مارس، وایلدر سرما خورد و نتوانست درست و حسابی آماده شود.

گرچه وایلدر به رینگ رفت و با کسب چهلمین پیروزی، رکورد شکست‌ناپذیری‌اش را حفظ کرد، اما هفت راند مبارزه مقابل حریف کوبایی برایش اصلا آسان نبود.

وایلدر که اردوی آمادگی این مسابقه را "بدترین در زندگی‌اش" می‌داند، گفت: "فقط دو هفته تمرین کردم. مثل سگ مریض بودم و فقط ۹۷ کیلوگرم وزن داشتم. هیچ وقت در زندگی‌ام بهانه نمی‌آورم، شما یا یک کار را می‌توانید بکنید یا نه. هرگز از من کلمه‌ای برای توجیه شکست نخواهید شنید. من یک رهبر هستم، یک پادشاه و سربازی واقعی. شما در حال دیدن یک نماد زنده هستید. زندگی من هیچ تغییری نخواهد کرد جز این که بیشتر تشنه پیروزی می‌شوم."

مبارزه با فیوری و پیروی از فورمن

وایلدر شنبه شب باید با تایسون فیوری مبارزه کند؛ بوکسوری که گرچه در سال ۲۰۱۸ دو پیروزی به دست آورده اما سه سال است که از بوکس دور بوده است.

در محل تمرین وایلدر پوستری از فیوری پس از پیروزی مقابل کلیچکو در سال ۲۰۱۵ و کسب سه کمربند قهرمانی جهان روی دیوار چسبانده شده، تا همه بدانند که نباید این حریف را دست‌کم گرفت.

وایلدر می‌گوید: "منتظر یک تایسون فیوری بدقلق هستم، او سعی خواهد کرد تا با مبارزه فاصله‌دار و مشت زدن از راه دور ریتم من را خراب کند. من یک قهرمان واقعی هستم و یک قهرمان واقعی می‌تواند خودش را به هر بوکسوری و هر شیوه بوکسی در دنیا وفق دهد."

"من یکی از نخبه‌های سنگین‌وزن بوکس جهان هستم و به زودی تبدیل به تنها قهرمان آن خواهم شد. یک چهره و یک نام از ایالت آلاباما. حالا فقط می‌خواهم به اهدافم برسم و بعد ورزش را ترک می‌کنم. می‌خواهم قهرمانی سنگین‌وزن را یک کاسه کنم و تمام عناوین را به دست آورم. می‌خواهم بهترین بوکسور زمان خودم شده و رکوردی که جرج فورمن در ۴۵ سالگی بدست آورد را بشکنم."

چهار سازمان معتبر در بوکس جهان وجود دارند، که دیونتی وایلدر کمربند قهرمانی یکی از آن‌ها را دارد و سه کمربند دیگر در اختیار آنتونی جاشوا، بوکسور بریتانیایی است.