|
دولت ايران برای مشارکت اتمی خارجيان شرط گذاشت | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
دولت احمدی نژاد کليات آيين نامه چگونگی مشارکت کشورهای خارجی در برنامه های هسته ای را به تصويب رسانده است. خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ايرنا، که اين خبر را مخابره کرد جزئيات اين آيين نامه را منتشر نکرده است. تصويب اين آيين نامه در هيات وزيران حاکی از آن است که دولت جمهوری اسلامی می خواهد به دنيا نشان بدهد که در مورد اين طرح جدی است. موضوع مشارکت کشورها و شرکت های خارجی در برنامه های هسته ای ايران در ابتدا از سوی محمود احمدی نژاد در اجلاس ماه گذشته مجمع عمومی سازمان ملل مطرح شد. در آن موقع مقامات جمهوری اسلامی از آن به عنوان يک طرح ابتکاری و موثر رييس جمهوری جديد ايران برای حل بحران هسته ای کشور نام بردند. ولی او هيچگاه جزئيات اين طرح را اعلام نکرد و از جزئيات جلسه روز يکشنبه هيات وزيران نيز که آيين نامه اين طرح را تصويب کرد، اطلاعی در دست نيست. با این حال، راديو تهران در اخبار روز دوشنبه در تفسيری در باره اين طرح جزئياتی را مطرح کرد که قابل توجه است. راديوی رسمی کشور گفت که اين مشارکت می تواند به دو صورت انجام گيرد. يکی مشارکت خارجی ها در ساختن نيروگاه های هسته ای همانند کاری که روسيه در بوشهر انجام می دهد. صورت ديگر مشارکت خارجی ها، به گفته راديو تهران، نظارت آنها بر فعاليت های هسته ای به عنوان اقدامی اعتماد ساز است. ولی راديو تهران بلافاصله شرطی را برای اين مشارکت مطرح کرد که عملا آن را بيش از پيش برای کشورهای اروپايی و آمريکا غير عملی می سازد. اين راديو تاکيد کرد که تنها کشور هايی می توانند در اين مشارکت نقش داشته باشند که دوست جمهوری اسلامی و بی طرف باشند و مقررات پيمان منع گسترش سلاح های هسته ای (ان.پی.تی) را اجرا کنند. موقعی که آقای احمدی نژاد برای اولين بار اين طرح را در سازمان ملل اعلام کرد، کشورهای درگير در مذاکرات هسته ای با جمهوری اسلامی از آن استقبال نکردند و اين طرح عملا به فراموشی سپرده شد. حال که راديو تهران می گويد تنها کشورهای دوست جمهوری اسلامی می توانند در برنامه های هسته ای ايران مشارکت داشته باشند، اين طرح هر چه بيشتر اعتبار خود را در پايتخت های اروپايی از دست خواهد داد. اولا معلوم نيست که دوست واقعی جمهوری اسلامی در جهان کدام کشور است و ثانيا مشکل اصلی جمهوری اسلامی با کشورهای غربی اين است که آنها به حکومت ايران اعتماد ندارند و نگران هستند که اگر ايران به توانايی غنی سازی اورانيوم دست يابد هر لحظه که بخواهد می تواند برنامه توليد سلاح های هسته ای را آغاز کند. از اين رو به نظر می رسد که طرح رييس جمهوری ايران برای مشارکت خارجی ها در برنامه های هسته ای ايران بيشتر يک اقدام تبليغاتی است برای جلب نظر کشورهای جهان سوم و غير متعهد تا اقدامی موثر برای رسيدن به يک توافق با اتحاديه اروپا که به دنبال راه هايی است برای حل ديپلماتيک قضيه هسته ای ايران. |
مطالب مرتبط مرور روزنامه های تهران: 2 آبان 24 اکتبر، 2005 | ايران مجلس فوريت طرح تعليق پروتکل الحاقی را تصويب کرد 28 سپتامبر، 2005 | ايران واکنش مطبوعات بريتانيا به نطق احمدی نژاد19 سپتامبر، 2005 | ايران آمريکا: احمدی نژاد جايی برای ديپلماسی نگذاشت18 سپتامبر، 2005 | ايران مصاحبه با جان سوئر، رئيس هيئت مذاکره کنندگان بريتانيا با ايران 17 سپتامبر، 2005 | ايران بحران هسته ای: کارزار ديپلماتيک ايران و آمريکا برای يارگيری10 سپتامبر، 2005 | ايران ايران با سلاح هسته ای 'سال ها فاصله' دارد06 سپتامبر، 2005 | ايران 'تهاجم ديپلماتيک' ايران در فعاليتهای هسته ای31 اوت، 2005 | ايران | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||