روزنامه‌های تهران، تعطیل ارج، جنجال سیاسی و نوستالژی کهنه

روزنامه‌های امروز صبح تهران، یکشنبه ۲۳ خرداد در میان خبرهای صفحه اول خود از رای یک دادگاه کانادایی برای برداشت چند میلیون دلار از دارایی های ایران برای پرداخت به قربانیان حوادث تروریستی مناطق مختلف جهان انتقاد کرده و آن را سیاست یک بام و دو هوای دولت کانادا خوانده اند که این اواخر سخن از تجدید روابط با تهران می‌کند.

خبر تعطیل کارخانه قدیمی ارج همچنان در روزنامه های مختلف واکنش دارد از یک سو خاطره های دور خانواده های ایرانی نقل می شود که از هشتاد سال پیش با لوازم خانگی این کارخانه مانوس بودند و از سویی مخالفان دولت روحانی در این موضوع بهانه ای برای تاختن به برجام و سیاست های خارجی دولت روحانی یافته اند و از سوی دیگر نشریات اصلاح طلب و هوادار دولت تندروها را متهم می کنند که با این فضاسازی در زمانی که این کارخانه فروخته می شد با خریداران دست در دست دارند.

گزارش هایی درباره کودکان خیابانی و فعالیت های خیرخواهانه برای آنان از جمله دیگر مطالبی است که در روزنامه های امروز منعکس است.

قربانیان کوچک فقر

هدی هاشمی در گزارشی در روزنامه <italic><bold><link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/?nid=6235&pid=4&type=0--" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: لباس‌های کثیفی بر تن نحیفش کرده، قد و قواره اش هم هیچ نشان نمی‌دهد که او پسری ۱۱ ساله است. در یکی از همین کارگاه‌های زیر زمینی دور از چشم خیلی از ماها کارش را انجام می‌دهد. همین تابستان سال گذشته بود که پدرش گفت خانه خرج دارد تا کلاس سوم که خواندی دیگر بس است، باید کار کنی. محمد هم درس و مدرسه را بوسید و گذاشت کنار. خودش می‌گوید: «چاره‌ای نداشتم. زندگی خرج دارد.» نخستین بار سر چهارراه‌ها فال می‌فروخت.

به نوشته این گزارشگر: محمد از حسرتی حرف می‌زند که در این دو سال همیشه با او بوده و آن هم دیدن دختران و پسران دانش آموزاست که دست در دست پدر و مادرشان به مدرسه می‌روند: «دوست داشتم درس بخونم و برای خودم کسی بشم اما درس خوندن برای ما نیست برای بچه پولدارهاست.»

نمونه دیگر در گزارش روزنامه دولت: پدرام ۱۰ ساله هم یار خیابان است. برای او هم فرقی نمی‌کند که چه کاری در خیابان‌های این شهر انجام دهد. یک روز فال می‌فروشد، روزی هم آدامس، یک روز هم لنگی به دست می‌گیرد و سمت ماشین‌ها می‌رود: «پدر و مادرم مریض هستند. من و خواهرم مجبوریم هر روز از مولوی به اینجا بیاییم تا بلکه بتوانیم لقمه نانی به خانه ببریم. پدرم مریضی اعصاب دارد و توان کار کردن ندارد.ما باید کار کنیم تا پول اجاره خانه و بقیه هزینه‌های زندگی را بدهیم. من با خواهرم تقریباً روزی ۲۰ هزارتومان در آمد داریم. چاره‌ای نیست باید کار کنیم.» صورتش خسته و آفتاب دیده و ظاهرش نحیف و لاغر است.

<italic><bold><link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/66338/قربانیان-«کوچک»--فقر" platform="highweb"/></link></bold></italic> هم با خبر از این که دو میلیون کودک در ایران کارگری می کنند آنان را قربانیان کوچک فقر خوانده و در گزارش اصلی خود نوشته: دیده نمی شود، زیر کوه بزرگی که بر دوش دارد، پنهان است. کیسه بزرگ خاکستری رنگ اجازه نمی دهد، دیده شود. او همیشه زیر این کیسه بزرگ پنهان است، شانس می‌داشت، یک چرخ دستی را هل می‌داد تا کیسه بزرگ دیگر روی دوشش نباشد، اما او از این شانس هم محروم است.

به نوشته این گزارش: کیسه بزرگ با هر خیابانی که طی می‌کند، بزرگ و بزرگ تر می‌شود و او زیر سنگینی اش خم تر. کیسه را که کنار بگذارد، شاید سنش دو رقمی باشد. شاید تازه دو تا یک برای نشان دادن سنش کنار هم نشسته باشند و شاید هم نه. چراغ که قرمز می‌شود، پشت خط سفید یک به یک خودروها صف می‌کشند. ٣٠، ٢٩، ٢٨ و... ثانیه شمار پایین می‌آید و زمان زیادی برای پول درآوردن نیست.

شهروند نوشته: هجوم می‌آورند، یکی دستمالی در دست دارد و می‌خواهد با قدی که نمی‌رسد، شیشه خودروها را دستمال بکشد. آن یکی چهار جعبه دستمال کاغذی را به زور در بغلش جا داده و یکی دیگر، بطری خالی آب معدنی در دست دارد که داخلش پر از اسپند است و در دست دیگرش ذغال گردانی که با دست درست شده. بین خودروها می‌چرخند و یک به یک راننده‌ها و سرنشینان را نگاه می‌کنند، به امید اینکه کسی دستش در جیبی فرو رود.

ارج، دستمایه انتقام سیاسی؟

تعطیل کارخانه ارج با هشتاد سال سابقه و برند مطمین مردم ایران، یا چنان که مقامات دولتی می گویند فروش این کارخانه مقروض که دیگر قادر به ادامه فعالیت نیست، دستمایه حملات شدید دو گروه سیاسی موافق و مخالف دولت شده است.

<italic><bold><link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=453&PageNO=4" platform="highweb"/></link></bold></italic> در مقاله ای نوشته:کارخانه ارج، نه نخستین کارخانه‌ای است که به خاطر عدم رسیدگی به موقع به آن محتوم به تعطیلی شده است و نه آخرین کارخانه از این دست. در سال‌های ٨٤ تاکنون بارها خبرهای مختلفی در مورد تعطیل شدن کارخانه‌های مختلف تولیدی و صنعتی به گوش رسیده‌اند و در نهایت تازگی خبری یکی دو روزی توانسته‌اند توجه‌های معدودی را به خود جلب کنند اما در نهایت کارخانه‌ها مهر تعطیلی خورده‌اند؛ کارگران آنها با کوله‌باری از تجربه و سابقه کار مجبور شده‌اند تا به دنبال کارگاه یا کارخانه جدید در جست‌وجوی کار بگردند. حال آنکه بیکاری هنوز هم پاشنه آشیل برنامه دولت است.

به نوشته این روزنامه اصلاح طلب: روال تقریبا یک دهه‌ای نزول تولیدات صنعتی و عدم توجه به وضعیت تولیدی داخلی موجب شد تا کم‌کم برندهای وارداتی به خوبی جایگزین برندهای معتبر ایرانی شوند؛ این روال حتی با بی‌توجهی‌ای که در دوران تحریم‌ها در خصوص حمایت از صنایع داخلی روی داد موجب شد تا دوستداران تحریم سنگ آخر را به پای لنگ صنعت ایران بزنند و بازار ایران را با کالاهای وارداتی خود پر‌کنند تا دیگر نه نامی از برندهای قدیمی ایرانی باقی بماند و نه کسی دیگر خواهان خرید برندهای ایرانی شود و در عوض نام‌های خارجی بزرگ‌ترین تبلیغات‌های خیابانی را به نام خود ثبت کنند.

اعتماد افزوده: شاید بتوان نخستین سقوط ظرفیت‌های تولیدی و سکوت در مقابل این روال را مربوط به زمانی بدانیم که مسوولان وزارت صنایع و معادن وقت با عدم انعکاس آمارهای صنعتی آن هم در طی شش سال به خوبی در سکوت به برندهای کره‌ای و چینی اجازه تصاحب بازار لوازم خانگی ایران را دادند آن هم در زمانی که تولید‌کنندگان خواستار حمایت‌های دولتی را داشتند و شاید حمایت‌های مقطعی در آن زمان می‌توانست کمر خم‌شده تولید صنعتی ایران را مجددا صاف کرده و اجازه ندهد وضعیت کارخانه‌های قدیمی و چند دهه‌ای ایران به روزی برسد که حتی سرمایه‌گذاران هم برای خریدشان بیش از سه سال زمان فکر کردن می‌خرند.

این یعنی اقتصاد مقاومتی؟

<italic><bold><link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/738/2" platform="highweb"/></link></bold></italic> بدون اشاره ای به توضیحات مقام های صنعتی و دولتی در مورد سرنوشت کارخانه ارج که نشان می داد این کارخانه نه تعطیل بلکه در حال فروخته شدن به مشتریانی است که آماده خرید آنانند، امروز هم در یادداشت روز خود همچنان از تعطیل این کارخانه و وضعیت وحشتناک اقتصادی کشور نوشته و در نهایت دولت روحانی را به خاطر تاکید بر توافق هسته ای مقصر اعلام داشته است.

به نوشته حسین شمسیان در این یادداشت وقتی مقام دولتی می گوید که در دوران رشد اقتصادی بدون اشتغال هستیم ا از خواندن آنها چه نتیجه‌ای حاصل می‌شود! کدام مبنا و پشتوانه علمی و برنامه‌ای را در آن می‌بینید. این سخنان، درد دل‌های یک کارگر بیکار نیست، سخنان کسی است که قرار بوده برای مردم کاری بکند. در حالی که انتظار این بود و هست که رئیس‌جمهور، برای حفظ وجهه و اعتبار خود هم که شده دست بکار شود و با روحیه انقلابی بیاید و برای اقتصاد مقاومتی، اقدامی فوری و عاجل انجام بدهد. یادداشت روز کیهان با نقل جمله ای از رییس دولت پرسیده: این است که اقتصاد مقاومتی، یعنی داشتن تعامل با دنیا و لابد همانطور که از عاشورای امام حسین درس مذاکره برآمد‌، از این مدل تعامل با دنیا هم، شکوفایی اقتصاد ملی حاصل می‌شود! که یک نمونه آن را در تعطیل یک برند ۸۰ ساله شاهدیم.

<italic><bold><link type="page"><caption> جوان</caption><url href="http://javanonline.ir/fa/news/790752/نقوی-حسینی-تعطيلي-كارخانه-ارج-نماد-اقتصاد-پسابرجامي-است" platform="highweb"/></link></bold></italic> روزنامه دیگر جناح تندرو نظرات نماینده اصولگرای ورامین را نقل کرده که گفته تعطیلی کارخانه ارج نماد اقتصاد پسابرجامی است و تأکید کرده که ما متوجه منظور آقای رئیس‌جمهور از گشایش پس از برجام نمی‌شویم، شاید در ولنجک تهران گشایشی پیدا شده است. سه سال از عمر دولت یازدهم گذشته اما هنوز دولت برنامه‌ای عینی و قابل اجرا برای حل مشکل اشتغال و رفع رکود اقتصادی ارائه نکرده و تنها به گفتاردرمانی رو آورده است.

چرا در زمان احمدی‌نژاد نپرسیدید

ازحمید رضا شکوهی در سرمقاله روزنامه <italic><bold><link type="page"><caption> آفتاب یزد</caption><url href="http://www.aftabeyazd.ir/archive/۱۳۹۵/۰۳/۲۳/۱.pdf" platform="highweb"/></link></bold></italic> نوشته: وظیفه رسانه ها روشنگری اســت و همچون رکن چهارم دموکراسی لازم است مشکلات و ضعفها را بررســی و در مورد آن اطلاع رسانی کنند. اما پرسشی که این روزها در افکار عمومی ایجاد می شود این است که وقتی مثلا سخن از تعطیلی کارخانه ای همچون ارج به میان مــی آید - صرفنظر از اینکــه این موضوع تکذیب شد - و در کنار آن از تعطیلی برخی کارخانجات دیگر اطلاع رسانی می شود، آیا ریشه های این موضوع بررسی می شود؟ یا هدف از این اطلاع رسانی ها، رویکرد سیاسی است؟

به نوشته این روزنامه نگار: مشکلاتی که موجب تعطیلی کارخانه عظیمی همچون ارج شده، طی دو سال اخیر ایجاد نشده و مشکلاتی ریشه دار است که طی سالهای طولانی بر این شرکت عظیم تحمیل شده است. کسانی که امروز از شایعه تعطیلی کارخانه ارج فریاد وامصیبتا سر می دهند چرا زمانی که در دولت محمود احمدی نژاد کارخانه قدیمی جنرال استیل که نامش به ایران پویا تغییر یافته بود یا کارخانه آردل که اجاق گازهای تولیدی آن در خانه یکایک ما ایرانیان موجود بود، تعطیل شدند واکنشی نشان ندادند و سکوت کردند؟ چرا پشت پرده واردات عظیم یخچال و اجاق گاز و در مجموع لوازم خانگی از برندهای خارجی مطرح فاش نشد؟ آیا این واردات در دوران دولت فعلی آغاز شده است؟

مقاله آفتاب یزد به این جا رسیده که: سودهای کلان هزاران میلیاردی که طی سالهای گذشته در واردات لوازم خانگی خارجی وجود داشت موجب شد دولت گذشته نسبت به وضعیت تولید داخلی بی توجه باشــد و به اعتراف صاحبنظران و فعالان بخش تولید، در دولت قبل هزاران کارگاه و کارخانه مختلف از لوازم خانگی گرفته تا ســایر کارخانجات تعطیل شــدند. اما رسانه های اصولگرا که آن زمان تعطیلی کارخانجات را تکذیب می کردند یا تخلفات مالی گسترده از موضوع خاوری و امیرمنصور آریا تا بابک زنجانی و محمدرضا رحیمی را که تا عمق دولت پیش رفته بود مخفی میکردند، اکنون تازه یادشــان افتاده که فلان کارخانه در آستانه تعطیلی است یا فلان مدیر بانکی حقوق ۸۰ میلیونی یا ۲۴۰ میلیونی می گیرد.

ایران هم در گزارشی نوشته:کاش کسانی که دلشان برای تعطیلی این کارخانه سوخت و درباره آن فضا‌سازی کردند محصولات ارج را می‌خریدند.»این شاید بهترین جواب از سوی رئیس اتحادیه لوازم خانگی برای کسانی بود که از روز جمعه مرثیه سرایی برای برند ارج کردند.مجموعه‌ای که سال ۷۴ به جای خصوصی شدن به سمت خصولتی رفت و اکنون دیگر توان رقابت با برندهای معتبر دنیا را ندارد.حال که قرار بود این مجموعه به بخش خصوصی واقعی واگذار شود.

روزنامه دولت یادآور شده که: آنها این‌گونه نوشتند که دولت باعث شد ارج؛ نوستالژی سال‌های دیرین ایرانیان اینگونه لطمه ببیند و مجبور به خداحافظی شود.حتی این موضوع به برجام هم گره خورد، اینکه در زمانی که دولت مدعی اتفاق‌های خوب است چرا مجموعه‌ای مانند ارج باید تعطیل شود. گویا دوران پسابرجام و پساتحریم که با رویکرد مثبت اکثر کشورهای جهان برای برقراری رابطه سیاسی و اقتصادی با ایران و سرمایه گذاری در کشورمان همراه بوده است، به مذاق عده‌ای در کشور که از تحریم‌های ظالمانه صاحب ثروت‌های بادآورده شده بودند، خوش نیامده است و همواره درصدد فضاسازی علیه دستاوردهای دولت هستند.نمونه آن کارخانه ارج است که واگذاری آن به این موضوع ربط داده شد.

به نوشته روزنامه <italic><bold><link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/?nid=۶۲۳۵&pid=۶&type=۰" platform="highweb"/></link></bold></italic>، محمد طحانپور رئیس اتحادیه لوازم خانگی اظهار داشت: حدود سه سال است که این کارخانه تعطیل است و در این اواخر برای دیگران تولید می‌کرد و برند ارج در بازار وجود نداشت. کارخانه‌هایی که در اختیار بانک است این مشکل را دارند و کارخانه ارج باید به بخش خصوصی واگذار می‌شد نه به خصولتی. کارخانه‌ای که مدیر آن در ۲۰ سال پیش با ۱۲۰ میلیون تومان اختلاس، کارخانه را فلج کرد، توان رقابت با بازار را ندارد.

روزنامه دولت از قول مدیرعامل شرکت سرمایه گذاری گروه توسعه ملی خبرتعطیلی ارج را اینگونه تفسیر کرده که برخی‌ها می‌خواهند با ارزان‌ترین قیمت کارخانه ۸۰ ساله ارج را خریداری کنند لذا دقیقاً در زمانیکه قرار بود کارشناسان دادگستری ارزش کارخانه را مشخص کنند خبر تعطیلی آن رسانه‌ای شد.این در حالی است که موضوع ما واگذاری ارج است.

جواب کانادا با کیست

روزنامه های مختلف امروز صبح خبر داده که یک قاضی کانادایی با صدور حکمی اعلام کرد زمین و حساب‌های بانکی غیردیپلماتیک ایران باید به قربانیان تروریسم داده شود. براساس این حکم ١٣‌ میلیون دلار به خانواده‌های آمریکایی‌های کشته‌شده در هشت حادثه بمب‌گذاری در بوئنوس‌آیرس، اسرائیل، لبنان و عربستان سعودی در سال‌های ١٩٨٣ تا ٢٠٠٢ که در آنها صدها نفر جان خود را از دست دادند، اختصاص داده شده است.

در حالی که روزنامه هایی مانند جوان با تیتر کانادا هم به پسابرجام دستبرد زد از این خبر برای تشدید مخالفت با توافق های هسته ای استفاده کرده اند قانون در مقاله ای در همین مورد نظر یوسف مولایی کارشناس حقوق بین المللی را منعکس کرده که گفته رأی اخیر دادگاه کانادایی بیش از آنکه حقوقی باشد، نیازمند یک پاسخ سیاسی است. از نظر حقوقی امکانات محدودی برای واکنش به این قبیل تصمیمات داریم؛ چراکه کشور کانادا نیز مانند آمریکا در چارچوب قوانین داخلی خود، اقدام به محاکمه و صدور رأی کرده است.

به نوشته این مقاله: ایران باید در مرحله نخست به محکمه‌ای مراجعه کند، اگر چنین محکمه‌ای پیدا شود آن گاه باید معاهدات دوجانبه و چندجانبه‌ای را که ایران و کانادا در آن عضو هستند، بررسی کرد و اگر به‌ واسطه این، رأی صادر شده بود به همان محکمه شکایت بردنقض شده بود. به‌این‌ترتیب، مسئله یک موضوع پیچیده و ظریف حقوقی است و نمی‌توان به‌سادگی گفت یک راه‌حل حقوقی دارد یا ندارد.

دکتر مولایی با اشاره به روابط آمریکا و سعودی نوشته: عربستان اقدامات تروریستی بسیاری داشته است، اما آمریکا نسبت به این کشور اقدامی مشابه آنچه در مورد ایران انجام داد، انجام نمی‌دهد. این تفاوت در برخورد، متأثر از منافعی است که این کشورها دارند و ما را به این نتیجه می‌رساند مؤلفه‌های قدرت از مباحث حقوقی اثرگذارتر است. ازآنجایی‌که کشورها می‌توانند در چارچوب محاکم داخلی خود یک کشور دیگر را محکوم کنند؛ ایران نمی‌تواند از طریق محاکم بین‌الملل بی‌طرف، مثل لاهه، به این رأی‌ها واکنش نشان دهد؛ این خطر وجود دارد دیگران نیز پیروی کرده و این را به یک رویه تبدیل کنند.

طرح تعطیلی جمعه و شنبه در راه قم

<italic><bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/۹۵۱۷۹/طرح-تعطیلی-جمعه-و-شنبه-در-راه-قم" platform="highweb"/></link></bold></italic> در گزارشی خبر داده که: بحث درباره طرح ساماندهی تعطیلات پایان هفته، بالا گرفته. در این طرح از سوی کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی تهران پیشنهاد شده بود به‌جای دو روز پنجشنبه و جمعه به‌عنوان تعطیلات پایان هفته، روزهای جمعه و شنبه تعطیل شوند تا قطع ارتباط فعالان اقتصادی ایران با جهان، از چهارروز فعلی به سه‌روز کاهش پیدا کند. نایب‌رئیس کمیسیون گردشگری اتاق تهران که از ارائه‌کنندگان اولیه این طرح در دوسال گذشته بوده، در گفت‌وگو با «شرق» از نتیجه‌بخش‌بودن پیگیری‌ها و از هم‌راستایی فعالان اقتصادی بخش خصوصی و اتاق‌های بازرگانی برای به‌سرانجام‌رساندن این طرح خبر داد. به نوشته این روزنامه طرح ساماندهی تعطیلات اکنون به آن درجه از پختگی و مقبولیت رسیده که می‌توان پس از برطرف‌کردن چالش‌های اساسی، آن را برای تصویب به دولت و مجلس سپرد. اما دیروز علی مطهری، نایب‌رئیس مجلس، با بیان اینکه تغییر تعطیلات پایان هفته ضروری نیست، به خانه ملت گفت: شیوه تعطیلات پایان هفته باید به صورت همان پنجشنبه و جمعه بماند چراکه روز شنبه روز تعطیلی یهودیان بوده و خوب نیست ما هم در این روز تعطیل باشیم.

شرق توضیح داده:تاکنون بسیاری از کشورهای مسلمان نیز که در گذشته دو روز پنجشنبه و جمعه را به‌عنوان تعطیلات هفتگی خود انتخاب کرده بودند، برای هماهنگی بهتر در ارتباط‌های بین‌المللی، تعطیلی پنجشنبه را به شنبه منتقل کرده‌اند. افغانستان آخرین این کشورها بوده که چندماه پیش دست به این اقدام زده است.

جنس خارجی مرغوب

شهرام شهیدی در ستون طنز <italic><bold><link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemadnewspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=۴۵۳&PageNO=۱۶#" platform="highweb"/></link></bold></italic> در توضیح جنس داخلی بهتر از جنس خارجی است از قول موسیو شیطان نوشته: از ماجرای کنفرانس برلین شروع شد که برخی نویسندگان و سیاستمداران ایرانی در آن شرکت کرده بودند. این همه کنفرانس در داخل برگزار می‌شود. یکی‌اش به شهرت و معروفیت کنفرانس برلین رسید؟ جنس خارجی این جوری است لامصب.

خانم باجی: اوووووووو. حالا رفته‌ای نبش قبر می‌کنی که چه؟ موسیو شیطان: اصلا نمونه جدید همین مطلب چهارشنبه گذشته خودمان. یعنی این همه خیابان و بلوارمان را به نام خارجی‌ها کرده‌ایم اما از دل تاریخ و فرهنگ خودمان خیلی از افراد را بی‌خیال شده‌ایم. چرا؟ حتما چون جنس خارجی بهتر است. بالاخره خدمات بابی ساندرز لابد از کوروش هخامنشی بیشتر بوده. خانم باجی: مرده از گور بیرون نکش. الکی همه‌چیز را به هم می‌بافی. موسیو شیطان: نخیر. الکی هم نیست. همین جماعت وطنی را اجازه بدهی مراسمی که برای محمدعلی کلی می‌گیرند بهتر از مراسمی است که برای حبیب محبیان می‌گیرند. حالا وایسا و تماشا کن. صدای ناشناس خودسر: مگه مراسم هم قراره بگیرن واسه حبیب؟ کجا؟ کی؟ بابا بگین ما هم بدونیم آخه!