بررسی روزنامه های صبح شنبه تهران - ۲۴ آبان

روزنامه های اول هفته تهران با لحن های متفاوتی درباره مذاکرات هسته ای نوشته اند، میانه روها و هواداران دولت نسبت به گفتگوهای مسقط ابراز امیدواری کرده اند و روزنامه های اصولگرا کار گفتگوها را تمام خوانده اند.

پایان نمایشگاه مطبوعات، از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست، چنان که بازدید کنندگان صاحب نام بخش عمده گزارش ها را به خود اختصاص داده اند.

همقدم با یکدیگر

محمد صدر در مقاله ای در <link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=741&pageno=2 " platform="highweb"/></link> نوشته: مذاکرات تا به امروز ادامه داشته و همچنان در حال انجام است و می‌توان پیشرفت‌هایی را در رسیدن به نقطه مشترک مشاهده کرد. نکته حائز اهمیت اما این است که در این پروسه، طرفین باید همقدم گام بردارند به‌عبارت دیگر زمانی که مطالبه یک طرف برآورده می‌شود طرف مقابل نیز باید به همان شکل اقدام نماید. بنابراین این انتظار که یک طرف خواسته‌های طرف مقابل را به‌صورت یکجا بپذیرد و طرف مقابل نیز ادعا نماید که حاضر است مطالبات طرف دیگر را به مرور زمان و در طول چند سال اجابت کند، غیرمنطقی به نظر می‌رسد.

به نظر قائم مقام سابق وزارت خارجه: ایران به تمام تعهدات خود بر اساس توافقنامه ژنو عمل کرده است تا از این طریق بتواند ثابت نماید به دنبال سلاح هسته‌ای نبوده و نیست اگر طرف مقابل حاضر به لغو تحریم‌ها از جمله تحریم‌های اتحادیه اروپا، تحریم‌های دولت و کنگره آمریکا و همچنین تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل شود، در آن صورت می‌توان این بازی را بازی برد- برد دانست.

مقاله آرمان به عنوان نکته ای دیگر نوشته: اگر قرار باشد تحریم‌ها به مرور زمان رفع شود، باید روند اعتمادسازی ایران نیز به همان ترتیب یعنی به مرور انجام پذیرد لذا این مساله نمی‌تواند قابل‌قبول باشد که اعتمادسازی یکباره انجام شود اما تحریم‌ها به مرور لغو شوند.

نعل وارونه مخالف و موافق

<link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://etemad.vipserver.ir/Default.aspx?NPN_Id=10&pageno=1 " platform="highweb"/></link> در گزارش اصلی خود نوشته: مذاكرات هسته‌ای ١+٥ به ايستگاه پايانی خود در حال نزديك شدن است. فارغ از اينكه مذاكرات به چه نتيجه‌ای برسد به عنوان يك ايرانی بايد موضع به نسبت مشخصی درباره آن داشته باشيم؛ موضعی كه متضمن حفظ منافع ملی ايران است و اين موضوع نيز نبايد در قالب نگاه‌های سياسی و رقابتی داخل باشد ولي مايه تاسف است وقتي می بينيم كه برخی گروه‌های تندروی سياسی به جاي رعايت منافع ملی همچنان در حال كوك كردن ساز مخالف و زدن آن هستند.

به نوشته این مقاله در حالی که نگاه جهانی و مردم ايران چشم‌انتظار رسيدن به توافق هستند و آن را برای جامعه جهانی و اوضاع منطقه و شرايط ايران مناسب و مفيد می دانند. «توافق خوب يا توافق بد» چه معنايی دارد؟ از نظر يك طرف توافق خوب اين است كه هر چقدر می خواهند برنامه هسته‌ایشان را مطابق ميل‌شان ادامه دهند و تحريم‌ها هم لغو شوند. ما هم همين را خوب می دانيم. از نظر طرف مقابل هم توافق خوب اين است كه تمام فعاليت‌های هسته‌ای تعطيل و چرخ‌های سانتريفيوژها متوقف شوند و تحريم‌ها هم پس از پاسخ دادن به ابهامات آژانس به مرور لغو شوند كه اين مرور نيز طولانی مدت خواهد بود و ايران هم ضمانت‌های كافی برای اطمينان آنان در اختيارشان قرار دهد.

اعتماد در پایان نوشته: طبيعی است كه هر دوی اين توافق‌ها هرچقدر براي يك طرف خوب است براي طرف ديگر بد است بنابراين چيزی به عنوان توافق خوب يا توافق بد وقتی محقق می شود كه يك طرف تسليم كامل شود و براي طرف پيروز توافق خوب شكل بگيرد و براي طرف شكست‌خورده توافق بد. ولي مذاكراتی كه مبتنی بر تفاهم و گفت‌وگو باشد توافقی كه شكل مي‌گيرد بيش از آنكه خوب يا بد باشد، توافق مناسب است. توافق مناسب بر اساس موازنه قوا شكل می گيرد.

<link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/289/2 " platform="highweb"/></link> ، امروز نیز سخن از شکست مذاکرات گفته و همان اول نوشته: همانگونه که پیش‌بینی می‌‌شد مذاکرات «مسقط» بدون حصول نتیجه به پایان رسید. مذاکراتی که براساس اظهارات عباس عراقچی، نه پیشرفتی در آن حاصل شد و نه پسرفتی! و این یعنی ماندن در نقطه ابهام! همزمان با این مذاکرات - والبته به شکلی دیگر در دوره‌های قبلی- جریان گسترده خبری و رسانه‌ای تلاش کرد تا حصول توافق را نزدیک و اختلافات فیمابین را اندک نشان دهد.

به نظر این روزنامه تندرو: عملیات روانی وسیع رسانه‌های غربی در القاء نزدیک بودن حصول توافق در حالی انجام می‌‌شود که اختلافات اساسی بین ایران وکشورهای طرف مذاکره – یا در بیانی صحیح‌تر بین ایران و آمریکا – هنوز باقی ‌مانده و هنوز مسائل حل نشده فراوانی وجود دارد که مهمترین آنها لغو تحریم‌های گوناگون است.

در مجموع، آنچه از چندین دور مذاکره در یکسال گذشته و حتی ادوار قبل از آن آشکار می‌شود، نیاز مبرم غرب به عادی‌سازی روابط با ایران است. راز این نیاز را افزون بر اوضاع اقتصادی آن کشور‌ها و ظرفیت‌های شگفت‌انگیز کشورمان، باید در نفوذ و اقتدار بی‌نظیر ایران در منطقه و تاثیر غیرقابل انکار آن در معادلات سیاسی و اجتماعی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای دانست.

شواهد متعددی از نیاز غرب به توافق با ما حکایت می‌‌کند. در چنین شرایطی، اشتباه گرفتن صورت مسئله و بی‌توجهی به نیاز دشمن و محتاج دانستن کشورمان، اشتباهی استراتژیک و جبران‌ناپذیر است که به یقین از سوی مردم و نمایندگانشان پذیرفته نمی‌شود.

جواد گیاه شناس در سرمقاله<link type="page"><caption> مردم سالاری </caption><url href="http://mardomsalari.com/Template1/Article.aspx?AID=30784 " platform="highweb"/></link>نوشته: قطعا و بلاواسطه مي‌بايست منافع هر گونه مذاکره‌ای براي طرفين در نظر گرفته شود تا بتوانند سودمندی ماندن بر ميز مذاکره را بر ترک آن ارحج بدارند. با نگاهی به سطح مذاکرات و اجزای مورد مذاکره در می‌يابيم در سمت ميز ايران و در پرونده هسته‌ای نظم و ترتيب بهتری حاکم است‌.

به نوشته این مقاله: طرف ايرانی و همچنين مواضع شفاف و هماهنگ آن البته يک امر کم سابقه و مهم‌تر يک پيشرفت بزرگ است. اما در سوی ديگر ميز ايران، چيزهای زيادی روی ميز است از منافع متفاوت تا موضع‌گيری های داخلی متعارض که بگذريم که بعضا با امواج خروشان و سهمگين داخلی به ويژه در ايالات آمريکا روبرو هستيم.

به نظر تحريم‌کنندگان جدای از آناليز درست و واقعی نقش تحريم‌ها از آن به عنوان مهم‌ترين ابزار خويش براي کنترل ايران ياد می کنند‌. جدای از درستی يا نادرستی اين فرضيه هرگونه توافقی با ايران يک پايه مقابل دارد و آن خارج شدن هماهنگی کارت تحريم‌ها از دست طرف مقابل است. برداشته شدن چسب تحريم‌ها به سرعت ۵+۱ را از يکديگر دور خواهد ساخت و انتظار جامعه جهانی نيز کاملا صحيح است که ايران تنها موقعی الزامات هسته‌ای را مي‌پذيرد که سايه تحريم‌ها را از خود دور می سازد.

آب، نفت و اقتصاد

سعید لیلاز در <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/# " platform="highweb"/></link> نوشته: امروز حس و حال خیلی خوبی دارم. می‌دانید چرا؟ آخر این روزها باران مفصلی از آسمان می‌بارد. می‌دانید بارش‌هایی از این دست تا چه حد به اقتصاد کشاورزی ایران کمک می‌کنند؟

سهم بخش کشاورزی در ایران ما حدودا ٥ برابر آمریکا است. بیش از ٣میلیون نفر در حوزه کشاورزی ایران درگیر هستند. پس باران‌هایی که امروز بر سرزمین ما فرود می‌آید فقط یک بارش ساده نیست. این بارش‌ها به زراعت، ماهیگیری، دامپروری و... ما کمک می‌کند. آب حاصل از باران در بخش‌های مختلفی نظیر مصارف آبیاری، آشامیدنی و تغذیه‌ای به‌کار گرفته می‌شود. پس می‌دانیم یک باران ساده تا چه حد می‌تواند زندگی هرکدام از ما و وضع اقتصادیمان را دستخوش تغییرات مثبت کند.

به نظر نویسنده این مقاله: آب، عنصر حیاتی در هر یک از شاخه‌های اقتصاد است اما اهمیتش در مقوله کشاورزی به گونه دیگری است. به آن خاطر که بود یا نبود آب مسأله مرگ و زندگی کشاورزی است. نفت نیز ازجمله بحث‌های مهم و نگران‌کننده در کشور ما است. در مورد مذاکرات ایران با گروه ١+٥ و تاثیرات ماجرای نفت روی آن می‌اندیشم.

دسترسی آزاد به اطلاعات

علیرضا خانی در سرمقاله <link type="page"><caption> اطلاعات</caption><url href="http://www.ettelaat.com/etiran/2014/11/15/محرمانه/" platform="highweb"/></link> نوشته: دسترسی آزاد به اطلاعات، حق همه مردم است. همانطور که اگر کسی سهامدار یک شرکت کوچک باشد، باید به صرف سهامدار بودن از همه اطلاعات و صورت‌های مالی و سود و زیان و عملکرد شرکت مطلع باشد، چه طور ممکن است مردمی که نه سهامدار که صاحب کشورند، نتوانند از اطلاعات درون دولت و حاکمیت با خبر باشند.

به نوشته سردبیر اطلاعات:‌ متاسفانه نگاه امنیتی برخی افراد به همه امور باعث شده است که در حوزه‌های مختلف ساده‌ترین و کم اهمیت‌ترین اطلاعات، در قالب محرمانه محصور شود و این امر البته سوء‌استفاده برخی را در پی داشته است. پنهان بودن بسیاری از اطلاعات هم به زیان مردم و هم به زیان دولت‌هاست. وقتی دولت‌ها، عملکردشان آشکار نباشد بخش خصوصی هم، آشکار نخواهد بود و آن وقت همین اتفاقی می‌افتد که افتاده است؛ قریب نیمی از درآمد‌های بخش خصوصی از مالیات فرار می‌کنند.

سرمقاله اطلاعات به این جا رسیده که: در کشورهای صاحب اقتصاد، همیشه جدول پردرآمدترین افراد، از هنرمندان و هنرپیشه‌ها و خواننده‌ها گرفته تا مدیران شرکت‌ها و… به همراه رقم دقیق درآمد سالانه‌شان منتشر می‌شود. هم درآمدشان آشکار است و هم مخارجشان و هم مالیاتشان. جالب است که قبوض مالیاتی ویلیام شکسپیر پس از صدها سال همچنان موجود است و ما اینجا از درآمد واقعی یک سبزی فروش خبر نداریم و دولت‌ها هم نه از خودشان خبر دارند و نه از مردم .

صدا و سیما مهم تر است؟ا

رسول جعفریان در مقاله ای در <link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://iranpress.ir/ebtekar/Ebtekar/Article.aspx?AID=31542 " platform="highweb"/></link> نوشته: خوشا به حال صدا و سيما که اصلا يک روز هم بدون رئيس نمي‌ماند و بدا به حال دانشگاه ها که يک سال است وضعيت نامعلومي دارد. آيا همين بهترين دليل بر اين نيست که صدا و سيما مهم تر از دانشگاههاست؟

به نوشته این مقاله در سالهاي اخير تجربه نشان داده است که موسساتي که خارج از چهارچوب هاي دانشگاهي هستند، بيشتر مورد توجه اند. در حالي که دانشگاه ها، به دليل آن که اساسا قابل کنترل دقيق نيستند و مديريت آنها و نيز استعدادهاي درون آنها، مسيرهاي آزادتري را به دليل مواجه با دنياي علم و تنوع و تکثر آن طي مي‌کنند، کمتر محل اعتماد هستند.

سرمقاله ابتکار به این جا رسیده که: اين را عرض نکردم که خداي ناکرده نسبت به کوتاهی هاي دولت يا مجلس نسبت به دانشگاه چيزی گفته باشم، بلکه خواستم عرض کنم که صدا و سيما فوق العاده اهميت دارد، چنان که بسياري از مراکزي که مستقل از دانشگاه ها هستند، مورد حمايت اند و برخي از آنها تقريبا در سالهای گذشته با دست و دلبازي هر نيرويي خواسته اند گرفته اند، اما دانشگاه ها در اين زمينه با تاخير و دغدغه و در شرايطي کم ثبات به حرکت خود ادامه مي‌دهند.

کمپین

شهرام شهيدي در ستون طنز <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=98&pageno=20# " platform="highweb"/></link> نوشته: کلا ملت عجیبی هستیم. یک نفر کسی را می‌کشد. اول کمپین راه می‌اندازیم برای شناسایی و دستگیری قاتل. بعد قاتل مدعی می‌شود تحت شرایطی مقتول را به قتل رسانده. کمپین راه می‌اندازیم برای بخشیدن قاتل. یک نفر به فردی توهین می‌کند. دادگاه توهین‌کننده را به زندان می‌اندازد. چون با کسی که به او توهین شده بد هستیم کمپین راه می‌اندازیم برای مظلوم جلوه دادن توهین‌کننده. کلا طرف فردی هستیم که بازی را باخته.

طنز نویس تاکید کرده: لابد برای همین است که فوتبالی را که همیشه بازی را باخته ترجیح می‌دهیم به والیبالی که همیشه برده. اینها چه ربطی به گمشده‌ها دارد؟ گمشده اصلی امروز ما همین است. دفاع از حقیقت. فارغ از علاقه یا نفرت ما به طرفین دعوا.

طرح روز