بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت

روزنامه‌های امروز تهران در مقالات به سخنان رییس ستاد نیروهای مسلح در حمایت از دولت و رییس جمهور پرداخته و به آن اهمیت داده‌اند. سفر رییس دولت به چین و دور تازه ای از نگرانی ها درباره وقوع زلزله در تهران از دیگر مباحثی است که این روزنامه‌ها بدان پرداخته‌اند.

نادر کریمی جونی به عنوان رهبردهای سفر روحانی نوشته: انتظار این نیست که مانند دولت محمود احمدی‌نژاد، دیپلماسی منطقه‌ای بتواند، دیپلماسی جهانی را تحت‌تاثیر قرار دهد و خیال خام سیاست‌گذاران دولت پیشین مبنی بر بازی با کارت به اصطلاح متحدان منطقه‌ای در مقابل قدرت‌های بزرگ و از جمله قدرت‌های اروپایی و ایالات متحده آمریکا نتیجه دهد. اما استفاده از دیپلماسی منطقه‌ای در ظرفیت خود، راهبرد همه کشورهای جهان است.

به نوشته این مقاله: اگر قرار است ایران در سطح جهانی به اعتمادسازی دست بزند و شرکای خویش را برای همراهی و پشتیبانی ترغیب کند، این نشست‌ها محل مناسبی برای صحبت‌های چهره به چهره و اطمینان‌بخشی به دوستان و همسایگان است؛ صداهای مخالفی که به طور عمده از سوی چهره‌های سابقا نظامی در کشورمان به گوش می‌رسد حتی مخاطبان ایرانی را نیز شگفت زده و نگران کرده است.

<bold><link type="page"><caption> جهان صنعت</caption><url href="http://www.jahanesanat.com/1/" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: این چهره‌ها در حالی به روزنامه‌نگاران مخالف خود هشدار می‌دهند که نباید از مردم و خواست افکار عمومی کشور برای رسیدن به مقصد استفاده کرد و مصادره به مطلوب نظر شهروندان صحیح نیست که خود به جای مردم می‌نشینند و از زبان ایشان سخن می‌گویند.

حسین احمدی در مقاله ای در <bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=407&pageno=2" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: .چینی‌ها در این سه‌دهه اخیر، برای تبدیل «نقطه‌ضعف - تهدید» به «نقطه‌قوت - فرصت» شناخت عمیق و تبحری ویژه پیدا کرده‌اند. این شناخت باعث چندوجهی‌شدن سیاست خارجی پکن شده است.

این کارشناس مسایل خارجی توضیح داده: چین همزمان با آنکه در شورای امنیت سازمان ملل همراه کشورهای آمریکا، فرانسه و انگلستان به تحریم ایران رای می‌دهد بخش بزرگی از بازار ایران را به کالاهای صادراتی خود اختصاص داده است. مناسبات با این کشور در سال‌های آتی مستلزم شناخت و درک استراتژی چندوجهی چین است. این الزام یکی از بایست‌های اصلی دستگاه سیاست خارجی آقای روحانی است.

مقاله شرق به این جا رسیده که: در نهایت اینکه توسعه روابط با چین با تغییر استراتژی این کشور در شناخت ایران به‌عنوان یک قدرت اقتصادی منطقه‌ای - و نه به‌عنوان یک موازنه‌گر- مخصوصا در روابط چین با اتحادیه اروپا و آمریکا حایزاهمیت است.

هشدار مقام نظامی به کیست؟

شایان ربیعی در سرمقاله <bold><link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://www.iranpress.ir/ebtekar/Ebtekar/News.aspx?NID=131663" platform="highweb"/></link></bold> با اشاره به سخنان تازه رئیس ستاد کل نیروهای مسلح خطاب به رسانه‌های نظامی نوشته: این هشداری برای همه رسانه‌های مخالف دولت بود. اما باید منتظر ماند و دید که آیا مدیران سایر روزنامه‌ها، خبرگزاری‌ها و سایت‌های خبری که منابع مالی خود را از جایی غیر از نهادهای نظامی تامین می‌کنند و در نزدیک به یک سال اخیر از هیچ تلاشی برای تخریب یا تضعیف و یا کمرنگ کردن عملکرد دولت فروگذار نکرده‌اند، این هشدار سرلشکر را به خود می‌گیرند یا خیر؟

نویسنده سپس به صدا و سیما اشاره کرده و نوشته: این رسانه به انحای مختلف و در برنامه‌های پرشمارش سعی دارد تا با کمرنگ کردن عملکرد دولت و شخص رییس جمهور، محبوبیت دولت یازدهم را کاهش بدهد. رویه ای که حتی در مناظره‌ها نیز که باید مشی معتدل و منصفانه‌ای داشته باشند هم اعمال می‌شود.

محمدجواد حق‌شناس در مقاله ای در <bold><link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Released/93-02-31/150.htm" platform="highweb"/></link></bold> از سخنان رییس ستاد به این نتیجه رسیده که باید انتظار داشت فضای نقد در جامعه برای همه و به صورت یکسان و بدون اعمال دوگانه به پیش رود. اگر برخی از رسانه‌ها دولت را نقد می کنند باید فرصت نقد سایر قوا نیز فراهم شود و به گونه‌یی نباشد که سبب بازداشت یا رفع بازداشت یک مقام سابق سوخت یا برکناری یک مقام اجرایی در قوه قضاییه با چنین واکنش‌های نامناسبی روبه‌رو شود.

نویسنده در عین حال ابراز امیدواری کرده که سازمان‌های عمومی و دولتی و حکومتی به جای اینکه خود به کار راه‌اندازی رسانه و انتشار روزنامه بپردازند و از طریق حمایت‌های مالی، معنوی، قانونی و در برخی مواقع فراقانونی وارد صحنه راه اندازی رسانه شوند ، کمک کنند تا رسانه‌های مستقل در یک فضای رقابتی امکان رقابت یافته و به وظایف خود عمل کنند.

جشن شکست مذاکرات و مردم

صادق زیباکلام در مقاله ای در <bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=407&pageno=6" platform="highweb"/></link></bold> بدون نام بردن از روزنامه کیهان از آنانی نوشته که از همان روز اول مخالف هر گونه مصالحه و توافق بر سر مساله هسته‌ای با غرب بودند، از آنچه به باور آنان، « شکست مذاکرات هسته‌ای» نام گرفته به وجد آمده و جشن گرفته‌اند! آنان پس از ماه‌ها شنیدن اخبار نه چندان خوشایند از «پیشرفت مذاکرات هسته‌ای» با اخبار مسرت‌بخشی مواجه شده‌اند که حکایت از «بن‌بست مذاکرات» به باور آنان دارد.

به نوشته این استاد دانشگاه: ای‌کاش دلواپس‌ها به مردم این توضیح را می‌دادند که چرا باید از آنچه «شکست مذاکرات» می‌خوانند خوشحال شویم و جشن بگیریم؟ ‌ای‌کاش دلواپس‌ها دو کلام برای مردم توضیح می‌دادند که کدام ضرر و زیان به منافع ملی در نتیجه پیشرفت مذاکرات هسته‌ای وارد می‌شد؟ ‌ای‌کاش دلواپس‌ها مردم را نیز در جشن و سرورشان شریک می‌کردند. ‌

نویسنده مقاله شرق در نهایت افزوده: بر خلاف دلواپس‌ها معتقدم اتفاقا توافق هسته‌ای است که باعث جشن و نشاط مردم خواهد شد و نه شکست آن. تفاوت من با دلواپس‌ها این است که من حاضرم برای مردم کاملا توضیح دهم که چرا جای هیچ جشن و سروری از به توافق‌نرسیدن مذاکرات هسته‌ای با غرب نیست. اما آیا آنها هم حاضرند دو کلمه و نه بیشتر برای مردم توضیح دهند که چرا از «شکست مذاکرات» باید این همه احساس شادمانی کرد؟

از کجا آزادید؟

ابراهیم رها در ستون طنز <bold><link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Released/93-02-31/204.htm" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: این آقای... در مورد تجمع غیرقانونی برگزار کردن گفته «هر وقت صلاح بدانیم این کار را عمل می‌کنیم.» الف) این قانون که صحبتش بود اینجا می‌رود تعطیلات؟ ب) هر وقت صلاح بدانیم می‌کنیم یعنی کی به کیه؟ ج) صلاح دانستن یعنی هرچی عشقم بکشه؟

به نوشته این طنزنویس: در ادامه این آقای... ابراز داشته «ما آزادیم هر طوری می‌خواهیم رفتار کنیم» . حالا باید پرسید: اولا شما از کجا آزادید؟ بعد هم دور هم خوشید به طور کل؟

ابتکار در گزارش اصلی خود نوشته: حضور لیلا حاتمی در هیئت داوری جشنواره معتبر کن بدون تردید یک اتفاق مهم برای سینمای ایران است. اما این حضور تحت تاثیر برخی از حاشیه ها رنگ دیگری به خود گرفته است. موضوعی که بخشی از آن معلول رفتار این بازیگر مطرح در افتتاحیه جشنواره بود و بخشی دیگر نیز نوع نگاه برخی از افراد به حوادث و اتفاقات و البته لزوم ایجاد جنجال هایی بر فضای فرهنگی و هنری.

به نوشته این گزارش: مصافحه لیلا حاتمی با رئیس ۸۴ ساله این جشواره نقطه کانونی این حاشیه ها بوده است.

عذرخواهی و غرامت

یوسف مولایی در مقاله ای در <bold><link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=600&pageno=2" platform="highweb"/></link></bold> به بررسی روابط سرد ایران و بریتانیا پرداخته و نوشته این روابط به خاطر وقایع سال ۹۰ با چالش‌های بسیار جدی مواجه بود و دولت برای حل این مسئله نیاز به سازوکاری دقیق‌تر داشت تا موانع رابطه ایران و انگلستان برداشته شود.

به نوشته این حقوقدان اتفاقات بسیاری در گذشته افتاده است که از ما بابت آن عذرخواهی نشده است. ما در حال همکاری با دولت انگلیس در مورد آنچه اتفاق افتاده هستیم و ممکن است غرامت بخشی از این گفت‌وگوها باشد. البته این اتفاق نادری در تاریخ ادبیات سیاسی بین کشورهای جهان نیست. گرچه ماجرایی که در سال ۹۰ رخ داد یک اتفاق تاریخی به شمار رفت اما در تاریخ نمونه‌های فراوان دیگری وجود دارد که کشورها مسئولیت یک رویداد را با پرداخت غرامت پذیرفته‌اند اما حاضر به عذرخواهی نشده‌اند.

نویسنده مقاله آرمان نتیجه گرفته: به هر حال رابطه ایران و بریتانیا هم فقط به این عذرخواهی گره نخورده و مسائل فراوانی است که در مذاکرات به آنها پرداخته خواهد شد و اگر دو دولت مایل به برقراری رابطه باشند این اتفاق حتی بدون عذرخواهی‌ نیز صورت می‌گیرد.

امیر هاتفی نیا در گزارش اصلی امروز <bold><link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/default/default.aspx?y=93&m=02&d=31&pid=1&no=287&dn=4" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: برای چند دقیقه از دغدغه نان و گرفتاری‌هایتان بیرون آمده و به فاجعه میلیونی‌ای که در راه است فکر کنید. به هشدارهایی که روز به روز جدی‌تر می‌شود تا زمانی که حادثه فرا رسیده و اختلاف طبقات ساختمان‌های شمال و جنوب تهران از بین رفته و «جنگ ۸ریشتری» پایتخت را با پودر یکسان کند؛ آن وقت دیگر فرصتی برای اندیشیدن به فرضیه‌های زلزله تهران ندارید؛ آن وقت تصمیم برای دل کندن از پایتخت دیر شده است.

به نوشته این گزارش: آن چه که موقعیت تهران را برای آمادگی در برابر زلزله‌ها بحرانی می‌کند علاوه‌بر جمعیت میلیونی آن بافت قدیمی و فرسوده مناطق جنوبی و ساختمان‌های غول‌آسای شمال‌شهر است که درست روی گسلی به نام «گسل شمال» قرار گرفته‌اند و روز به روز بیشتر روی آن ساخت‌وساز می‌شود و شهروندان تهرانی با آراستگی به پیشواز مرگ می‌روند. کارشناسان و مسئولان همواره سعی کرده‌اند که شهروندان تهرانی را با انواع و اقسام هشدارها از پایتخت دور کنند.

یکی از جایگاه‌هایی که همواره در مورد زلزله برنامه‌هایی را تبیین کرده است، «پژوهشکده زلزله‌شناسی» است. به گفته معاون پیشین این پژوهشکده در صورت وقوع زلزله در شهر تهران بیش از ۵ میلیون نفر جان خود را از دست خواهند داد موضوع زلزله در تهران یک امر واقعی است نه سیاسی و وقوع آن قطعی است و میزان شدت آن بین ۷ تا ۸ ریشتر خواهد بود.

آزادی از پا در می‌آید

مدیر برج آزادی زنگ‌های خطر را به صدا در آورده و هشدار می‌دهد: من از حالا می‌گویم تا مسوولان بدانند، وضعیت برج آزادی خوب نیست. نیاز به مرمت جدی دارد و اگر ساماندهی نشود، زمستان امسال را تاب نمی‌آورد.

گزارشگر<bold> <link type="page"><caption> جهان صنعت</caption><url href="http://www.jahanesanat.com/16/" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: چند سال پیش سازمان زیباسازی با صرف هزینه‌های کلان رنگ رخسار برج آزادی را سر و سامان داد تا خبر از سر درون آن ندهد اما این ظاهرسازی بی‌فایده بود. برج روزگار خوبی را پشت‌سر نمی‌گذارد و ترک‌هایی که در جان آن به وجود آمده این برج را در برابر هر بارندگی سست و لرزان کرده است.

دستت رو شد

پوریا عالمی در ستون طنز <bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=407&pageno=16#" platform="highweb"/></link></bold> با اشاره به این که رمی بوشارلا باستان‌شناس فرانسوی که به دعوت ایران و برای حضور در دوازدهمین گردهمایی سالانه بین‌المللی باستان‌شناسان به کشور سفر کرده بود، در فرودگاه دیپورت شد نوشته: همه از دیروز در مخالفت با دیپورت باستان‌شناس فرانسوی موضع گرفته‌اند. ولی ما به‌عنوان آمبولانس‌چی از این اقدام آگاهانه و دلسوزانه حمایت می‌کنیم. چرا؟

نویسنده تاکید کرده: همین که به‌جای ممنوع‌الخروجی به مرحله ممنوع‌الورودی رسیده‌ایم خودش نوآوری است و جای تبریک دارد.

ودیگر اینکه تجربه ریچارد فرای ثابت کرد خارجی‌ها جنبه میهمان‌نوازی ندارند و چایی دوم نخورده فامیل می‌شوند و پس‌فردا هم وصیت می‌کنند اگر فوت کردند کنار سی‌وسه‌پل یا بلوار کشاورز دفن شوند. پس حالا که خارجی‌ها جنبه ندارند ما که عقل داریم. بهتر است همان اول نگذاریم بیایند که فردا داستان نشود.

طنزنویس شرق افزوده: ما تحقیق کردیم دیدیم این آقای بوشارلا فرانسوی نیست و دستش برای ما رو شده. بوشارلا درواقع یا بوشالار است به معنی این کمربندها و شال‌ها (که حتما یک کد جاسوسی است و لابد توی کمربندش دوربین کار گذاشته)، یا بوشاقلار است به معنی این بچه‌ها (که حتما کد عملیاتی است و می‌خواهد بچه‌ها را سازماندهی کند)، یا بوساریلار است به معنای این زردها (که حتما کد اطلاعاتی است و ارجاع دارد به ترانه معروف زردها بیهوده قرمز نشدند...). در هر حال آقای بوشارلا، ما دستت را رو کردیم و کدت را شکستیم.

کارتون روز