بررسی روزنامه‌های صبح دوشنبه تهران؛ ۸ اردیبهشت ۱۳۹۳

ماجرای مستندگونه "من یک روحانی هستم" امروز در صفحه اول اغلب روزنامه‌های چاپ ایران دیده می‌شود؛ موضوعی که انتقاد بسیاری از روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی را برانگیخته است.

روایت یک مستند دانشجویی

گروه چند رسانه‌ای شفق، سازنده مستند "من یک روحانی هستم" در روزنامه <link type="page"><caption> وطن امروز</caption><url href="http://www.vatanemrooz.ir/?nid=1303&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> به دفاع از عملکرد خود در ساخت این فیلم پرداخته است. در این یادداشت با ابراز رضایت از این که پیام مستند مذکور به مخاطبش رسیده، آمده که به یک باره و بعد از روز زن و در کشاکش مذاکرات هسته‌ای انتقادها علیه مستند شروع شد.

به نوشته این گروه، انگار یک جبهه توپخانه‌ای رسانه‌ای شروع به آتش کرد. توپخانه‌هایی که ۴ ماه بعد از رونمایی مستند یادشان افتاده بود باید بمباران کنند. شاید چاشنی‌هایشان آماده نبود و شاید هنوز زمان حمله نرسیده بود.

به ادعای سازندگان مستند "من یک روحانی هستم"، این فیلم که متقن بود، برده شد در فضای اختلافات فیلم مجلس زنانه خانم رئیس جمهور و انگار تلافی بود.

تندروها علیه دولت

مرتضی مبلغ، فعال سیاسی اصلاح‌طلب در روزنامه <link type="page"><caption> آرمان </caption><url href="http://armandaily.ir/1393/02/08/Files/PDF/13930208-2456-9-1.pdf" platform="highweb"/></link>نوشته است؛ یکی از کارکردهای جریان‌های تندرو در کنار ترویج برخی بداخلاقی‌ها، حرمت‌شکنی در جامعه بوده است. جریان تندرو در طول سال‌های گذشته در همه عرصه‌ها آسیب‌هایی به جامعه وارد کرده است.

به نوشته این مقاله در شرایطی که برخی از این افراد به رغم شعارهایی که می‌دهند، بی‌هنرترین روش‌ها را در عمل نشان داده‌اند، حرکت اخیر این گروه در ساختن فیلم‌های دروغین علیه برخی مدیران دولتی تنها یکی از ابعاد حرکت‌های بی‌منطق آنهاست که بار دیگر نمایان شده است.

به اعتقاد آقای مبلغ شیوع این حرکت‌ها به این برمی‌گردد که این جریان‌ها به شدت نگران روشدن هرچه بیشتر دست خود در قبال عملکردشان است. آنچه تاکنون مشاهده شده تمام آسیب‌های حاصل از رفتار این افراد نیست و بسیاری هنوز از چشم مردم پنهان مانده است.

نهاوندیان گزینه مطلوب برای سازمان ملل

روزنامه <link type="page"><caption> جمهوری اسلامی</caption><url href="http://www.jomhourieslami.com/pdf/1393/13930208/index.html" platform="highweb"/></link> نوشته است که ماجرای عدم پذیرش نماینده پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران برای سازمان ملل از سوی آمریکا همچنان بلاتکلیف مانده است. اگرچه مقامات وزارت خارجه گفته‌اند این مسئله را به شکل حقوقی پیگیری می‌کنند اما واقعیت این است که غیبت نماینده ایران در سازمان ملل آفات و پیامدهای نامطلوب فراوانی دارد که برای رفع آن باید تدبیری اندیشید.

به نوشته این روزنامه یکی از این تدابیر شاید معرفی فرد دیگری به عنوان نماینده در سازمان ملل باشد تا با گرفتن بهانه‌های قدیمی از دست آمریکایی‌ها، موضوع جمهوری اسلامی ایران را در فراگیرترین نهاد بین‌المللی تقویت کند.

در ادامه این مطلب آمده که سوابق تحصیلی محمد نهاوندیان، رئیس دفتر رئیس جمهور ایران و فارغ‌التحصیلی او در رشته اقتصاد از یکی از دانشگاه‌های آمریکا، حضور در شورای امنیت ملی و ریاست بر اتاق بازرگانی ایران، سوابقی است که او را به چهره‌ای مناسب برای این سمت خصوصا در شرایط فعلی تبدیل کرده است.

چند کلمه در باره مطبوعات

بهروز بهزادی در روزنامه <link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemaad.ir/PDF/93-02-08/01.pdf" platform="highweb"/></link>نوشته است؛ ابتکار امروز روی دکه روزنامه‌فروشی‌ها نبود. یک روزنامه که می‌توانست همچنان به عنوان یک بنگاه فرهنگی در جامعه ما مشغول به کار باشد به همین سادگی تعطیل شد. جمعی از روزنامه‌نگاران و سایر نیروهای مطبوعاتی به خیل بیکارانی پیوستند که بیش از ۱۰ درصد نیروی کار کشور را تشکیل می‌دهند.

به نوشته آقای بهزادی ابتکار با حکم دادسرا تعطیل شد و دادسرا هم براساس قانون مطبوعات این تعطیلی را رقم زده است. تا اینجا همه چیز بر وفق قانون است، ولی پرسش من این است که آیا نمی‌شود در قانونی که به جای پیگرد یک یا چند شخصیت حقیقی حکم به پیگرد یک بنگاه دایر با شماری نیروی کار داده است، تجدیدنظر کرد. سال‌های متوالی است که روزنامه‌ها تعطیل می‌شوند و تعطیل شدن آنها هم وفق همین قانون مطبوعاتی است که داریم.

شکایت تازه علیه احمدی‌نژاد

آمنه شیرافکن در روزنامه <link type="page"><caption> شرق </caption><url href="http://www.sharghdaily.ir/1393/02/08/Files/PDF/13930208-2002-1-1.pdf" platform="highweb"/></link>نوشته است؛ این که دولت گذشته بر صدها میلیارد دلار درآمد نفتی ایران در هشت سال پیش نظارت نداشته، به کنار. حالا وقت محاکمه مسئولان وقت در ماجرای بربادرفتن امیدها و اعتمادهاست. ماجرای تهی شدن جیب دولت نه از پول که از سرمایه‌های اجتماعی و انسانی است.

به نوشته این مقاله گاهی دولت‌ها پول و ثروت یک کشور را بار می‌کنند و می‌برند و گاهی اخلاق و اعتماد را. شاید بی‌اعتمادی فزاینده در جامعه امروز در کنار مشکلات دولت‌‌های گذشته ریشه در ناکارآمدی شعار و وعده‌های دولت گذشته داشته باشد.

خانم شیرافکن در ادامه نوشته که آن چه در هشت سال گذشته اتفاق افتاد به تمام معنا تخریب سرانه اعتماد مردم به دولت بود، اعتماد نصف و نیمه‌ای که خروجی‌اش با ثبت دو و نیم میلیون انصراف دهنده و ۷۳ میلیون متقاضی دریافت یارانه نشانه خوبی برای کشور نیست.

اینجا از عذرخواهی خبری نیست

بهاره محبی در روزنامه <link type="page"><caption> قانون </caption><url href="http://ghanoondaily.ir/1393/02/08/Files/PDF/13930208-411-1-1.pdf" platform="highweb"/></link>نوشته است؛ خبر کوتاه بود، نخست وزیر کره جنوبی از سمت خود استعفا داد. چانگ هونگ وان در زمان تسلیم استعفای خود گفته بابت مدیریت بد بحران و نقش دولت در واکنش دیرهنگام سانحه غرق کشتی مسافربری عذرخواهی می‌کند.

در ادامه این مقاله آمده که به خاطراتم رجوع می‌کنم. به دنبال موردی هستم که یک مسئول اجرایی در ایران به دلیل اشتباه یا قصور خود و نهاد زیرمجموعه‌اش داوطلبانه عذرخواهی کرده و از آن بالاتر استعفا داده باشد.

به نوشته خانم محبی اگر عذرخواهی کم‌نظیر حسن روحانی از مردم به دلیل مشکلات به وجود آمده در توزیع سبد کالا را کنار بگذاریم، اغلب مسئولان با رد پذیرش مسئولیت واقعه به اشکال مختلف، در مقام بهانه‌تراشی، انکار و حتی تهدید کسانی برمی‌آیند که به دنبال احقاق حقوق قربانیان و بازماندگان آنها هستند.