جستجو به دنبال یادداشت‌های گمشده کافکا، در اسرائیل به پایان رسید

جستجویی یازده ساله و "کافکایی" در شهرهای اروپا به دنبال یادداشت‌های گمشده فرانتس کافکا سرانجام پایان یافته و مجموعه این یادداشت‌ها در یک جا جمع شده است.

آخرین بخش این یادداشت‌ها سرانجام به کتابخانه ملی بیت‌المقدس رسیده و به این ترتیب یازده سال جستجو و مناقشه حقوقی پایان یافته است.

کافکا این مجموعه را به دوست مورد اعتماد خود مکس برود واگذار کرده بود تا او بعد از مرگش آنها را بسوزاند، با این همه آقای برود حاضر به این کار نشد و بعدها بخشی از آنها را منتشر کرد.

برود در وصیت‌نامه خود نوشته بود این یادداشت‌ها را به کتابخانه ملی اسرائیل می‌بخشد.

با مرگ مکس برود، این یادداشت‌ها ناپدید شدند و کارآگاهان جستجویی بین‌المللی در آلمان، سوییس و حتی گاوصندوق‌ بانک‌ها در اسرائیل را آغاز کردند.

سخنگوی کتابخانه ملی اسرائیل این جستجوی چندین ساله را "کافکایی" توصیف کرده است.

آخرین بخش این یادداشت‌ها که تازه به اسرائیل رسیده، سالیان سال در گاوصندوق‌هایی در مقر بانک سوییسی یو‌بی‌اس در زوریخ نگهداری می‌شده است.

این مجموعه شامل دفتریادداشتی می‌شود که کافکا در آن زبان عبری تمرین می‌کرد. همچنین سه پیش‌نویس متفاوت از داستان "تدارک عروسی در دهکده" و صدها نامه شخصی، طرح و یادداشت روزانه در این مجموعه وجود دارد.

کتابخانه ملی اسرائیل گفته این یادداشت‌ها را در وب‌سایت خود منتشر خواهد کرد.

شاهکاری که قرار بود بسوزد

فرانتس کافکا یکی از بزرگترین نویسندگان قرن بیستم است و محاکمه، قصر و مسخ از آثار معروف او هستند.

با وجود این بدون مکس برود، نابودی این آثار تقریبا قطعی بود.

کافکا در آخرین ماه‌های زندگی‌اش به دلیل ابتلا به سل در آسایشگاهی در اتریش بستری بود. او نامه‌ها و نوشته‌هایش را به مکس برود سپرد و از او خواست آنها را بسوزاند.

برود حاضر به این‌کار نشد. وقتی کافکا در سال ۱۹۲۴ درگذشت او همه این مجموعه را نگهداشت.

۱۵ سال بعد، مکس برود که خود نویسنده‌ای یهودی و اهل چک بود، مجبور شد چکسلواکی را که به اشغال نازی‌ها درآمده بود، ترک کند.

او یادداشت‌های کافکا را با چمدانی همراه خود برد و بعدها بسیاری از آنها را منتشر کرد. کاری که نام کافکا را در تاریخ ماندگار کرد.

مکس برود این مجموعه را پیش از مرگ خود به منشی‌اش استر هوف واگذار کرد و از او خواست آنها را به کتابخانه ملی اسرائیل برساند.

با این همه استر هوف این مجموعه را تا زمان مرگ خود در سال ۲۰۰۷ نگه داشت. او در سال ۱۹۸۸ نسخه دست‌نویس محاکمه را به ۲ میلیون دلار فروخت، بخشی از یادداشت‌ها را در آپارتمان خود در تل‌آویو پنهان کرد و بخشی دیگر را در چند گاوصندوق در بانک‌های اسرائیل و سوییس.

بعد از مرگ خانم هوف، کتابخانه ملی اسرائیل از دختران او خواست به وصیت مکس برود احترام بگذارند و باقی یادداشت‌ها را به این کتابخانه بدهند.

آنها این خواسته را نپذیرفتند و در عوض یک سال بعد از آن دعوای حقوقی خود را بر سر این یادداشت‌ها آغاز کردند.

نهایتا دیوان عالی اسرائیل به نفع کتابخانه ملی این کشور رای داد و حکمش را برای انتقال این مجموعه به کتابخانه صادر کرد.

تازه با صدور حکم، جستجو آغاز شد.

"فروختند، دزدیدند و زیر پنجه گربه‌ها انداختند"

با صدور حکم دیوان عالی اسرائیل ، گاوصندوق‌هایی که در بانک‌های اسرائیل قرار داشتند باز شدند و کارآگاه‌ها اجازه پیدا کردند خانه خانم هوف در تل‌آویو را به دنبال آثار بیشتر جستجو کنند.

در این جستجو متوجه شدند که این آپارتمان پر از گربه است و بخشی از یادداشت‌ها با پنجه و یا حتی ادرار گربه‌ها آسیب دیده است. بخشی دیگر از آنها در یک یخچال از کارافتاده بودند.

در سال ۲۰۱۳ بخش دیگری از این مجموعه زمانی کشف شد که دو اسرائیلی با مراجعه به آرشیو ادبی آلمان در شهر مرباخ گفتند بخشی از اسناد منتشر نشده مکس برود را در اختیار دارند.

با عملیات پلیس آلمان این بخش از یادداشت‌ها پیدا و توقیف شد و به کتابخانه اسرائیل ارجاع شد.

پنجمین و آخرین مجموعه در ماه می بعد از صدور حکم دادگاهی در سوییس از گاوصندوق بانک یو‌بی‌اس آزاد شد.