اما رادوکانو: گاهی آرزو می‌کنم که ای کاش قهرمان اوپن آمریکا نمی‌شدم

اما رادوکانو، تنیس‌باز جوان بریتانیایی، به دنبال مشکلات ذهنی و بدنی پس از قهرمانی در یک گرنداسلم می‌گوید: «گاهی با خودم فکر می‌کنم که که ای کاش هرگز قهرمان اوپن آمریکا نمی‌شدم.»

رادوکانوی ۲۰ ساله در سال ۲۰۲۱ قهرمان اوپن آمریکا شد؛ او به این ترتیب اولین تنیس‌باز تاریخ شد که کارش را از مسابقات مقدماتی آغاز کرد و قهرمان یک گرنداسلم شد.

رادوکانو پس از آن قهرمانی با مصدومیت‌های متوالی روبرو شد و حالا هم به دلیل جراحی قوزک و دستش از رقابت‌ها دور است.

او گفت: «مشکلات زیادی با دردهای ناشی از مصدومیت داشتم اما از نظر ذهنی هم با مشکلات جدی روبرو بودم.»

«همیشه می‌خواهم بهترین نسخه از خودم را مطرح کنم یا دست‌کم برایش تلاش کنم اما می‌دانستم که نمی‌توانم.»

رادوکانو در ماه ژوئن به همکاری‌اش با سباستین ساچز پایان داد؛ او پنجمین مربی‌اش در کمتر از دو سال اخیر بود.

رادوکانو سال ۲۰۲۳ فقط در ۱۰ مسابقه تور حرفه‌ای تنیس بازی کرد و از این میان فقط صاحب پنچ پیروزی شد که سه برد آن در مسترز ایندین ولز بود.

او گفت: «من ارزش خودم را خیلی به موفقیت‌هایم وابسته می‌کنم. اگر مسابقه‌ای را می‌باختم، حالم خیلی گرفته می‌شد. یک روز عزاداری می‌کرد و روزم به معنای واقعی با خیره شدن به دیوار می‌گذشت.»

رادوکانو بدون واگذار کردن حتی یک ست در نیویورک قهرمان اوپن آمریکا شد. او در فینال لیلا فرناندز، دیگر تنیس‌باز جوان و شگفتی‌ساز مسابقات، را ۳-۶ و ۴-۶ شکست داد.

رادوکانو در ادامه اما هرگز نتوانست حتی به آن موفقیت درخشان نزدیک شود. او در سال ۲۰۲۲ نتوانست از دور دوم یک گرنداسلم بالاتر برود و رتبه‌اش در رده‌بندی جهانی از ۱۰ به ۱۲۸ سقوط کرد.

او رقابت‌های امسال اوپن فرانسه غایب بود و به دلیل جراحی جزئی روی دستانش، ویمبلدون را هم از دست خواهد داد.

رادوکانو گفت: «زمانی که مشغول جشن گرفتن (قهرمانی در اوپن آمریکا) بودم، واقعا حاضر بودم هر مبارزه‌ای را برای آن لحظه انجام دهم. آن روز در زمین به خودم قول دادم که هر کاری را برای رسیدن دوباره به آن لحظه انجام دهم. بعد از آن هم همواره به خودم می‌گفتم که آن لحظه و آن قول را به یاد داشته باش.»

رادوکانو که پس از آن قهرمانی قراردادهای تجاری قابل توجهی امضا کرد، گفت که چون زمان به شهرت رسیدن «ساده» بوده باید «خیلی سریع بالغ می‌شد.»

رادوکانو گفت: «در دو سال گذشته متوجه شدم که مسابقات حرفه‌ای تنیس و مسائل همراه با آن فضایی امن، بسیار زیبا و مطمئن را فراهم نمی‌کند. شما باید حواستان حسابی جمع باشد، چرا که کوسه‌های زیادی آن بیرون حضور دارند.»

«به نظرم افراد حاضر در صنعت، بخصوص در رابطه با من که آن موقع ۱۹ ساله بودم و حالا ۲۰ سال دارم، من را به چشم یک قلک نگاه می‌کنند. این نکته‌ای بسیار منفی است. بارها لطمه دیدم و یاد گرفتم که تا جایی که می‌توانم باید دایره اطرافیانم را کوچک نگه دارم.»