فیلمسازان ایرانی «در سایه سرو» برنده اسکار بهترین انیمیشن کوتاه

توضیح ویدئو، مصاحبه اختصاصی بهمن کلباسی در محل برگزاری مراسم اسکار با حسین ملایمی و شیرین سوهانی، فیلمسازان ایرانی برنده اسکار
حسین ملایمی و شیرین سوهانی مجسمه‌های اسکار را در دست گرفته‌اند

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر، «در سایه سرو» این یک اثر عاشقانه است که ساخت آن بیش از شش سال طول کشید

برای سینمادوستان ایرانی پیروزی غیرمنتظره حسین ملایمی و شیرین سوهانی برای «در سایه سرو» در بخش انیمیشن کوتاه اسکار ۲۰۲۵ را به یاد ماندنی کرد. ‌«آنورا» با پنج جایزه از شش نامزدی موفق‌ترین فیلم امسال بود، در حالی که «کاملا ناشناس» با هشت نامزدی حتی یک جایزه را هم از آن خود نکرد.

شرکت در مراسم اسکار برای حسین ملایمی و شیرین سوهانی آسان نبود. آنها برای گرفتن ویزای آمریکا دردسرهای فراوانی را پشت سر گذاشتند و برای گرفتن وقت مصاحبه در سفارت آمریکا چندین روز در عمان سرگردان ماندند. در نهایت یک روز پیش از مراسم ویزای آنها رسید و توانستند یک ساعت پیش از شروع مراسم به لس‌آنجلس برسند. آنها به بهمن کلباسی، خبرنگار بی بی‌سی فارسی، گفته بودند حتی ممکن است نتوانند به موقع برای شرکت در مراسم برسند و چون وقتی برای تبلیغ فیلمشان برای اعضای آکادمی نداشتند، تصور نمی‌کردند بخت چندانی برای بردن اسکار داشته باشند.

آنها پیش از پرواز به بهمن کلباسی گفته بودند: «با این حال، همین که این انیمیشن کوتاه به اسکار رسیده است، خودش یک معجزه است. این یک اثر عاشقانه است که بیش از شش سال طول کشید تا به سرانجام برسد. دیدن این که مخاطبان مختلف در سراسر جهان با آن ارتباط برقرار کرده‌اند، فوق‌العاده است.»

اگر نگاهی به نامزدی فیلم‌ها بیندازیم و تعداد جوایز آنها را ببینیم، بی‌شک «آنورا»‌ موفق‌ترین فیلم اسکار ۲۰۲۵ بود. این فیلم با ۶ نامزدی توانست ۵ جایزه را از آن خود کند. تعداد نامزدی‌ها و جوایز بقیه فیلم‌ها به این ترتیب است:

امیلیا پرز: ۱۳ نامزدی، ۲ جایزه

ویکد: ۱۰ نامزدی، ۲ جایزه

بروتالیست: ۱۰ نامزدی، ۳ جایزه

کاملا ناشناس: ۸ نامزدی، بدون جایزه

مجمع کاردینال‌ها: ۸ نامزدی، ۱ جایزه

شان بیکر در حالی که چهار مجسمه اسکار را بغل گرفته است

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر، شان بیکر اولین کسی است که برای یک فیلم ۴ اسکار برنده می‌شود

«آنورا» برنده بزرگ مهمترین شب هالیوود

اما فیلمی که پنج جایزه مهم امشب را درو کرد «آنورا» بود که با کسب جایزه بهترین فیلم رقبای سرسختی مانند «بروتالیست»، «امیلیا پرز»، «مجمع کاردینال‌ها»، و «کاملا ناشناس» را ناکام گذاشت.

شان بیکر، کارگردان خوش‌ذوق آمریکایی که ۳ جایزه دیگر را هم برای بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه غیراقتباسی و بهترین تدوین به دست آورده بود، مجسمه طلایی دیگری را هم برای بهترین فیلم در دست گرفت.

او اولین کسی است که برای یک فیلم ۴ اسکار برنده می‌شود. پیش‌تر والت دیزنی در سال ۱۹۵۴ موفق شد تا در یک شب ۴ جایزه اسکار ببرد؛ اما برای ۴ فیلم مجزا. «انگل» ساخته بونگ جون هو نیز ۴ اسکار برده بود. اما فقط ۳ تا از آنها برای شخص کارگردان یعنی بونگ بود. جایزه دیگر، بهترین فیلم خارجی به کشور کره جنوبی رسیده بود.

آقای بیکر ۶ میلیون دلار هزینه ساخت «آنورا» کرد. عددی که شاید زیاد به‌ نظر برسد اما در قیاس با بودجه فیلم‌های هالیوودی هیچ است.

این کارگردان مسلط در زمینه فیلم‌های مستقل، پیش‌تر هم با «پروژه فلوریدا» نشان داده بود که فیلمسازی مستقل در آمریکا هنوز حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.‌

عکسی از مایکی مدیسون

منبع تصویر، Reuters

توضیح تصویر، مایکی مدیسون جوان‌ترین نامزد امسال در این رشته بود و توانست رقبای مشهوری مانند دمی مور و سینتیا اریوو را شکست دهد

این فیلم برای مایکی مدیسون ستاره ۲۵ ساله «آنورا» نیز جایزه بهترین بازیگر زن را به ارمغان آورد.

او جوان‌ترین نامزد امسال در این رشته بود و توانست رقبای مشهوری مانند دمی مور و سینتیا اریوو را شکست دهد.‌

بسیاری از منتقدان بازی باطراوت و پر از احساس مدیسون را از نقاط قوت «آنورا» دانستند.

خانم مدیسون پیشتر برای این نقش جایزه بازیگری جشنواره کن را هم برده بود.‌

او در این فیلم نقش یک رقصنده و کارگر جنسی جوان در نیویورک را بازی می‌کند که زندگی‌اش پس از آشنایی با پسر یکی از الیگارش‌های روسی زیرورو می‌شود.

اما در این نسخه‌ مدرن از یک افسانه‌ عاشقانه، مشکل اینجاست که ایوان در واقع پسر لوس و ثروتمند یک الیگارش روسی است، نقشی که با بازی مارک آیدلشتاین ایفا می‌شود.

پس از یک خواستگاری ناگهانی و ازدواج در لاس‌وگاس، آنورا برای رسیدن به پایان خوشی که همیشه آرزویش را داشته است، می‌جنگد.

مایکی مدیسون در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی این نقش را «نقشی رویایی» توصیف کرد که در آن می‌توانست هم قدرتی فولادین و هم شکنندگی لطیف را به نمایش بگذارد.‌

آدرین برودی با مجسمه طلایی اسکار

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر، آدرین برودی برای بازی در نقش لاسلو هوت، معمار یهودی مهاجر از مجارستان به آمریکا پس از جنگ جهانی دوم، برای اولین بار جایزه اسکار را دریافت کرده بود

دومین اسکار آدرین برودی برای «بروتالیست»

پرنده نقره‌ای روی سینه آدرین برودی برایش خوش‌یمن بود. ستاره«بروتالیست» موفق شد اسکار بهترین بازیگر مرد را ببرد.

آدرین برودی برای بازی در نقش لاسلو هوت، معمار یهودی مهاجر از مجارستان به آمریکا پس از جنگ جهانی دوم، برنده جایزه اسکار شد.

او هنگام پا گذاشتن روی صحنه خطاب به حضار گفت: «لطفا موسیقی را قطع کنید. من به این چیزها نیازی ندارم. اولین بارم نیست که اینجام (اسکار می‌گیرم).»

این دومین بار است که آدرین برودی برنده مجسمه طلایی اسکار می‌شود. او پیشتر برای ایفای نقش والدی اشپیلمن در «پیانیست» جوان‌ترین برنده اسکار بازیگر مرد شده بود.‌‌

او درباره گل‌سینه‌ای که به کتش زده بود به خبرنگار بی‌بی‌سی گفت که «فقط خیلی زیباست». گل‌سینه و دیگر زیورآلات در چنین مراسمی می‌توانند حامل پیام‌های سیاسی باشند. چنان‌که امشب پیتر استران، فیلمنامه‌نویس، گل‌سینه‌ای با رنگ‌های پرچم اوکراین به کت خود زده بود.

آقای برودی در پیامی جدی‌تر هم گفت: «یک حرف مهم دارم. هیچ توجیهی برای نفرت و سرکوب در این دنیا وجود ندارد.»

«بروتالیست» دو جایزه دیگر هم دریافت کرد.

دنیل بلومبرگ، آهنگساز انگلیسی، برنده اسکار بهترین موسیقی برای «بروتالیست» شد و جایزه دیگر این فیلم ۳/۵ ساعته را لول کراولی برای بهترین فیلمبرداری از آن خود کرد.

عکس گروهی از عوامل فیلم

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر، «سرزمین دیگری نیست» طی ۵ سال ساخته شد. این فیلم نمایشگر تفاوت‌های زندگی دو دوست فلسطینی و اسرائیلی است و هم‌چنین لحظات غنی انسانی را در خود دارد

اسکار مستند بلند برای «سرزمین دیگری نیست»

باسل عدرا و یووال آبراهام، کارگردان‌های «سرزمین دیگری نیست»، برنده اسکار بهترین مستند بلند شدند.

این فیلم داستان بیجاسازی و اخراج عمدی روستانشینان کرانه باختری اشغالی و منطقه مسافر يطا را روایت می‌کند که توسط ارتش اسرائیل از مناطق فلسطینی‌نشین بیرون می‌شوند.

این دو دوست و روزنامه‌نگار فلسطینی و اسرائیلی سال‌ها با همکاری هم از این روند فیلم و گزارش ضبط کردند.

«سرزمین دیگری نیست» طی ۵ سال ساخته شد. این فیلم نمایشگر تفاوت‌های زندگی دو دوست است و هم‌چنین لحظات غنی انسانی را در خود دارد.

مثل صحنه‌ای که در آن یک مادر فلسطینی وارد غاری می‌شود که به آن پناه برده است، دخترش را می‌بوسد و به او می‌گوید:‌ «عشق من تویی... فردا روزی تازه است.»‌

جایزه بخش مستند کوتاه امشب به فیلم «تنها دختر ارکستر» رسید.

این مستند ۳۵ دقیقه‌ای داستان زندگی اُرین اُبراین، اولین نوازنده زن ارکستر فیلارمونیک نیویورک، است.

مولی اُبراین کارگردان فیلم گفت: «موسیقی به ما کمک می‌کند تا احساسات‌مان را سامان بدهیم. امروزه احساس‌های زیادی هستند که نیازمند ساماندهی‌ هستند. هنر به این دنیای پر هرج‌ومرج امروز نظم می‌دهد.»

اسکار بهترین فیلم خارجی برای یک درام زندگی‌نامه‌ای از برزیل

«هنوز اینجام» به کارگردانی والتر سالس، درام سیاسی پرالتهاب ساخت کشور برزیل، برنده جایزه بهترین فیلم خارجی شد.

این فیلم قصه ناپدیدسازی قهری مخالفان سیاسی در دوران حکومت نظامیان در برزیل دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۸۰ میلادی را می‌کاود.‌

یکی از رقبای این فیلم «دانه انجیر معابد» ساخته محمد رسول‌اف، کارگردان ایرانی، بود که از طرف کشور آلمان نامزد شده بود.

زوئی سالدانا مجمسمه طلایی را در دست گرفته است

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر، شخصیت زوئی سالدانا در «امیلیا پرز» در موقعیتی پرتنش در رابطه با یک قاچاقی بزرگ مواد مخدر قرار می‌گیرد، وقتی که او باید عمل تطبیق جنسیت روی این سلطان موادمخدر انجام بدهد

زوئی سالدانا برنده بهترین بازیگر مکمل زن: اگر بازیگری نکنم، اگر هنرنمایی نکنم، پس که هستم و چه هستم

زوئی سالدانا جایزه بازیگر مکمل زن را برای ایفای نقش ریتا مورا کاستلو در «امیلیا پرز» برد.

شخصیت او در «امیلیا پرز» در موقعیتی پرتنش در رابطه با یک قاچاقی بزرگ مواد مخدر قرار می‌گیرد، وقتی که او باید عمل تطبیق جنسیت روی این سلطان موادمخدر انجام بدهد.

این فیلم چندژانری محصول نتفلیکس زمین تا آسمان با بلاک‌باسترهای قبلی خانم سالدانا، مانند «آواتار»، متفاوت است. اما تا اینجا که فیلم دارد خوب دیده می‌شود.

این جایزه اولین اسکار برای خانم سالدانا و «امیلیا پرز» است.‌

او درباره حس‌وحال خود پس از اسکار به خبرنگار بی‌بی‌سی گفت:‌ «اگر بازیگری نکنم، اگر هنرنمایی نکنم، پس که هستم و چه هستم.»

او گفت: «وقتی این را بفهمید، متوجه می‌شوید که فقط برنده شدن مهم نیست.»

او گفت که «روزی که جایزه ببری، فقط بیشتر قدردان خواهی بود.»

صحنه‌ای از فیلم امیلیا پرز

منبع تصویر، Netflix

توضیح تصویر، فیلم امیلیا پرز یک اثرچندژانری محصول نتفلیکس زمین تا آسمان با بلاک‌باسترهای قبلی خانم سالدانا، مانند «آواتار»، متفاوت است. اما تا اینجا که فیلم دارد خوب دیده می‌شود

بهترین‌های دیگر

پل تازول در حال بوسیدن مجسمه طلایی

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر، پل تازول اولین سیاهپوستی است که در طراحی لباس جایزه اسکار دریافت می‌کند

پل تازول، طراح لباس تئاتر و سینما، برای طراحی لباس فیلم موزیکال «ویکد» (شرور) برنده اسکار شد.‌ او با شکست رقبای سرسختی مثل «نوسفراتو» و «مجمع کاردینال‌ها» و «گلادیاتور ۲» اولین مرد سیاهپوست شد که این جایزه را از آن خود کرده است.‌

گروه تولید «ویکد» هم موفق شدند اسکار بهترین طراح تولید را از آن خود کنند.

نیتان کرولی و لی ساندالس مدیرهای تولید «ویکد» با حضور روی صحنه جایزه خود را از دست بن استیلر کمدین معروف گرفتند.

این دومین اسکار موزیکال «ویکد» است.

پیتر استران، نویسنده و فیلمنامه‌نویس پرآوازه بریتانیایی، برای «مجمع کاردینال‌ها» برنده اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی شد.

آقای استران برای فیلمنامه همین فیلم گلدن گلوب و جایزه بفتا را از آن خود کرده بود.

او نویسنده آثار مشهوری مانند «بندزن، خیاط، سرباز و جاسوس» است.‌

«ماده» که در رشته‌های متعددی نامزد اسکار شده است، اولین اسکار خود را برای چهره‌پردازی و آرایش مو گرفت.

رقبای «ماده» در این رشته: «امیلیا پرز»، «نوسفراتو»،‌ «ویکد» و «مرد متفاوت»

جایزه بهترین ترانه برای فیلم به آهنگ «شر» (El Mal) در فیلم «امیلیا پرز» رسید.

میک جگر اسطوره راک با حضور روی صحنه گفت که «آکادمی دنبال یک مجری جوان بود. بخاطر همین من را به باب دیلن ترجیح دادند». آقای جگر اکنون ۸۱ سال دارد و ۲ سال از دیلن جوان‌تر است.

«شر» به آهنگسازی کلمنت دوکل و کامیل دومین اسکار را برای «امیلیا پرز» به ارمغان آورد.‌ پیش‌تر زوئی سالدانا جایزه بهترین بازیگرمکمل زن را برای ایفای نقش در این فیلم از آن خود کرده بود. ‌

قسمت دوم حماسه سینمایی «تلماسه» موفق شد دو اسکار بهترین جلوه‌های ویژه و بهترین صدا را ببرد.

فیلم هلندی «من ربات نیستم» اسکار بهترین فیلم لایو اکشن کوتاه را گرفت.

بهترین‌های مهم جوایز اسکار ۲۰۲۵

فیلم: «آنورا»‌

بازیگر زن: مایکی مدیسون برای «آنورا»‌

بازیگر مرد: آدرین برودی برای «بروتالیست»‌

کارگردانی: شان بیکر برای «آنورا»‌

فیلم خارجی: «هنوز اینجام» از برزیل‌‌

مستند بلند: باسل عدرا و یووال آبراهام برای «سرزمین دیگری نیست»

موسیقی فیلم: دنیل بلومبرگ برای «بروتالیست»‌

فیلمبرداری: لول کراولی برای «بروتالیست»‌

بازیگر مکمل زن: زوئی سالدانا برای «امیلیا پرز»‌

بازیگر مکمل مرد: کیران کالکین برای «یک درد واقعی»