فوت‌و‌فن؛ منچسترسیتی- منچستر یونایتد: پایان مقاومت قرمزها با نبوغ فودن

یکی از مهم‌ترین مسابقات فصل فوتبال انگلیس؛ داربی شهر منچستر. مسابقه‌ای که حالا چند سالی است پیش از آغاز، احتمال موفقیت منچستر سیتی در آن بیش از یونایتد تخمین زده می‌شود. این بار هم در آستانه بازی، پروژه و نگاه دو تیم کاملا متفاوت بود.

پپ گواردیولا و بازیکنانش برای کم کردن فاصله با لیورپول صدرنشین و رسیدن به یک امتیازی این تیم نیاز به پیروزی مقابل یونایتد داشتند. اریک ‌تن‌هاخ و بازیکنانش اما در صورت پیروزی در داربی، تازه به فاصله ۸ امتیازی تیم چهارم جدول یعنی استون ویلا می‌رسیدند.

یعنی نگاه به قهرمانی لیگ در مقابل تلاش برای زنده نگه داشتن بخت کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا.

مصائب ‌تن‌هاخ برای انتخاب ترکیب

تن‌هاخ بار دیگر با انبوهی از بازیکنان مصدوم، به یک بازی بزرگ رسید. هری مگوایر، لوک شاو، لیساندرو مارتینز و آرون فان بیساکا یک خط دفاع مصدوم را تشکیل داده و همگی بازی بزرگ مقابل سیتی را از دست داده بودند.

به این‌ها باید میسون مونت و تیرل مالاسیا و آنتونی مارسیال را اضافه کنیم و البته راسموس هویلوند که در ۸ بازی پیاپی ۸ گل زد و بعد مصدوم شد تا بار دیگر خط حمله یونایتد دچار مشکل شود.

‌تن‌هاخ در نبود این همه بازیکن، تصمیم گرفت مارکوس رشفورد را در آرایش ۱-۳-۲-۴ در مرکز خط حمله قرار دهد.

غافلگیری بزرگ اما در ترکیب هافبک‌های هجومی پشت سر رشفورد شکل گرفت؛ جایی که اسکات مک‌تومینای از ابتدا در ترکیب قرار گرفت و برونو فرناندز و الخاندرو گارناچو در سمت راست و چپ بازی می‌کردند.

در قلب خط میانی بار دیگر زوج کوبی ماینو-کاسمیرو تشکیل شد و در خط دفاع رافائل واران و جانی ایونز در مرکز و دیگو دالوت و ویکتور لیندلوف در راست و چپ قرار گرفتند.

لیندلوف راست پا در پست دفاع چپ، بارها نشان داده نمی‌تواند در استاندارد مناسبی ظاهر شود اما اگر ‌تن‌هاخ می‌خواست دالوت را در سمت چپ بازی بدهد، عملا توان هجومی تیمش در سمت راست هم افت می‌کرد و عملا در دو پست توازن تیمش به هم می‌ریخت. به این ترتیب از منطر فنی، اصرار به استفاده از لیندلوف در دفاع چپ، غیرمنطقی نبود.

اما سیتی؛ یکی از هجومی‌‌ترین ترکیب‌های تیم‌ گواردیولا در فصل جاری؛ ناتان آکه، روبن دیاز، جان استونز و کایل واکر در خط دفاع قرار گرفتند و رودری جلوی خط دفاع بازی می‌کرد. کوین دبروینه، فیل فودن، برناردو سیلوا و جرمی دوکو هم چهار هافبک تهاجمی پشت سر ارلینگ هالند بودند.

گواردیولا در این بازی فقط جک گریلیش را به دلیل مصدومیت در اختیار نداشت.

هشت دقیقه پرحادثه و گل رشفورد

۸ دقیقه پر ماجرا از لحظه سوت آغاز بازی؛ ابتدا چند حمله پرفشار از سیتی و یک شوت خوب از فیل فودن، سپس یک ضدحمله سریع از یونایتد، روی حرکت پا به توپ گارناچو و بعد: پاس بلند آندره اونانا برای فرناندز، پاس او به رشفورد و یک شوت استثنایی از او از پشت محوطه جریمه، که بازی را یک بر صفر کرد.

یگ دقیقه پس از این گل، اونانا بار دیگر از دروازه یونایتد فاصله گرفت و یک پاس بلند به فضای پشت خط دفاع بالا کشیده سیتی برای رشفورد فرستاد، که دیاز محبور شد برای دفع حمله یونایتد، کرنر بدهد.

به این ترتیب روشن شد که این یک برنامه تاکتیکی از سوی ‌تن‌هاخ است؛ که از بازی با پای خوب اونانا، برای پا به توپ کردن گارناچو یا رشفورد پشت خط دفاع سیتی که بالا می‌آید، استفاده کند.

پاس‌های طلایی اما بی‌‎نتیجه فرناندز

تا دقیقه ۲۵ یعنی میانه نیمه اول، بازی همچنان در هر دو نیمه زمین، پر از موقعیت یا احتمال خلق موقعیت بود.

از یک سو گردش توپ سریع از سوی بازیکنان سیتی در نیمه زمین یونایتد که یک بار فودن را تا آستانه زدن گل پیش برد را می‌دیدیم و از سوی دیگر دو بازیساز یونایتد یعنی اونانا و فرناندز همچنان در دادن پاس‌های آخر به رشفورد و خلق ضدحمله چنان موفق بودند که رشفورد دو بار دیگر می‌توانست گل بزند، هر چند هر دو بار در کنترل توپ ضعیف عمل کرد و نتوانست ضربه به چارچوب بزند.

سرانجام هالند در بازی دیده شد

هالند را اولین بار به عنوان یک مهاجم موثر در دقیقه ۳۲ دیدیم؛ در محوطه جریمه یونایتد، پس از دفع ناقص توپ توسط کاسمیرو و ضربه سر هالند که توپ از بالای دروازه بیرون رفت.

این درواقع یکی از مشکلات تاکتیکی سیتی در برخی بازی‌هایی است که حریف اصطلاحا عمیق و پرتعداد دفاع می‌کند. به این ترتیب هالند گاهی به سادگی از جریان بازی خارج می‌شود و او را گاهی برای چندین دقیقه در جریان گردش توپ توسط بازیکنان سیتی نمی‌بینیم.

در این شرایط بار حملات سیتی روی حرکات دبروینه و فودن بود اما در دقیقه ۴۴ بهترین موقعیت نیمه اول را هالند از فاصله کمتر از یک متری دروازه از دست داد تا نمایش ضعیف خود در نیمه اول را با این فرصت سوزی باورنکردنی کامل کند.

نیمه اول با نتیجه یک بر صفر برای یونایتد در حالی به پایان رسید که آمار مالکیت توپ ۷۴ به ۲۶ درصد بود اما تنها ضربه در چارچوب یونایتد، تبدیل به گل شده بود.

ضربه مهارناپذیر فودن

۱۱ دقیقه ابتدایی نیمه دوم مثل ۸ دقیقه ابتدایی نیمه اول، پرماجرا و تعیین کننده بود. یونایتدی‌ها دو بار توپ را پشت خط دفاع به رشفورد رساندند و در دومین بار، واکر توپ را درحالی از رشفورد گرفت که داور می‌توانست خطای مدافع سیتی روی مهاجم یونایتد را هم اعلام کند.

در ادامه همان صحنه سیتی حمله‌ای را طراحی کرد که در پایان آن فودن با حرکت عرضی پشت محوطه جریمه و شوت پای چپ مهارناپذیر، بازی را تساوی کشاند.

این گل در دقیقه ۵۶ زده شد و به دنبال آن گواردیولا خونین آلوارز را به جای دوکو که نمایش کم اثری در فاز حمله داشت، به میدان فرستاد.

تعویض دردسرساز در خط دفاع

مهم‌ترین اتفاق بازی پس از گل فودن تا دقیقه ۷۰، تعویض ایونز مصدوم با ویلی کامبوئالا، مدافع ۱۹ ساله فرانسوی، بود؛ بازیکنی که در آذر ماه در بازی با وستهم هم به دنبال مصدومیت چندین مدافع میانی، در ترکیب اصلی یونایتد قرار گرفته بود.

همین تعویض نشان داد که ‌تن‌هاخ در خط دفاع تا چه حد دچار محدودیت است. به دنبال این تعویض، دالوت به سمت چپ خط دفاع رفت، کامبوئلا در سمت راست قرار گرفت و در قلب خط میانی لیندلوف کنار واران به بازی ادامه داد. یعنی تغییر پست سه بازیکن با یک تعویض.

چنین موقعیتی آن هم مقابل تیم گواردیولا، می‌توانست برای خط دفاع یونایتد دردسرساز شود.

درحالی که سیتی کمی از فرم خوب خود در فاز حمله فاصله گرفته بود، ‌تن‌هاخ، رشفورد را هم با آنتونی تعویض کرد؛ بال چپ پای برزیلی که تا پیش از این بازی رکورد صفر گل زده و صفر پاس گل را در فصل جاری ثبت کرده بود.

کمک آمرابات و آنتونی به سیتی

سیتی در دقیقه ۸۰ با طراحی یک حمله از سمت چپ، یعنی جایی که مدافع جوان و فرانسوی یونایتد قرار داشت، به آسانی وارد محوطه جریمه این تیم شد و بار دیگر ضربه آخر فودن، دروازه را باز کرد؛ دو بر یک برای سیتی.

یونایتد در ادامه کاملا ناتوان از طراحی حمله و رسیدن به موقعیت زدن ضربه آخر بود و برعکس؛ باید فشار حملات سیتی را تحمل می‌کرد.

سرانجام صوفیان آمرابات که به جای ماینو وارد زمین شده بود، یک اشتباه ناشیانه نزدیک محوطه جریمه خودی انجام داد و باعث شد هالند که روز خوبی را تا آن لحظه سپری نکرده بود، گل سوم سیتی را بزند.

روی این گل بار دیگر اشتباهات ‌تن‌هاخ در نقل و انتقالات یادآوری شد؛ جذب آنتونی و آمرابات که در نیمه دوم این بازی، در زمین بودند، از بزرگترین اشتباهات ‌تن‌هاخ به عنوان سرمربی یونایتد بوده است.

۳ سال زمان برای به زیر کشیدن سیتی

سیتی که تا پیش از این بازی به طور متوسط ۷ ضربه در چارچوب در هر بازی زده بود، در این بازی ۸ ضربه به چارچوب زد، ۳ بار به گل رسید و با ۷۳ درصد مالکیت توپ و درخشش فودن که ۱۱ گله شد، ۳ امتیاز را به دست آورد.

حالا سیتی ۶۲ امتیازی است و فقط یک امتیاز از لیورپول صدرنشین کمتر دارد. یونایتد هم با ۴۴ امتیاز در رده ششم قرار گرفته و ۱۱ امتیاز از استون ویلا تیم چهارم جدول، کمتر دارد.

منچستر همچنان به رنگ آبی است و حتی جیمز رتکلیف، سهامدار عمده جدید باشگاه منچستریونایتد هم اعلام کرده که در بهترین حالت، به اوج برگشتن یونایتد و پیشی گرفتن این باشگاه از سیتی و لیورپول، دست کم ۳ سال زمان خواهد برد.