فوت‌و‌فن؛ چلسی-آرسنال: بحران بزرگ برای آقای پاتر

پیروزی دراماتیک منچستر سیتی ۱۰ نفره مقابل فولام در روز شنبه، تیم پپ گواردیولا را موقتا به صدر جدول لیگ رسانده بود و این باعث شد آرسنال در آستانه بازی بزرگ مقابل چلسی، برای بازگشت به صدر ، نیاز به پیروزی داشته باشد.

چلسی که هفته گذشته با ۴ گل مقابل برایتون شکست خورده بود، این بار باید با قدرت غافلگیرکننده فصل جاری بازی می‌کرد؛ تیمی که تا پیش از داربی لندن، از ۱۲ بازی ۳۱ امتیاز گرفته بود.

پیروزی پرگل آرسنال مقابل تاتنهام و لیورپول در هفته‌های گذشته، یک هشدار ویژه برای چلسی بود؛ تیمی که در هفته‌های اخیر در فرم نامطلوبی قرار داشت.

عقب‌نشینی پاتر از سیستم محبوبش

قابل پیش‌بینی بود که گراهام پاتر پس از باخت سنگین مقابل برایتون، تغییرات فرمی و نفری در ترکیب تیمش برای بازی با آرسنال ایجاد کند. به این ترتیب چلسی که مسابقه با برایتون را با سیستم ۳-۴-۳ انجام داده بود، این بار با سیستم ۳-۳-۴ بازی را آغاز کرد.

پاتر که در زمان حضور در تیم برایتون تیمش را در اغلب بازی‌ها با سیستم ۳-۴-۳ به میدان می‌فرستاد، در چلسی هم تلاش کرده این سیستم را جا بیاندازد اما همچنان در انجام این کار ناکام بوده است.

کافی است به یاد بیاوریم که دو هفته قبل در بازی چلسی- منچستر یونایتد، پاتر بازی را با آرایش ۳-۴-۳ شروع کرد اما پیش از رسیدن به دقیقه ۳۰ متئو کواچیچ را به میدان فرستاد و یک تعویضش را انجام داد و سیستم تیمش را به ۳-۳-۴ تغییر داد تا بتواند فشار یونایتد را مهار کند و روند بازی تغییر دهد.

این بار پاتر برای بازی با آرسنال، کای هاورتز را در مرکز خط حمله قرار داد و در دو سوی او رحیم استرلینگ و پی‌یر اوبامیانگ بازی می‌کردند. بازیکنان خط میانی جورجینیو، لفتوس چیک و میسون مونت بودند و در خط دفاع از راست به چپ سزار آزپلیکوئتا، تروو چالوبا، تیاگو سیلوا و مارس کوکورلا قرار داشتند.

میکل آرتتا اما تیمش را با کمترین تغییر ممکن نسبت به ترکیب استاندارد به میدان فرستاد؛ آرایش ۱-۳-۲-۴ و حضور مربع هجومی بوکایو ساکا، مارتین اودگارد، گابریل مارتینلی و ژسوس در بخش هجومی.

تووماس پارتی و گرانیت ژاکا زوج خط میانی بودند و در خط دفاع نکته ویژه بازگشت الکساندر زینچنکو بازیکن اوکراینی به سمت چپ خط دفاع پس از پایان مصدومیت بود. بن وایت در سمت راست خط دفاع قرار داشت و زوج گابریلویلیان سالیبا هم در قلب خط دفاع بازی می‌کردند.

پیش از بازی با مرور ترکیب می‌شد وضعیت کلی دو تیم را هم درک کرد؛ در یک سو آرسنال که به مرور و پس از سپری کردن یک فرآیند سه ساله با سرمربی خود یعنی آرتتا، به ترکیب، آرایش و فلسفه ویژه خود برای بازی رسیده و در سوی دیگر، تیمی که با تغییر کادرفنی و تغییرات زیاد در نقل و انتقالات تابستانی، همچنان در پروسه رسیدن به استانداردی تازه و باثبات است.

ساکا و مارتینلی مسلط بر کوکورلا و آزپلیکوئتا

پس از شکست سنگین مقابل برایتون، انتظار می‌رفت چلسی بازی با آرسنال را با رویکردی هجومی آغاز کند. ترکیب این تیم هم چنین پیامی را با خود داشت اما در عمل این آرسنال بود که در ۱۵ دقیقه ابتدایی بازی، فشار زیادی به چلسی وارد کرد.

آمادگی مطلوب ساکا، اودگارد و مارتینلی و حمایت ویژه پارتی و ژاکا از موج اول حملات آرسنال، به شدت چلسی را در دقایق ابتدایی بازی تحت فشار قرار داده بود.

کوکورلا که در تابستان با رقم ۶۰ میلیون پوند از برایتون به چلسی پیوسته بود تا سمت چپ خط دفاع این تیم را پوشش دهد، در نیمه اول بارها در نبردهای یک مقابل یک برابر ساکا مغلوب شد و در سمت مخالف هم مارتینلی بارها آزپلیکوئتا را مغلوب کرد.

نتیجه این نبردهای نفر به نفر در نیمه زمین چلسی در نیمه اول، بارها آرسنال را تا آستانه خلق فرصت و زدن گل پیش برد؛ اتفاقی که البته تا سوت پایان نیمه اول رخ نداد.

پاتر که می‌خواست با استفاده همزمان از اوبامیانگ و هاورتز در خط حمله و البته یک خط عقب بردن مونت و استفاده از او در خط میانی، شکل بازی تیمش را هجومی کند؛ عملا در جریان بازی نمی‌توانست استراتژی خود را اجرا کند.

درواقع در همان نیمه اول روشن شد که پاتر همچنان از چالش «رسیدن به ترکیب استاندارد» تیمش عبور نکرده است. پایان نیمه اول با نتیجه بدون گل برای میزبان خوشایندتر بود، تا برای آرسنال.

گل گابریل و دو تعویض چلسی

با شروع نیمه دوم چلسی کمی از فشار سنگینی که نیمه اول تجربه کرده بود، خارج شد اما به رغم نیاز ضروری به زدن گل و کسب سه امتیاز بازی، چلسی در انجام این کار توانایی مطلوبی نداشت.

اوبامیانگ ۳۳ ساله در بازی‌های قبلی هم نشان داده بود که ظرفیت فیزیکی مناسبی برای تکرار دوندگی‌های انفجاری در جریان بازی ندارد و پس از انجام چند استارت انفجاری، عملا شتاب و سرعت خود را برای رسیدن به فضای پشت مدافعان حریف از دست می‌دهد.

در این شرایط در نیمه دوم بار حملات چلسی روی استرلینگ افتاده بود اما او چه در چپ و چه در سمت راست، از پشتیبانی دفاع کناری پشت سر خود نمی‌توانست استفاده کند. درواقع دو مدافع کناری چلسی مجبور بودند با گرایش دفاعی بازی کنند تا زمان رسیدن توپ به ساکا یا مارتینلی، خط دفاع چلسی غافلگیر نشود.

گل آرسنال نه در جریان بازی، بلکه روی یک کرنر در دقیقه ۶۳ ثبت شد؛ ارسال ساکا و اثری که گابریل روی تیر نزدیک روی توپ گذاشت و بازی یک بر صفر شد.

پاتر یک دقیقه پس از این گل، با دو تعویض واکنش نشان داد؛ کانر گالاگر به جای هاورتز و آرماندو بروخا به جای اوبامیانگ به میدان رفتند. دو تعویضی که نشان داد پاتر هم پذیرفته که مهاجمان چلسی تا آن لحظه موثر نبوده‌اند.

اما حتی این دو تعویض هم در جریان بازی، تغییر مثبت محسوسی در روند بازی چلسی با توپ ایجاد نکرد.

اعتراف پاتر به شایستگی آرسنال

قابل تصور بود که آرسنال با نمایش فنی مسلط و روحیه مناسب بازیکنانش بتواند از یک گل خود مراقبت کند و به پیروزی برسد اما برای چلسی، نگران‌کننده‌تر از شکست، آمار پایان بازی بود.

اینکه چلسی در پایان چنین مسابقه فقط یک ضربه در چارچوب داشته باشد، آن هم در حالی که حدود ۳۰ دقیقه از زمان گل آرسنال تا سوت پایان مانده بود، یک نکته بسیار نگران‌کننده برای پاتر است؛ مربی‌ای که به جای توماس توخل آمده بود تا روند ضعیف نتایج چلسی در هفته‌های ابتدایی لیگ را تغییر دهد اما عملا تیم او از تیم توخل، ضعیف‌تر عمل کرده است.

چلسی در پایان این بازی تقریبا در تمام آیتم‌های آماری ضعیف‌تر از آرسنال بود؛ مالکیت ۴۴ به ۵۶ درصد، ۵ ضربه و یک بار در چارچوب، مقابل ۱۴ ضربه و ۲ بار در چارچوب.

پاتر پس از بازی در کنفرانس خبری خود اعتراف کرد که «آرسنال تیم برتر میدان بود و کاملا شایسته کسب ۳ امتیاز بازی.»

چلسی تا پیش از شروع جام جهانی باید دو بازی دیگر انجام دهد؛ چهارشنبه شب مقابل منچسترسیتی در جام اتحادیه و سپس در روز شنبه مقابل نیوکاسل، که یکی از بهترین تیم‌های فصل جاری بوده است.

دو بازی بزرگ، مقابل دو تیم آماده؛ اما روشن است که از لحظه سوت پایان بازی دیروز، پاتر و بازیکنانش بی‌صبرانه منتظرند تعطیلات باشگاهی فرا برسد و جام جهانی آغاز شود تا مدیران و مربیان چلسی فرصت بازسازی این تیم را داشته باشند.

رقیب تازه برای منچستر سیتی

هرچه در اردوی چلسی همه چیز نگران‌کننده و منفی به نظر می‌رسد، در مورد آرسنال همه چیز مثبت و امیدوارکننده است؛ تیمی که حتی از دست کم گرفته شدن در رقابت بر سر قهرمانی هم استفاده کرده و با حداقل فشار روانی، به کسب امتیازات مهم از بازی‌های بزرگ ادامه داده است.

حالا که یک سوم بازی‌های فصل برگزار شده، می‌توان به قاطعیت گفت که آرسنال مدعی قهرمانی لیگ است؛ تیمی که لیورپول و چلسی و تاتنهام را با نمایش فنی عالی شکست داده، از ۱۳ بازی ۳۴ امتیاز گرفته، ۳۱ گل زده و حالا با ۲ امتیاز بیش از سیتی به صدر جدول برگشته است.

به این ترتیب منچسترسیتی پس از چند فصل رقابت با لیورپول بر سر قهرمانی، این بار رقیبی دیگر را در راه رسیدن به هدف خود دارد: تیم میکل آرتتا.