فوت و فن؛ منچستریونایتد-تاتنهام: شورش رونالدو علیه یونایتد درخشان

هرچند منچستریونایتد درهفته‌های گذشته آرسنال و لیورپول را در ورزشگاه اولدترافورد شکست داده بود، اما نمایش‌ها و نتایج متزلزل یونایتد در چند بازی گذشته به خصوص شکست ۶ بر ۳ مقابل منچسترسیتی، تردیدهایی در مورد سرنوشت بازی بزرگ یونایتد مقابل تاتنهام ایجاد کرده بود. تاتنهام در ۱۰ بازی قبلی خود تا پیش از بازی در اولدترافورد، فقط یک شکست را تجربه کرده بود، آن هم در دربی لندن مقابل آرسنال. در دیگر بازیها اما تاتنهام نتایج نسبتا خوبی گرفته بود و به عنوان تیم رده سوم جدول، به بازی مقابل یونایتد رسید. در هر دو بازی رودررو فصل گذشته، یونایتد به برتری رسیده بود و این تیم در هر دو بازی هم ۳ گل به تاتنهام زده بود اما آنتونیو کونته در نشست خبری خود پیش از بازی تحلیل جالبی از شکست تیمش مقابل یونایتد در فصل گذشته داشت و گفت: «ما در بازی برگشت فصل قبل ۳ گل خوردیم و باختیم اما این شکست مقابل کریستیانو رونالدو رقم خورد، نه مقابل یونایتد.» اشاره سرمربی تاتنهام به درخشش رونالدو در آن بازی بود. کونته یک ادعای دیگر هم درباره حریفش طرح کرد: «نتایج یونایتد در چند فصل گذشته در تناسب با میزان سرمایه‌گذاری و هزینه‌این باشگاه نبوده است.» بازی بزرگ در اولدترافورد با این بازی ذهنی ویژه کونته در تخریب تیم میزبان شروع شد.

بازگشت رونالدو به نیمکت

رونالدو در دو بازی پیشین یونایتد در ترکیب اصلی بود و پیش از آن هم در نیمه اول به میدان رفت و مقابل اورتون، گل برتری تیمش را زد. این بار اما مثل دیگر بازیهای بزرگ، اریک تن‌هاخ رونالدو را در ترکیب اصلی قرار نداد تا تیمش در فاز بدون توپ، پویاتر و دونده‌تر باشد. مارکوس رشفورد به جای رونالدو در مرکز خط حمله بازی می‌کرد و پشت او برونو فرناندز، سانچو و آنتونی قرار داشتند. کریستین اریکسن پس از پشت سر گذاشتن آسیب‌دیدگی، نامش در فهرست تیم قرار داشت اما زوج قلب خط میانی یونایتد را کاسمیرو و فرد تشکیل دادند. 

در ترکیب تاتنهام، نکته غافلگیرکننده ویژه‌ای در کار نبود. هری کین و میون سون دو مهاجم مرکزی تیم در آرایش ۲-۵-۳، پیر هوبرگ، ویس بیسوما و رودریگو بنتانکور ترکیب ۳ نفره مرکز خط میانی را تشکیل داده بودند، مت دوهرتی و ایوان پریشیچ هم در سمت راست و چپ خط میانی بازی می‌کردند. ترکیب ۳ نفره خط دفاع تاتنهام هم مثل اغلب بازیها شامل اریک دایر، بن دیویس و کریستین رومرو بود.از همان دقایق ابتدایی بازی اما موثرترین بازیکن میدان، دروازه‌بان تاتنهام بود؛ هوگو لوریس.

لوریس؛ مانع بزرگ یونایتد

شروع تهاجمی یونایتد چیزعجیبی نبود. این تیم در بازی خانگی مقابل آرسنال هم فشار زیادی در دقایق ابتدایی به تیم حریف وارد کرده بود اما این بار آنچه عجیب بود، تداوم تسلط یونایتد بر تیم سوم جدول در طول نیمه اول بود. کونته مثل اغلب بازیهای رودررو با یک تیم بزرگ، ترجیح داده بود از استراتژی دفاع-ضدحمله استفاده کند، اما تعداد زیاد توپ‌های لو رفته، قطع ارتباط خط میانی با سون و کین و البته برتری بازیکنان یونایتد در اغلب نبردهای نفر به نفر باعث شده بود تاتنهام در اغلب دقایق نیمه اول در نیمه خودی، تحت تاثیر حفظ توپ بازیکنان یونایتد قرار بگیرد. 

یونایتد هرچند در نیمه اول به گل نرسید اما بارها تا آستانه باز کردن دروازه تاتنهام پیش رفت. جالب اینکه چندین بازیکن یونایتد می‌توانستند دروازه تاتنهام را باز کنند. رشفورد دو بار ضرباتش توسط لوریس مهار شد، یک شوت آنتونی از پشت محوطه جریمه به تیر دروازه خود، یک شوت از فرد با واکنش لوریس به کرنر تبدیل شد و کاسمیرو هم یک شوت سنگین زد که توپ از کنار دروازه بیرون رفت.

۱۹ شوت، ۵ ضربه در چارچوب و ۶ کرنر برای یونایتد در نیمه اول؛ به‌این ترتیب پایان نیمه بدون گل خورده، برای تاتنهام یک دستاورد ویژه بود؛ دستاوردی که متاثر از نمایش درخشان لوریس در چارچوب دروازه بود.

باز شدن قفل دروازه تاتنهام

بازی فعالانه یونایتد در فاز دفاع، توپ‌گیری چندباره بازیکنان این تیم در نیمه زمین حریف و نمایش خوب آنتونی و سانچو و رشفورد در بازی با توپ نشان داد که تصمیم تن‌هاخ در بیرون گذاشتن رونالدو از ترکیب اصلی، تصمیم مناسبی بوده است. اما در چند تصویری که از رونالدو روی نیمکت دیده شد، روشن بود که این ستاره پرتغالی کاملا نظر متفاوتی دارد.

دو دقیقه پس از شروع نیمه دوم، شانس به یونایتد رو کرد و این بار ضربه فرد هافبک بزریلی یونایتد، درحالی که تهدیدی برای دروازه تاتنهام نبود، پس از برخورد به مدافع تاتنهام، تبدیل به گل اول بازی شد. جلو افتادن یونایتد و نزدیک شدن این تیم به پیروزی عجیب نبود، بلکه آنچه تعجب‌برانگیز بود، تداوم بازی پرفشار و تولید موقعیت یونایتد مقابل یکی از تیم‌های مدعی لیگ بود. در فاصله پنج دقیقه پس از گل یونایتد، این تیم دو موقعیت عالی دیگر روی پاسکاری کوتاه و رسیدن به پشت خط دفاع تاتنهام به دست آورد اما بازهم ستاره اصلی تاتنهام در این بازی یعنی لوریس مانع باز شدن دروازه تیمش شد. به خصوص واکنش او به شوت رشفورد از فاصله نزدیک، یک واکنش درخشان بود که تاتنهام را در بازی نگه داشت.

اثر داور روی گل فرناندز

هرچند تاتنهام دقایق زیادی برای جبران گل خورده فرصت داشت اما فقط یک بار در دقیقه ۶۸ به زدن گل نزدیک شد. در این صحنه ارسال بلند به کین پشت خط دفاع یونایتد رسید و دخیا ضربه او را دفع کرد. کمک داور پرچم خود را به نشانه آفساید بالا برد اما سیمون هوپر داور بازی که متوجه شروع ضدحمله یونایتد شده بود، ترجیح داد سوت نزند و تصمیم به ادامه بازی گرفت. همین ضدحمله با حرکت فرد و ضربه نهایی فرناندز، تبدیل به گل دوم یونایتد شد. تصمیم داوردر صحنه منجر به گل یونایتد، از تصمیمات ویژه و البته درست بازی بود. تن‌هاخ پس از گل دوم تیمش، از فرصت ایجاد شده برای دو موضوع استفاده کرد؛ اول تقویت بخش دفاعی تیمش با فرستادن اسکات مک‌تومینای به جای آنتونی به میدان. با این تعویض، یونایتد نه تنها از ۱-۳-۲-۴ به ۳-۳-۴ تغییر سیستم داد، بلکه حضور سه‌هافبک کلاسیک یعنی کاسمیرو، فرد، مک‌تومینای با گرایش دفاعی در مرکز زمین، عملا به یونایتد توان مناسبی در کنترل بازی می‌داد. موضوع دیگر، فرصت بازی ندادن به رونالدو بود؛ بازیکنی که پس از بالا رفتن تابلوی تعویضش در بازی قبلی مقابل نیوکاسل، اعتراض خود را به تصمیم تن‌هاخ با غر و لندهایش در مسیر بیرون آمدن از زمین نشان داده بود.

هواداران راضی، کریستیانو ناراضی

رونالدو عملا تبدیل به بازیکنی شده که هنگام ناکامی‌تیمش، خود را بیرون از «موضوع ناکامی» نشان می‌دهد و با رفتارهایش، «دیگران» را مقصر نشان می‌دهد؛ کاری که هنگام تعویض مقابل نیوکاسل، وقتی بازی صفر-صفر پیش می‌رفت و تیمش موفق به گلزنی نشده بود، انجام داد.

به‌ این ترتیب عجیب و دور از منطق نبود که‌ این بار وقتی یونایتد مقابل یک حریف قدرتمند یعنی تاتنهام ۲ گل جلو بود، در حمله به‌اندازه کافی همچنان موثر بود و به حریف فرصت خلق موقعیت هم نمی‌داد؛ تن‌هاخ فرصت بازی به رونالدو ندهد.

رونالدو در دقیقه ۸۹ پس از دو تعویض دیگر یونایتد و به میدان رفتن اریکسن و آنتونی الانگا راهی رختکن شد تا اعتراض خود را به رویکرد تن‌هاخ نشان دهد. این بار اما حرکت رونالدو، فرصت خوبی به سرمربی یونایتد داد تا به رسانه‌ها و هوادران تیمش نشان دهد که حتی در زمان موفقیت یونایتد، کنترل رونالدو چه کار دشوار و ظریفی است؛ کاری که البته تن‌هاخ در کنفرانس خبری پس از بازی کوشید آن را آسان توصیف کند: «من رونالدو را در رختکن دیدم اما درباره کاری که کرد، با او حرف نزدم. فردا به‌این موضوع رسیدگی خواهم کرد.»

آمار جالب تن‌هاخ در بازیهای بزرگ

باخت تاتنهام، توقف چلسی مقابل برنتفورد و پیروزی یونایتد. به‌این ترتیب منچستریونایتد در رده پنجم جدول، فاصله خود را با تیم‌های سوم و چهارم جدول کاهش داد.

بازی یونایتد-تاتنهام که با ۲۸ شوت یونایتد و ۱۰ ضربه‌این تیم در چارچوب همراه بود، دو نکته تحلیلی روشن دارد؛ اول اینکه تاتنهام در دو بازی بزرگ اخیر خود مقابل آرسنال و یونایتد از نظر فنی کاملا تحت تاثیر حریف خود قرار گرفته بود.نکته دوم اینکه یونایتد هرچند همچنان در بازیهای مختلف نوسان دارد و به ثبات فنی نرسیده، اما تا همین‌جای فصل تن‌هاخ نشان داده که تیم او در بازیهای بزرگ، موثرتر از یونایتد فصل گذشته است.

۴ بازی بزرگ مقابل سیتی و آرسنال و لیورپول و تاتنهام؛ یک شکست مقابل سیتی و ۳ پیروزی در بازیهای دیگر؛ ۹ امتیاز از ۱۲ امتیاز. چهارشنبه شب یونایتد با چلسی روبرو می‌شود و درواقع تا پایان هفته یازدهم تا تمام ۵ بازی خود با رقبای سنتی خود در دور رفت را کامل کند؛ مسابقه‌ای ویژه و دیدنی که احتمالا باز هم بدون رونالدو شروع خواهد شد.