ریخت و پاش عربستان در «شش پادشاه اسلم»؛ مسابقات نمایشی چه بر سر تنیس‌بازها می‌آورد؟

کارلوس آلکاراس در سپتامبر با اظهار نظری صریح در مورد تقویم مسابقات حرفه‌ای تنیس گفت: «به نوعی ما را خواهد کشت.»

آلکاراس همراه با پنج ستاره دیگر تنیس جهان هفته قبل در مسابقات نمایشی «شش پادشاه اسلم» حاضر شد. تورنمنتی که مانند بسیاری از رویدادهای ورزشی زیر نظر عربستان سعودی با جوایز «حیرت‌انگیز» مالی همراه است.

در این مسابقه هر بازیکن دست‌کم ۱/۵ میلیون دلار جایزه گرفت و جایزه مادی نفر اول شش میلیون دلار بود؛ جایزه‌ای بی‌سابقه در تاریخ تنیس جهان.

برای این که معیار بهتری از «هنگفت بودن» این جایزه داشته باشیم، باید آن را با بیشترین جایزه‌های مادی تنیس حرفه‌ای مقایسه کنیم. گرنداسلم‌ها بیشترین جایزه را به قهرمانانشان می‌دهند که در این زمینه اوپن آمریکا (۳/۶ میلیون دلار) در رتبه نخست است و مقام‌های بعدی به ویمبلدون (۳/۴)، رولان گاروس (۲/۶) و اوپن استرالیا (۲/۱) تعلق می‌گیرد.

نکته جالب اما شاید نه در مورد یانیک سینر، قهرمان مسابقات که دنیل مدودف، حذف‌شده زودهنگام آن، باشد. این تنیس‌باز روس در حالی با حضور در عربستان سعودی یک و نیم میلیون دلار گرفت که فقط یک ساعت و ۹ دقیقه در زمین حاضر شد؛ به عبارت دیگر مدودف برای هر دقیقه بازی در زمین ۲۱۷۳۹ دلار گرفت.

به هرحال جدا از جایزه نقدی فوق‌العاده، این تورنمنت تقویم فصل حرفه‌ای تنیس را بازهم فشرده‌تر از قبل می‌کند. نکته‌ای که علاوه بر تنیس‌باز اسپانیایی، سایر نام‌های بزرگ این رشته نیز معتقدند که روی سلامت بدنی و ذهنی بازیکنان تاثیر می‌گذارد.

البته نباید این نکته را نادیده گذاشت که بازیکنان اجباری برای شرکت در تورنمنت‌های نمایشی ندارند. شاید به همین دلیل باشد که اندی ماری، دارنده سه گرند اسلم تنیس جهان، می‌گوید که صحبت‌های برخی بازیکنان در مورد این برنامه زمانی گاهی می‌تواند «کمی ریاکارانه» باشد.

راسل فولر و امی لافتهاوس، کارشناسان تنیس بخش ورزشی بی‌بی‌سی، در این مطلب نکات کلیدی این مسئله را بررسی کرده‌اند.

تقویم حرفه‌ای تنیس چگونه است؟

تقویم حرفه‌ای تنیس اختیاری نیست، یعنی مردان و زنان شاغل در این ورزش باید هر فصل در تعداد مشخصی تورنمنت‌ بازی کنند.

این شیوه‌ای است تا اطمینان حاصل شود که بازیکنان درجه یک دنیا در رقابت‌های بزرگ بازی می‌کنند که نتیجه آن افزایش درآمد، حضور تماشاگران و در نتیجه جوایز مادی آنهاست.

هر ساله ۱۹ تورنمنت حرفه‌ای مردان زیر نظر ای‌تی‌پی برگزار می‌شود، که فقط حضور در هشت مسترز ۱۰۰۰ امتیازی (برای بازیکنانی که شرط حضور در تورنمنت را دارند) اجباری است. البته مونت‌کارلو هم مسترز ۱۰۰۰ امتیازی است، ولی بازی در آن اجباری نیست.

علاوه بر حضور در چهار گرند اسلم، ۳۰ بازیکن برتر جهان متعهد هستند که دست‌کم در چهار تورنمنت ۵۰۰ امتیازی هم بازی کنند.

رده‌بندی جهانی تنیس زنان بر پایه ۱۸ تورنمنت شکل گرفته است، ولی انتظار می‌رود که بازیکنان درجه یک، دست‌کم در ۲۰ تورنمنت بازی کنند: چهار گرند اسلم، ده مسترز ۱۰۰۰ امتیازی و شش تورنمنت ۵۰۰ امتیازی.

بیشتر مسابقات ۱۰۰۰ امتیازی در ۱۲ روز برگزار می‌شوند، در حالی که قرار است مسابقات سین‌سیناتی و کانادا از سال ۲۰۲۵ گسترده‌تر شوند.

بازیکنان حرفه‌ای همواره دعوتنامه‌هایی از مسابقات نمایشی هم دریافت می‌کنند: برای برخی از آنها روزانه پول قابل توجهی می‌گیرند و در برخی دیگر برای خیریه پول جمع می‌کنند.

آلکاراس تقویم مسابقات را این گونه توصیف کرده است: «فشرده از هفته اول ژانویه تا هفته آخر نوامبر.»

تا اینجای کار (۲۱ اکتبر) او در ۶۱ بازی در ۱۶ تورنمنت شرکت کرده است و چهار جام، شامل دو گرند اسلم (اوپن فرانسه و ویمبلدون) را بالای سر برده است.

فشرده‌ترین دوره او (مانند بسیاری بازیکنان) در تابستان بود. تنیس‌باز اسپانیایی طی ۷۹ روز در سه گرند اسلم و رقابت‌های انفرادی و دو نفره المپیک روی سه نوع زمین (رس، چمن و هارد کورت) در سه کشور بازی کرد.

آلکاراس در سپتامبر گفت: «متوجه شدم که خیلی‌ها راجع به برنامه من و این که در مسابقات نمایشی زیادی حاضر می‌شوم، صحبت می‌کنند. اما شما باید بین مسابقات رسمی و نمایشی تمایز قائل شوید؛ اینها دو موضوع متفاوت هستند.»

ایگا اشوایتک، زن شماره ۲ تنیس جهان، به صراحت گفته است که فکر نمی‌کند این ورزش «در مسیر درستی» حرکت می‌کند.

این تنیس‌باز لهستانی پس از حذف از مرحله یک‌چهارم نهایی اوپن آمریکا، استراحت طولانی‌تری داشته است؛ او ابتدا به دلیل خستگی از اوپن کره کناره‌گیری کرد و پس از آن هم اعلام کرد به دلایل شخصی در اوپن چین حاضر نشد.

او هم مانند آلکاراس این فصل در ۶۱ مسابقه بازی کرده است که حاصل آن ۵۴ پیروزی در ۱۵ تورنمنت و ۵ قهرمانی (شامل رولان گاروس) است.

اشوایتک امسال شروعی چشمگیر داشت. او فقط یک بار قبل از دور چهارم در ۹ تورنمنت حذف شد و در آستانه رولان گاروس طی ۳۵ روز در سه تورنمنت در سه کشور قهرمان شد.

بازیکنان چه می‌گویند؟

اشوایتک گفته است که «این فصل تورنمنت‌های زیادی داشته است» که موجب شده «تنیس لذت کمتری» برای بازیکنان داشته باشد.

فصل برای کارولین گارسیا فرانسوی خیلی زود تمام شد، دلیل آن حملات ناشی از اضطراب و همچنین تاثیر ذهنی «نزدیکی بیش از حد به تنیس» اعلام شد.

جک درپر، تنیس‌باز بریتانیایی می‌گوید که به نظرش این تقویم «طول عمر» را برای نسل آینده مشکل خواهد کرد و اندی ماری که ماه اوت گذشته بازنشسته شد، گفته است که اگر می‌توانست یک چیز را تغییر دهد، آن برنامه مسابقات بود.

در فوریه این تنیس‌باز اسکاتلندی گفت که تعطیلی بین فصل طولانی‌تر را ترجیح می‌دهد، هرچند که هم‌زمان گفت موافق لغو شدن مسابقات نمایشی نیست و می‌خواهد بازیکنان گزیده‌تر عمل کنند.

ماری گفت: «به نظر می‌رسد که فصل تنیس زیادی طولانی است، اما بازیکنان در تعطیلات بین فصل به نقاط مختلف دنیا پروازهای طولانی انجام می‌دهند تا در مسابقات نمایشی شرکت کنند و آن‌ها مجبور به حضور در تمامی مسابقات تور ای‌تی‌پی هم نیستند.»

یانیک سینر هم با اشاره به انتخاب مناسب تورنمنت‌ها از سوی بازیکنان گفته است که خودش گاهی در بعضی رقابت‌ها حاضر نمی‌شود که زمان مناسب برای تمرین داشته باشد.

مقابله قانونی و اعتصاب به عنوان آخرین راه حل

اتحادیه تنیس‌بازان حرفه‌ای که در سال ۲۰۱۹ تاسیس شد و تلاش می‌کند قدرت بازیکنان را بالا ببرد، امیدوار است که به طور قانونی برنامه مسابقات و سایر مشکلات را به چالش بکشد.

این اتحادیه اوایل ماه جاری میلادی به نشریه تلگراف گفت که تعدادی شرکت حقوقی را برای بررسی این موضوع به خدمت گرفته است.

احمد ناصر، مدیر اجرایی این اتحادیه، به بی‌بی‌سی گفت که احتمال اعتصاب چندان وجود ندارد، هرچند که انجام آن کاملا منتفی نیست.

او گفت: «برخی پیچیدگی‌های قانونی در تنیس وجود دارد. اعتصاب یا تحریم گزینه آخر است. این وضعیتی کاملا متفاوت در مقایسه با ورزش‌های سازمان‌یافته (غیر از گلف) است، به این دلیل که تنیس‌بازها به عنوان پیمان‌کار مستقل طبقه‌بندی می‌شوند نه کارمند.»

«به همین دلیل در کشورهایی مانند بریتانیا و آمریکا قوانین مربوط به امکان اعتصاب بسیار متفاوت از موارد مربوط به گروهی کارمند است؛ مشکلاتی مشابه این قبلا برای رانندگان اوبر پیش آمده است.»

ناصر اما می‌گوید اگر شرکت‌های حقوقی که به خدمت گرفته‌اند، راه حلی برای اقدام قانونی پیدا کنند، هیچ ترسی برای گام برداشتن در این راه وجود نخواهد داشت، زیرا که آنها پس از تجزیه و تحلیل داده‌ها یک «خط آتش واقعی» خواهند داشت.

او می‌گوید: «شرکت‌هایی را استخدام کردیم و تک تک آنها به ما گفتند که تا کنون وضعیتی را مانند آنچه الان در تنیس شاهد هستیم را ندیده‌اند.»