ویمبلدون ۲۰۲۴؛ مبارزه سینر-‌آلکاراس و جدال «ملکه رس» و «ببر» در بخش زنان

قدیمی‌ترین و معتبرترین مسابقات تنیس جهان از فردا (اول ژوئیه) در جنوب غرب لندن آغاز می‌شود. در بخش مردان به نظر می‌رسد که با رقابت یانیک سینر و کارلوس آلکاراس شاهد یک رقابت «کلاسیک» جدید خواهیم بود و در بخش زنان هم مثل سال‌های اخیر شاهد رقابت «ملکه رس» با «ببر» خواهیم بود.

در انفرادی مردان ویمبلدون دیگر خبری از قدرت‌نمایی «چهار بزرگ» تنیس نیست: راجر فدرر بازنشسته شده؛ رافائل نادال از مسابقات کنار کشیده؛ اندی ماری دیگر تنیس‌باز درجه یک نیست و نواک جوکوویچ هم پس از جراحی وارد مسابقات می‌شود و معلوم نیست چقدر آماده است.

در این بخش مدعیان اصلی قهرمانی، بزرگان جدید دنیای تنیس هستند: یانیک سینر، قهرمان اوپن استرالیا، که حالا مرد اول تنیس جهان است همراه با کارلوس آلکاراس، قهرمان اوپن فرانسه.

در بخش زنان ایگا اشواینتک، زن شماره یک تنیس جهان و قهرمان اوپن فرانسه، جزو مدعیان اصلی است. این تنیس‌باز لهستانی که به دلیل تخصص روی زمین‌های خاک رس، «ملکه رس» لقب گرفته است، گرچه روی چمن اقتدار مشابه را ندارد، اما باز هم از بخت‌های اصلی قهرمانی‌ایست.

آرینا سابالنکا، که به دلیل خالکوبی روی بازویش به «ببر» معروف است، دیگر مدعی قهرمانی در ویمبلدون است؛ زنی که در ژانویه دومین قهرمانی پیاپی اوپن استرالیا را به دست آورد و پیش از این دو بار تا آستانه رسیدن به فینال ویمبلدون هم پیش رفته است.

کوکو گاف و انس جابر (نایب قهرمان پارسال) هم از دیگر مدعیان به شمار می‌روند. خبر خوب دیگر برای هواداران تنیس بازگشت اما رادوکانو، تنیس‌باز برجسته و جوان بریتانیایی، به این مسابقات است.

سینر-آلکاراس؛ کلاسیک تازه دنیای تنیس

یانیک سینر، که ۱۰ ژوئیه نفر اول رده‌بندی جهانی تنیس شد، در سال ۲۰۲۴ کولاک کرده است. او نه تنها در فصل چمن با پنج پیروزی، شکست‌ناپذیر باقی مانده، بلکه تا اینجای فصل هم آمار درخشان ۳۸ پیروزی و فقط ۳ شکست در کارنامه دارد. تنیس‌باز ایتالیایی با قهرمانی در استرالیا، اولین گرند‌اسلم زندگی‌اش را تصاحب کرد و چند هفته پیش هم به نیمه‌نهایی اوپن فرانسه رسید.

رقیب اصلی سینر برای قهرمانی در سومین گرنداسلم فصل تنیس جهان، مدافع عنوان قهرمانی است: کارلوس آلکاراس که پارسال در زمین مرکزی ویمبلدون «ماموریت غیرممکن» را انجام داد و با پیروزی در فینال، مانع پنجمین قهرمانی پیاپی نواک جوکوویچ شد.

این در حالی است که تا قبل از مسابقات، او مانند سایر تنیس‌بازهای اسپانیایی به عنوان بازیکنی متخصص در بازی روی خاک رس شناخته می‌شد و کمتر کسی فکر می‌کرد روی چمن هم این قدر خوب باشد. آلکاراس فصل گذشته روی چمن با ۱۲ پیروزی، شکست‌ناپذیر بود و در مجموع هم از ۲۰ مسابقه‌ روی چمن، فقط سه بار باخته است.

وضعیت مبهم «صربیناتور»

پرافتخارترین مرد تنیس جهان، از پیش‌بینی‌‌ناپذیرترین ستاره‌های این رشته هم است. نه در حین مسابقات و نه قبل شروع آنها هرگز نمی‌توان فهمید که او چقدر آماده است یا این که واقعا مصدوم است و در صورت جواب مثبت به این پرسش، آسیب‌دیدگی او چقدر جدی است. بارها در بازی‌ها دیده شده که به‌سختی در زمین حرکت می‌کند و تقاضای استراحت پزشکی می‌کند، اما دقایقی بعد، شاهد دویدن بی‌امان او در زمین با ۱۰۰ درصد توان هستیم.

آخرین حضور رسمی نواک جوکوویچ در مسابقات رسمی، دور چهارم رولان گاروس بود و پس از آن دارنده ۲۴ گرنداسلم تنیس جهان به علت پارگی مینیسک، زانوی راستش را جراحی کرد.

پس از جراحی خبر رسمی در مورد برنامه تنیس‌باز صرب منتشر نشد، اما به نظر می‌رسید خودش را آماده مسابقات المپیک می‌کند؛ از معدود مدال‌هایی که جای آن در کلکسیون تنیس‌باز صرب خالی است. با توجه به این که تنیس المپیک پاریس روی رس انجام می‌شود، منطقی هم بود که جوکوویچ بعد از جراحی، ریسک بازی روی چمن و بازگشت دوباره روی رس را قبول نکند.

«نوله» در تصمیمی عجیب اعلام کرد به لندن سفر خواهد کرد اما شرکت در ویمبلدون را به رسیدن به آمادگی کامل و توانایی برای کسب قهرمانی تورنمنت منوط کرد. جوکوویچ ۳۷ ساله دوشنبه قبل حدود دو ساعت روی چمن «بدون درد» تمرین کرد و روز جمعه در حالی که زانو بندی روی پای راستش به چشم می‌خورد در یک مسابقه دوستانه، دنیل مدودف، مرد شماره ۵ تنیس جهان، را ۴-۶ و ۳-۶ شکست داد.

جدال «ملکه رس» و «ببر» روی چمن

سال‌ها در بخش زنان کمتر شاهد رقابت‌های کلاسیکی مثل فدرر-نادال، جوکوویچ-ماری یا آلکاراس-سینر بوده‌ایم، اما حالا به نظر می‌رسد که ایگا اشواینتک و آرینا سابالنکا قصد تغییر این داستان را دارند.

«ملکه رس» در مسابقات خاک رس این فصل عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت، او در دو مسترز ۱۰۰۰ امتیازی رم و مادرید قهرمان شد و بعد هم در پاریس، سومین قهرمانی پیاپی اوپن فرانسه را جشن گرفت.

تنیس‌باز ۲۳ ساله لهستانی گرچه قهرمانی جوانان ویمبلدون را در کارنامه دارد، اما این تنها گرنداسلمی است که او تا کنون نتوانسته از مرحله یک‌چهارم نهایی‌اش بالاتر برود و البته در مسابقات حرفه‌‌ای چمن هم تا کنون قهرمان نشده است.

با این حال نباید فراموش کرد که «پادشاه رس» هم وضعیتی مشابه داشت و در حالی که همه رافائل نادال را فقط رس‌باز قهار می‌دانستند، او روز‌به‌روز در بازی روی چمن بهتر شد و سرانجام با پیروزی مقابل راجر فدرر، اسطوره ویمبلدون، قهرمان این مسابقات شد.

تنیس‌باز ۲۶ ساله اهل بلاروس به دلیل خالکوبی روی بازوی چپش به «ببر» معروف است؛ هرچند که ضربات سهمگینش در زمین تنیس هم چندان بی‌تناسب با این لقب نیست. آرینا سابالنکا نسبت به اشواینتک عملکرد بهتری روی چمن داشته است و در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۱ تا یک‌چهارم نهایی ویمبلدون بالا رفت.

مشکل اصلی سابالنکا در ویمبلدون وضعیت سلامتی‌اش است. او حدود یک ماه قبل و برای اولین بار در دوران حرفه‌ای، از اوپن برلین به علت مصدومیت شانه کنار کشید. با این حال با توجه به قدرت ذهنی فوق‌العاده سابالنکا، اگر از نظر بدنی روی فرم باشد، بخت بالایی برای نخستین قهرمانی در ویمبلدون دارد.

هرچند در بخش مردان سینر و آلکاراس بین خودشان و دیگران فاصله انداخته‌اند، ولی در بخش زنان دو تنیس‌باز دیگر هم شانس بالایی برای قهرمانی دارند.

کوکو گاف، تنیس‌بازی ۲۰ ساله آمریکایی، از همان آغاز ویمبلدون را با قدرت آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۹ جوان‌ترین زنی شد که در دوران مدرن برگزاری مسابقات به صورت اوپن از سال ۱۹۶۸، خودش را از دور مقدماتی به جدول اصلی ویمبلدون رسانده است.

پنج سال پیش دختر ۱۵ ساله آمریکایی با پیروزی مقابل ونوس ویلیامز، قهرمان پنج دوره ویمبلدون، نشان داد که تنیس، صاحب یک بازیکن نخبه شده است. زن شماره ۲ تنیس جهان که پارسال قهرمان اوپن آمریکا شد، چیزی برای قهرمانی در ویمبلدون کم ندارد.

دیگر مدعی ویمبلدون تنیس‌باز ۲۹ ساله تونسی است. اونس جابر در دو دوره اخیر ویمبلدون به فینال رسیده است، اما سهم او از این حضورها به اشک‌هایی حسرت‌آمیز محدود شد. جابر اگر مشکلی از بابت مصدومیت زانو نداشته باشد، این بار می‌تواند با لبخند زمین مرکزی ویمبلدون را ترک کند.

بازگشت رادوکانو

دختر ۱۸ ساله‌ای که با قهرمانی در اوپن آمریکا ۲۰۲۱، دل بریتانیا را برد، حالا در رتبه ۱۶۸ رده‌بندی جهانی تنیس قرار دارد. رادوکانو البته چند ماه قبل از آن قهرمانی با رسیدن به دور چهارم ویمبلدون، چشم‌ها را خیره کرد، اما بالای سر بردن جام یک گرنداسلم، رویایی باورنکردنی بود.

افول رادوکانو هم به اندازه صعودش سریع بود. او در سه سال اخیر هرگز نتوانسته خودش را در سطح اول تنیس جهان مطرح کند و تلفیقی از مصدومیت و عملکردهای ضعیف، خلاصه‌ای از نمایش او پس از آن قهرمانی است.

حالا اما به نظر می‌رسد که باید منتظر بازگشت ستاره کاریزماتیک تنیس بریتانیا باشیم. رادوکانو از اوپن فرانسه کنار کشید تا بهتر برای ویمبلدون تمرین کند. او فصل چمن را بسیار خوب آغاز کرد، به نیمه‌نهایی مسابقات ناتینگهام رسید و در ایست‌بورن هم موفق شد برای اولین بار یکی از ده تنیس‌باز برتر رده‌بندی جهانی را شکست دهد.

سخت بتوان او را جزو مدعیان قهرمانی ویمبلدون تصور کرد. با نگاهی واقع‌گرایانه به نظر می‌رسد که این بیشتر تورنمنتی برای «پیدا کردن اعتماد‌به‌نفس از دست رفته» رادوکانو باشد. اما مسئله این است که نخستین قهرمانی او در یک گرنداسلم هم در حالی رقم خورد، که حتی خودش باور نمی‌کرد، جام را در نیویورک بالای سر ببرد.