چگونه جنگ با ایران شکاف‌های ائتلاف جمهوری‌خواهان حامی ترامپ را آشکار کرد؟

«این جنگ اسرائیل است، نه جنگ آمریکا.»

ویدیویی کمتر از دو روز پس از آنکه ایالات متحده و اسرائیل تازه‌ترین حملات خود به ایران را آغاز کردند در یوتیوب منتشر شد و تاکنون بیش از ۲ میلیون بار دیده شده است. اما سازنده آن یک فعال ضد دونالد ترامپ یا منتقد رئیس‌جمهور نبود.

این مونولوگ را یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های جناح راست سیاست آمریکا بیان کرد: تاکر کارلسون، مجری پیشین شبکه فاکس‌نیوز.

آقای کارلسون گفت: «با آغاز جنگ، آزادی‌ها در کشورها محدودتر می‌شود، روحیه خشونت بر جامعه سایه می‌اندازد و مردم به سرعت تغییر می‌کنند.» او که از حامیان دیرینه دونالد ترامپ است، بنا بر گزارش‌ها ماه گذشته چندین بار با رئیس‌جمهور دیدار کرده بود تا او را از صدور دستور اقدام نظامی منصرف کند. او افزود: «می‌توان عطش خونریزی و نفرت را در میان مردم احساس کرد و این عطش به سرعت اوج می‌گیرد.»

توصیه تاکر کارلسون روشن بود: «باید هرچه زودتر از این ماجرا کنار بکشیم. به همین سادگی. البته در عمل بسیار پیچیده است، اما نخستین گام این است که تصمیم بگیریم از آن خارج شویم.»

در حالی که بسیاری از سرسخت‌ترین حامیان دونالد ترامپ از اقدام نظامی کنونی حمایت می‌کنند، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد از هر چهار جمهوری‌خواه یک نفر با این رویکرد مخالف است.

این بحث تا اینجا روشن‌ترین نشانه از شکاف‌های درون ائتلافی است که دونالد ترامپ را دوباره به کاخ سفید رساند؛ ائتلافی که یکی از فعالان جمهوری‌خواه آن را «ائتلافی از نیروهای ناهمخوان» نامیده است.

اختلاف‌نظرها بر سر دستورکار «اول آمریکا» ترامپ، و این‌ که چه کسی بیش از همه از آن حمایت می‌کند، ماه‌هاست ادامه دارد.

اما جنگ با ایران بیش از هر چیز دیگری این درگیری‌های درونی را آشکار کرده است؛ اختلافاتی که به گفته برخی منابع داخلی ممکن است در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر به جمهوری‌خواهان آسیب بزند.

نظرسنجی‌ها چه می‌گویند

معمولا در مراحل آغازین اقدام نظامی، محبوبیت رئیس‌جمهورهای ایالات متحده افزایش می‌یابد، زیرا احساسات میهن‌پرستانه اوج می‌گیرد و مردم «پشت پرچم متحد می‌شوند».

اما این بار چنین نشده است. بر اساس میانگین نظرسنجی‌هایی که وب‌سایت ریل‌کلیرپالیتیکس گردآوری کرده، میزان رضایت از عملکرد دونالد ترامپ که یک سال است در محدوده منفی قرار دارد، از زمان آغاز جنگ تقریبا ثابت مانده است.

چندین نظرسنجی که پس از بمباران انجام شده نشان می‌دهد اکثریت آمریکایی‌ها با اقدام نظامی مخالف‌اند. برای نمونه، در یک نظرسنجی شبکه ان‌بی‌سی‌نیوز، ۵۴ درصد با نحوه مدیریت مسئله ایران از سوی رئیس‌جمهور مخالفت کرده‌اند.

این شکاف به‌روشنی در امتداد خطوط حزبی دیده می‌شود؛ به‌طوری‌ که ۸۹ درصد دموکرات‌ها مخالف‌اند و ۷۷ درصد جمهوری‌خواهان از آن حمایت می‌کنند.

اما با نگاه دقیق‌تر، شکاف‌هایی در میان جناح راست نیز به چشم می‌خورد.

بر اساس گزارش شبکه ان‌بی‌سی، ۹ نفر از هر ۱۰ جمهوری‌خواهی که خود را «ماگا» می‌دانند از جنگ حمایت می‌کنند.

این‌ها همان وفادارترین حامیان دونالد ترامپ‌اند؛ کسانی که در تجمع‌های او با کلاه‌های قرمز حاضر می‌شوند و تقریبا همیشه از برنامه‌هایش حمایت می‌کنند.

همان نظرسنجی نشان می‌دهد جمهوری‌خواهانی که خود را «ماگا» نمی‌دانند نسبت به جنگ بسیار مرددترند؛ کمی بیش از نیمی از آن‌ها گفته‌اند از آن حمایت می‌کنند و بیش از یک‌ سوم نیز با آن مخالفت کرده‌اند.

ویش بورا، فعال جمهوری‌خواه اهل شهر نیویورک که پیش‌تر برای جورج سانتوس، نماینده سابق و جنجالی کنگره، و رسانه‌های نزدیک به جریان ماگا کار کرده است، می‌گوید: «نسلی که بدنه مردمی این جریان را تشکیل می‌دهد شامل افراد زیادی است که به عراق و افغانستان رفته‌اند.»

او می‌افزاید: «وقتی آن‌ها دوره خدمت خود را در چنین جنگ بی‌حاصلی می‌گذرانند… برمی‌گردند و می‌بینند شهرهایشان از رونق افتاده، کارخانه‌ها تعطیل شده و مواد افیونی همه‌ جا را فرا گرفته است.»

نظرسنجی دیگری نشان می‌دهد اگر آقای ترامپ نیروهای زمینی به ایران اعزام کند، مخالفت با جنگ احتمالا افزایش خواهد یافت.

نظرسنجی دانشگاه کوئینیپیاک نشان می‌دهد در حالی که ۸۵ درصد از جمهوری‌خواهان از اقدام نظامی در ایران حمایت می‌کنند، ۵۲ درصد از حامیان این حزب با اعزام نیروهای زمینی مخالف‌اند.

برخی افراد در درون حزب معتقدند دونالد ترامپ ممکن است بتواند از این خطر سیاسی عبور کند. مت وایلی، مشاور جمهوری‌خواه در کارولینای جنوبی، می‌گوید با وجود این شکاف‌ها، اقدام نظامی می‌تواند حمایت جمهوری‌خواهان سنتی از ترامپ را تقویت کند؛ گروهی که هم با جناح ماگا و هم با جمهوری‌خواهان غیرماگا همپوشانی دارد.

او می‌گوید: «آن‌ها هنوز آمریکا را چراغ امیدی برای مردمی می‌دانند که در سراسر جهان در پی آزادی‌اند، و این نقش مسئولیت‌هایی به همراه دارد: دفاع از متحدان، حفاظت از کشورهای آزاد و ایستادگی زمانی که استبداد صلح را تهدید می‌کند.»

اما در میان کسانی که با رئیس‌جمهور اختلاف نظر دارند نیز چهره‌های با نفوذی دیده می‌شود؛ از جمله تاکر کارلسون، جو روگن، پادکستری که جنگ ایران را «کاملا جنون‌آمیز» خوانده، و مارجری تیلور گرین، نماینده پیشین کنگره از ایالت جورجیا.

خانم گرین سال گذشته پس از درگیری شدیدی با ترامپ از او فاصله گرفت. این اختلاف در نهایت به استعفای او از نمایندگی انجامید.

خانم گرین در شبکه ایکس نوشت: «ما به پایان جنگ‌های خارجی و پایان تغییر رژیم رای دادیم.» این یکی از چندین پست ضد جنگی بود که او در روزهای اخیر منتشر کرده است. او همچنین نوشت: «ترامپ به وعده انتخاباتی خود برای پایان دادن به جنگ‌های خارجی خیانت کرده است.»

خانم گرین و آقای کارلسون چند متحد در مناصب رسمی نیز دارند، از جمله توماس مسی، نماینده جمهوری‌خواه کنگره از ایالت کنتاکی که هفته گذشته از طرحی ناموفق حمایت کرد. این طرح در صورت تصویب به کنگره حق وتو درباره جنگ می‌داد.

اما نفوذ آن‌ها در فضای آنلاین بیشتر است، به‌ویژه در میان رای‌دهندگانی که خود را «ماگای واقعی» می‌دانند. این‌ها افرادی ناراضی از وضعیت سیاسی‌اند که به خاطر ایده‌هایی که دونالد ترامپ در کارزار انتخاباتی مطرح کرد به او جذب شدند، اما اکنون نسبت به خود او چندان دلگرم نیستند.

یکی از اینفلوئنسرها که با افتخار تصویر کارتونی خود با کلاه قرمز را در پروفایل شبکه ایکس قرار داده، دیدگاهش را چنین خلاصه کرده است: «یادم نمی‌آید برای "آزاد کردن ایران" رای داده باشم. من رای دادم تا آمریکا دوباره عظمت پیدا کند.»

وعده‌های انتخاباتی

در شبکه ایکس و دیگر شبکه‌های اجتماعی، پست‌هایی منتشر شده که به اظهارات ضد جنگ پیشین دونالد ترامپ و مشاورانش اشاره کرده‌اند.

آقای ترامپ تنها چند روز پیش از انتخابات ۲۰۲۴ در جمعی در شهر نیویورک گفت: «با من جنگی در کار نخواهد بود و با من جنگ جهانی سوم هم رخ نخواهد داد.»

و در ماه اکتبر گذشته، جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، گفت‌وگویی را که پیش از ترور چارلی کرک، فعال محافظه‌کار، با او داشت بازگو کرد.

معاون رئیس‌جمهور آمریکا گفت چارلی کرک یکی از دلایلی بود که باعث شد ترامپ «هرگز ایالات متحده را وارد یک درگیری نظامی طولانی نکند و حتی یک آمریکایی را در درگیری‌های خاورمیانه از دست ندهد».

اما این دیگر صدق نمی‌کند.

اینکه این درگیری «طولانی» خواهد شد یا نه هنوز مشخص نیست. اما این جنگ تا اینجا مهم‌ترین عملیات نظامی در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ به شمار می‌رود.

ویش بورا، فعال جمهوری‌خواه، میان آنچه «ماگای بدنه مردمی» می‌نامد، که آن را جریانی مخالف مداخله نظامی توصیف می‌کند، و طبقه حامیان مالی حزب جمهوری‌خواه تمایز قائل می‌شود؛ گروهی که به گفته او حامی جنگ و طرفدار اسرائیل‌اند.

اما روایت شخصی او به شکافی عمیق‌تر در جناح راست آمریکا اشاره می‌کند که در برخی موارد، احساسات ضداسرائیلی به یهودستیزی کشیده شده است.

ویش بورا پس از انتشار ویدیویی ساخته‌شده با هوش مصنوعی از شبکه راست‌گرای «وان آمریکا نیوز» اخراج شد. در این ویدیو در اتاقی که بر در آن ستاره داوود قرار داشت سوسک‌هایی دیده می‌شدند. او گفته است قصد یهودستیزی نداشته است.

افراد دیگری که درباره ایران دیدگاه‌هایی مشابه او دارند کمتر نگران آن هستند که نژادپرست یا یهودستیز به نظر برسند، از جمله نیک فوئنتس، استریمر ۲۷ ساله.

او در فضای آنلاین با لحنی طعنه‌آمیز درباره رویدادهای روز اظهار نظر می‌کند و جملاتی از این دست می‌گوید: «یهودی‌ها جامعه را اداره می‌کنند، زنان باید دهانشان را ببندند، سیاه‌پوستان در اغلب موارد باید زندانی شوند و آن وقت ما در بهشت زندگی خواهیم کرد.»

خلا قدرت

آقای فوئنتس که به درخواست‌های ما برای مصاحبه پاسخ نداد، سال‌ها از حاشیه به جریان اصلی حزب جمهوری‌خواه حمله می‌کرد.

اما ترور چارلی کرک، یکی از چهره‌های برجسته جناح راست در ایالات متحده، همراه با نارضایتی گسترده درباره موضوعاتی مانند اقتصاد و پرونده‌های جفری اپستین، خلا قدرتی ایجاد کرد.

تاکر کارلسون در ماه اکتبر گذشته آقای فوئنتس را به استودیوی خود دعوت کرد و گفت‌وگویی عمدتا دوستانه با او انجام داد. در آن گفت‌وگو فوئنتس مواضع افراطی‌تر خود را تا حدی تعدیل کرد. این مصاحبه بحث گسترده‌ای را در میان جناح راست درباره حد و مرزهای این جنبش برانگیخت.

اکنون جریان‌های افراطی تلاش می‌کنند از مخالفت گسترده با این جنگ نامحبوب بهره ببرند.

آن‌ها تنها بخش کوچکی از مخالفان جنگ را تشکیل می‌دهند و در فضای آنلاین بسیار پرصدا هستند، اما از نظر تعداد در مقایسه با رای‌دهندگان هر دو حزب و مستقل‌هایی که به دلایل مختلف با جنگ مخالف‌اند بسیار اندک‌اند.

اما در پس‌زمینه نشانه‌هایی دیده می‌شود که حاکی از گسترش دیدگاه‌های افراطی است.

راد درهر، نویسنده محافظه‌کار و از دوستان جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، می‌گوید در سفر اخیرش به پایتخت آمریکا به‌طور غیررسمی از مردان جوانی که در حوزه سیاست کار می‌کنند پرسیده است چه تعداد از هم‌نسلانشان را می‌توان «گرویپر» دانست؛ اصطلاحی که برای اشاره به طرفداران نیک فوئنتس به کار می‌رود.

او گفت: «عددی که مدام می‌شنیدم بین ۳۰ تا ۴۰ درصد بود و این واقعا من را تکان داد.»

جی‌دی ونس به‌طور علنی از افراطی‌ها انتقاد کرده و حتی در مقطعی در مصاحبه‌ای با وب‌سایت آن‌هرد با توهینی رکیک به آقای فوئنتس حمله کرده است. اما آقای درهر می‌گوید از این‌ که آقای ونس در محکوم کردن آن‌ها موضع قاطع‌تری نگرفته ناامید شده است.

آقای درهر به بی‌بی‌سی گفت: «نباید به این افراد در جریان اصلی محافظه‌کاران جایی داده شود.»

همه چیز به این بستگی دارد که این وضعیت چه مدت طول بکشد

دونالد ترامپ همچنان قدرتمندترین چهره در حزب جمهوری‌خواه است و این موضوع چندان هم جای تعجب ندارد. در عین حال، حمایت او برای جمهوری‌خواهانی که امیدوارند در انتخابات مقدماتی میان‌دوره‌ای کنگره، که در برخی ایالت‌ها آغاز شده، پیروز شوند بسیار ارزشمند است.

در عملیات‌های بمباران پیشین که به دوره نخست ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ بازمی‌گردد، مخالفت‌های آنلاین در میان جناح راست معمولا پس از پایان درگیری‌ها فروکش می‌کرد.

دیوید آزراد، استاد علوم سیاسی در کالج محافظه‌کار هیلزدیل، گفت: «فکر می‌کنم رئیس‌جمهور فعلا می‌تواند این منتقدان پرهیاهو را نادیده بگیرد.»

اما رئیس‌جمهور اکنون در میانه درگیری خارجی پیچیده و احتمالا طولانی‌ قرار دارد و کارشناسان می‌گویند همه چیز به این بستگی دارد که جنگ چه مدت ادامه پیدا کند و چه تاثیری بر اقتصاد ایالات متحده، به‌ویژه بر قیمت نفت، بگذارد.

مت وایلی، تحلیلگر سیاسی، می‌گوید حمایت‌ها ممکن است کاهش یابد، «به‌ویژه اگر این وضعیت ماه‌ها ادامه پیدا کند، اگر ترامپ نیروهای زمینی اعزام کند یا اگر آمریکایی‌های بیشتری جان خود را از دست بدهند.»