ماموریت غیرممکن نادال، آیا پادشاه رس سرنگون می‌شود؟

در بیش از یک دهه گذشته بدترین کابوس مطرح‌ترین مردان تنیس جهان روبرو شدن با رافائل نادال در رولان گاروس بود. حالا اما پرافتخارترین بازیکن این مسابقات در حالی که با اوج فاصله دارد وارد این مسابقات می‌شود و در اولین گام مسابقه‌ای بسیار سخت پیش رو دارد.

این احتمالا آخرین باری است که ما «پادشاه رس» را در حیاط خلوتش می‌بینیم، هرچند که خود نادال هنوز به طور قطع این مسئله را بیان نکرده است. مردی که در هنگام این تورنمنت ۳۸ ساله خواهد شد و با رکورد ۱۴ قهرمانی در این مسابقات نه تنها پرافتخارترین تنیس‌باز پاریس است بلکه رکورد بیشترین قهرمانی در یک گرند اسلم را هم به خودش اختصاص داده است.

او که با قرعه بسیار سختی روبرو شده است و فردا (دوشنبه ۲۷ مه) باید در دور اول مسابقات با ساشا زورف (که چند روز پیش قهرمان مسترز رم شد) بازی کند، گفته است: «اوپن فرانسه مهم‌ترین تورنمنت زندگی‌ام است. تمام لحظاتی که اینجا زندگی کردم و از آنها لذت بردم تا ابد در قلبم می‌مانند.»

از نخستین حریف نادال چه می‌دانیم؟

ساشا زورف مدت‌ها است که در سطح اول تنیس جهان بازی می‌کند و حالا امیدوار است که سرانجام بتواند قهرمانی در اولین گرند‌اسلم را تجربه کند.

او با قهرمانی در رم که آخرین مسترز ۱۰۰۰ امتیازی قبل از اوپن فرانسه است، وارد پاریس شده است. این تنیس‌باز ۲۷ ساله در پاریس بی‌حاشیه نخواهد بود و هم‌زمان با مسابقات به اتهاماتش رسیدگی می‌شود.

زورف در ماه نوامبر گذشته متهم به آزار و اذیت فیزیکی دوست دختر سابقش شد و دادگاه او را جریمه کرد. زورف اما با رد اتهامات، نسبت به این حکم اعتراض کرد. به این ترتیب تا زمانی که حکم نهایی صادر نشود، از نظر قانونی کماکان بی‌گناه در نظر گرفته می‌شود.

جلسه استماع این پرونده ۳۱ مه شروع می‌شود و هشت روز به صورت عمومی با حضور یک قاضی ادامه دارد. زورف در این جلسات حضور نخواهد یافت.

زورف در نشست مطبوعاتی قبل از شروع مسابقات در پاسخ به این که این ماجرا روی عملکردش در رولان گاروس تاثیر خواهد داشت، گفت: «به هیچوجه. در کل باید بگویم که من به سیستم قضایی آلمان کاملا اعتماد دارم. به همین دلیل با آرامش بازی می‌کنم و فکر می‌کنم که نتایج هم همین را نشان می‌دهند.»

آمار و ارقام بی‌نظیر در پاریس

هیچ بازیکنی در تاریخ تنیس دستاوردهایی مشابه آنچه نادال در اوپن فرانسه به‌دست آورده، نداشته است. اقتدار این تنیس‌باز چپ دست در رولان گاروس گویای این است که چرا او به «پادشاه رس» معروف شده است. کافی است نگاهی به این آمار حیرت‌انگیز داشته باشیم:

۱۶ قهرمانی نخست نادال از ۲۲ قهرمانی‌اش در گرنداسلم‌ها با هدایت عمویش تونی به‌دست آمد؛ مردی که از سه سالگی راکت را دست برادرزاده‌اش داد و تا سال ۲۰۱۷ مربی‌اش بود.

تونی نادال به بخش ورزشی بی‌بی‌سی گفت: «وقتی که رافائل جوان بود، تلاش کردم به او یاد بدهم، این که در هر روز، هر بازی و هر تورنمنت پیشرفت بکند، چقدر مهم است. ما عقیده نداشتیم که رولان گاروس از ویمبلدون یا اوپن آمریکا مهم‌تر است.»

«من با دیدن بازی‌های بیورن بورگ بزرگ شدم و می‌توانستم ببینم که چقدر در زمین‌های خاک رس خوب است و دیدم که شش بار قهرمان رولان گاروس شد. برای من آن موقع باورنکردنی بود که یک نفر شش بار قهرمان شود. سال‌ها بعد شاهد بودم که برادرزاده‌ام ۱۴ بار قهرمان این تورنمنت شد. دیدن کاری که او انجام داد، شگفت‌انگیز است.»

چرا نادال اینقدر روی خاک رس خوب است؟

مخوف‌ترین سلاح نادال فورهند‌های خاص اوست؛ فورهندهایی که حالتی شبیه کمند انداختن دارند و حرکت راکت روی سر این بازیکن تمام می‌شود. این خصوصیت همراه با تحرک سریع در زمین و قدرت بدنی فوق‌العاده، موجب عمکرد بی‌نظیر نادال در پاریس شده‌اند.

مایکل چانگ، قهرمان رولان گاروس در سال ۱۹۸۹، در سال ۲۰۱۸ به بخش ورزشی بی‌بی‌سی گفت: «او (نادال) توانایی عجیبی در زدن تعداد زیادی فورهند عالی دارد و خیلی خوب می‌تواند روی خاک رس حرکت کند.»

«خیلی خوب می‌تواند توپ را به زوایای خاصی بفرستد و حریفان را از جایگاهشان خارج کند. او بسیار تهاجمی است، هرچند وقتی که لازم است، صبر کافی هم دارد.»

سرعت توپ روی خاک رس از زمین‌های سخت (هارد کورت) و چمن کمتر است و این به نادال امکان می‌دهد که با استفاده از فورهندهای معروفش برای امتیازات برنامه‌ریزی کند.

بالاتر رفتن دما در تابستان‌های قاره اروپا، جایی که بیشتر مسابقات روی خاک رس در آن برگزار می‌شود، هم به نادال کمک کرده تا جهش (bounce) توپ‌هایش در زمین حریف را افزایش دهد.

تعداد بیشتر قهرمانی‌های نادال در مسترزهای مونت کارلو و رم در مقایسه با مسترز مادرید گواهی بر این مدعا است؛ ارتفاع بالاتر پایتخت اسپانیا از سطح دریا موجب می‌شود که توپ «تاپ اسپین» (چرخش از بالا به پایین) و جهش کمتری پیدا کند.

تونی نادال می‌گوید: «چرخش توپ در رولان گاروس خیلی مهم است. رافا مچش را خیلی سریع حرکت می‌دهد تا تاپ اسپین زیادی در توپ ایجاد کند. ما از وقتی که بچه بود تمرین‌های زیادی برای این کار داشتیم. رافا حالت فوق‌العاده‌ای در دستش دارد و استفاده از ضربات تخت برایش سخت است.»

چرا رولان گاروس اینقدر برای نادال مهم است

بازیکنان اسپانیایی روی زمین‌های خاک رس راحت‌تر بازی می‌کنند و دلیل آن هم ساده است. اسپانیا بیشتر از ۱۰۰ هزار زمین تنیس رسی دارد و آن‌ها را می‌توان در بیشتر دهکده‌های کوچک این کشور پیدا کرد.

بنابراین تعجبی ندارد که نادال نفر آخر از فهرست طولانی تنیس‌بازهای موفق اسپانیایی در رولان گاروس است و البته با فاصله‌ای طولانی، موفق‌ترین آنها.

با اضافه کردن نام سرخی بروگرا (۲ قهرمانی)، کارلوس مویا، آلبرت کاستا و خوان کارلوس فررا به نادال در پاریس، درمی‌یابیم که اسپانیا ۱۹ مورد از ۳۰ قهرمانی اخیر انفرادی مردان اوپن فرانسه را به خودش اختصاص داده است.

کارلوس آلکاراس، تنیس‌باز جوانی که دو قهرمانی گرند اسلم‌ها را در کارنامه دارد و از او به عنوان وارث نادال یاد می‌شود، به احتمال فراوان در سال‌های آینده این فهرست را طولانی‌تر خواهد کرد.

پرسه زدن اطراف ورزشگاه فیلیپ شاتریه، زمین اصلی رولان گاروس، به‌خصوص قبل از فینالی که نادال در آن حاضر است، به حال و هوای ورزشگاه سانتیاگو برنابئو قبل از مسابقات رئال مادرید شباهت دارد.

افراد زیادی را می‌بینید که به زبان اسپانیایی صحبت می‌کنند و از پسر محبوب ملت حرف‌ می‌زنند که باز هم مشغول تاریخ‌سازی است.

حضور اسپانیا را با پرچم‌های قرمز و زرد این کشور و همچنین پیراهن‌های تیم ملی فوتبال اسپانیا بیشتر هم می‌توان احساس کرد و به این اضافه کنید تماشاگران پر و پا قرص نادال را که روی کلاه یا تی‌شرت‌های آنان «گاو خشمگین»، لوگوی تجاری اختصاصی نادال، دیده می‌شود.

فررو که سال ۲۰۰۱ قهرمان رولان گاروس شده، می‌گوید که بازی در پاریس شبیه تورنمنتی خانگی است: «رولان گاروس نزدیک‌ترین گرند اسلم به ما است و این که روی خاک رس برگزار می‌شود، حتی آن را به اسپانیایی‌ها نزدیک‌تر هم می‌کند.»

«با در نظر گرفتن این که اسپانیایی‌ها بارها قهرمان شده‌اند و با تشکر ویژه از نادال، رولان گاروس اغلب همراه با خاطرات خوبی برای اسپانیایی‌ها بوده است.»