گروه چهارم یورو ۲۰۲۴؛ فرانسه این بار نمی‌خواهد فرصت را از دست دهد

تیم ملی فرانسه قوی‌ترین تیم این گروه و یکی از مدعیان اصلی قهرمانی است. این تیم اخیرا دو تورنمنت اصلی را در یک قدمی قهرمانی واگذار کرده است: در فینال جام جهانی ۲۰۲۲ به آرژانتین باخت و در فینال یورو ۲۰۱۶ به پرتغال در خانه.

فرانسه گرچه در جام جهانی ۲۰۱۸ قهرمان شد اما هنوز داغ آن فینال خانگی را در سینه دارد و می‌خواهد قهرمان شود. در کنار این تیم هلند هم تلاش می‌کند تا بلکه پس از سال‌ها نمایش ضعیف در تورنمنت‌های اصلی، خودش را بار دیگر به جمع تیم‌های مدعی اروپا وارد کند.

برنامه بازی‌ها به وقت ایران:

یکشنبه ۲۷ خرداد

دوشنبه ۲۸ خرداد

جمعه ۱ تیر

سه شنبه ۵ تیر

نتایج بازی‌های رودررو:

اتریش و فرانسه

اتریش و هلند

اتریش و لهستان

فرانسه و هلند

فرانسه و لهستان

هلند و لهستان

آیا می‌دانید؟

فرانسه

فرانسه با وجود اینکه به فینال دو جام جهانی اخیر رسیده و یکی را برده، انگیزه و کارهای ناتمام بسیاری در یورو دارد. میزبان یورو ۲۰۱۶، امید بسیاری برای جشن قهرمانی در خیابان شانزلیزه داشت، اما با شکست مقابل پرتغال در وقت اضافه، تمام امیدهایش بر باد رفت.

در دور گذشته هم، تنها در فاصله ۹ دقیقه به پایان مسابقه، برتری ۳-۱ مقابل سوئیس در مرحله یک‌هشتم نهایی را از دست داد و در ضربات پنالتی‌ بازی را واگذار کرد.

فرانسه یکی از تیم‌های پر افتخار یورو محسوب می‌شود. در یورو ۸۴، تیم خاطره‌انگیز فرانسه با کاپیتانی میشل پلاتینی توانست در خاک خود همه تیم‌ها را شکست دهد و اولین جام بزرگ فرانسه را کسب کند. شانزده سال بعد در یورو ۲۰۰۰، فرانسه با زین‌الدین زیدان، دومین جام را پس از قهرمانی در جام جهانی ۱۹۹۸، به افتخارات خود اضافه کرد.

فرانسه در دور مقدماتی، با هفت برد و یک تساوی، نمایش فوق‌العاده‌ای داشت و توانست بالاتر از هلند، یونان و جمهوری ایرلند در صدر گروه قرار بگیرد. فرانسه همچنین در این دور با شکست چهارده بر صفر مقابل جبل‌الطارق، به بزرگترین پیروزی خود در تاریخ رسید.

سرمربی فرانسه، دیدیه دشان، که به‌عنوان کاپیتان سابقه قهرمانی یورو ۲۰۰۰ را در کارنامه دارد، علاقه بسیاری به ثبات تیمی دارد و بسیاری منتظرند تا ترکیب تیم او و تفاوتش با تیم جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را ببینند.

دشان، سیستم ۳-۳-۴ خود در قطر را حفظ کرده، اما تغییراتی در بازیکنان داشته است. از جمله دروازه‌بان تیم مایک ماینیان و مدافع میانی ابراهیما کوناته که جایگزین دو بازیکن بازنشسته تیم، هوگو لوریس و رافائل واران شده‌اند.

البته گلزن برتر تاریخ فرانسه، اولیویه ژیرو همچنان در ۳۷ سالگی آماده است. فرانسه به‌عنوان یکی از قدرت‌های سنتی اروپا، همیشه مدعی جام است.

لقب تیم: آبی‌ها

لقب آبی‌ها، برگرفته از پیراهن‌ آبی و پرچم سه رنگ فرانسه است. رنگ آبی در تاریخ فرانسه ریشه دوانده و از قرن دوازدهم به‌عنوان رنگ ملی شناخته می‌شود. همچنین، خروس به عنوان نماد ملی فرانسه استفاده می‌شود و بر روی بسیاری از نشانه‌ها و لوگوهای ورزشی فرانسه دیده می‌شود. خروس گالیک یکی از نمادهای تاریخی فرانسه است که ریشه در دوران باستان دارد و به عنوان نماد قدرت، هوشیاری و سربلندی استفاده می‌شود.

نقاط قوت

برخلاف یورو ۲۰۲۰، فرانسه در پست‌های مختلف بازیکنان سطح بالایی دارد و تفاوت چندانی بین بازیکنان اصلی و ذخیره این تیم نیست. مسأله‌ای که می‌تواند در مراحل بعدی بسیار حیاتی باشد. بنابراین دست دشان بسیار پر است و می‌تواند از بازیکنان مختلفی در ترکیب استفاده کند. البته به اعتقاد بسیاری آنتوان گریزمان غیرقابل جایگزینی است. زیرا شکست فرانسه مقابل آلمان در ماه مارس، اولین مسابقه‌ای بود که فرانسه از سال ۲۰۱۶ بدون مهاجم اتلتیکو مادرید بازی کرده بود.

نقاط ضعف

فرانسه در دفاع راست بازیکنی در کلاس جهانی ندارد و ممکن است از این ناحیه دچار مشکل شود. خبر بد برای هواداران فرانسه این است که این تیم دیگر بازیکنی در کلاس مانوئل آموروس، اسطوره یورو ۸۴ ندارد. ژول کنده در واقع یک مدافع مرکزی است و هنوز در سطح یک بازیکن تراز اول نیست.

سرمربی: دیدیه دشان

دشان از زمانی که در سال ۲۰۱۲ هدایت تیم ملی را پذیرفت، عطش خود برای پیروزی را از دست نداده است. در عصری که داده‌ها نشانگر اصلی برتری هستند، مهارت‌های نرم او ماند توانمندسازی بازیکنان، ارتباط و سازگاری کاملاً برای یک تورنمنت بزرگ مناسب هستند. او می‌تواند اولین مردی باشد که به عنوان بازیکن و مربی قهرمان اروپا و جهان می‌شود.

بازیکن کلیدی: کیلیان امباپه

بدون شک کیلیان امباپه، ستاره این روزهای دنیای فوتبال و فرانسه است. قهرمانی اروپا، تنها جای خالی تالار افتخارات اوست و تاکنون چهار بار در رسیدن به آن ناکام بوده است. بنابراین این ستاره ۲۵ ساله، با حداکثر انگیزه وارد آلمان خواهد شد تا علاوه بر قهرمانی، بر تعداد گل‌های ملی خود هم اضافه کند.

هلند

رونالد کومان، سرمربی سابق بارسلونا که برای بار دوم مسئولیت هدایت تیم ملی کشورش را در مارس ۲۰۲۳ پذیرفت، بازگشتش را با شکست چهار بر صفر مقابل فرانسه آغاز کرد و نشان داد راه سختی در پیش دارد. اما در مجموع، پیشرفت تیم در سال گذشته میلادی و نتایجی که تیم جوان او گرفته است، نشان داده که باید «لاله‌های نارنجی» را کاملا جدی گرفت.

مشکل اصلی هلند، تأخیر در گرم شدن موتور تیم است. چهار گل از شش گلی که در دو شکست مقابل فرانسه، دریافت کرد، در ۲۱ دقیقه ابتدایی بازی‌ها بود. همچنین در شش دقیقه ابتدایی مقابل ایرلند و ایتالیا هم گل خوردند. در دوازده بازی از بیست بازی خود، گل اول را دریافت کردند و این مسأله نگران‌کننده نشان می‌دهد که باید مسابقه را از همان ابتدا جدی بگیرند.

البته مصدومیت‌ها و بیماری آنفلوآنزا در اردوی تیم هلند تا حدی توجیه‌ کننده این نتایج بود. غیبت‌ها هم به یک مسئله تکراری تبدیل شده‌اند و اثر خود را در باخت‌های لیگ ملت‌های اروپا مقابل کرواسی و ایتالیا در ژوئن گذشته، نشان دادند.

برای حل این مشکلات، کومان چند بازیکن جدید مانند، میکی فن‌دی‌فن، کوئیلیندشی هارتمان و تیجانی رییندرس را به تیم ملی دعوت کرد. این بازیکنان همه را تحت تأثیر قرار داده‌اند و نشان داده‌اند کومان در کنار بازیکنان باتجربه خود مانند ویرجیل فان‌دایک و ووت وخهورست، گزینه‌های زیادی برای انتخاب دارد.

همچنین کومان تلاش کرده از دو سیستم سنتی ۳-۳-۴ و ۲-۵-۳ با توجه به حریفان استفاده کند. اگر مصدومیت‌ها اجازه دهد و کومان بتواند استعداد تیم خود را به یک ساختار کارآمد تبدیل کند، هلند با توجه به شجاعت و باور بازیکنان به موفقیت، پتانسیل بالایی دارد و می‌تواند به مراحل پایانی برسد.

لقب تیم: پرتقال کوکی

نارنجی نماد خانواده سلطنتی هلند است. از این رو رنگ پیراهن و نام مستعار آنها نارنجی‌ها است. نایب قهرمان جام‌های جهانی ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ در دوره یوهان کرویف به دلیل درخشش سبک سیال فوتبالش که به توتال فوتبال مشهور بود، پرتقال کوکی نام گرفت. لقبی فراموش شده که امروز به ندرت شنیده می‌شود.

نقاط قوت

نقطه قوت اصلی هلند، خط دفاعی این تیم با حضور بازیکنانی چون فان‌دایک که همچنان یکی از بهترین مدافعان مرکزی جهان است، و ماتیس دلیخت، ناتان آکه و استفان د فریج که همگی در بالاترین سطح قرار دارند. فن‌دی‌فن هم در اولین فصل خود در لیگ برتر برای تاتنهام بازی‌های خوبی انجام داده است.

نقاط ضعف

کمبود مهاجمان درجه یک نقطه ضعف هلندی‌ها است. پیروزی چهار بر صفر ماه مارس مقابل اسکاتلند را اگر استثنا در نظر بگیریم، هلند در بقیه مسابقات میانگین گل زده پایینی دارد. ممفیس دپای در تکرار عملکرد فوق‌العاده خود در سال ۲۰۲۱ ناکام بوده است، گاکپو بسیار متزلزل نشان داده و عملکرد وخهورست در منچستریونایتد هم مورد انتقاد هواداران بوده است. مصدومیت‌ دو بازیکن کلیدی هلند در آستانه مسابقات، یعنی فرنکی دی‌یونگ و تیون کوپمینرز، کار آنها را سخت‌تر کرده است.

سرمربی: رونالد کومان

رونالد کومان یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های فوتبال هلند است. او در دوران بازیگری خود به عنوان مدافع و هافبک بازی می‌کرد و به خاطر توانایی‌های دفاعی، مهارت‌های پاس‌دهی و ضربات آزاد قدرتمندش معروف بود. پس از پایان دوران بازی، او به مربیگری روی آورد و در باشگاه‌های مختلفی از جمله ویتس آرنهم، آژاکس، بنفیکا، آیندهوون، والنسیا، آز آلکمار، فاینورد، ساوتهمپتون و اورتون مربیگری کرده است. او پیش از این هم سرمربی این تیم بود، اما به بارسلونا رفت و پس از حضوری ناموفق در این باشگاه، دوباره هدایت هلند را به عهده گرفت.

بازیکن کلیدی: ویرجیل فان‌دایک

کاپیتان تیم ملی هلند و باشگاه لیورپول، یکی از بهترین مدافعان مرکزی فوتبال جهان است که به خاطر توانایی‌های دفاعی، قدرت فیزیکی و رهبری در زمین مشهور است. او متولد ۱۹۹۱ در بردا، هلند است. دوران حرفه‌ای خود را در باشگاه خرونینگن آغاز کرد و به سرعت یکی از استعدادهای برتر فوتبال هلند شد. پس از دو فصل موفق در خرونینگن، به تیم سلتیک در اسکاتلند پیوست و سپس به ساوتهمپتون رفت و بعد راهی لیورپول شد. او با این تیم قهرمان اروپا و لیگ برتر پس از سه دهه شد.

لهستان

مشکل لهستان رسیدن به مسابقات قهرمانی اروپا نیست و یورو ۲۰۲۴ پنجمین حضور متوالی آن‌ها در دور نهایی این مسابقات خواهد بود. بلکه عملکرد آنها است که مشکل دارد و از رسیدن به اهداف خود، حتی در سال ۲۰۱۲ که همراه اوکراین میزبان بودند، باز می‌مانند.

لهستان در ۱۴ بازی قبلی خود در چهار دوره گذشته تنها دو برد در وقتهای قانونی به دست آورده‌ است. هر دو پیروزی در یورو ۲۰۱۶ بود که با شکست ایرلند شمالی و اوکراین به مرحله یک‌هشتم نهایی رسید و سپس سوئیس را در ضربات پنالتی شکست داد ولی در یک‌چهارم نهایی و با ضربات پنالتی مقابل پرتغال حذف شد. اما در سایر دوره‌ها، لهستان در مرحله گروهی حذف شده است. روندی که باید در آلمان تغییر کند تا عملکرد بهتری داشته باشند.

فدراسیون فوتبال لهستان پس از نمایش‌های کسل‌کننده و بد در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، تصمیم به تغییرات گسترده گرفت. ابتدا در یک انتخاب اشتباه سراغ فرناندو سانتوس کسل‌کننده رفتند. این سرمربی پرتغالی و با تجربه فقط نه ماه دوام آورد و پس از سه باخت به جمهوری چک، مولداوی و آلبانی اخراج شد.

پس از او، میشال پروبیژر در ماه سپتامبر سرمربی لهستان شد تا اندازه‌ای شرایط لهستان بهتر شود. آنها در یک گروه ضعیف به مقام سوم رسیدند و در دیدار پلی‌آف با پیروزی مقابل ولز در ضربات پنالتی به جام ملت‌های اروپا راه یافتند.

نقطه قوت لهستان در درون دروازه، حضوروویچیخ شزنی دروازه‌بان یوونتوس است. همچنین لهستانی‌ها تحت هدایت پروبیژر از سازماندهی بهتری برخوردار شده‌اند. با این حال نقطه ضعف آنها خلاقیت است. این تیم از طرفی رابرت لواندوفسکی، بزرگ‌ترین بازیکنش را در ابتدا مسابقات در اختیار ندارد و این ضربه‌ای جبران‌ناپذیر برای این تیم محسوب می‌شود.

لقب تیم: قرمز و سفید‌ها یا عقاب‌ها

لقب «قرمز و سفید‌ها» به رنگ‌های پرچم لهستان و همین‌طور پیراهن تیم ملی این کشور اشاره دارد. «عقاب‌ها» دیگر لقب این تیم هم از نقش عقاب روی سپر قرمز در نشان ملی این کشور گرفته شده است. این نشان روی پیراهن تیم ملی لهستان هم وجود دارد.

سرمربی: میشال پروبیژر

میشال پروبیژر به کار با تیم‌های ضعیف‌ عادت دارد و بهترین نتایج خود را در تیم مینور یگیلونیا بیاویستوک بدست آورده است و قهرمان لهستان در سال ۲۰۱۰ شده است. پس از برکناری فرناندو سانتوس، این سرمربی ۵۱ ساله از تیم زیر ۲۱ سال به تیم بزرگسالان رفت و در شش بازی ابتدایی خود شکست نخورد. او در مورد سبک محکم بازی تیم‌هایش می‌گوید: «مسئله بازی نیست، بلکه مهم بردن است.»

بازیکن کلیدی: پیوتر زیلینسکی

پس از رابرت لواندوفسکی که به دلیل مصدومیت، ابتدای مسابقات امسال را از دست داده است، پیوتر زیلینسکی که در پست هافبک و باشگاه ناپولی بازی می‌کند، مهمترین بازیکن تیم ملی لهستان است. زیلینسکی یک هافبک خلاق و توانمند است که می‌تواند با پاس‌های دقیق و مهارت‌های بازی‌سازی خود، نقش مهمی در خط میانی لهستان ایفا کند.

اتریش

اتریش در مسابقات یورو ۲۰۱۶ بسیار فراتر از انتظار ظاهر شد. در یورو ۲۰۲۰ هم به مرحله یک‌هشتم نهایی رسید. در یورو ۲۰۲۴ هم انتظار می‌رود عملکرد نسبتاً خوبی داشته باشد، چرا که توانست دور را مقدماتی را با تیمی قوی تحت هدایت رالف رانگنیک قاطعانه پشت سر گذارد.

البته اتریش با وجود شش پیروزی از هشت بازی در دور مقدماتی یک درس مهم هم گرفت: حفظ تمرکز تیمی.

تنها سه دقیقه دقیقه غفلت مقابل بلژیک کافی بود تا این تیم بازی را در وین ۳-۲ واگذار کند تا بلژیک تنها تیمی باشد که توانسته از آنها امتیاز بگیرد. البته اتریشی‌ها برابر اسلوونی هم خود را به دردسر انداختند و تنها در دقایق پایانی بود که توانستند گل پیروزی را بزنند.

نقطه قوت اصلی اتریش، صبر آنها در بازی است. اتریش ۱۲ گل از ۱۵ گل خود در دور مقدماتی را در نیمه دوم زده است. بازیکنان هم به برنامه‌های رالف رانگنیک اعتماد کامل دارند و به آن پایبند هستند، حتی اگر فوراً نتیجه ندهد.

در مقابل، خط حمله چندان خطرناکی ندارند و بازیکنان خط میانی مانند بومگارتنر و مارس سابیتزر، تهدید جدی‌تری برای حریفان هستند تا مهاجمان تیم. مارکو آرناتوویچ ۳۵ ساله هم اگر روزش باشد، می‌تواند بدرخشد.

لقب تیم: داس تیم

لقب تیم ملی فوتبال اتریش «داس تیم» (Das Team) است. این لقبی است که مردم و رسانه‌ها از طریق آن حمایت‌شان از این تیم را نشان می‌دهند.

سرمربی: رالف رانگنیک

سرمربی ۶۵ ساله سابق منچستریونایتد، همیشه نشان داده در فوتبال به سیستم از بالا به پایین علاقه دارد. فدراسیون فوتبال اتریش هم به طور کامل از او حمایت کرده است. بازیکنان با روش‌های او آشنا هستند و هواداران هم پس از دهه‌ها بازی دفاعی اتریش، از نمایش‌های هجومی تیم خود لذت می‌برند.

بازیکن کلیدی: کریستوف بومگارتنر

بازیساز ۲۴ ساله باشگاه لایپزیگ که در یورو ۲۰۲۰ هم یکی از بازیکنان کلیدی اتریش بود، اکنون با تجربه بیشتر، نقطه تمرکز اتریش در آلمان خواهد بود. او صاحب سریع‌ترین گل تاریخ فوتبال ملی اتریش است و به همان اندازه که توانایی ارسال پاس‌های هوشمندانه را دارد، یک تمام کنده کلاسیک هم محسوب می‌شود.