برگزاری مراسم یادبود بیست‌ویکمین سالگرد کشته شدن عبدالعلی مزاری در کابل

مراسم یادبود بیست‌ویکمین سالگرد کشته شدن عبدالعلی مزاری، رهبر پیشین حزب وحدت اسلامی افغانستان، روز جمعه، ١٤ حوت (اسفند)، در کابل برگزار شد.

در این مراسم عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی حکومت افغانستان و شماری از مقامات و چهره‌های سیاسی افغان حضور داشتند.

عبدالعلی مزاری، اندکی پیش از سقوط شهر کابل به دست طالبان در سال ١٣٧٣، به اسارت این گروه درآمد و در روز ٢٢ حوت همان سال در ولسوالی چهارآسیاب در جنوب کابل کشته شد.

محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان در پیامی ویدئویی که به این مراسم فرستاده بود، از عبدالعلی مزاری به عنوان فردی یاد کرد که خواستار وحدت ملی و ایجاد یک نظام مردم سالار در افغانستان بود و از تکرار تاریخ هراس داشت.

آقای غنی با تاکید بر اینکه هیچ شهروند افغانستان از دیگر شهروندان برتر و یا کمتر نیست گفت که افغانستان کشور همه افغان‌هاست و هرکدام از آنها باید حق تعیین سرنوشت خود را داشته باشند.

عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی حکومت افغانستان نیز که به همراه محمد خان و محمد محقق، معاونان اول و دوم خود در این مراسم شرکت کرده بود، گفت که حکومت وحدت ملی به تحقق "خواسته‌های شهدا که تامین عدالت، توسعه متوازن، مشارکت سیاسی و حقوق فردی و شهروندی بود"، متعهد است.

او همچنین گفت که در گفت‌وگوهای صلح با مخالفان مسلح دولت افغانستان، هیچ گونه معامله سیاسی انجام نخواهد شد.

دولت افغانستان امیدوار است گفت‌وگوهای مستقیم با مخالفان مسلح در ماه جاری میلادی (مارس ٢٠١٦) آغاز شود.

عبدالعلی مزاری متولد ۵ جوزا (خرداد) ۱۳۲۶ در منطقه چهارکنت ولایت بلخ، در کودکی چوپان شد و بعد آموزش در مدرسه دینی "چهارمحله"، او را طلبه سرکشی بار آورد. این روحانی شیعه در ۱۳۴۷ به وظیفه دوساله سربازی به شهر گردیز رفت و در همان جا مقدمات فقه حنفی را از مولوی فراهی همکارش آموخت.

او در سال ۱۳۵۰ برای ادامه تحصیلات به ایران و عراق رفت.

عبدالعلی مزاری در سال ۱۳۵۷ به کشور بازگشت و مبارزات خود را در چهارچوب "سازمان نصر افغانستان" علیه دولت حزب دموکراتیک خلق آغاز کرد، اما پس از خارج‌شدن هزاره‌جات (مناطق هزاره‌نشین در افغانستان) از کنترل دولت، این سازمان با گروه‌های دیگر شیعی درگیر جنگ شد. جنگ ده ساله بین گروه‌های عمده هزاره‌تبار، هزاره‌جات را در بحران مرگباری فرو برد.

تشکیل حزب وحدت اسلامی در ۲۵ سرطان (تیر) ۱۳۶۸ و قرار گرفتن مزاری در رهبری آن، او را در موقعیت متفاوتی قرار داد. این موقعیت به او فرصت داد که آرامش و همبستگی را در هزاره‌جات بازآورد. او از نوعی راهبرد ملی‌گرایی در بین هزاره‌ها حمایت کرد که جوانان و افراد سرخورده از تفرقه خونین سال‌های ۶۸-۱۳۵۸ را راضی می‌کرد.