دانشجویان ترک برای تحصیل به کابل رفتند

ده‌ها دانشجو از ترکیه برای ادامه تحصیل در رشته‌های شرعیات و زبان، جذب دانشگاه کابل شدند.

این اولین بار است که پس از سه دهه جنگ، شماری از دانشجویان خارجی برای ادامه تحصیل به افغانستان می‌آیند.

وزارت تحصیلات عالی افغانستان سه شنبه ۶ حمل/فروردین مراسمی را برای ثبت نام این دانشجویان راه اندازی کرد.

عبیدالله عبید وزیر تحصیلات عالی می‌گوید که دانشجویان ترکی به اساس یک تفاهم‌نامه بین این وزارت و موسسه افغان – ترک برای ادامه تحصیل به افغانستان آمدند.

افغان-ترک، یک موسسه خیریه غیردولتی است که در زمینه آموزش و پرورش کار می کند. این موسسه در دهه نود میلادی کار خود در شمال افغانستان را شروع کرد و در حال حاضر در مناطق مختلف افغانستان، مکاتب/مدارسی را که به نام مکتب افغان-ترک یاد می شوند، اداره می کند.

آقای عبید افزود که براساس این تفاهم‌نامه این دانشجویان برای پنج سال تا مقطع لیسانس در رشته‌های شرعیات، ساینس، زبان ترکی و زبان انگلیسی در دانشگاه کابل درس می‌خوانند.

شمار دانشجویانی که اکنون شامل دانشگاه کابل شدند چهل نفر می‌باشد. ۲۴ نفر از این دانشجویان دختر اند.

محمد عثمان بابری معین وزارت تحصیلات عالی به بی‌بی‌سی گفت که این تفاهم‌نامه دو سال پیش امضا شده است. دانشجویانی که اکنون شامل دانشگاه کابل شدند، برای یک سال آمادگی گرفته و زبان فارسی را آموخته اند.

تحصیل این دانشجویان در دانشگاه کابل رایگان است اما هزینه اقامت آنها به دوش خودشان است.

وزیر تحصیلات عالی افغانستان می‌گوید که چنین همکاری هایی سبب تقویت روابط بین افغانستان و ترکیه می شود.

در سال‌های گذشته صدها دانشجویان افغان با استفاده از بورسیه های تحصیلی به ترکیه رفته اند.

او گفت: " این موضوع نشان می‌دهد که سیستم تحصیلات عالی افغانستان از لحاظ کیفی سیر صعودی را پیموده و توانسته با جلب توجه جوانان کشورهای منطقه حیثیتی را که به دلیل جنگ‌ها از دست داده بود، دوباره به دست آورد."

به گفته او، پیش از سه دهه جنگ در افغانستان هزاران دانشجوی خارجی در افغانستان تحصیل کردند. دانشگاه کابل در سال ۱۳۱۱ خورشیدی تاسیس شده است.

مقامات وزارت تحصیلات عالی می‌گویند که شمار دیگری از کشورها نیز علاقمندی‌شان را برای فرستادن دانشجو به افغانستان اعلام کردند.

این در حالی است که در نتیجه کنکور سال ۱۳۹۱ خورشیدی بیش از صد هزار داوطلب، از راه یافتن به دانشگاه‌های افغانستان باز ماندند. کمبود ظرفیت دانشگاه‌ها برای جذب آنان، مهم‌ترین دلیل راه نیافتن آنها به موسسات تحصیلات عالی اعلام شد.