اقدام به خود‌کشی در ولایت هرات افغانستان حدودا دو برابر شد

براساس آمار شمار افرادی که در سال ۱۳۹۶ در ولایت هرات در غرب افغانستان با خوردن مواد سمی اقدام به خودکشی کرده‌اند در مقایسه با سال ۱۳۹۵ تقریبا دو برابر افزایش یافته است.

بر اساس آمار شفاخانه مرکزی هرات، در سال ۱۳۹۶ بیش از ۱۸۰۰ مورد اقدام به خودکشی با استفاده از مواد سمی/زهری در این شفاخانه ثبت شده که از ۱۴۰۰ مورد آن زنان بوده‌اند.

در این مدت تنها ۳۵ نفر با شلیک گلوله، خوردن سم و یا حلق آویز کردن موفق به خودکشی شده‌اند.

مسئولان شفاخانه هرات گفته‌اند که در سال ۱۳۹۵، حدود هزار مورد اقدام به خودکشی یا مسمومیت عمدی را ثبت کرده‌اند. در آن سال، سی مورد از این واقعه‌ها منجر به مرگ شده بود.

به گفته محمد رفیق شیرزی، سخنگوی شفاخانه حوزوی هرات، هنوز دسترسی به مواد سمی در بازارهای هرات محدود نشده است.

او می‌گوید: "در طی سالیان متمادی دسترسی به دوا/دارو در سطح دواخانه‌ها و همچنان فروش بعضی مواد مسموم کننده که در بخش صنعت زراعت و وترنری/مالداری استفاده می‌شود، می‌بینیم دراکثر جاها دوکان‌ها/معازه‌ها ی وجود دارد و کسانی که قصد خودکشی داشته باشند، براحتی می‌توانند تهیه کنند."

آقای شیرزی افزود که سال گذشته نیز به نهادهای مربوطه گفته شده که راهکارهای برای فروش موادی که برای صحت انسان مضر است، در نظر گرفته شود و فروش این داروها نباید آزاد باشد.

مصرف زهر و گریز از خشونت خانوادگی

مسئولان بیمارستان هرات می‌گویند روزانه بین سه تا پنج مورد مسمومیت عمدی یا اقدام به خودکشی با استفاده از مواد سمی در این شفاخانه ثبت می‌شود.

اکثر این افراد از فشارها و خشونت‌های خانوادگی شکایت کرده‌اند.

در بخش ثبت شفاخانه مرکزی هرات با دختری روبرو شدم که پس از خوردن مرگ موش به شفاخانه منتقل شده و دکتران او را نجات داده‌اند.

او که خود را ۱۸ ساله خواند، گفت که در ۱۲ سالگی نامزده شده و از بی‌اعتنایی نامزدش شکایت دارد.

این دخترجوان که نخواست نامی از او برده شود، افزود که "شش یا هفت سال است که نامزد شده‌ام. نامزاد من با خانواده‌اش به خواستگاری من آمد. حالا دختر نیستم. یعنی همین که به هدفش رسید مرا ترک کرد. حالا می‌گوید بدون پرداخت پول، تو را طلاق می‌دهم. منم مرگ موش خوردم. نمی‌خواهم زنده بمانم."

اقدام به خودکشی یا خود را بیمارجلوه دادن؟

دکتران هرات می‌گویند اکثریت مواردی که به نام اقدام به خودکشی ثبت می‌شوند، خود را به بیماری می‌زنند، یعنی این افراد قصد خودکشی ندارند و تنها برای جلب توجه خانواده و گریز از خشونت و فشار، جلوه اقدام به خودکشی می‌کنند.

چیزی که فشار زیاد بر شفاخانه هرات آورده و باعث ضایع شدن وقت امکانات و انرژی دکتران می‌شود.

محمد نبیل فقیریار، دکتر بخش داخلی شفاخانه هرات می‌گوید گاهی دکتران نمی‌دانند به کدام بیمار رسیدگی کنند. اول به بیمارانی رسیدگی کنند که در یک تصادف زندگی شان با خطر روبرو شده و می‌خواهند زنده بمانند یا آنانی که آگاهانه اقدام به خودکشی کرده‌اند؟

آقای فقیریار افزود افزایش شمار افرادی که با مواد سمی ظاهرا اقدام به خودکشی می‌کنند آنقدر بر شفاخانه فشار آورده که حالا شماری از دکتران از وضع جریمه برای مریضانی که خود می‌گویند اقدام به خودکشی کرده و نجات یافته،حمایت می‌کنند.

دکتر فقیریار گفت وضع جریمه، راه موثر برای مقابله با تمارض( خود را به بیماری زدن) است.

او می‌گوید: "برای کسانی که اقدام به خودکشی می‌کنند [ و زنده می‌مانند] باید جریمه هنگفت وضع کنند. این پیشنهاد همه دکتران است. جریمه‌های نقدی تعیین شود. اگر این کار بشود حد اقل می‌توانیم موارد اقدام به خودکشی را ۵۰ درصد کاهش دهیم. افراد در این صورت می‌ترسند که اگر این کار را بکنیم باید پول بپردازیم."

دکتران می‌گویند اکثر مردم نمی‌دانند که خوردن مواد سمی راه جلب توجه نیست زیرا مصرف این گونه داروها و مواد باعث می‌شود که اثرات منفی آن گاهی تا پایان عمر باعث رنج افراد شود.