څېړونکي وايي اسمان‌څکالي پېچلی ټولنیز ژوند لري

اسمان څکالي

د عکس سرچینه، DANIEL HARGREAVES / THE VINCENT WILDLIFE TRUST

    • Author, انګېلا فیرګوسن
    • دنده, بي بي سي نيوز

څېړونکي وايي، اسمان‌څکالي/څکالکي پېچلی ټولنیز ژوند لري، خپل خواړه شریکوي او په فعاله توګه په خپلو کې په ملګرتیا کې کار کوي.

د چیسټر پوهنتون یوه پروژه په شمالي وېلز کې د اسمان‌څکالو لس استوګنځي مطالعه کړي.

څېړونکو د اسمان‌څکالو خوځښت څارلی دی.

ډاکټرې کریسټینا سټینلي وویل: "هغه وسیلې چې موږ ډیزاین کړې د لومړي ځل لپاره اجازه راکوي چې د کوچنیو اسمان‌څکالو حرکتونه، چلن او ټولنیزې شبکې په معتبر ډول اندازه کړي."

ساتل شوي ډولونه

اسمان څکالي

د عکس سرچینه، MARTYN PHILLIS

نوې ټېکنالوژي، چې لاهم د پراختیا په حال کې ده، د دې وړتیا لري چې ناببره د انفرادي اسمان‌څکالو حرکتونه وڅاري او تمه کېږي چې د کوچنيو څارویو تعقیب ته وده ورکړي.

د چیسټر پوهنتون پروژې ټیم چې د څارویو چلن‌پوهه ډاکټر سټینلي، پروفیسورې ټیسا سمیټ او د دوکتورا له زدکوونکې لوسي موریسن جوړ شوی و، د لیډز پوهنتون د وینسنټ د وحشي ژوو د ژوند د بسپنې پروفیسور یو شي په همکارۍ ترسره شو.

ټیم وویل چې اسمان‌څکالي یو ډول خوندي دي چې د حشراتو نفوس کنټرولولو، د نباتاتو د تلقیح بهیر او د هګیو وېشلو له لارې په ډېری ایکوسیستمونو کې مهم رول لوبوي.

ویل کېږي چې دوی د غږیزې او رڼا د ککړتیا په لوړ خطر کې دي؛ هغه څه چې د دوی د خوړو موندلو پر وړتیا اغېز کوي.

پروفیسورې سمیټ وویل چې څېړنه "زموږ په شاوخوا کې د ځنګلي ژوند پر اړتیاوو د ښې پوهېدنې لپاره نوې پولې پرانیزي."

دا څېړنه، چې تمویل یې د لیورهولمه له لوري شوی، د چیسټر پوهنتون د نظریاتو فیسټیوال کې وړاندې شوه.

اسمان څکالی

د عکس سرچینه، MICHAEL STIFTER

څو کاله دمخه، یوې بلې څېړنې وښودله کله چې وینه زبېښونکي اسمان‌څکالي ناروغ وي، له نورو ځان لیرې ساتي او ډېر کم وخت له نورو اسمان‌څکالو سره یوځای تېروي.

دا چلن د مرکزي امریکا بیلیز په وحشي وینه زبېښونکو اسمان‌څکالو کې لیدل شوی.

د دې څېړنې لپاره، د اوهایو ایالت پوهنتون څېړونکو د فاصلې موندلو حسګر د وحشي اسمان‌څکالو له یوې ډلې سره نښلولی چې په یوه تش‌خېټه لویه ونه کې اوسېږي او موخه د دوی د ټولنیز متقابل عمل مطالعه کول دي.

دا ټولنیز واټن هغه ډول ته ورته دی کله چې انسان د ناجوړۍ احساس وکړي، د دې پر ځای چې له نورو سره وخت تېر کړي، په بستر یا څملاستځای کې پاتې کېدل غوره ګڼي.

دا چلن د انسانانو او حیواناتو د ټولنیزې روغتیا لپاره ګټور دی؛ ځکه چې دا د ناروغۍ د خپرېدو د مخنیوي لامل ګرځي.