اجمل فطرت

	دسکرو دتازه کولوپرمهال ماشومانو ته ښايي، چې له اور نه ليرې و اوسي .

له دې ځايه واورئ!

د ژمي يوه ورځ دعزيز او نوريې ډېر ساړه شوي وو، له مور نه يې وغوښتل، چې صندلي ورته ګرمه کړي.

موريې په منقل کې سکاره واچول، چې تازه شي او خپله په بل کار پسې ولاړه. نوريې سمدلاسه سکاره يوړل اودصندلۍ لاندې يې کېښودل.

هغوی دکوټې دروازه او کړکۍ هم کک وتړل او دواړوسرونه په بړستن کې دننه کړل، خوشېبه وروسته دواړوته دز ړه بدوالی پيداشو.

په دواړو سرونه وڅرخېدل ، له خبرو وغورځېدل او همداسې بې حاله په صندلۍ کې پرېوتول.

څوشېبې وروسته يې چې کله مور کوټې ته رادننه شوه، عزيز او نوريه يې دبې هوښۍ په حالت کې وموندل او ژريې کړکۍ او دروازه پرانيستله.

موريې هغوی ته دنارنج شربت تياراوه، چې پدې مهال دګاونډي مېرمن هم راغله. دعزيز مور ټوله پېښه هغې ته بيان کړه.

	نوريې اوعزيز په صندلۍ کې سرونه دننه کړي وو، چې څوشېبې وروسته بې حاله شول.

دګاونډي مېرمن وويل، چې دسکرو دتازه کولوپرمهال دې ماشومان له اور نه ليرې و اوسي .

کله چې سکاره ښه تازه شول، بيادې دصندلۍ لاندې کېښودل شي او سردې هيڅکله په بړستن کې نه دننه کوي.