رفيع الله نيازی

	ستن درې کونجه وي، مينځ کې يې آئينې، شااو خوايې مرۍ او څنډو کې يې دلونګوځونډي وي.

شپه وه، فريدې او نسيمې د رسم کورنۍ دنده ترسره کوله، ناڅاپه څراغ مړ شو، دواړو قلمونه او پنسلونه راټول کړل، دفرېدې دوه پنسلونه پيدا نۀ شول.

له دې ځايه واورئ !

دنسيمې مور رڼا راوړه ويې ويل: "که شپه تيارۀ ده نو مڼې پۀ شمار دي". دوئ د دغه متل پۀ اړه نۀ پوهېدل، مورېې ورته وويل:

"دوه ملګري وو، د شپې يې مڼې خوړلې ناڅاپه څراغ مړ شو، يوۀ ملګري يې وويل:څومره تياره ده مڼې نه ښکاري،بل پوی شو،چې غلاته يې چل جوړکړی دی.

دوهم ملګري وويل: "که شپه تيارۀ ده، مڼې په شمار دي." دا متل د دووملګرو لۀ دې کيسې پيدا شوی او تر اوسه پورې دود دی". دريڅه تړل کېږي.

لالو وايي متلونه د ولسونو د ولسي ادب او کلتور غوره برخه وي. ځوانانو ته د ميدان وردګ ولايت د ستن په نامۀ د يوۀ فرهنګي دود پۀ اړه دريڅه پرانيزي.

متلونه دولسي ادب اوفرهنګ يوه غوره برخه وي.

څو تنه نجونې او هلکان وايي: ستن درې کونجه وي، مينځ کې يې درې دانې هندارې، شاوخوا يې ترې مرۍ اوبدلي وي او په څنډو کې يې د لونګو ځونډي وي.

په وردکوکې، چې څوک خور او لور چاته په نکاح ورکوي د نجلۍ کورنۍ دهلک کورنۍ ته ستن ورکوي يعنې، چې هلک ته يې نجلۍ ورکړه.

داستن بيا هلک والا کورته وړي، خپل خپلوان يې راځي پيسې پۀ کې اچوي، کله چې ناوې راشي دا ستن او پيسې بيا د هغې حق وي.