فريده نايېبي

خپرونه له دې ځايه واورئ !

نانځکې يې کېنولې، د ياسمينې مورغږ کړ چې ډوډۍ وخورئ. نانځکې يې پرېښودې اوولاړې ، د ډوډۍ خوراک وخت کې ياسمينه يو ځل لۀ کوټې نه د باندې ووتله .

زهرا چې بېرته راغله، د نانځکې يوه پښه يې ماته شوې وه ،ناڅاپه يې کريکه کړه،زهرا شک وکړ چې ياسمينې به ماته کړې وي .

ياسمينې ته يې څۀ ونۀ ويل،يوه خبره ورپۀ زړۀ شوه، زهرا ته ېې وويل:" راځه چې نانځکې ته لۀ خټو نه واړه واړه لوښي جوړ کړو،"

باغ ته ولاړې، هلته يې خټين لوښي جوړ کړل او لمر ته يې کېښودل . ياسمينې وويل:" راځه اوس وچوکي ( خاشاک ) راټول کړو." زهراوويل:

	سردار د زهر اد نانځکې پښه او خټين لوښي مات کړل، ياسمينه او زهرا يې سره خپه کړل.

" نانځکه مې پۀ خټو شوي ده پۀ وياله کې يې مينځم. ياسمينې وچوکي راټول کړل راغله زهرا نه وه ، پۀ دې وخت کې زهرا راغله نا ببره يې کريکه کړه .

زهراوويل:" تا ولې زما لوښي مات کړي دي؟ ياسمينې دا خبره ونۀ منله، زهرا پۀ غوصه وويل:" نانځکه مې هم تا ماته کړې ته د ډوډۍ پۀ وخت د با ندې ووتې.

ياسمينې وويل:"دا کا رما نۀ دى کړى ځکه چې هاغه وخت د اوبو څښلو لپاره له کوټې وتلې وم.".

دواړو جگړه وکړه ، زهرا پۀ خواشينۍ و لاړه، ياسمينې ناڅاپه غږ کړ:" زهرا وزهرا! ته يو ځل دلته راشه وګوره دا څه شى دي ؟ ).خو هغه رانغله .

ياسمينه چې کور ته ورسېده د ورۀ مخې ته يې د خپل ورور سردار بوټان په خټو لړلي وليدل.

هماغسې خاپونه يې در لودل لکه دماتوشوو خټينو لوښو څنګ ته يې چې ليدلي وو. پوښتنه يې ترې وکړه:" بوټان دې ولې پۀ خټو دي ؟ هغه انکار وکړ.

ياسمينې وويل:" تا زمونږ خټين لوښي مات کړي دي، او دزهرا د نانځکې پښه هم تا ماته کړې ده

سردار ومنله خو ويې ويل:" خو ماپه قصد نه دي مات کړي."له خپلې خورنه يې بخښنه وغوښته. ياسمينې ورته وويل:" تۀ بايد د زهرا مخکې خپله پړه ومنئ."

	سردار پړه ومنله او بخښنه يې وغوښته خوکاش چې له اوله يې دې خبرې ته فکر کړی وای.

دواړه د زهرا دوى کورته ورغلل، سردار خپله پړه ومنله، له زهرا يی بخښنه وغوښته. زهرا ورته وويل:

" که تا خپله پړه منلې واى ،ما بۀ ياسمينې باندې شک نه کاوه. زهرا له ياسمينې نه بخښنه وغوښته