ناجيه وحيد

	در جنگل باشه وکفتر نتوانستند خوردنی دريابند، ناچار منتظرمرغابی ماندند.

برنامه را بشنويد

باشه وکفتر زياد تلاش کردند، مگر نتوانستند چيزی دريابند، ناچار دوباره برگشتنه منتظرمرغابی ماندند، اما از او خبری نبود.

وقت می گذشت و باشه مشوش مرغابی بود، او گمان برد، شايد مرغابی خوردنی پيدا کرده و با چوچه هايش قسمت می کند.

کفتر از گمان بد باشه متاثر شد و اين کار را غير ممکن خواند، چون عادت مرغابی را بلد بود. هردو گفتگو داشتند که مرغابی با خوردنی های زيادی رسيد.

هرسه با هم تا می توانند شکم سير می خورند و باقی مانده را با خود می برند. روز بعد از قضا طوفان شديد باشه را به درخت زده بالش افگار می شود به زمين می افتد.

	باشه بر مرغابی شک داشت که مبادا خوراکه را با چوچه هايش قسمت کرده باشد.

بدگمانی باشه باورش را ازدوستانش از دست داده بود، اما به تنهايی نمی توانست خودش را نجات دهد. ناچار فرياد زد تا دوستان صدايش را بشنوند و به کمکش برسند.

دوستانی را که بردوستی شان شک می کرد، به کمک شتافتند و باشه را نجات دادند، او از گمان بدش پشيمان شده تعهد کرد تغيير عادت داده با دوستانش صادقانه دوست باشد.