‘‘ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဘူး’’- ဝတ်လစ်စလစ်နှိပ်စက်ခံရတဲ့အမျိုးသမီးတွေ

အိိန္ဒယနိုင်ငံ၊ အရှေ့မြောက်ပိုင်း မဏိပူရပြည်နယ်မှာ အုပ်စုဖွဲ့ မုဒိန်းကျင့်ခံရပြီး ဝတ်လစ်စလစ်နဲ့ လူအများရှေ့ လှည့်လည်စေခိုင်းခံခဲ့ရတဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို ဖြစ်စဥ်ဖြစ်ပြီး ၆လ အကြာမှာ ဘီဘီစီက မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ဆုံမေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီတွေ့ဆုံမေးမြန်းမှုမှာ သူတို့ ပုန်းအောင်းနေထိုင်နေရတဲ့အကြောင်းတွေ၊ တရားမျှတမှုရရှိအောင် ဆောင်ရွက်ပေးဖို့နဲ့ သူတို့နေထိုင်တဲ့ မြို့နယ်တွေကို သီးခြားအုပ်ချုပ်ခွင့်ပေးဖို့ စတဲ့တောင်းဆိုချက်တွေကို ပြောဆိုခဲ့ကြပါတယ်။

အသိပေးချက်- အခုဆောင်းပါးမှာ စာဖတ်သူတွေကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်မယ့်လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအကြမ်းဖက်မှုတွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ရေးသားဖော်ပြချက်တွေ ပါဝင်နေပါတယ်။

ဂလိုရီနဲ့ မာစီတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ မျက်လုံးတွေက ညှိုးငယ်အားလျော့နေတာကို မြင်နေရပါတယ်။

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံးနီးပါး နဖူးအထိရောက်မတတ်ကိုမှ မျက်လုံးပဲဖော်ပြီး အနက်ရောင်ခေါင်းစည်းပုဝါနဲ့ဖုံးထားပါတယ်။

ကူကီးတိုင်းရင်းသားမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးတွေဖြစ်တဲ့ ဂလိုရီနဲ့ မာစီက သူတို့မျက်နှာတွေကိုတခြားသူတွေမြင်သွားမှာကို မလိုလားပါဘူး။ အသံနဲ့တော့ သူတို့ ပြောပြနိုင်ကြပါတယ်။

သူတို့ရဲ့အဖြစ်ဆိုးကြီးကတော့ဝတ်လစ်စလစ်နဲ့ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးခံခဲ့ရပြီး အွန်လိုင်းပေါ်မှာပျံ့နှံ့သွားခဲ့တာပါ။ ဗီဒီယိုထဲမှာ အဲဒီမြင်ကွင်းတွေက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာအတော်ကောင်းပါတယ်။

တစ်မိနစ်တောင်မကြာတဲ့ အဲဒီဗီဒီယိုထဲမှာ မဏိပူရမှာရှိတဲ့ မိုင်သည်း ခေါ် ကသည်းလူမျိုးတွေက ဒီကူကီးအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို အဝတ်မပါဘဲနဲ့လှည့်လည်သွားလာစေခဲ့ပြီး မဖွယ်မရာကိုင်တွယ်တာတွေလည်း လုပ်ခဲ့တာမြင်ရပါတယ်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးရဲ့ ပြန်ပြောပြပုံအရ လယ်ကွင်းထဲကိုခေါ်သွားခံရပြီး အုပ်စုဖွဲ့ မုဒိမ်းကျင့်ခံရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

“ကျွန်မတို့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ဆက်ဆံခံရတယ်”လို့ ဂလိုရီက ကြေကွဲဆို့နင့်စွာနဲ့ပြောပါတယ်။

“ဒီလိုနာကျင်ပြီးရခဲ့တဲ့စိတ်ဒဏ်ရာနဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ၂ လကြာပြီးတော့ ရိုက်ကူးခံခဲ့ရတဲ့ ဗီဒီယိုကပျံ့နှံ့သွားတော့ အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်တွေအားလုံးနီးပါးပျက်စီးသွားခဲ့တယ်လို့” သူက ဆက်ပြောပါတယ်။

“အိန္ဒိယလူ့အဖွဲ့အစည်းက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ သိတယ်မလား။ ဒီလိုတွေဖြစ်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် သူတို့ဘယ်လိုမြင်မလဲဆိုတာသိလားလို့” မာစီက မေးခွန်းထုတ်သလိုနဲ့ပြောပါတယ်။ “ကိုယ့်အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာတောင် တခြားသူတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ခက်ခဲတယ်။ ကျွန်မမှာ ဂုဏ်သိက္ခာလည်းမရှိတော့ဘူး။ ကျွန်မက တစ်ခြားသူတွေနဲ့ မတူတော့ဘူး” လို့ မာစီက ပြောပါတယ်။

အဲဒီဗီဒီယိုဟာ ဂလိုရီနဲ့ မာစီတို့ရဲ့ ဘဝအပေါ် ဆိုးရွားစေခဲ့ပေမယ့် မေလက မဏိပူရမှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ မိုင်သည်းနဲ့ ကူကီးကြားက လူမျိုး‌ရေးပဋိပက္ခတွေနဲ့ တရားမမျှတမှုတွေကို အာရုံစိုက်လာစေတဲ့ အထောက်အထားဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဗီဒီယိုထဲမှာပါတဲ့ လှုံဆော်မှုနဲ့ ‌ဒေါသထွက်စရာတွေက အမျိုးသမီးတွေအပေါ် တုန်လှုပ်စေခဲ့ပါတယ်။

ဂလိုရီက အကြမ်းဖက်မခံရခင်က ကျောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီးတော့ မာစီကတော့ သူ့ရဲ့ ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ပြီး ဘုရားကျောင်းတက်၊ အိမ်အလုပ်တွေဝိုင်းကူရင်းဖြတ်သန်းနေကြသူတွေဖြစ်ပါတယ်။

အကြမ်းဖက်စော်ကားခံခဲ့ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ခြားမြို့ကိုပြောင်းရွှေ့ပြီး ပုန်းအောင်းနေထိုင်နေရတာပဲဖြစ်ပါတယ်။သူတို့ အိမ်အထဲကနေ အိမ်အပြင်တောင် မထွက်ပါဘူး။ မာစီကတော့ ဘုရားကျောင်းလည်းမတက်တော့သလို သူရဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကျောင်းလိုက်ပို့တာတွေလည်း မလုပ်တော့ပါဘူး။

“ကျွန်မ အရင်တုန်းကအခြေအနေလိုမျိုး ပြန်နေလို့ရတော့မယ်မထင်ပါဘူး”လို့ မာစီက ပြောပါတယ်။ “အိမ်အပြင်လည်းမထွက်ရဲဘူး လူတွေနဲ့တွေ့ရမှာ ရှက်လည်း‌ရှက်တယ်။ ကြောက်လည်းကြောက်တယ်။”

“ဂလိုရီလည်း ကျွန်မလိုပဲ ခံစားနေရတယ်လို့ပြောပါတယ်။သူ့မှာစိတ်ဒဏ်ရာက အရမ်းကြီးတယ်၊လူတွေကိုကြောက်တယ် လူအုပ်ရှိတဲ့နေရာတွေသွားဖို့လည်းကြောက်တယ်” လို့ မာစီက ဆိုပါတယ်။

သူတို့ နှစ်ယောက်ကို လက်ရှိအချိန်အထိ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွက်ဆွေးနွေးအကြံပေးတိုင်ပင်တာတွေ လုပ်ပေးနေပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ဒေါသနဲ့အမုန်းတရားတွေကတော့ နက်ရှိုင်းနေတုန်းပါပဲ။ အဲဒါကြောင့် သူတို့လို နောက်ထပ် ဘယ်မိန်းကလေးမှမကြုံတွေ့ရအောင် ရှေ့ထွက်ပြောဆိုဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်လက ဂလိုရီဟာ မိုင်သည်းနဲ့ ကူကီးလူမျိုးရောနှောနေတဲ့ ကောလိပ်တစ်ခုမှာ ပညာသင်ကြားနေခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူအခုအချိန်မှာတော့ မိုင်သည်းလူမျိုးတွေကို ဘယ်တော့မှ မတွေ့ချင်တော့ဘူးလို့ ပြောပါတယ်။

“ကျွန်မရွာကို ဘယ်‌တော့မှပြန်မသွားတော့ဘူး။ ကျွန်မက အဲဒီမှာကြီးခဲ့တာ၊ ကျွန်မအိမ်ပဲ။ ဒါ‌ပေမဲ့ အိမ်နီးနားချင်းတွေထဲမှာ မိုင်သည်းလူမျိုးတွေလည်းရှိတယ်။ ကျွန်မသူတို့ကို ထပ်မမြင်ချင်‌တော့ဘူး” လို့ ဂလိုရီကဆိုပါတယ်။ မာစီက ဂလိုရီရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး

သူလည်း ထပ်တူခံစားနေရကြောင်း စားပွဲကိုလက်နဲ့ရိုက်ပြီး သ‌ဘောတူကြောင်းပြပါတယ်။

သူတို့ရွာတိုက်ခိုက်ခံရပြီး ရွာထဲကလူတွေက အသက်လုပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီမှာ ဂလိုရီရဲ့ ဖခင်နဲ့မောင်ဖြစ်သူကိုတော့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်အောင်လုပ်တဲ့လူအုပ်ကဆွဲခေါ်သွားပြီး သတ်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။

“ကျွန်မမျက်စိရှေ့မှာ ဆွဲခေါ် ပြီး အသတ်ခံရတာကို မြင်ခဲ့ရတယ်”လို့ ဂလိုရီက အားလျော့နေတဲ့လေသံနဲ့ ပြောပါတယ်။ သူ့ကိုယ်သူ ခုခံကာကွယ်ဖို့ကြိုးစားရင်း အလောင်းတွေကို ကွင်းပြင်ထဲမှာ ထားခဲ့ရပုံကို ပြောပြပါတယ်။ အခုသူတို့ကို ရှာဖို့အတွက်ပြန်မသွားနိုင်တော့ဘူးလို့ သူက ပြောပါတယ်။

အကြမ်းဖက်မှုတွေဖြစ်ပွားပြီးတည်းက မဏိပူရမှာရှိတဲ့ မိုင်သည်းနဲ့ ကူကီး အသိုင်းအဝိုင်းကြားဖြတ်သန်းသွားလာတာတွေမရှိပါဘူး။ နယ်စပ်မျဉ်းတွေနဲ့ ပိုင်းခြားထားပြီး ရဲ၊ စစ်တပ်နဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးက စေတနာ့ဝန်ထမ်းတွေက ကြီးကြပ်ပေးနေတာဖြစ်ပါတယ်။

ဂလိုရီက “သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို ဘယ်မှာထားမှန်းတောင်မသိသလိုသွားကြည့်လို့လည်း မရပါဘူး” လို့ဆိုပြီး အိန္ဒိယအစိုးရအနေနဲ့ သူ့ဖခင်နဲ့မောင်ဖြစ်သူရဲ့ရုပ်အလောင်းကို သူ့ဆီလွှဲပေးသင့်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။

မဏိပူရမြို့မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ

မာစီရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကတော့ တိုက်ခိုက်မှုတွေအတွင်း အိမ်တွေ ရွာတွေနဲ့ဘုရားကျောင်းတွေမီးရှို့ခံရတယ်လို့ပြောပါတယ်။

“ကျွန်တော်‌ရဲတပ်ဖွဲ့ကိုခေါ်ခဲ့ပါတယ်။ဒါပေမဲ့ သူတို့လည်မကူညီနိုင်ဘူး။သူတို့ပြောတာကရဲစခန်းလည်းတိုက်ခိုက်ခံနေရတယ်” လို့ သူကပြောပါတယ်။ “ ကျွန်တော်လမ်းပေါ်မှာ ရဲတပ်ဖွဲ့ကားကိုမြင်ခဲ့ပါတယ်။ဒါပေမဲ့သူတို့လည်း ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး” လို့ သူကဆက်ပြောပါတယ်။

“ကျွန်တော် အဲဒီအချိန်မှာ ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် စိတ်ထဲမှာတော်တော်ကိုဝမ်းနည်း ရသလို ဒေါသတွေလည်းဖြစ်ရတယ်။ကျွန်တော့်ဇနီးကိုလည်း မကယ်နိုင်ခဲ့သလိုရွာသားတွေကိုလည်းဘာမှလုပ်မပေးနိုင်ဘူး။ တကယ့်ကိုစိတ်နှလုံးကြေကွဲရတယ်” လို့ သူကပြောပါတယ်။

“တစ်ခါတလေ ဖြစ်ခဲ့တဲ့အရာတွေပြန်တွေးပြီး ဝမ်းနည်းတာရော ဒေါသထွက်တာရောပြည့်နှက်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်သလို ခံစားရတယ်” လို့ပြောပါတယ်။

မေလအကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှုတွေခံရပြီးနောက် နှစ်ပတ်အကြာမှာ သူကရဲတပ်ဖွဲ့ကို ဒီအကြောင်းတိုင်တန်းအမှုဖွင့်ခဲ့ပါတယ်။ဒါပေမဲ့ ‌ဗီဒီယိုထွက်လာတဲ့ ဇူလိုင်လအထိတောင်မှ ဘာအရေးယူမှုမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ရဲတပ်ဖွဲ့သတင်းရင်းမြစ်ကတော့ တာဝန်ခံအရာရှိကို ရာထူးကနေဆိုင်းငံ့ထားပြီး အခြားရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် လေးဦးကိုလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ရာထူးကနေဆိုင်းငံ့ထားတယ်လို့ သိရပါတယ်။

လူမှုကွန်ရက်မှာ ဒီအမျိုးသမီးနှစ်ဦးအကြမ်းဖက်ခံရတဲ့ ဗီဒီယိုပျံ့ နှံ့ခဲ့ပြီးနောက်မှာတော့ ဒေါသတကြီးတောင်းဆိုမှုတွေ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး အိန္ဒိယဝန်ကြီးချုပ် နာရန်ဒြာမိုဒီကို မဏိပူရက အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကြေညာချက်ထုတ်ဖို့ ဖိအားပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ အုပ်စုဖွဲ့ မုဒိမ်းကျင့်သတ်ဖြတ်မှုနဲ့ တရားစွဲဆိုခံထားရတဲ့ အမျိုးသား ခုနှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးအရေးယူခဲ့ပါတယ်။

ဂလိုရီ၊ မာစီနဲ့သူ့ခင်ပွန်းကတော့ လူမှုကွန်ရက်ပေါ်မှာပျံ့နှံ့ခဲ့တဲ့ ဗီဒီယိုကနေတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အားပေးကူညီစကားတွေက သူတို့အတွက် ခွန်အားရရှိခဲ့တယ်လို့ ပြောပြပါတယ်။

“ဒီဗီဒီယိုသာမရှိရင် ဘယ်သူမှ အမှန်တရားကို ယုံမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နာကျင်မှုကို နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး” လို့ မာစီရဲ့ ခင်ပွန်းကပြောပါတယ်။

မာစီ့မှာ အခုအထိအိပ်မက်ဆိုးတွေမက်နေတုန်းဖြစ်ပြီး သူ့အနာဂတ်ကိုစဥ်းစားလိုက်ရင်ကြောက်မက်ဖွယ်အတိဖြစ်နေပါတယ်။ အထူးသဖြင့်သူစိုးရိမ်နေတာ သူ့ကလေးနှစ်ယောက်အတွက်ပါ။

“အဲဒီဟာက ကျွန်မကို တော်တော်စိတ်ဖိဆီးစေပါတယ်။ ကျွန်မတို့မှာသူတို့အတွက် ဘာမှမရှိတော့ဘူး။အရာအားလုံးကပျက်စီးကုန်ပြီ” လို့ ပြောပါတယ်။

ဂလိုရီကလည်း သူတို့လူမျိုးစုတွေလိုချင်တဲ့ သီးခြားအုပ်ချုပ်မှုပုံစံကိုရှင်းပြပါတယ်။

“ဒါကပဲ ကျွန်မတို့ အားလုံးလုံခြုံစိတ်ချစွာနေထိုင်နိုင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပါပဲ” လို့ သူကပြောပြပါတယ်။

ကူကီးလူမျိုးတွေကတော့ ဒီလိုအငြင်းပွားဖွယ်ရာတောင်းဆိုမှုတွေကြောင့်ဒါကို မကြာခဏတောင်းဆိုခဲ့ပေမဲ့ မိုင်သည်းလူမျိုးတွေဘက်ကတော့ ကန့်ကွက်ပါတယ်။ မိုင်သည်းလူမျိုးဖြစ်တဲ့ မဏိပူရရဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်ကတော့ စည်းလုံးညီညွတ်တဲ့ မဏိပူရဖြစ်လာဖို့ကိုပဲ တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။

ဂလိုရီနဲ့ မာစီကတော့ ပြည်နယ်အစိုးရကို ယုံကြည်မှုနည်းပါးပြီး မိုင်သည်းလူမျိုးတွေအပေါ် ဘက်လိုက်မှုရှိတယ်လို့ စွပ်စွဲတာကို ပြည်နယ်အစိုးရဘက်က အဲဒီစွပ်စွဲချက်တွေကို ငြင်းဆိုထားပါတယ်။

ဒီအပေါ် ပြည်နယ်ဝန်ကြီးချုပ် နာဘိုင်ရန်ဆင်းဂျ်ကို ဘီဘီစီကမေးမြန်းပေမဲ့ တုံ့ပြန်တာမရှိပေမဲ့ အိန္ဒိယသတင်းဌာနတစ်ခုနဲ့ အင်တာဗျူးမှာတော့ “ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားနဲ့ ကျွန်တော့်အလုပ်မှာ ဘက်လိုက်မှုမရှိဘူး”လို့ သူက ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီဗီဒီယိုထဲက လူမျိုးရေးပဋိက္ခဖြစ်မှုတွေကို တရားရုံးချုပ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ပြီး ဒီလိုအကြမ်းဖက်မှုတွေကို ဗဟိုစုံစမ်းရေးဗျူရို(Central Bureau of Investigation) လို လွတ်လပ်တဲ့စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အေဂျင်စီတွေဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ အကြံပြုတိုက်တွန်းချက်တွေထွက်ပေါ်ခဲ့ပါတယ်။

အသတ်ခံရသူတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို ဖော်ထုတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ဆွေမျိုးသားချင်းတွေဆီပြန်ပေးဖို့ အိန္ဒိယတရားရုံးချုပ်ကလည်းပြည်နယ်အစိုးရကို တောင်းဆိုထားပါတယ်။

အနာဂတ်ကိုကြည့်လိုက်ရင်၊ ဂလိုရီရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အိပ်မက်က သူ့ရဲ့တပိုင်းတစကျန်နေတဲ့ပညာရေးအတွက် တခြားကောလိပ်တစ်ခုမှာ‌ဆက်တက်ဖို့နဲ့သူ့အိပ်မက်က စစ်တပ် ဒါမှမဟုတ် ရဲတပ်ဖွဲ့မှာ အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့ပါ။

“ကျွန်မခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုံးဖြတ်ထားတာက လူတိုင်းအတွက် ဘက်မလိုက်ဖို့ပါ” လို့ ဂလိုရီက ဆိုပါတယ်။

“နောက်ပြီးတော့ ဒီဆုံးရှုံးခဲ့ရသမျှအတွက် ကျွန်မ တရားမျှတမှုကိုလိုချင်တယ်။ဒါ့ကြောင့်ပဲ ဒါကိုကျွန်မတောက်လျှောက်ပြောနေတာပါ။ဘယ်အမျိုးသမီးကိုမှကျွန်မထိခိုက်သလိုမထိခိုက်စေချင်ဘူး'' လို့ ပြောပါတယ်။

မာစီကတော့ “ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုတွေက သန်မာကြတယ်။ အရှုံးမပေးပါဘူး” လို့ မာစီကသူသတင်းစကားပါတယ်လို့ ပြောပါတယ်။

“ကျွန်မအနေနဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းတိုင်းက မိခင်တွေအားလုံးကို ပြောချင်တာက သူတို့ရဲ့ ကလေးတွေကို သွန်သင်ဆုံးမဖို့၊ အမျိုးသမီးတွေကို မလေးမစား ဘယ်တော့မှမလုပ်ဖို့ ပြောချင်ပါတယ်” လို့ ဆိုပါတယ်။

ဆောင်းပါးမှာပါတဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးရဲ့ နာမည်အရင်းတွေကို ပြောင်းလဲဖော်ပြထားပါတယ်။