Tha an sgeulachd seo suidhichte air Savile Row ann an Lunnainn. Tha an t-sràid sin ainmeil airson nan tàillearan a tha ag obair an sin agus airson an aodaich spaideil a bhios iad a' dèanamh.

Tha e follaiseach gu bheil Daibhidh (Mr Weir) cleachdte ri bhith a' dol a-steach dhan bhùth aige. Tha an sgrìobhadair ag innse dhuinn gun robh an doras seo coltach ri doras taighe – 's dòcha gu bheil seo a' sealltainn gu bheil Daibhidh cofhurtail anns an àite seo agus gu bheil fois aige nuair a tha e am broinn na bùtha. Tha e cuideachd na chomharra air na tha e a' cur seachad de dh'ùine an seo – gu bheil a' bhùth nas coltaiche ri dachaigh dha.

Tha an sgrìobhadair a' cleachdadh samhla gu h-èifeachdach airson tuilleadh innse dhuinn mu bheatha Dhaibhidh. Tha coimeas ga dhèanamh eadar an dòigh-obrach aige (a' cleachdadh cailc airson aodach a dhealbh) agus mar a tha sin a' riochdachadh a bheatha fhèin. Tha am facal dìreach a' toirt oirnn smaoineachadh gu bheil a bheatha a' dol air adhart gun mòran atharrachaidh agus nach eil dad inntinneach no neo-àbhaisteach a' nochdadh – tha e a' leantainn slighe dhìreach. Bhon t-seantans seo, tha e coltach gu bheil an luchd-obrach eile den bheachd nach eil mòran a' dol na bheatha ach an obair a tha e a' dèanamh.

Tha an dealbh seo ag innse dhan leughadair gun robh a' bhùth dùinte don taobh a-muigh, chan eil dad a' tachairt air an taobh a-staigh ach obair. Mar as fhaide a leughas sinn tron sgeulachd, tha e a' tighinn am follais gur ann sa bhùth agus tron obair aige a tha Daibhidh ga dhìon fhèin bhon droch rud a thachair dha na bheatha òg.