โลกและระบบสุริยะอาจอยู่ภายใน “อุโมงค์แม่เหล็กยักษ์” ชี้เป็นเส้นทางเชื่อมต่อห้วงอวกาศ

ข้อมูลล่าสุดจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศกายอา (Gaia) และหอสังเกตการณ์ฟิสิกส์ดาราศาสตร์เชิงวิทยุ DRAO ในประเทศแคนาดาระบุว่า อาจจะมีโครงสร้างของสนามแม่เหล็กที่คล้ายเส้นเชือกหรืออุโมงค์ขนาดยักษ์ ล้อมรอบโลกและระบบสุริยะรวมทั้งกลุ่มดาวใกล้เคียงเอาไว้

โครงสร้างที่มองไม่เห็นนี้มีความยาวถึง 1,000 ปีแสง เชื่อมต่อองค์ประกอบบางส่วนของกาแล็กซีทางช้างเผือกที่อยู่ห่างกันคนละฟากฝั่งของท้องฟ้าเอาไว้ ซึ่งองค์ประกอบดังกล่าวได้แก่แถบของกลุ่มฝุ่นและก๊าซความร้อนสูงที่แผ่คลื่นวิทยุและรังสีเอกซ์อย่างเจิดจ้า ชื่อว่า North Polar Spur (NPS) กับ Fan Region

รายงานวิจัยข้างต้นซึ่งเผยแพร่ในคลังเอกสารวิชาการออนไลน์ arXiv.org และกำลังจะได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร The Astrophysical Journal ชี้ว่าโลกและดาวดวงอื่น ๆ ในระบบสุริยะอาจกำลังหมุนโคจรไปในเส้นทางของอุโมงค์ยักษ์ที่ว่านี้ โดยตัวอุโมงค์ประกอบด้วยอนุภาคมีประจุไฟฟ้าและสนามแม่เหล็กพลังสูง ซึ่งมีลักษณะคล้ายเส้นใยบาง ๆ มารวมตัวเข้าด้วยกันเป็นรูปทรงอุโมงค์ที่โค้งงอ

ดร. เจนนิเฟอร์ เวสต์ นักดาราศาสตร์จากมหาวิทยาลัยโทรอนโตของแคนาดา ผู้นำทีมวิจัยในครั้งนี้บอกว่า ได้สร้างแบบจำลองคอมพิวเตอร์เพื่อประมวลผลข้อมูลคลื่นวิทยุที่รวบรวมได้ล่าสุดจากในกาแล็กซีทางช้างเผือก จนสามารถสร้างแผนที่ซึ่งบอกถึงตำแหน่งและความยาวของอุโมงค์แม่เหล็กในห้วงอวกาศขึ้นมาได้ ทั้งยังพบว่าระบบสุริยะอยู่ห่างจากกลุ่มก๊าซ North Polar Spur และ Fan Region ที่อุโมงค์อวกาศนี้เชื่อมต่ออยู่ราว 350 ปีแสง

แนวคิดเรื่องอุโมงค์ที่มองไม่เห็นซึ่งห่อหุ้มโลกและกลุ่มดาวใกล้เคียงไว้นั้นไม่ใช่เรื่องใหม่ เพราะนักวิทยาศาสตร์เคยค้นพบ "เส้นใยอวกาศ" (cosmic filaments) ซึ่งล้อมรอบและเชื่อมต่อกระจุกดาวต่าง ๆ ทั่วจักรวาลเข้าด้วยกันเป็นโครงข่ายมาแล้ว โดยในบางครั้งเส้นใยอวกาศเหล่านี้สามารถเปล่งแสงสว่างจ้าให้มองเห็นได้

หากนักวิจัยสามารถพบหลักฐานเชิงประจักษ์ ซึ่งยืนยันการมีอยู่ของอุโมงค์ยักษ์นี้เพิ่มเติมได้ในอนาคต จะทำให้ไขปริศนาเรื่องที่มาของกลุ่มก๊าซ North Polar Spur และ Fan Region ซึ่งเป็นโครงสร้างลึกลับที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของกาแล็กซีทางช้างเผือกได้ รวมทั้งสามารถสร้างแผนที่ของโครงข่ายเส้นใยอวกาศที่ล้อมรอบระบบสุริยะให้ขยายออกไปได้กว้างขวางกว่าเดิม

"สนามแม่เหล็กไม่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว มันจะต้องเชื่อมต่อกับสนามแม่เหล็กอื่น ๆ เสมอ การศึกษาขั้นต่อไปของเราคือพยายามทราบให้ได้ว่า สนามแม่เหล็กของดาราจักรที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร เชื่อมต่อและมีปฏิสัมพันธ์กับสนามแม่เหล็กโลกและระบบสุริยะที่เล็กกว่ามากได้อย่างไร" ดร. เวสต์ กล่าวสรุป