Vita vya Ukraine: "Jambo baya zaidi pale ambapo silaha ikigoma kufanya kazi na mpo kwenye eneo lenye majimaji."

Mwanajeshi mwenye ishara inayoitwa "Maestro" alisherehekea Mwaka Mpya, Krismasi na siku yake ya kuzaliwa ya miaka 41 katika handaki huko Bakhmut, jiji lenye ngome ambayo imekuwa moja ya maeneo ya kitovu cha vita.

“Hakukuwa na tofauti na siku za kawaida kwenye handaki, jambo pekee ni kwamba nilimwomba Mungu zawadi ya kumbukumbu ya siku yangu ya kuzaliwa. Na alinipa, "Maestro anasema. "Namshukuru Mungu kwa kuwa hai, na niliporudi kutoka kwenye zamu yangu kwenda kambini, nilipongezwa.

Amekuwa akipigana huko Bakhmut mara kwa mara tangu mwezi Mei. Tangu wakati huo, siku zake zimegawanywa katika siku za "kukaa kwenye handaki" na "kutokaa kwenye handaki". Kwa zaidi ya miezi sita ya mapigano, mengi yamebadilika, lakini Warusi hawakufanikiwa kuchukua mji.

Maestro huyo alizungumza na BBC waziwazi kuhusu pesa anazopewa yeye na ndugu zake, kuhusu siku zake katika mahandaki na kuhusu maisha ya milio ya risasi huko Bakhmut.

Ushindi mdogo wa kwanza

Maestro, mzaliwa wa Kiev kutoka mkoa wa Khmelnytsky, yuko kama wapiganaji wengi wa Ukraine, aliishi maisha tofauti kabisa kabla ya vita. Alifanya kazi na ya kutengeneza samani, alicheza mziki na alikuwa mwalimu wa kucheza muziki.

Baada ya uvamizi kamili, alijaribu kujiandikisha kwa Ulinzi wa eneo (TRO), lakini kulikuwa na wengi ambao walitaka, na kila wakati zamu ilipomjia, Maestro anasema, aliambiwa arudi kesho.

Kwa muda wa siku nne alizunguka maeneo mbalimbali ambapo aliweza kujiandikisha, ambapo ghafla kuna mtu ambaye tayari alikuwa amepelekwa TRO inadaiwa alikataa na kukabidhi silaha yake.

Nilichukua nafasi yake, na kwangu ilikuwa kama ushindi mdogo wa kwanza: hatimaye nilipata dira yangu."

Uamuzi wa kupigana ikiwa Urusi itaenda kwenye vita kubwa, aliuchukua kwa muda mrefu uliopita.

Kisaikolojia, alikuwa tayari kwa hili na kuanzisha jamaa zake kwa hili, ingawa ana watoto watatu wadogo, akiwa hana uzoefu, na pia hakuwahi kutumikia jeshi. "Sikujua jinsi ya kutumia silaha," Maestro anakumbuka.

Lakini kulikuwa na wengi waliokuwa kama yeye katika kikosi cha TRO, anasema, hivyo makamanda walifanya mengi kuwafundisha.

Shambulio la mji mkuu lilitarajiwa kutoka wilaya ya Goloseevsky, , na baadaye ililinda vitu mbalimbali muhimu huko Kyiv na katika ukanda huo.

Mnamo Mei, agizo la mapigano lilikuja - na askari wa TRO, ikawa kama sehemu ya kampuni iliyojumuishwa, chini ya kikosi cha Wanajeshi wa Ukraine, walikwenda nje ya Bakhmut.

Kama vile ilivyo kwenye filamu kali isiyokuwa na mwisho

Mnamo Mei 24, wakati Maestro walipofika katika mkoa wa Donetsk, Warusi walikuwa bado hawajakaribia Bakhmut, na jeshi la Kiukreni lilisimama nje kidogo, kilomita 10 kutoka mjini. "Miezi imepita tangu wakati huo, kwa upande mmoja, mambo mengi yanaonekana kubadilika, lakini kwa upande mwingine, wakati huu wote, tangu Mei, Warusi waliweza kuchukua umbali huu mfupi wa 10. km."

Hata sasa, jeshi la Ukraine linashikilia mstari wa mbele kwenye njia za kuelekea kwenye jiji, karibu na nyumba, na katika msimu wa joto na katika miezi ya kwanza ya kiangazi, mapigano yalifanyika katika mashamba na misitu, Maestro anasema.

Mnamo Julai, anakubali, alipotumwa katika mzunguko katika mkoa wa Kyiv, alikuwa na wasiwasi sana. "Siku mbili baadaye tuliambiwa kwamba walifanya mashambulizi na nafasi ambazo tulisimama zilishindwa. Mashambulizi yalikuwa na magari ya kivita, ndege na hali ilikuwa ngumu na si vijana wote walirudi, kwa bahati mbaya, walipata hasara kubwa."

Maestro aligundua kuwa katika vita kila kitu ni sawa na kwenye sinema yenye mapambano makali. "Nilikuwa na wakati ambapo nilihisi dunia ilianza kubomoka juu ya kichwa changu. Kuwasili kwa karibu, karibu ndani ya mahandaki - nilifikiri kwamba nilikuwa nimeona tu katika sinema."

Picha za uchoraji huko Bahmut, anasema, mara nyingi huwakumbusha wenzie kwenye sinema ya Saving Private Ryan. "Lakini filamu inaendelea kwa saa mbili, na hapa ni karibu saa," Maestro anaongeza.

Akiwa kwenye mzunguko, alitazama onyesho la kwanza la "All Quiet on the Western Front" na anaamini kuwa filamu hii pia iko karibu sana na ukweli. Kile ambacho sinema haioneshi ni kuwa mwanajeshi analipukiwa na mabomu, kuna sauti za migodini na sauti zingine. Kwa hali ya uhalisia ni kubwa zaidi.

Ratiba ya makombora

Kila kitu huanza asubuhi. "Hata nilicheka kuwa ni kama kahawa ya asubuhi - 05:00 na ndege yao inafika."

Kuna ukimya usiku. Lakini ikiwa katika msimu wa joto makombora kutoka pande zote mbili yanalipuka kila usiku, na msimu wa baridi, wakati Maestro alipofika Bakhmut kwa mara ya pili, ratiba ya makombora ibadilishwa kila wakati.

Wakati huohuo, anathibitisha hitimisho la wataalam wengi, mnamo Disemba uwiano ulipunguzwa, wakati mwezi wa Mei kulikuwa na makombora 10 ya Urusi kwa makombora ya Ukraine.

Baada ya kuwasili asubuhi, anaendelea, kuna kawaida mashambulizi na mapigano huanza.

Mstari wa ulinzi sio sawa kila mahali, mahali fulani jeshi limeketi kwenye mahandaki, mahali fulani katika nyumba, kwa sababu Warusi tayari wamekuja karibu na mji huo.

Hivyo, anasema Maestro, hakuna kitu kizima kilichobaki meneo ya pembezoni.

Na katika jiji lenyewe hakuna nyumba hata moja isiyoharibika.

Inatokea katika umbali kati ya handaki la Ukraine na Urusi ni mita 50-100. Kila siku, Warusi 15-30 wanajaribu kushinikiza kupita katika upande wa Ukraine na kuwakimbiza kwa bunduki.

Kwa kujua mbinu hii, anasema Maestro, akijificha kutoka kwa wakati wa shambulio, jeshi la Ukraine linapaswa kuinua vichwa vyao kidogo kutoka kwenye mahandaki ili kudhibiti hali hiyo.

"Sikuwa na hii, lakini wenzangu walisema kwamba kwa namna fulani waliangalia nje, na mita 15 kutoka kwao Warusi walikuwa tayari wanakimbia," anasema mwanajeshi huyo.

Hii inaweza kuendelea kwa muda mrefu.

Wanajeshi hufanya kazi kwa zamu wanakaa kwenye mahandaki kwa siku moja au mbili, anasema Maestro, wanarudi Bakhmut kupata nafuu, kusafisha nguo zao na silaha.

Mjini wanakutana na wenyeji. Kuna zaidi ya elfu sita kati yao, kulingana na baraza la jiji. "Ilikuwa kwamba sisi sote tulikuwa tukikimbia kwa mavazi ya kivita, helmeti, makombora yalikuwa yakiruka karibu na wenyeji walikuwa wakiendesha baiskeli mbele yetu."

Siku moja, akitoka kwenye handaki, Maestro alisikia kuwa wanawake wawili wa eneo hilo walikuwa wamekufa. Katika picha hiyo, alitambua mahali ambapo wanajeshi walikusanyika mara nyingi. "Ilionekana kuwa ya kutisha," anakumbuka.

Kulikuwa na vifo vingi huko Bakhmut, na mtu hawezi kuzoea, Maestro anasema.

"Lakini ninapoenda kwenye eneo la vita, mimi huzima kabisa hisia zangu, kwa sababu ninaelewa kuwa naweza kufanya misheni ya mapigano bila ufanisi, na pia kujiletea hatari."

Jeshini, anasema hapotezi tu wanajeshi wenzie kwa vifo. Baadhi ya wapiganaji wanaweza kujeruhiwa kidogo, lakini wanaogopa sana kwamba wanapaswa kuhamishwa.

"Pia kuna watu ambao hatua kwa hatua, bila kujijua walichanganyikiwa." Anazungumza kuhusu mtu ambaye alienda naye Bakhmut pamoja. Ingawa alikuwa na umri wa miaka 19 tu, kwa njia nyingi alikuwa akiwashinda wale walio na umri wa zaidi ya miaka 40, Maestro anasema. "Lakini hakuweza kuvumilia, ilibidi aende hospitali ya magonjwa ya akili kwa uchunguzi."

Ili kuwa na wasiwasi kidogo, wanajeshi hujaribu kutokaribia sana wanajeshi wenzake. Haifanyi kazi kila wakati. Katika safari ya pili ya Bakhmut, rafiki alikwenda na Maestro, ambaye alikuwa akiuliza kwa muda mrefu. "Tangu wakati huo, kila nilipokuwa nikienda kazini, sikuweza kulala vizuri."

Krismasi katika mifereji ya maji

Jambo lingine ambalo haliwezekani kuzoeleka huko Bakhmut ni hali ya hewa. "Wakati mwingine mimi hujiuliza ni nini kinatutisha zaidi huwa majimaji na baridi, au Warusi, ambao ni matawi?" - Maestro alitania.

Sio mbaya, anasema, wakati wa mvua majira ya mchana na baridi usiku. "Jambo baya zaidi ni kwamba wakati kila kitu kiko kwenye mifereji baada ya mvua, baada ya saa moja na nusu ya vita unaanza kuogopa kwamba bunduki inaweza kukwama na hautaweza kupiga risasi."

Alimwambia Maestro kwamba kuna wakati kwenye zamu yake, bunduki nne ziligoma kufanya kazi, ni moja tu iliyobaki ikifanya kazi. "Hivyo mmoja alikuwa akirudisha nyuma, wengine wote walikuwa wakipakia risasi," Maestro anasema.

Ilitokea kwamba wapiganaji waliweka vidole vyao. Na kutumia silaha nyingine si za muda mrefu, ambazo huletwa kwa Bakhmut na watu wa kujitolea, zimeokolewa kutoka kwa hili. Maestro anasema kwamba katika baridi walipewa viatu Jozi 2-3, ambazo walipewa kwa kila mmoja, zilitosha kwa siku.

"Kuna wakati ilitokea mvua mara kwa mara hadi muda wa chakula cha mchana kulikuwa na theluji, na kisha baridi". Hali ya hewa hiyo hiyo, wanakumbuka wanajeshi, ilikuwa Bakhmut hata siku ya Krismasi kuanzia Januari 6 hadi 7.

Maestro anasema kuwa saa sita usiku mmoja wa makamanda alipongeza kila mtu kwenye msimu huo wa sikukuu kupitia redio, na wapiganaji wengine pia walianza kupongezana kwenye redio kujibu.

Tuliimba sana siku hiyo.

"Kulikuwa na hadithi kama hiyo Siku ya Mwaka Mpya, baada ya hapo kamanda wa kitengo alisema, vizuri, sasa wacha tuwapongeze Warusi," anakumbuka mwanajeshi.

Maestro anasema kwamba baada ya mabadiliko ya mapigano ya saa, inaweza kuonekana kuwa anachoweza kulala. Lakini, anasema, hawezi kupata usingizi kwa muda mrefu.

Kwa wakati kama huo, anachukua chombo cha muziki (accordion)ambayo alileta Bakhmut kwa ruhusa ya kamanda, na kuanza kucheza.

Kuna video kwenye mtandao wa kijamii ambayo unaweza kuona jinsi asubuhi Maestro wanaingia ndani ya nyumba baada ya kuhama kwake, akatupa kofia yake, silaha na kuwaambia: "Wacha tupate burudani kidogo!"

"Mara moja nilisema: Sipendi kupika, sijui jinsi ya kupika na sitataka. Na wakaniambia, sawa, tumekuelewa. Kwa hivyo, nilisafisha eneo na wakati watu walitaka kupumzika, niliwaimbia nyimbo.

Baadaye, anasema Maestro, alianza kulala, na asubuhi saa sita hakuweza kulala tena na maandalizi ya kuanza kwa pambano la siku iliyofuata.

"Lakini hutokea kwamba tayari siku ya pili baada ya kusafisha tunaanza kuzungumza juu ya huduma, kuhusu vita. Lakini sisi mara moja kuacha kila mmoja. Wanasema: "Subiri kidogo, kwa nini tunazungumza juu ya hili? Tutaenda huko kesho, yote yapo na itakuwa hivyo."

Kanisa katika msitu

Sasa Maestro yuko nyumbani kwa ajili ya likizo. Anaiambia BBC kuhusu maisha kwenye mahandaki kwenye simu, binti yake anacheza karibu naye.

"Kuna wakati nilikiri mwenyewe kwamba ninaogopa," mwanaume huyo anasema na kisha kumwomba mtoto kuchukua mwanasesere na kuondoka kwa muda katika chumba kingine.

"Walianza kutuzingira, nilikuwa kwenye kona moja, na kulikuwa na uwezekano kwamba wanaweza pia kutuzingira kutoka upande mwingine. Nilitayarisha kila kitu na nikaanza kuomba,” Maestro anasema.

Wakati huo, alikumbuka maagizo ya kamanda - unaweza kuogopa, lakini sio kurudi nyuma. Kama matokeo, shambulio hilo lilisitishwa.

“Mara nyingi mimi husali kwenye mifereji,” alikiri. "Ninaamini kwamba kuna mamlaka fulani ya juu na kwamba si kila kitu duniani ni rahisi sana. Na, kusema ukweli, ilibidi nimgeukie mtu fulani.”

Wakati mmoja, anasema Maestro, kuna jambo liliwahi kumtokea ambapo hawezi kuelezea kikamilifu. Ilikuwa saa 3-4 asubuhi, alilala kwa karibu siku, wakati karibu mita 20 katika msitu aliona kanisa.

"Nilianza kutazama huku na huku. Nilidhani labda nilikuwa nimelala, lakini nilijikaza mara kadhaa na kugundua sikuwa nimelala."

"Nilitazama nyumba kwenye milango na madirisha. Nilisimama tu na kushangaa. Nilifikiri - hii inamaanisha nini?"

Na baadaye, alipokuwa katika kijiji kwake wakati wa likizo, aligundua kuwa kanisa ambalo aliota lilikuwa kama lile lililosimama karibu na nyumba yake. Wakati wa kila ibada, kama ilivyotokea, anakumbuka wanajeshi wote.

Maestro hivi karibuni anajiandaa tena, kwa mara ya tatu, kwenda Bakhmut.