انتخابات آمریکا: مناظره اول را کی برد؟

مناظره اول نامزدهای ریاست‌جمهوری آمریکا در یک کلام جدال "وکیل" و "بازاریاب" بود و می‌شود گفت که "وکیل" برنده شد.

شاید یادتان نباشد که هیلاری کلینتون پیش از آنکه وزیر امور خارجه یا سناتور یا همسر رئیس‌جمهور باشد، وکیل بود. وکیل بااستعدادی هم بود. سال‌ها از آن زمان گذشته، اما او همچنان مثل یک وکیل رفتار می‌کند: دقیق، بااحتیاط و مسلط. مشکل اینجاست که الگویی که در دادگاه – با آن قواعد و سنت‌هایش – موفق است، گاه برای بحث آزاد سیاسی مناسب نیست.

در سوی دیگر، دونالد ترامپ یک بازاریاب تمام‌عیار است. قواعد و سنت و حتی حقیقت تا جایی برایش مهم است که به جوش دادن معامله کمک کند. مشکل این منش این است که مردم فکر می‌کنند بازاریاب فقط حرف می‌زند – و خب این مشکل در یک مناظره نود دقیقه‌ای تشدید می‌شود.

در نهایت، آمادگی و منش وکیل‌گونه خانم کلینتون موفق‌تر بود. در این گزارش به سه مورد که او دست‌بالا داشت و دو مورد که آقای ترامپ بهتر عمل کرد اشاره می‌کنیم. و البته به یک مورد مهم دیگر که در کنترل دو نامزد نبود.

بحث با اقتصاد شروع شد و سریع به مالیات پرداختن – یا نپرداختن – آقای ترامپ کشید. خانم کلینتون می‌خواست بداند چرا آقای ترامپ به سنت نامزدهای ریاست‌جمهوری، جزئیات مالیاتش را منتشر نمی‌کند. آقای ترامپ گفت چون اداره مالیات همچنان مشغول بررسی امور مالیاتی‌اش است.

یکی از نکات مهم در بحث اقتصاد، موضوع قراردادهای تجاری آمریکا بود – و حمایت هیلاری کلینتون از توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا)، که قاعدتا در ایالت‌های صنعتی که هزاران نفر به خاطر انتقال صنایع به کشورهای دیگر بیکار شده‌اند، به نفع آقای ترامپ خواهد بود.

وقتی بحث به مسائل نژادی رسید، پرسش همیشگی محل تولد باراک اوباما هم پیش آمد. آقای ترامپ از شاخص‌ترین چهره‌هایی است که همواره آمریکایی بودن آقای اوباما را زیر سؤال برده. ترامپ سعی کرد تقصیر را گردن خانم کلینتون بیاندازد. گفت این شایعه را تیم تبلیغاتی خانم کلینتون در رقابت‌های انتخاباتی سال ۲۰۰۸ راه انداختند. ادعایی که خبرنگاران و کارشناسان بلافاصله رد کردند.

دونالد ترامپ هرجا که می‌توانست یادآوری می‌کرد که هیلاری کلینتون نماد ساختار قدرت و وضع موجود است. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد بیش از ۷۰ درصد آمریکایی‌ها از وضع موجود و مسیری که آمریکا می‌رود ناراضی‌اند. تغییر برای مردم جذاب است. بگذریم که رأی‌دهنده‌های آمریکایی بدشان نمی‌آید بعد از هشت سال قدرت را به حزب دیگر بسپرند.

اواخر مناظره موضوع خلق‌وخوی رئیس‌جمهور و توانی که برای انجام وظیفه لازم است، طرح شد. آقای ترامپ که هرچه مناظره پیش می‌رفت کلافه‌تر می‌شد، موقعیت را برای حمله مناسب دید و نه تنها تصمیم‌گیری، که توان بدنی و حتی "ظاهر" خانم کلینتون را زیر سؤال برد. خانم کلینتون هم به سفرهای مدامش در قامت وزیر خارجه اشاره کرد و گفت توان رئیس‌جمهور شدن را دارد.

آخرین موضوع تعیین‌کننده مجری برنامه لستر هولت، بود. همه منتظر بودند ببینند چهره سرشناس شبکه ان.بی‌.سی چه می‌کند.

واقعیت آن است که در تمام مواردی که بالاتر ذکر کردیم، این مجری بود که پاس گل را به هیلاری کلینتون می‌داد. او بود که موضوع مالیات آقای ترامپ را پیش کشید. او بود که در مورد جنجال محل تولد باراک اوباما پرسید. و او بود که صحبت‌های آقای ترامپ در مورد جنگ عراق و نهایتا "ظاهر" خانم کلینتون را به چالش کشید.

اما نقاط ضعف خانم کلینتون عملا طرح نشد – به ویژه استفاده‌‌اش از ایمیل شخصی در دوران وزارت خارجه و فعالیت‌های بنیاد خیریه خانوادگی‌شان.

بعضی‌ها معتقدند برنده هر نبرد سیاسی را میدان نبرد تعیین می‌کند. دستکم در مناظره اول، بیشتر نبرد در میدان مطلوب دموکرات‌ها برگزار شد.