شورشیان فارک؛ پنجاه سال نبرد

یکی از طولانی‌ترین درگیری‌ها در جهان سرانجام پس از چهار سال مذاکره بین دولت کلمبیا و گروه شورشی چپ‌گرای فارک به پایان رسید.

براساس تازه‌ترین آمار رسمی در جریان این درگیری‌ها که بیش از ۵۰ سال ادامه داشت ۲۶۰ هزار نفر کشته و میلیون‌ها نفر بی‌خانمان شدند.

نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا موسوم به فارک در سال ۱۹۶۴ با هدف سرنگونی دولت و ایجاد حکومتی مارکسیستی تشکیل شدند.

فعالیت‌ این گروه در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی بشدت افزایش یافت و در حال حاضر به بزرگترین و مجهزترین نیروی چریکی آمریکای لاتین تبدیل شده است.

روزهای کلیدی

۲۰۱۶-۲۰۰۰

۲۴ اوت ۲۰۱۶ : دولت کلمبیا و شورشیان فارک اعلام کردند که به توافق نهایی دست یافته‌اند.

۲۳ اوت ۲۰۱۶: گروه فارک و دولت توافق دو جانبه آتش بس را امضا کردند. مردم در سراسر کلمبیا به دلیل پایان یافتن درگیری‌ها از این توافق استقبال کردند.

۱۵ دسامبر ۲۰۱۵: پس از سه سال مذاکره برای برقراری صلح، دو طرف توافق مهمی را امضا کردند که براساس آن متعهد به پرداخت خسارت و تضمین عدالت برای قربانیان این درگیری‌ها شدند.

۱۶ مه ۲۰۱۴: فارک متعهد شد که به هر گونه ارتباطی با تجارت مواد مخدر پایان دهد. تجارت مواد مخدر بخش مهمی از منابع مالی این گروه را تامین می‌کرد.

۲۶ مه ۲۰۱۳: دو طرف با انتشار بیانیه‌ای مشترک موافقت خود را در مورد اصلاحات ارضی اعلام کردند. اصلاحات ارضی یکی از شش مورد مهم در توافقنامه صلح بین دولت کلمبیا و شورشیان فارک است.

نوامبر ۲۰۱۲: مذاکرات رسمی صلح بین دولت کلمبیا و گروه فارک در هاوانا، پایتخت کوبا، آغاز شد. در این زمان فارک به طور یک جانبه آتش‌بسی دو ماهه اعلام کرد.

۲۸ اوت ۲۰۱۲: خوان مانوئل سانتوس، رئیس جمهور کلمبیا اعلام کرد که مذاکرات صلح در چارچوب روند جدیدی آغاز شده است.

۱۵ نوامبر ۲۰۱۱: این گروه اسامی رهبران جدید خود را اعلام کرد: تیمولئون خیمینز معروف به الیاس تیموچنکو.

۴ نوامبر ۲۰۱۱: آلفونسو کانو، رهبر فارک توسط ارتش کشته شد.

۲۵ مه ۲۰۰۸: فارک تایید کرد که مانوئل مارولاندا، رهبر گروه به دلیل سکته قلبی درگذشته است.

۳۱ دسامبر۲۰۰۶: فرناندو آروخو، وزیر سابق توسعه کلمبیا در جریان عملیاتی نظامی موفق به فرار از دست گروه فارک شد.

دسامبر ۲۰۰۵ : نیروهای دولتی توانستند پایگاه قدیمی تولیما را تصرف کنند.

فوریه- اکتبر۲۰۰۵: فارک حملاتی را به اهداف نظامی و سیاسی انجام داد از جمله حمله به پایگاه دریایی در نارینو که در جریان آن ۱۶ نفر کشته شدند.

۷ فوریه ۲۰۰۳: حمله به کلوپ ال‌ناگول در بوگوتا به کشته شدن ۳۶ نفر منجر شد. رهبران فارک به دلیل بمب‌گذاری غیابی محاکمه شدند.

۲۲ فوریه ۲۰۰۲: سناتور اینگرید بتانکور ربوده شد و به مدت شش سال در اسارت فارک بود. ارتش کلمبیا توانست او را به همراه ۱۴ نفر دیگر آزاد کند.

۲۰ فوریه ۲۰۰۲: فارک یک هواپیمای خطوط داخلی کلمبیا را با ۲۴ مسافر ربود. این اقدام باعث شد آندرس پاسترانا، رئیس جمهور وقت، به مذاکرات صلح که در سال ۱۹۹۹ میلادی آغاز شده بود، پایان دهد.

نوامبر ۲۰۰۱: وزارت کشور آمریکا به عنوان "جنگ با تروریسم" فارک را در فهرست گروه‌هایی قرار داد که اموال آنها مشمول مصادره می‌شود.

۱۹۹۹-۱۹۶۴

مه ۱۹۹۹: آندرس پاسترانا، رئیس جمهور وقت کلمبیا و مانوئل مارولاندا، رهبر فارک، از آغاز دوره جدید مذاکره خبر دادند. بخش‌های وسیعی از کلمبیا برای انجام این مذاکرات، غیرنظامی اعلام شدند.

اوت ۱۹۹۶: فارک ۶۰ سرباز کلمبیایی را به اسارت گرفت. این اولین آدم‌ربایی گسترده این گروه بود.

مه ۱۹۹۱: دومین تلاش برای برقراری صلح بین دولت کلمبیا و شورشیان فارک آغاز شد. این مذاکرات یک سال بعد به شکست منجر شد.

۱۹۸۷: در پی ترور یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری که به گروه فارک وابسته بود. آتش‌بس سال ۱۹۸۴ پایان یافت.

۱۹۸۶: گروه فارک از کمپانی شل برای کار در دره ماگالیز مبلغ ۱۰۰ میلیون دلار درخواست کرد. شل از پرداخت این پول سرباز زد و عملیاتش را دراین منطقه به حال تعلیق درآورد.

۱۹۸۵: نیروهای فارک به چندین کمپانی در مدلین حمله کردند از جمله به کمپانی‌های آی‌بی‌ام، یونیون کربوید و زیراکس.

۱۹۸۴: در پی مذاکره با دولت کلمبیا آتش‌بس برقرار شد.

۱۹۷۷: گروه فارک یک آمریکایی را به مدت سه سال گروگان گرفت. این فرد پس از پرداخت ۲۵۰ هزار دلار باج آزاد شد.

۱۹۶۶: حزب کمونیست کلمبیا، گروه فارک را به عنوان شاخه نظامی خود معرفی کرد.

۱۹۶۴: مانوئل مارولاندا، پس از آن که توانست از یورش پلیس به گروه‌های کمونیست در کلمبیا فرار کند، گروه فارک را تشکیل داد.