آلبوم عکس بخارا: برخی دیگر از اماکن تاریخی بخارا

بخارا شهری است با معمارهای خاص خود که بسیاری از آنها قدمت چند صد ساله دارند، از جمله:

چشمه ایوب: در نزدیکی آرامگاه سامانیان در شهر بخارا که در وسط گورستان کهنه و کوچکی واقع است و طبق روایات محلی حضرت عیوب صدیق از این مکان گذر کرده و این چشمه را با زدن عصای خود به زمین به وجود آورده است.

مدرسه چامنار: مدرسه چارمنار یا چهارمناره از یادگاریهای قرن ۱۹ است که در سال ۱۸۰۷ از سوی خلیف نیازقل، یک تاجر ثروتمند ترکمان ساخته شده است. در ساختمان این یادگاری تاثیر سبک معماری هند دیده می شود. این چهار مناره درواقع ورودی مدرسه بوده است، اما از ساختمان مدرسه چیزی باقی نمانده است. اما چهار مناره با گنبدهایی به رنگ آبی با مسجدی تابستانی و محوطه آن و چند خانه همچنان باقی است.

مسجد مغاک عطار: این مسجد در قرن ۱۲ میلادی در شهر بخارا ساخته شده و کهن ترین مسجد در آسیای میانه محسوب می شود. زیر این بنا آثاری از یک آتشکده زرتشتی و معبد بودایی هم یافت شده اند. گفته می شود اینجا نخست معبد بودائیان بوده و آتشکده ای بنیاد شده است که در زمان حمله تازیان تخریب شده است. و در قرن ۱۲ میلادی جای آن مسجدی بنیاد شده است. تا قبل از قرن ۱۶ میلادی یهودیان نیز از این مسجد برای نیایشهای شامگاهی استفاده می کرده اند. در قرن ۱۶ بازسازی و در سال ۱۸۶۰ در اثر زلزله خراب شده است. این مکان باستانی در سال ۱۹۳۰ حفاری شده و قسمتهای کهن آن در آن زمان کشف شده است. قسمتهای باقی مانده آن از بازمانده های ساختمانی از قرن ۱۲ و بازسازی قرن ۱۶ عبارت است.

لب حوض: لب حوض به منطقه پیرامون یکی از حوضهای (استخرهای) قدیمی بخارا گفته می شود که تا به حال باقی مانده است. قبل از دوران شوروی این گونه حوضها در بخارا زیاد بوده اند و به عنوان منبع اصلی آب خدمت می کردند. اما با بهانه این که این حوضها موجب شیوع بیماریها می شوند، این حوضها در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ خراب کرده شده اند. اما مجتمع "لب حوض" که در قرنهای ۱۶ و ۱۷ میلادی ایجاد شده، از تخریب در آمان مانده است. این مجتمع عبارت از مدرسه کوکلتاش (ساخته شده در سالهای ۱۵۶۸ تا ۱۵۶۹) و دو عمارت مذهبی – خانقاه و مدرسه نادر دیوان بیگی عبارت است.

مناره کلان: مناره کلان مناره واقع در مجتمع مسجد پای کلان است که در شهر بخارا واقع است و از مهم ترین اماکن کهن بخارا محسوب می شود. این مناره در زمان محمد ارسلان خان، فرمانروای قراخانی در سال ۱۱۲۷ میلادی ساخته شده است. این مناره آجری ۴۵.۶ متر ارتفاع دارد، قطر پاشنه اش ۹ متر و قطر نوکش ۶ متر است. این مناره از ساختمان مدوری با ۱۶ سوراخی یا روزنه عبارت است که از آن موذن برای به نماز فرا خواند مسلمانان استفاده می کرد. داخل مناره پلکانهای مارپیچی وجود دارد که تا بالای آن می رود. در زمان جنگ، سپاهیان از این مناره به عنوان دیدبانگاه هم استفاده می کرده اند.

روایت است که چنگیز خان از دیدن این مناره آن قدر شگفت زده شده بود که از تخریب آن خودداری کرد، هرچند بناهای اطراف آن تخریب کرده شدند. از این مناره به عنوان "برج مرگ" هم یاد می کنند، چون گفته می شود که تا اوایل قرن ۲۰ مجرمان را با انداختن از بالای این مناره به زمین اعدام می کرده اند.

ارگ بخارا: ارگ قلعه ای واقع در قسمت شمال غربی شهر بخارا است که بار نخست در قرن ۵ میلادی ساخته شده است. این ارگ تا حمله بولشویکها در سال ۱۹۲۰ مورد استفاده بوده است. حالا آن دارای آثارخانه و یکی از اماکن مهم توریستی ازبکستان محسوب می شود. زمین داخل آن حدود چهار هکتار است. بلندی دیوارهای آن از ۱۶ تا ۲۰ متر طول دارد.