رقابت‌های نیمه مارس: دو دوتا چهارتای جمهوری‌خواهان برای کنار زدن ترامپ

با وجود موفقیت‌های دونالد ترامپ در رقابت‌های درون‌حزبی برای تعیین نامزد حزب جمهوری‌خواه، هنوز خیلی از چهره‌های متنفذ و به اصطلاح ریش‌سفیدهای حزب با این تصور کنار نیامده‌اند که آقای ترامپ نامزد نهایی‌شان باشد.

در ۲۳ ایالتی که جمهوری‌خواهان تا کنون رقابت‌های درون‌حزبی داشته اند، دونالد ترامپ تا کنون در اکثر آنها پیش‌تاز شده است. در جمع‌بندی امتیازهای ایالتی تا کنون آقای ترامپ با ۴۵۸ پیش‌تاز است. پس از او تد کروز ۳۵۹ امتیاز دارد. مارکو روبیو با ۱۵۱ امتیاز و جان کیسیک با ۵۴ امتیاز از هیئت‌های انتخاباتی ایالتی، در نیمه دوم فهرست اند.

همین تعداد هیئت‌های انتخاباتی که متناسب با تعداد آرا از هر ایالت وعده داده‌اند در مجمع نهایی حزب از کدام نامزد حمایت کنند، در تعیین نامزد حزب موثر است.

آقای ترامپ برای این که قرص و محکم در جایگاه نامزد نهایی حزب بنشیند، به نصف به‌علاوه یک از رای هیئت‌های انتخاباتی ایالت‌ها نیاز دارد. جمهوری‌خواهان مخالف دونالد ترامپ امیدوار اند او نتواند به اکثریت هیئت‌های انتخاباتی ایالت‌ها دست پیدا کند.

ریش‌سفیدهای حزب جمهوری‌خواه در این روزهای گذشته، بیش از پیش به تکاپو افتاده‌اند که دونالد ترامپ را از این صدرنشینی کنار بزنند.

جان مک‌کین و میت رامنی، دو نامزد این حزب در دو دوره اخیر انتخابات ریاست‌جمهوری، هر دو به‌تندی درباره دونالد ترامپ هشدار داده‌اند و او را دور از صلاحیت‌های لازم برای ریاست‌جمهوری آمریکا بر شمرده‌اند.

پس از آن هم گزارش‌هایی آمد درباره این که سران حزب جمهوری‌خواه در کنگره، شامل رهبر اکثریت سنا و رئیس مجلس نمایندگان، با چند چهره فناوری شامل تیم کوک مدیرعامل اپل و لری پیج از بنیان‌گذاران گوگل، به طور "سری" دیدار کرده‌اند تا در این باره هم‌فکری کنند که چه‌طور می‌توان جلوی دونالد ترامپ را گرفت.

کابوس و رویای 'نصف به‌علاوه یک'

دونالد ترامپ به حمایت ۱,۲۳۷ هیئت انتخاباتی نیاز دارد تا نامزد بلامنازع شود و تا الآن در رقابت‌های ایالت به ایالت، حمایت ۴۵۸ تا از آنها را جلب کرده است.

انتخابات درون‌حزبی روز سه‌شنبه ۱۵ مارس، گردنه تعیین‌کننده در این مسیر است آقای ترامپ بتواند به آن تعداد برسد.

اگر او نتواند به آن نصف به‌علاوه یک برسد، تعیین قطعی نامزد نهایی حزب در مجمعی که ماه ژوئیه برگزار می‌شود، به بحث کشیده می‌شود و آن گاه فرصت برای به‌میان‌آوردن فردی جز سرمایه‌دار جنجالی بازتر می‌شود.

در رقابت‌های درون‌حزبی جمهوری‌خواهان تا کنون حدود ۱۲ میلیون نفر رای داده‌اند که حدود یک سوم آن به دونالد ترامپ رسیده است؛ یعنی او با حدود ۴ میلیون رای، اکنون پیش‌تاز حزب جمهوری‌خواه است.

امیدواری جمهوری‌خواهانی که چشم دیدن او را ندارند، این است که هم مارکو روبیو، سناتور ایالت فلوریدا و هم جان کیسیک، فرماندار ایالت اوهایو، در این ایالت‌های خودشان جلو بیافتند.

فلوریدا و اوهایو از ایالت‌هایی هستند که همه آرای هیئت‌های انتخاباتی یک‌جا به برنده می‌رسد؛ و به‌ترتیب هم ۹۹ و ۶۶ امتیاز دارند.

اگر سناتور فلوریدا یا فرماندار اوهایو در ایالت‌های خودشان پیروز شوند، باز هم هرکدامشان راه دراز و شاید بعیدی تا به‌دست‌آوردن اکثریت امتیازهای ایالتی دارند ولی مهم‌تر این است که کار برای دونالد ترامپ خیلی دشوار می‌شود؛ چون بدون آرای درشت فلوریدا و اوهایو، باید دو سوم امتیازهای ایالتی پس از این را ببرد تا بتواند به اکثریت برسد؛ احتمالی که هرچند از نظر ریاضی ممکن است، ولی در عمل بعید به نظر می‌رسد.

اگر چنان شود، که "اگر" بزرگی است، جمهوری‌خواهان می‌توانند با به‌بحث‌کشیدن انتخاب نامزد نهایی در مجمع ماه ژوئیه، کسی جز دونالد ترامپ را جلو بیاندازند.

اما از طرفی اگر دونالد ترامپ در این دو ایالت هم پیروز شود، شکست‌دادن او در رقابت‌های آینده بسیار دشوارتر از حالا می‌شود.

نگرانی از وضعیت روبیو در فلوریدا

در اوهایو جان کیسیک از دونالد ترامپ جلوتر است و حالا در زمان نوشتن این گزارش، برآورد می‌شود دو برابر بیشتر از آقای ترامپ احتمال دارد برنده شود.

ولی در فلوریدا وضع اصلا به نفع سناتور جوان نیست. مارکو روبیو خیلی از دونالد ترامپ عقب‌تر است و این مایه نگرانی مخالفان آقای ترامپ در بین جمهوری‌خواهان شده است.

حالا در زمان نوشتن این گزارش، برآورد می‌شود احتمال این‌که ترامپ در فلوریدا ببرد، هفت‌برابر احتمال پیروزی روبیو است.

در میان این تلاش‌ها، تد کروز، سناتور محافظه‌کار تگزاس، هم‌چنان امیدوار است حزبش را قانع کند که همه پشت سر او متحد شوند تا بتواند قوی‌تر جلوی دونالد ترامپ ظاهر شود؛ اتحادی که هنوز چندان اثری از آن نیست.

البته اگر نظر خیلی از آنها را بپرسید که مقابل حزب جمهوری‌خواه هستند، تفاوت دونالد ترامپ با بقیه کسانی که با او رقابت می‌کنند، آن‌قدرها نیست که تفاوت چندانی ایجاد کند؛ از جمله غیرمنتظره نیست که باراک اوباما، رئیس‌جمهور از حزب دموکرات، گفته است "مواضع آنها در واقع چندان فرقی هم ندارد. فقط شاید آقای ترامپ کمی بحث‌برانگیز حرف می‌زند."

‌‌‌