بازی‌های کامپیوتری؛ مبلغ خشونت و مبدع اصلاح

کظم غیظ (فروخوردن خشم) خوب است اما اگر کمتر به مرحله تنوره کشیدن چون دیو برسیم، و عصبانیتمان را با خشونت فیزیکی و زبانی خالی نکنیم، خب بهتر است. محققان می‌گویند که یکی از عوامل خشن شدن و پرخاشگری بازی‌های کامپیوتری هستند.

بازی‌هایی که در آنها، شما با مشتان گره شده، شمشیر و تفنگ می‌توانید دخل دشمن یا دوست همبازی‌تان را در بیاورید.

هیجان این بازی‌ها، آنها را بین جوانان و نوجوانان محبوب کرده است. در آمریکا ۹۷ درصد از نوجوانان، ساعاتی از روز را به بازی‌های کامپیوتری اختصاص می‌دهند. درضمن آماری هم هست که می‌گوید ۶۶ درصد از نوجوانان دل در گروی بازی‌های خشونت‌آمیز دارند.

هربار هم که کسی هفت‌تیر یا مسلسل خانگی‌اش را بر می‌دارد و تعدادی آدم را در آمریکا به صورت فله‌ای می‌کشد، رسانه‌ها و پلیس نگاهی می‌اندازند به بازی‌های مورد پسند طرف و خب نتیجه این می‌شود که بسیاری از پدر و مادرهای نگران از آینده فرزندانشان، مخالف این قبیل بازی‌ها می‌شوند.

در برخی از این بازی‌ها نکته دیگری هم هست که برای عده‌ای در ایالات متحده و نقاط دیگر جهان محل اشکال است. این نکته دیگر، درباره خشونت علیه زنان و تصویر کردن زنان به عنوان موجوداتی عمدتا ضعیف است که تناسب اندامشان اغراق شده است.

نگرانی فعالان حقوق زنان از این است که این گونه بازی‌ها، این تصور را در ذهن نوجوانان ایجاد کند که زن‌ها باید شکل و شمایل خاصی داشته باشند؛ مثلا کمرهای باریک و سینه‌های برجسته. علاوه بر آن، از آنجا که زنان در این بازی‌ها قادر به محافظت از خود نیستند باید آنها را زیر بال و پر گرفت.

در یکی از این بازی‌ها که سر و صدای زیادی هم به پا کرد، شخصیت مرد به خیابان می‌رود و بعد از داشتن رابطه جنسی با روسپیان، می‌تواند آنها را بکشد و پولش را بردارد و برود. آخر سر هم اگر پلیس (در بازی) او را بازداشت کرد، می‌توان بازی را دوباره انجام داد.

برایان بیس، نوزده ساله است و دانشجوی رشته تجارت، او تا روزی هشت ساعت هم بازی می‌کند. می‌گوید که این قبیل بازی‌ها او را آدم خشنی نکرده است.

وقتی که صحبت به شکل و شمایل زنان در بازی‌های کامپیوتری می‌کشد، برایان به موضوع جالبی اشاره می‌کند: "در مورد شخصیت‌های مرد هم همین روند تاکید بیش از حد بر جنبه‌های فیزیکی مردانگی اعمال می‌شود."

یعنی مردانی که بازوانی ورزیده دارند، مهارت غریبی در فنون جنگی دارند و هر زخمی که بردارند بازهم دل زنان برایشان می‌رود. الگویی که با واقعیت زندگی فاصله‌ها دارد و نه می‌توان چنان بود و نه می‌توان منتظر چنان مردی ماند. یعنی عاقلانه به نظر نمی‌رسد.

تغییرات اجتماعی با بازی‌های کامپیوتری

بازی‌ها اگر مروج رفتارهای ناشایست هستند، می‌توان آنها را وسیله‌ای برای تغییر هم کرد.

دو دختر دبیرستانی در نیویورک زندگی می‌کنند که در یک دوره برنامه‌نویسی کامپیوتر با هم آشنا شدند و تصمیم گرفته‌اند تصویر زنان در بازی‌های کامپیوتری را عوض کنند.

آنها برای پروژه پایان دوره‌اشان یک بازی کامپیوتری نوشتند که در آن دختری در حال دویدن، یا باید از روی پسرانی که به سویش می‌آیند بپرد، یا آنکه آنها را با پرتاب یک تامپون از میان بردارد.

تامپون، کاربردی مانند نوار بهداشتی دارد و زن‌ها در دوره عادت ماهانه از آن استفاده می‌کنند.

سوفی هازر، هفده ساله و آندره‌آ گونزالس شانزده ساله، طراحان این بازی هستند.

سوفی می‌گوید که این بازی طنز است و فکر اولیه آن از اینجا آمده که هر دوی آنها با تابوی عادت ماهانه دست به گریبان بودند.

او تعریف می‌کند که چطور بار اولی که می‌خواسته خودش نواربهداشتی بخرد، از خجالت داشته آب می‌شده است.

آنها بعد از تحقیقی مختصر به این نتیجه رسیده‌اند که در بسیاری از نقاط دنیا زنان در دوره عادت ماهانه خود شاهد بدرفتاری‌های متعددی می‌شوند. نمونه آمریکایی آن هم در ایالت تگزاس رخ داده که در ورودی یک دادگاه کیف زنان را می‌گشتند تا تامپون یا نوار بهداشتی به داخل دادگاه نبرند. در حالی که بردن سلاح به داخل دادگاه آزاد است.

روالی که بعدا لغو شد.

آندره‌آ می‌گوید: "مردم به دیدن تفنگ و خشونت در بازی‌های کامپیوتری عادت کرده اند. اما وقتی قرار است درباره عادت ماهانه صحبت کنیم یا تامپون به مردم بر می‌خورد یا ناراحت می‌شوند. هدف ما مقابله با این دیدگاه بود." آنها می‌گویند که بازی‌های کامپیوتری به خاطر محبوبیتشان در جهان محیط مناسبی برای ایجاد تغییرات اجتماعی است.

دوره آموزشی برنامه‌نویسی کامپیوتر که سوفی و آندره‌آ در تابستان گذراندند، به نظر می‌رسد که آینده آنها را روشن کرده است.

بازی بعدی که مشغول ساختنش هستند، یک بازی درباره متلک گفتن‌های خیابانی است. باز هم مشکلی جهانی برای زنان که باعث می‌شود به بعضی جاها نروند.