نیکولا استورجن؛ سیاستمداری که مخالفانش او را جاه‌طلب می‌دانند

نیکولا استورجن رهبری حزب ملی اسکاتلند (اس.ان.پی) را برای کمتر از سه سال برعهده دارد، اما با این حزب در ۴ انتخابات شرکت کرده است. درباره صعود این زن بر قله سیاست اسکاتلند چه می‌دانیم.

نیکولا استورجن در سال ۱۹۷۰ در شهر اِروین در اِرشِر شمالی در اسکاتلند به دنیا آمد. او در ۱۶ سالگی به عضویت حزب ملی اسکاتلند درآمد، فقر و محرومیتی که پیرامون خود می‌دید او را به مبارزه با دولت محافظه‌کار مارگارت تاچر برانگیخت.

خانم استورجن تا رسیدن به رهبری حزب ملی اسکاتلند، مسیر سیاسی طولانی را پشت سرگذاشت.

در تمام این سال‌ها با این حزب ماند و در اعتقادش به استقلال اسکاتلند تغییری ایجاد نشد.

پس از تحصیل در رشته حقوق در دانشگاه گلاسکو و کار وکالت، در ۲۹ سالگی به نمایندگی پارلمان اسکاتلند انتخاب شد و در زمره نمایندگان 'ردیف جلو ' (نمایندگانی که در دولت سمت دارند یا اعضای دولت در سایه هستند) قرار گرفت.

خانم استورجن در روزهای اول حضورش در پارلمان نماینده‌ای بسیار جدی بود که حتی به او لقب "بدعنق با زبانی تند" را داده بودند.

در سال ۲۰۰۴، حزب ملی اسکاتلند پس از استعفای جان سوئینی، بدون رهبر بود و گرفتار درگیری‌های درون حزبی. از این رو خانم استورجن فرصت را برای رهبری غنیمت شمرد.

روزانا کانینگهام، معاون جان سوئینی و نیکلا استورجن نامزدی خود را برای رهبری حزب اعلام کردند و الکس سموند رهبر قبلی حزب، اعلام کرد قصد ندارد نامزد شود.

اما آقای سموند در چرخشی غیرمترقبه وارد رقابت شد و نیکولا استورجن خود را از نامزدی رهبری کنار کشید و عنوان معاون آقای سموند را گرفت.

تیم سموند-استورجن رقابت را برد و به رهبری حزب رسید و موفقیت خود را با پیروزی در انتخابات سراسری اسکاتلند و تشکیل دولت محلی در سال ۲۰۰۷ ادامه داد و چهار سال بعد نیز با اختلاف فاحش برنده انتخابات سراسری شد و در قدرت ماند.

خانم استورجن مسئولیت برگزاری همه‌پرسی استقلال اسکاتلند را بر عهده گرفت، اما وقتی نتیجه وفق مراد حزب ملی نشد، الکس سموند از رهبری حزب کنار کشید تا خانم استورجن جای او را بگیرد.

نیکولا استورجن که همسر پیتر مورل، مدیر اجرایی حزب ملی اسکاتلند است، وقتی فراغتی از سیاست پیدا کند وقتش را صرف عشق بزرگش، مطالعه و تماشای برنامه تلویزیونی استعدادیابی آواز (X-Factor) میکند.

اما حال که به عنوان رهبر حزب ملی و وزیر اول اسکاتلند، با انتخاباتی زودهنگام روبرو شده، مبارزات انتخاباتی اوقات فراغتی برای او باقی نگذاشته است.

خانم استورجن با هدف رشد اقتصادی و مبارزه با نابرابری وارد انتخابات شده و در جواب مخالفانش که او را فردی بسیار جاه طلب می‌دانند، می‌گوید جاه‌طلبی او برای حزب است و خانواده برایش مهمترین چیز.

او می‌گوید: "وقتی وزیر اول اسکاتلند شدم برایم روشن بود که می‌خواهم اسکاتلندی را شکل دهم که هر کس، با هر پیش‌زمینه و سابقه‌ای، فرصت موفقیت داشته باشد."