سرنا ویلیامز، شروع خاموشی یک ستاره؟

همه چیز از نیویورک و از یک بعد از ظهر گرم سپتامبر شروع شد. از مرحله نیمه‌نهایی اوپن آمریکا که سرنا ویلیامز از روبرتا وینچی ایتالیایی شکست خورد.

ویلیامز در آن بازی ست اول را برده بود، اما به طورغیره منتظره‌ای دو ست بعدی را باخت. اگر او به فینال می‌رفت و برنده می‌شد، آن‌وقت نام خود را به عنوان فاتح تمام گرنداسلم‌های یک سال ثبت می‌کرد. از آن شکست تا امروز ویلیامز هنوز آن ویلیامز همیشگی نشده. هرچند که هنوز در سطح بالایی بازی می‌کند، اما در چهار ماه گذشته طرفدارانش را نگران کرده است.

ویلیامز که پس از شکست در نیویورک، تا پایان سال ۲۰۱۵ به دلیل "مصدومیت" از مسابقات غایب بود، سال میلادی جاری را از مسابقات اوپن استرالیا و با انگیزه‌ای بالا شروع کرد. شش مسابقه اول را با اقتدار بُرد؛ بدون این که حتی یک ست را هم واگذار کند.

در مجموع از ۱۲ ستی که در این تورنمنت بازی کرد، هشت‌بار پیروز شد. آن هم با نتایجی مثل ۲-۶ و یا حتی بهتر از آن. این نمایش پراقتدار ستار‌ه‌ای بود که می‌خواست دوباره از نو شروع کند، ولی این درخشش در فینال خاموش شد.

او در مسابقه‌ای نزدیک به آنژلیک کربر آلمانی باخت. شکستی غیره‌منتظره که انگار آب سردی بود بر آتش اشتیاق او. تنیس‌بازی که همیشه به دنبال این بوده که با فتح یک گرنداسلم دیگر، به رکورد ۲۲ قهرمانی اشتفی گراف آلمانی در گرند‌اسلم‌ها برسد، حالا اندکی لرزان و بی‌روحیه به نظر می‌رسد. اگر تا پارسال طرفداران سرنا ویلیامز اطمینان داشتند او به این رکورد می‌رسد، اما حالا شماری از آن‌ها تردید دارند.

بعد از ملبورن، سرنا ویلیامز، در دو تورنمنت شرکت کرده. ابتدا در مسابقات ایندین ولز راهی که در استرالیا رفته بود را تکرار کرد. بدون این که حتی یک ست را واگذار کند، به فینال رسید، اما آنجا دوباره باخت. این بار مغلوب ویکتوریا آزارنکا شد.

بعد از ناکامی در ایندین ولز، سرنا ویلیامز راهی میامی شد. جایی که همیشه کارنامه درخشانی داشته. ابتدا مقابل کریستینا مک‌هال آمریکایی، نفر ۵۶، کمی لغزید و مسابقه به ست سوم کشید، ولی در نهایت ۱-۲ برنده شده، اما معلوم شد هنوز آن ویلیامز همیشگی نشده.

همینطور هم بود و سرنا در مرحله بعدی شکست سختی خورد. تنیس‌بازی که او را حذف کرد اسوتلانا کوزنوتسوا، بود. با این که از تنیس‌باز بزرگی شکست خورده بود، اما آن‌چه هواداران ویلیامز را نگران می‌کرد، نتایج ست‌ها بود. او ست اول را به زحمت و در "تای‌بریک" پیروز شد، اما مثل یک تنیس‌باز تازه‌کار، ست‌های بعدی را با نتایج ۱-۶ و ۲-۶ باخت. آخرین باری که او در یک ست کمتر از سه گیم برده بود، به مدتها پیش برمی‌گشت.

سرنای جدید در قیاس با سرنای قدیم

البته نباید فراموش کرد که سرنا ۳۴ ساله امروز با گذشته درخشان خودش مقایسه می‌شود و اوضاعش شاید نگران‌کننده نباشد. هرچه باشد امسال به فینال دو تورنمنت رسیده، ولی به هرحال او سرنا ویلیامز است و طرفدارانش نگران آینده تنیس‌باز محبوب خود هستند.

این مسیر خلاف آن چیزی است که دست‌کم از۴ سال پیش به این طرف شاهدش هستیم. از مسابقات ویمبلدون ۲۰۱۲ تا فینال امسال اوپن استرالیا، صرف نظر از کناره‌گیری از مسابقه، سرنا فقط ۱۶ بار شکست خورده بود و در آن ۴ سال درخشان، ویلیامز هیچ وقت از چهار تورنمنت پیاپی دست خالی بیرون نیامده بود، اما حالا از فینال اوپن استرالیا تا امروز انگار شاهد یک تنیس‌باز جدید هستیم.

ناوراتیلووا: جای نگرانی نیست

مارتینا ناوراتیلووا، قهرمان هجده گرنداسلم تنیس، در توضیح آنچه که بر سر سرنا ویلیامز آمده، می‌گوید هر مشکلی هست در روحیه او است.

به گفته ناوراتیلووا "آتش" درون سرنا خاموش شده: "در فینال ایندین ولز برابر آزارنکا در انتهای ست دوم، او ناگهان از مبارزه‌ای که از او انتظار داشتیم دست کشید و باخت."

ناوراتیلووا می‌گوید ویلیامز آن‌قدر قدرتمند هست که جای نگرانی باقی نمی‌گذارد: " او فقط احتیاج به این دارد که دوباره از بازی لذت ببرد. به نظر من در رقابت‌های امسال موقع مسابقه خیلی خوشحال به نظر نمی‌رسید. قبلاً وقتی اوضاع به نفعش پیش نمی‌رفت، می‌جنگید و شرایط را به نفع خودش می‌کرد، اما در این چند تورنمنت آخر این اشتیاق برای مبارزه را در او ندیدم."

ناوراتیلووا در عین حال می‌گوید عامل سن و سال بالا را هم باید در نظر داشت و این که تنیس‌بازها در سنین بالا به خوبی گذشته نیستند: "وقتی سن شما بالاتر می‌رود، اضطراب و نگرانی شما بیشتر می‌شود. کارهایی که قبلاً خیلی آسان انجام می‌شدند، دیگر به آن آسانی تکرار نمی‌شوند. روزهای بد ورزشکار بیشتر می‌شود. تنیس‌بازها نسبت به گذشته خودشان در زمین بیشتر اشتباه می‌کنند."

ناوراتیلووا که خودش از بزرگان تاریخ ورزش محسوب می‌شود، معتقد است که سرنا هنوز برای ادامه قهرمانی‌های خود بخت بسیار زیادی دارد و با توجه به سابقه‌اش، حساب او را باید از حساب بقیه جدا کرد.

تنیس زنان، پس از ویلیامز

روند نزولی سرنا خبر خوبی برای دنیای تنیس نیست. او یکی از قهرمانان این رشته است و تنیس زنان بدون سرنا چیزی کم خواهد داشت. آن هم در زمانی که ماریا شاراپووا مدتی به دلیل استفاده از مواد نیروزای ممنوعه از مسابقات دور خواهد بود.

سال گذشته فدارسیون جهانی تنیس زنان خوشحال بود که شمار تماشاچیان تلویزیونی مسابقات بیست و پنج درصد نسبت به سال ۲۰۱۴ بیشتر شده. یعنی از حدود ۳۱۶ میلیون نفر به نزدیک ۴۰۰ میلیون رسیده.

آمار بینندگان مسابقات تنیس زنان در سایت‌های اینترنتی از این هم بهتر بود و طی یک سال از ۳۱ میلیون نفر در سال ۲۰۱۴ به بیش از ۴۴ میلیون رسید.

مسئولان تنیس زنان جهان برای ادامه این مسیر صعودی حالا باید چاره‌ای بیاندیشند. به فکر ستاره‌ای باشند که بتواند تا حدودی جای خالی ماریا شاراپووای محروم و سرنا ویلیامز پا به سن گذاشته را پر کند. البته شاید رفتن یا کمرنگ شدن این دو نفر به نفع این ورزش باشد و چهره‌های جدید بتوانند جذابیت این رشته را دوچندان کنند.

حالا که نفس ویلیامز در تالار قهرمانان تنیس زنان به شماره افتاده و فعلاً شاراپووا هم در میانشان نیست. امکان نفس کشیدن برای بقیه فراهم شده. امروز قهرمانانی مثل ویکتوریا آزارنکا، آنا ایوانوویچ و کارولین وزنیاکی شاید بتوانند فرصت دوباره‌ای برای خودنمایی و تقسیم افتخارات پیدا کنند.