دنبالهدار آیسون هنوز هم نیمه جانی دارد
به نظر میرسد دنباله دار آیسون با وجود عبور از کنار خورشید، هنوز کاملا نابود نشده است.
شامگاه پنجشنبه، دنباله دار آیسون در مسیر خود، به نزدیکترین فاصله با خورشید رسید و انتظار میرفت که حرارت خورشید گازهای منجمد و سنگ و غبار تشکیل دهنده آن را کاملا نابود و پراکنده کند.
با اینهمه، تصاویری که از این ملاقات کیهانی گرفته شده نشان میدهد که آیسون که به شکل گلولهای نورانی به نزدیکی خورشید رسیده بود، چند ساعت بعد به شکل خط باریکی با نور اندک، به مسیر خود ادامه میدهد.
به این ترتیب، در حالیکه انتظار میرفت ملاقات با خورشید به نابودی آیسون منجر شود، احتمالا این دنبالهدار از ملاقات با خورشید، نیمه جانی به در برده است.
دنباله دار آیسون از فاصله یک میلیون و دویست هزار کیلومتری خورشید عبور کرده که در مقیاس کیهانی، به منزله "تماس" با این ستاره است.
به گفته پژوهشگران، علاوه بر اندازه بزرگ هسته این ستاره دنباله دار، سرعت زیاد هم عامل جلوگیری از نابودی کامل بوده زیرا این سرعت باعث شده است تا زمان کمتری را در معرض حرارت شدید خورشید قرار داشته باشد.
محاسباتی که بر اساس تصاویر قبلی این دنباله دار گرفته شده بود نشان میدهد که هسته آیسون از گلوله ای به قطر دو کیلومتر تشکیل شده است.
با وجود این، تصاویر این دنباله دار قبل و بعد از عبور از نزدیکی خورشید، حکایت از آن دارد که بخش عمدهای از گازهای منجمد تشکیل دهنده آن از حالت جامد به حالت گاز باز گشته و نیروی جاذبه خورشید باعث جدا شدن بخش قابل توجهی از هسته آیسون شده است.
اخترشناسان این احتمال را مطرح کرده بودند که آیسون هم به سرنوشت دنباله دار لاوجوی گرفتار شود که در سال ٢٠١١ هنگام عبور از نزدیکی خورشید کاملا متلاشی شد یا با از دست دادن بخش عمده ای از اجرام تشکیل دهنده آن، به تدریج "محو شود."
دنبالهدار C/2012 S1 معروف به ISON (آیسون) یا دنباله دار نوسکی - نوویچونوک در ماه سپتامبر سال ٢٠١٢ توسط ویتالی نوسکی و آرتیوم نوویچونوک در روسیه کشف شد.
البته هنوز هم سرنوشت نهایی این ستاره دنبالهدار معلوم نیست و پژوهشگران گفتهاند برای اظهار نظر نهایی در مورد آینده آیسون باید چند روز دیگر صبر کرد تا تصاویری که ماهواره ها از این واقعه گرفتهاند به طور دقیقتر تجزیه و تحلیل شود.
