بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ یکشنبه ۲۱ دی

روزنامه های امروز صبح تهران با سردی از سفر رییس جمهور ونزوئلا به ایران استقبال کرده و در مقالات خود به گمانه زنی ها درباره حوادث تروریستی فرانسه ادامه داده اند.

نگرانی های اقتصادی و گفتگوها پیرامون وضعیت کشور در صورت ادامه کاهش بهای نفت در حالی موضوع مقالات و اظهارنظرهای کارشناسی است که روزنامه های تندرو و مخالف دولت همچنان برای اقتصاد بدون نفت شعار می دهند و همزمان توقعاتی را از دولت مطرح می کنند که به نوشته روزنامه دولت هزینه زاست و هیچ شباهتی به اقتصاد مقاومتی ندارد.

گزارش ها و گمانه زنی‌هایی دایر بر نگرانی درباره سرنوشت تیم ملی فوتبال ایران در بازیهای آسیایی، از جمله مطالبی است که تمامی روزنامه ها بدان پرداخته اند.

برای مقابله با تروریسم

ناصر فکوهی در مقاله ای در <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/News/52567/چرخه-خشونت-در-پاریس--" platform="highweb"/></link> با اشاره به حوادث تروریستی چند روز گذشته در فرانسه نوشته: سووال جدی تر این است که فراتر از ضرورت نشان‌دادن انسجام کامل در برابر تهدیدهای تروریستی برای محدودکردن آزادی‌ها و تن‌دادن به خشونت، چگونه باید از تکرار چنین رویدادهایی و فرورفتن درچرخه‌های خشونت بین فرهنگی جلوگیری کرد؟

به نوشته این انسان شناس: درسی که می‌توان از این وحشیگری گرفت از یک‌سو، لزوم توجه بیشتر به حساسیت‌های فرهنگی و حریم‌هایی است که باید برای اعتقادات مختلف همه اعضای جامعه قایل شد و از سوی دیگر، لزوم دوری جستن از یک‌باور خطرناک به اینکه با دست‌زدن به برخوردهای قدرتمند نظامی و پلیسی در بیرون و درون کشورها می‌توان چاره‌ای واقعی برای آنها یافت. آیا می‌توان خونسردانه شاهد کشتار روزانه هزاران‌نفر از مردم خاورمیانه بود و انتظار نداشت که این خشونت به سایر نقاط جهان انتقال یابد؟

در ادامه مقاله شرق آمده: بخش مهمی از نیروهای داعش از جوانانی تشکیل شده که از کشورهای غربی می‌آیند و از موقعیت‌های شکننده شهری بیرون آمده‌اند. هزاران‌نفر از آنها، امروز پس از کشتارهای بی‌رحمانه علیه مسلمانان عراق و سوریه و کردستان عراق به زادگاه خود بازگشته‌اند و آماده‌اند که دست به عملیات جدید تروریستی بزنند، چون چیزی برای از دست دادن ندارند. اندیشه اجتماعی و انسان‌گرایانه و نوع دوستانه، بهترین و کاراترین پاسخ علیه این‌گونه خشونت است و اقدامات نظامی به تنهایی، بدترین پاسخ!

صادق خرازی دیپلمات پیشین در مقاله ای در <link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Default.aspx?NPN_Id=55&pageno=2" platform="highweb"/></link> درباره حوادث تروریستی فرانسه نوشته: گروگانگيران و تروريست‌ها با حركات تحريك‌آميز در پي آن بوده و هستند كه خود را نماد و سمبلي معرفي كرده و نتيجه عمل خود را رفتن به بهشت قلمداد كرده‌اند. آنها در اين حركت انتحاري با الهام از التقاط ديني و مفاهيم افراطي و انحرافي با القائات دروغين در جهت فريب افكار عمومي برآمده‌اند.

سفیر سابق ایران در پاریس در این مقاله مدعی شده: اين واقعه با وجود آنكه حادثه تلخ و جانكاهي بود ولي بيشترين كمک را به وضعيت كنوني دولت سوسياليست فرانسوا اولاندكرد و همگرايي جدي در ميان نخبگان، آزادي خواهان، مردم، احزاب و دولت‌هاي ديگر اروپايي ايجاد كرده است تاجايي كه يكشنبه يازدهم ژانويه به دعوت اولاند يكي از بزرگ‌ترين راهپيمايي‌هاي تاريخ فرانسه صورت خواهد گرفت.

مقاله اعتماد به این جا رسیده که: اولاند اينك خود را آماده مي‌كند تا باقدرت كامل از مهم‌ترين چالش رودرروي فرانسه امروز يعني امنيت و همگرايي اروپايي در پي اجماع‌سازي به نفع دولت و سياست براي قدرت آينده خود بهره‌برداري كند. اين اتفاق موهبتي براي دولتي در زوال بود كه همه پايه‌هاي ناسيونال فرانسه را معطوف به خود ساخته است. اما فرانسه خود را در يك جنگ و ستيز جدي با تروريزم كور افراطي مي‌بيند.

کیفرخواستی علیه همه!

پیمان مقدم در ستون طنز <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5838&pid=24&type=0" platform="highweb"/></link> نوشته: روزهای پر خبری است. همین‌طور حادثه گانگستری و تیر و تفنگ و بزن و بکشی است که در اقصی نقاط عالم روی می‌دهد. می‌دانید چرا؟ خب همه جای دنیا که مثل ما بابک زنجانی، مه آفرید و جمشید بسم‌الله ندارند که اخبار پیرامون اختلاس و فساد مالی متمرکز باشد. در عین حال آنقدر آی کی یو در جوامع غربی پایین است که خیلی سریع، راحت‌ترین راه را برای جنایت انتخاب می‌کنند. بابا کمی خلاقیت... کمی مقدمه چینی... کمی فاضل و سعید و دوربین مخفی…

طنزنویس بر همین اساس پیشنهادهایی برای ماست مالی کردن ارایه داده. از جمله متهم ردیف اول پرونده کشت و کشتار در فرانسه: قهوه فرانسه! آنقدر زهرمار و تلخ است که همچون قرص روانگردان، افکار متهمان را به هم ریخته. این را گفتیم که غائله من «شارلی» هستم یا نیستم در فیس‌بوک و وایبر را ختم به خیر کرده باشیم! گیر ندهید…

متهم ردیف اول پرونده پدیده: گوسفند! به ظاهر غلط اندازش که مثل بز به آدم خیره می‌شود نگاه نکنید. اگر شیشلیک‌های خوشمزه گوسفندی نبود «پدیده»، پدیده نمی‌شد و هوس توسعه فعالیت از کباب مخصوص به برج و باروی مخوف به سرش نمی‌زد.

متهم ردیف اول پرونده مجتمع علاء الدین: همه آتش‌ها از گور مرحوم استیو جاوز برخاسته است. اگر این همه تنوع در محصولات ارتباطی ایجاد نمی‌کرد، اجاره مغازه در طبقه 7 پاساژ علاءالدین هم اینقدر به صرفه نبود که حاجی را به صرافت افزایش طبقات بدون مجوز بیندازد.

ونزوئلا و ایران

همزمان با سفر رییس جمهوری ونزوئلا به تهران و ملاقات های وی با رهبر و رییس جمهور، و در حالی که این سفر مانند سفرهای چاوز در دوران احمدی نژاد انعکاس چندانی در رسانه های ایران نداشته، مهدی فاخری در مقاله ای در <link type="page"><caption> ایران </caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5838&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link>روزنامه دولت به بررسی شعاع روابط ایران و این کشور آمریکای لاتین پرداخته و نوشته دولت فعلی سیاست خارجی خود را به ترتیب مشخص کرده است؛ توسعه روابط ابتدا با کشورهای همسایه، دوم کشورهای مسلمان، سوم کشورهای در حال توسعه، چهارم کشورهای غیرمتخاصم و سپس کشورهای متخاصم. از منظر اقتصادی الگوی حاکم بر روابط ایران و امریکای لاتین با الگوی قبل از انقلاب تفاوتی نکرده است.

به نوشته این استاد دانشگاه و دیپلمات سابق ایران در آمریکای لاتین: روابط فرهنگی ایران و ونزوئلا پس از انقلاب دچار تحول جدی نشده است که البته در این مسأله، بعد مسافت عامل مهمی بوده است. در این خصوص، مبادله توریسم صورت نگرفته یا خیلی محدود بوده است. آشنایی زیادی با فرهنگ‌ها و ادبیات حوزه امریکای لاتین به وجود نیامده لذا قرابت فرهنگی هم آن‌طوری که باید حاصل نشده است.

مقاله ایران بدان جا رسیده که: ضمن آنکه تحریم‌ها علیه ایران و رویکرد نیمه تحریم‌ها علیه ونزوئلا در کنار مشکلات مالی، ‌زیست محیطی و سایر مسائل سیاسی و اجتماعی باعث شده است روابط کشورها با رویکرد جدید دولت ایران که مبتنی بر نگاه هزینه- منفعت است، تنظیم شود و همین منجر به آن شده که شرایط امروز در مناسبات ایران و نزوئلا نسبت به دوره دولت نهم و دهم فضای متفاوتی پیدا کند.

همه پرسی برای مصرف داخلی یا؟

داود آقایی در اشاره به پیشنهاد هفته گذشته رییس جمهور برای استفاده از ظرفیت های قانون اساسی برای حل مشکلات کشور از جمله در رابطه با سیاست خارجی، در مقاله ای در <link type="page"><caption> آرمان</caption><url href="http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=796&pageno=2" platform="highweb"/></link> نوشته: تاکیدات اخیر رئیس‌جمهور، بدل به یک نقطه قوت برای چانه‌زنی‌ها در مذاکرات شد. این مسئله برای دولت و تیم مذاکره‌کننده یک پشتوانه ایجاد می‌کند، به این معنا که مردم خواستار تحقق این موضوع هستند و بر این اساس دولت می‌تواند برنامه‌های خود را در این چارچوب دنبال کند.

این حقوقدان در مقاله خود اشاره کرده: همه‌پرسی یک مسئله داخلی است که می‌تواند متضمن پیشبرد اهداف دولت باشد. از سویی دیگر نباید این مسئله را فراموش کرد که خیلی از اظهارنظرهایی که کشورها بیان می‌کنند برای اقناع مخالفان داخلی است اما می‌تواند زمینه‌ای باشد برای تهیه اسناد حقوقی. برای مثال این اظهارات می‌تواند به شورای امنیت راه پیدا کند و در قالب قطعنامه به تصویب برسد یا در اسناد قابل انتشار در شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در صورت کسب آرای لازم مطرح شود، اما به تنهایی صرف بیان اظهارنظر نمی‌تواند از پشتوانه حقوقی لازم برخوردار شود و این تنها یک ادعاست که قابل تائید یا رد کردن است.

مقاله آرمان بدان جا رسیده که سخنان رییس جمهور در عین حال فرصت مناسبی را در اختیار مخالفان قرار می‌دهد تا بتوانند فشارهای لازم را به طرفین وارد سازند. اما امروز رویکرد بین‌المللی نسبت به این موضوع یک رویکرد مثبت است، چراکه جامعه بین‌المللی در طول یک دهه گذشته دائما با این موضوع درگیر بوده و می‌توان این برداشت را داشت که دیگر افکار عمومی از طولانی شدن این پروسه خسته شده‌اند و همه در انتظار به سر می‌برند.

جناح اصولگرا و بازی دموکراتیک

فضل الله یاری در سرمقاله<link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://iranpress.ir/ebtekar/Ebtekar/News.aspx?NID=144093" platform="highweb"/></link> به بررسی وضعیت جناح اصولگرا پرداخته و نوشته: تازه ترين تحولات نشان مي‌دهد اين جناح بدون اعتماد به نفس لازم براي مبارزه با رقيب، تلاش مي‌کند تا موضوع "رقابت" را به طور کامل منتفی کند، تا شايد در غياب رقيب، تيم داوری مسابقه را متقاعد کند که نتيجه را سه بر صفر به نفع آنان اعلام کند و آن گاه دلاورانه بانگ پيروزی سردهند.

به نوشته این مقاله: گروه های مختلف اصولگرا همه توان خود را به کار مي‌گيرند تا شايد هماي “وحدت” بر ديرک خيمه آنان بنشيند و براي رسيدن به اين مقصود مهم همايش هاي سراسري برگزار مي‌کنند، برخي از بزرگان خود را به مراکز مختلف کشور گسيل مي‌دارند و براي اين کار همه ظرفيت رسانه اي کشور را به خود اختصاص داده اند. در اين رهگذر حتي به گونه اي وانمود می‌کنند که گويي ارکان نظام نيز چشم به وحدت اصولگرايان دارند تا شايد بتوانند بخشي از بار مشکلات کشور را به دوش بکشند.

در نهایت سرمقاله ابتکار به این جا رسیده که: اتفاق عجيب وقتي رخ مي‌دهد که همين تلاش ها در اردوگاه رقيب از سوي همين اصولگرايان به گونه اي تعبير مي‌شود که گويي گروه هايي در داخل کشور در خانه هاي تيمي در حال توطئه براي براندازي نظام هستند و احتمالا به انبار کردن سلاح و مهمات نيز مي‌پردازند.”با اين توصيفات اصولگرايان نشان مي‌دهند که همچنان خود را نماينده نظام در رقابت هاي انتخاباتي مي‌دانند و در اين راستا انتظار دارند که برخي ارفاق ها در حق آنها صورت گيرد و يا با هزينه نهادهاي قانوني کشور با يک حريف تضعيف شده روبه رو شوند.

چه کنیم تا مردم با روزنامه ها آشتی کنند

سیروس علی نژاد در مقاله ای در<link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Default.aspx?NPN_Id=55&PageNO=16" platform="highweb"/></link> نوشته: روزنامه‌ها و نشريات هم مانند هر كالاي ديگري توليد مي‌شوند و آنقدر كه جامعه ايراني ظرفيت دارد مي‌فروشند. واقع اين است كه ما مطبوعاتي در حد استاندارد نداريم. تيراژ مطبوعات به نحو اسف‌آوري پايين است. مردم از دكه‌ها روي برتافته‌اند. مشكل هم فقط در آزادي بيان و محدوديت‌هاي شناخته شده نيست. ما روي دكه‌ها با بازار آشفته‌يي مواجه هستيم. اهل حرفه در صحنه حضور ندارند. برعكس صحنه از نااهل پر است.

نویسنده سپس به بودجه هایی که تحت عنوان یارانه توسط دولت بین مطبوعات توزیع می شود اشاره کرده و نوشته سوبسيد سبب مي‌شود هيچ روزنامه‌يي ترس از شكست و ورشكستگي نداشته باشد. پيداست كه دولت به يكي، دو روزنامه احتياج دارد و طبعا بايد هزينه آنها را بپردازد. اما بقيه روزنامه‌ها و مطبوعات بايد بر اساس رقابت در جامعه به زندگي‌شان ادامه دهند، نه با تكيه بر سوبسيد دولت. تنها راه نجات مطبوعات اين است كه وزارت ارشاد هم به آزادي بيان ميدان بدهد و هم پرداخت هرگونه سوبسيدي را منتفي كند تا جامعه به ميزان واقعي نياز خود برسد.

این روزنامه نگار در مقاله اعتماد نظر داده که: در آن صورت مطبوعات كيفيت بهتري خواهند يافت. مديران برجسته‌يي پيدا خواهند شد و به مطبوعات روي خواهند آورد. روزنامه‌نويسان زبده و خبرنگاران كارآمد در عرصه خواهند ماند و بقيه به كارهاي ديگر خواهند پرداخت. ميزان مصرف كاغذ پايين خواهد آمد. تيراژ مطبوعات افزايش خواهد يافت. خوانندگاني كه فعلا از دكه‌هاي مطبوعات روي گردانده‌اند دوباره به دكه‌ها روي خواهند آورد.

لگن سياسي

شهرام شهيدي در ستون طنز <link type="page"><caption> اعتماد </caption><url href="http://www.etemaad.ir/Default.aspx?NPN_Id=55&PageNO=3" platform="highweb"/></link>به گفته صادق زیبا کلام اشاره کرده که نسبت به احمدي‌نژاد، روحاني به اندازه يك پيكان قراضه در سياست داخلي قدرت مانور دارد و همین مقایسه را ادامه داده.

طنز نویس اضافه کرده: ايشان نگفته قدرت مانور خود احمدي‌نژاد بنز بوده يا ژيان؟ چه مدلي بوده؟ چپ كرده بوده يا صفر؟ ماشين احمدي‌نژاد دست يك خانم دكتر بوده كه باهاش مي‌رفته مطب و برمي‌گشته يا ماشين روحاني؟ نقش لگن در سياست داخلي چيست؟ با ترسيم شكل و ذكر مثال شرح دهيد؟

در ادامه ستون اعتماد آمده: در خيابان پاستور پيكان بهتر جواب مي‌دهد يا پژو. وقتي خريدار خودروي احمدي‌نژاد بابت ماشين او دو ميليارد و ٥٠٠ ميليون تومان پرداخت، مشخص كنيد: الف) پرتقال فروش را ب) قيمت ماشين روحاني را پ) منحني تناسب قيمت ماشين با رييس دولت را رسم كنيد.

و بالاخره این سوال که: كدام رييس دولت فرمان و ترمز را كنده بود انداخته بود دور؟