بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ چهارشنبه ۱۷ دی

روزنامه های صبح امروز رای اعتماد مجلس به وزیر خارجه را به منزله تایید مذاکرات هسته ای توسط قوه مقننه دانسته و در تیترهای اول خود آورده اند.

ادامه بحث ها درباره پیشنهاد همه پرسی توسط حسن روحانی، آماده شدن آخرین دفاع مهدی هاشمی، بحث تازه پیرامون شناسایی پولدارها و امکان حذف آنان از فهرست یارانه بگیران از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست.

چه کسانی از همه پرسی می ترسند

محمد نوری در سرمقاله <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5835&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link> روزنامه دولت نوشته: مانند همه جوامع، شهروند ایرانی نیز دیدگاه های خویش را در ایام انتخابات به وضوح بیان می‌کند اما واقعیتی که از نگاه روحانی دور نمانده این است که بعد از گذشت زمان اندکی، انتخاب و رأی مردم درفضای غبارآلودی که بازیگران سیاسی می‌سازند با اما و اگرهای دل آزار روبه‌رو می‌شود. این اتفاق به روشنی دامن این دولت را گرفته است.

به نوشته این مقاله: دولت اعتدال در این مدت بیش از همه طبقات و اقشار جامعه آثار تلخ سوء استفاده جریان‌های تندرو از تریبون‌های مردمی را لمس کرده است و برای شخص روحانی دل آزار‌تر از این نیست که گفتمان اعتدال او در سیاست خارجی و داخلی بعد از امضای مردم در میدان مبارزه سیاسی به نام مردم به چالش کشیده شود و جریان‌های مخالف دولت پشت شعار و واژه مردم سنگر بگیرند.

روزنامه دولت اظهار عقیده کرده: این اتفاق در قضیه هسته‌ای به یک طنز تلخ تاریخی تبدیل شد که جبهه پرسازوبرگ مخالفان مذاکره همه نطق‌ها و بیانیه‌های خویش علیه تیم هسته‌ای را به نام ملت ممهور کردند. پس بی‌سبب نیست که بیش از همه شبکه تندروها از پیشنهاد همه پرسی رئیس جمهوری برآشفته و نگران شده‌اند زیرا رجوع مستقیم به افکارعمومی در موضوعات کلان حکومتی برای همیشه حربه مخالفت و کارشکنی (رفراندوم) را از کف تندروها خارج می‌کند.

<link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/333/2" platform="highweb"/></link> در یادداشت روز خود که برای سومین روز پی در پی در مخالفت با پیشنهاد همه پرسی نوشته شده گمانه زنی کرده که مساله اصلی سیاست خارجی است و در حالی که ایران در کشاکش مذاکرات سخت و تعیین کننده با آمریکا و اروپا قرار دارد، رئیس جمهور ایران ادبیاتی به کار می برد که ضمن آنکه اصول و آرمان‌های ملی و اسلامی ایران را در معرض تبدیل و تغییر قرار می‌دهد حتی برای منافعی که قرار است از طریق مذاکره با «غرب فزونخواه» به‌دست آید، لطمه‌های شدید در پی دارد و اساس مذاکره را تضعیف و بی‌خاصیت می‌کند.

نویسنده یادداشت روز کیهان در تشریح چنین اتهامی به رییس دولت معتقد است که نمونه اش روابط ایران و فرانسه و ایران و عراق است که در اولین مواد خام صادر می شود و مواد مصنوع وارد می شود و در عراق مواد مصنوع تجدید پذیر فروخته می شود و برخلاف تصور رئیس‌جمهور محترم فروشنده مواد تجدیدناپذیر نمی‌تواند امنیت بازار و سرمایه خود را از طریق رابطه با خریدار این مواد تامین نماید. کما اینکه در جریان تحریم‌ها، فرانسه قید فروش محصولات صنعت خودرویی خود را زد و در تحریم نفتی ایران مشارکت ورزید. در حالی که رابطه تجاری ایران با عراق به افزایش دائمی آورده‌های ارزی ایران کمک کرده است.

کیهان بدون ارایه سندی در مورد ادعای خود نوشته: حالا یک لحظه تصور کنیم که با توصیه آقای دکتر روحانی، ایران از کمک به ملت مظلوم عراق در حفظ استقلال خود و مبارزه با عوامل داخلی و منطقه‌ای ناامن‌کننده این کشور همسایه چشم‌پوشی کرده و از خیر روابط استراتژیک تهران- بغداد صرف‌نظر کند. در این صورت ایران باید از سود تجاری خود که هم به نفع ایران و هم به نفع عراق است چشم بپوشد و حضور نیروهای ناامن‌کننده مخالف دولت قانونی عراق را که این نیروها لزوما مخالف استقلال ایران هم خواهند بود، پذیرا شود آن وقت ایران باید هزینه‌ای را هم صرف حفظ امنیت مرزهای خود کند.

راه نزدیک تر از همه پرسی

مصطفی داننده در سرمقاله <link type="page"><caption> ابتکار</caption><url href="http://iranpress.ir/ebtekar/Ebtekar/News.aspx?NID=143814" platform="highweb"/></link> نوشته: پیشنهاد روحانی برای برگزاری همه پرسی در کشور یک روند پیچیده و سخت است و وارد شدن به آن می‌تواند مشکلات فراوانی را برای دولت روحانی فراهم کند. اما روحانی می‌تواند از مسیر راحت تری به مقصود خود یعنی یکدست سازی قدرت برای رسیدن به هدف بزرگ دست پیدا کند. مجلس دهم می‌تواند کمک بسیار بزرگی برای روحانی باشد.

مهم ترین مشکل روحانی طی یک سال و نیم اخیر، نمایندگان دلواپس مجلس بودند که به هر بهانه‌ای برای دولت یازدهم مشکل تراشی می‌کردند. این نمایندگان با کشاندن وزرا به مجلس با طرح سوال، دادن کارت زرد و استیضاح مشکلات فراوانی در روند خدمت رسانی به مردم ایجاد کرده‌اند. رئیس جمهور با همین شناخت و درک اینکه برای رسیدن به طرح‌های بزرگ نمی‌شود به این مجلس تکیه داد، بحث همه پرسی را مطرح کرد.

با بررسی رفتار دولت‌های قبلی می‌توانیم به این نتیجه برسیم که تمام دولت‌های بعد از انقلاب پنهان و آشکار در چینش مجلس‌های تاثیر داشته‌اند. دولت میرحسین موسوی توانست نیروهای نزدیک به خود را وارد مجلس سوم کند. مجلس‌های سوم، چهارم و به ویژه پنجم از نیروهای نزدیک به هاشمی رفسنجانی تشکیل شده بود. اصلاح طلبان نیز بعد از تشکیل دولت اصلاحات، مجلس ششم را در اختیار گرفتند و در این میان فقط محمود احمدی نژاد موفق نشد نیروهای نزدیک به خود را وارد مجلس کند.

کلید روحانی قفل ها را باز نمی کند

محمد کاظم انبارلوی در سرمقاله <link type="page"><caption> رسالت</caption><url href="http://www.resalat-news.com/Fa/?code=194097" platform="highweb"/></link> یادآور شده که حسن روحانی در دوران انتخاب می گفت: «کلید من کلید تدبیر است و هر قفلی را باز می‌کند و تمام مشکلات قابل حل است و برای آنها برنامه دارم.» مردم امیدوار شدند و به او رای دادند اما اکنون وی از مردم و نخبگان بدون توجه به دستگاه‌های عریض و طویلی که به همین منظور تحت امر نهاد ریاست‌جمهوری هستند می‌خواهد به او کمک کنند و می‌گوید: «کسانی را که یارانه نیاز ندارند چطور کشف کنیم؟» آیا کلید در دست رئیس‌جمهور نمی‌تواند این قفل را باز کند؟

سردبیر رسالت معتقد است: مردم به رئیس‌جمهور می‌گویند برای باز کردن این قفل از کلید رجوع به حساب‌ها و ارزیابی املاک و مستغلات ثروتمندان استفاده کنید. اما رئیس‌جمهور پاسخ می‌دهد: «به حساب‌های مردم سرک نمی‌کشیم.»

سرمقاله این روزنامه اصولگرا اظهار نظر کرده: هزاران راه برای کشف کسانی که یارانه نیاز ندارند وجود دارد اما رئیس‌جمهور می‌گوید؛ کلید من این قفل را باز نمی‌کند!! دولت اگر بخواهد اقتصاد کشور را از طریق مالیات اداره کند باید بداند شهروندانش چقدر درآمد دارند. در تمام دنیا کنترل‌های محسوس و نامحسوس وجود دارد اما چرا ثروتمندان در ایران این مصونیت را دارند؟ معلوم نیست! اما سئوال این است پس جایگاه «تدبیر» دولت و «کلیدی» که گفته شده است هر قفلی را باز می‌کند، کجاست؟

ماه عسل نفتی

آیدین سیارسریع در ستون طنز <link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://iran-newspaper.com/?nid=5835&pid=24&type=0" platform="highweb"/></link> از قول نیویورک تایمز با توجه به کاهش قیمت نفت نوشته «ماه عسل نفتی تمام شد.» خب این یعنی ما در این مدت و همچنین در آن مدت با نفت در ماه عسل به سر می‌بردیم. الان یک سری می‌پرسند اگر در ماه عسل بودیم پس چرا زندگی آنقدر سخت بود؟ مسأله اینجاست که ما تا آمدیم با نفت سوار ماشین شویم و بریم ماه عسل، دیدیم پدرزن و برادرزن از صندلی پشت سربرآوردند و گفتند: چرا این قدر دیر کردین؟ گفتیم: مگه شما هم میاین؟ گفتند: بله که میایم. گفتیم: ولی ما داریم میریم ماه عسل! گفتند: خب بریم. مشکل کجاست؟ گفتیم: ما می خواهیم بریم شمال. حوصله تون سر میره. گفتند: نخیرم. میریم نیویورک. ما هتل رزرو کردیم. عمه اینا و خاله اینا هم هستن. گفتیم: آخه نیویورک برای چی؟ گفتند: در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی داریم.

به نوشته این طنزنویس: این جوری بود که ماه عسل ما با نفت صد و ده دلاری هم زیاد خوش نمی‌گذشت. بعد از ماه عسل هم که خیلی با نفت صمیمی شده بودند هی می‌گفتند باید نفت را بیاوریم سر سفره. دائم از بنده خدا استخراج می‌کردند و ما هم نمی‌فهمیدیم نتیجه‌اش چه می‌شود. یک روز یکی شان آمد و گفت: برادر! مسکن هست‌ها. بیا بهت مهرورزی کنیم. ترسیدم و رفتم عقب، گفت: مسکن مهر ساختیم به چه قشنگی، بیا برو توش. اصلاً هم نگران هیچی نباش. ما پی رو کندیم، فقط آرماتوربندی و بتن‌ریزی و آجرچینی و تأسیساتش مونده که خودتون زحمتش رو بکشین. یا اگه عجله ندارین صبر کنین دولت بعدی زحمتش رو بکشه.

در ستون طنز ایران در پایان آمده: ما همان موقع بود به این نتیجه رسیدیم که اقتصاد ما هم مثل بقیه چیزهایمان در دنیا منحصر به فرد است.

آیا فضای امنیتی در دانشگاه ها کاهش یافته

مردم امروز در گزارشی از چند دانشگاهی پرسیده آیا فضای امنیتی در دانشگاه ها کاهش یافته. رضا امراللهی، رییس دانشکده فیزیک و انرژی دانشگاه امیرکبیر گفته است: فکر می کنم فضای حاکم بر دانشگاه ها به سمت از بین رفتن فضای امنیتی میل کرده است. واقعیت این است که دانشجویان در دانشگاه ها هم همانند فرزندان ما هستند. همان طور که در منزل ممکن است فرزندان ما سلیقه های مختلفی داشته باشند، دانشجویان هم در دانشگاه ممکن است سلایق مختلف داشته باشند.

محمدعلی حاضری، جامعه شناس به این روزنامه گفت: متاسفانه فضای امنیتی حاکم بر دانشگاه ها از بین نرفته است؛ فقط می توان گفت از شدت آن کاسته شده و در واقع روند افزایشی آن و اینکه دانشگاه ها روز به روز امنیتی تر می شد، متوقف شده است. در برخی از دانشگاه ها هم به صورت موردی فضا بهبود بیشتری داشته اما در مجموع وضع بر همان روال است. به نظر می رسد تغییر دولت چندان برای نهادهای امنیتی جا نیفتاده است.

تقی آزاد ارمکی، استاد جامعه شناسی به مردم امروز گفته: فضای امنیتی در دانشگاه های کشور در دوره جدید دچار تغییرات عمده شده است؛ اول اینکه گروهی که هر روز بر سر دانشگاه فریاد می کشیدند و آن را متهم به بی دینی می کردند، کم صدا شده اند.. این اولین اتفاقی است که در دانشگاه افتاده. دومین اتفاق؛ تکرار اینکه دانشگاه ها تحت سلطه همان گروه و صداست، کمتر شنیده می شود، کمتر گفته می شود و این گفته تکرار می شود که فضای دانشگاه ها دارد امنیتی تر می شود. در عوض گفته می شود که فضای دانشگاه ها دارد بهتر می شود. این هم اتفاق خوبی است که به لحاظ ذهنی دارد شکل می گیرد.

چرا بورس سقوط کرد؟

حمید زمان زاده در سرمقاله <link type="page"><caption> دنیای اقتصاد</caption><url href="http://www.donya-e-eqtesad.com/news/851863/#ixzz3O4zNfnFF" platform="highweb"/></link> نوشته: در کنار دو عامل عدم حصول توافق جامع هسته‌ای و نزول بازارهای کالایی، عدم تحقق انتظارات فعالان اقتصادی در مورد کاهش نرخ‌های سود بانکی نیز سایه خود را بر بازار سهام انداخته است. در حالی که انتظار می‌رفت نرخ‌های سود بانکی در سایه کاهش نرخ تورم، اندکی تعدیل شوند،‌ اما نظام بانکی کشور تاکنون نشانه‌ای از تمایل برای کاهش نرخ‌های سود را آشکار نساخته است؛ بنابراین انتظار می‌رود هزینه‌های بالای دریافت تسهیلات برای تولیدکنندگان فعلا ادامه یابد.

در ادامه مقاله آمده: علاوه‌بر این بالا بودن بازدهی همراه با ریسک پایین در بازار پول (نرخ سود)، خود یکی از عوامل انتقال نقدینگی از بازار سهام به بازار پول است؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که عدم تعدیل رو به پایین نرخ‌های سود بانکی، عامل سوم نزول بازار سهام در دوره یک ماهه اخیر بوده است.

به نوشته سرمقاله دنیای اقتصاد: بر این اساس انتظار می‌رود روند سه متغیر کلیدی مذاکرات هسته‌ای، قیمت نفت و نرخ سود، نقشی کلیدی در تعیین روندهای آتی بازار سهام ایفا کنند. بروز علائمی آشکار در راستای حصول توافق جامع هسته‌ای، بازگشت قیمت نفت یا کاهش نرخ سود بانکی می‌تواند تغییر روند بازار سهام را از فاز رکود به فاز رونق کلید بزند.

همیشه در فشار

پدرام ابراهیمی در ستون طنز <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=141&PageNO=20#" platform="highweb"/></link>، سووال های فرضی خوانندگان را مطرح کرد که یکیشان نوشته: خواب دیدم خیلی تنگ و پرفشار زندگی می‌کنم. بعد در خواب‌ هاتفی ندا داد: واقعاً دستت تنگ است یا داری ادای دست تنگ‌ها را درمی‌آوری؟ در عالم خواب گفتم: به چهره‌ زرد من می‌آید ادا دربیاورم؟ شما واقعا ‌هاتفی؟ ندا در داد: بلی. گفتم: میشه «تو کلاس منتظر زنگ تفریح می‌شینم / تا که این زنگ بخوره تو حیاط تو رو ببینم» رو بخونی؟ گفت: نه دیگه اینقدرها هم له و لورده نیستم. فقط آمده‌ام تو را مژده دهم که تنگی به فراخی و بستگی به گشایش می‌انجامد.

در ادامه این نامه آمده: بعد خواب دیدم دری باز شد و اندکی نور و اکسیژن آمد. داشتم یک دم و بازدم نسبتا استاندارد را تجربه می‌کردم که ‌هاتف دیگری آمد (البته فکر کنم این یکی آصف بود!) لباس سفیدی شبیه دشتاشه عربی به تن داشت. وی گفت: اکسیژن حال می‌دهد؟ حالا چنان تنگی‌ای بهت نشان بدهم که تنگی‌های قبلی یادت برود. سپس در خواب چنان فشاری به من آمد که احساس کردم بختک رویم افتاده. الان هم ٣ روز است مرگ مغزی شده‌ام و این ایمیل را وکیلم برای شما فرستاده. مرحوم استکی از اصفهان

طنزنویس پاسخ داده: عجب خواب‌های اکونومیکی می‌بینید! جانم برایتان بگوید که آن تنگی و فراخی اول ماجرا مربوط به تحریم‌ها و شل شدن پیچ آنهاست و این تنگی دوم مربوط به قیمت نفت است. کلا انگار مقدّر است ما همیشه در فشار باشیم که یک موقع خدای ناکرده از فرم ایده‌آل خارج نشویم. وسیله‌اش را هم خدا می‌رساند.