ژاله اصفهانی سالهاست که مقيم لندن است

او در سال 1325 به اتفاق همسرش که افسر نيروی هوايی بود، به تبريز رفت و در همان سال ناگزير به اتحاد شوروی سابق مهاجرت کرد.

ژاله اصفهانی در سال 1333 در دانشگاه دوتی لامائوس اف مسکو دوره دکترا را گذراند و از سال 1339 تا 1359 در آکادمی علوم انستيتوی جهانی کار پژوهشی کرد.

مجموعه ای از شعرهای او به نام زنده رود در سال 1344 در مسکو منتشر شد. از ژاله تا به حال کتابهای اگر هزار قلم داشتم، البرز بی شکست، ای باد شرطه، خروش خاموشی، سرود جنگل، ترنم پرواز، موج در موج و شکوه شکفتن منتشر شده است.

او سالهاست که مقيم لندن است.

نوبهار آمد و از سبزه زمين زيبا شد
بوستان بار دگر دلکش و روح افزا شد

سبزه روييد و چمن سبز شد و غنچه شکفت
باغ يک پارچه آتشکده از گلها شد

بوی گل آورد از طرف چمن باد بهار
موسم گردش دشت و دمن و صحرا شد

ای عجب گر دل بگرفته من وا نشود
اندر اين فصل که از باد صبا گل وا شد

وقت آن است که خاطر شود آزاد زغم
بايد از شادی گل شاد شد و شيدا شد

مرغ دل در قفس سينه نگيرد آرام
تا غزل خوان به چمن بابل خوش آوا شد

ژاله صبحدم از چشم تر ابر چکيد
گشت همخانه گل، گوهر بی همتا شد

باز، شد باز لاله های بهار
باز جانم شکوفه زاران شد
از گل و سبزه
وز هوای بهار
باز، شعری شکفته شد در من
غزلی
نغمه ای
برای بهار.