شرکت‌های سوخت فسیلی بیش از پنج میلیارد دلار برای «ورزش‌شویی» هزینه کرده‌اند

بر اساس یک گزارش جدید، شرکت‌های سوخت فسیلی بیش از پنج میلیارد و ۳۱۰ میلیون دلار (۴ میلیارد پوند) در حمایت از ورزش سرمایه‌گذاری کرده‌اند تا توجهات را از نقش خود در «دامن زدن به بحران آب و هوا و آسیب رساندن به سلامت انسان» منحرف کنند.

موسسه آب و هوای تازه (ان‌دبلیوای) بیش از ۲۰۰ معامله را تجزیه و تحلیل کرد و گفت که «ورزش به طور فزاینده‌ای به یکی از حوزه‌هایی تبدیل شده است که شرکت‌های نفت و گاز از آن برای پاک کردن شهرت بد خود استفاده می‌کنند.»

این گزارش که با عنوان « پول کثیف؛چگونه حامیان سوخت فسیلی ورزش را آلوده می‌کنند» منتشر شد، نشان می‌دهد که فوتبال (با ۵۸مورد) بیشترین مشارکت را با صنعت انرژی و پتروشیمی داشته است و پس از آن ورزش‌های موتوری (با ۳۹ مورد)، اتحادیه راگبی (با۱۷مورد) و گلف (با۱۵ مورد) قرار دارند.

ایموجن گرانت، قایقران، برنده مدال طلای المپیک برای تیم بریتانیا، می‌گوید این نشان می‌دهد که ورزش «برای بهبود وجهه شرکت‌هایی استفاده می‌شود که کارهای وحشتناکی را با محیط زیست ما انجام می‌دهند. کارهایی که مستقیماً بر ورزش‌هایی هم که حمایت می‌کنند تأثیر می‌گذارد.»

او به بی‌بی‌سی گفت: «بسیاری از این حمایت‌ها از سوی حامیان مالی عظیم سوخت‌های فسیلی دولتی داده می‌شود، اما این معامله‌ای نیست که ورزش بتواند برای مدت طولانی‌تر آن را بپذیرد.»

موسسه آب و هوای تازه در گزارش خود همچنین می‌گوید که آرامکو، شرکت عظیم ملی نفت عربستان سعودی بزرگترین شرکت سوخت فسیلی حامی ورزش بوده و تقریباً یک میلیارد پوند در ۱۰ مورد حمایت پرداخت کرده است و پس از آن شرکت‌های پتروشیمی اینئوس با ۵۸۸ میلیون پوند، شل با ۳۵۵ میلیون پوند و توتال انرژی با ۲۵۷ میلیون پوند کمک قرار دارند.

آرامکو در اوایل سال جاری اعلام کرد که با فیفا، فدراسیون جهانی فوتبال همکاری می‌کند. همچنین حامی اصلی فرمول ۱ است و قراردادی جهانی با شورای بین‌المللی کریکت، سازمان جهانی این ورزش دارد. آرامکو از اظهار نظر در باره این گزارش خودداری کرد.

اینئوس که در طیف وسیعی از تیم‌های ورزشی سرمایه‌گذاری کرده است نیز از اظهار نظر خودداری کرد، اگرچه جیم راتکلیف، رئیس آن قبلاً اتهامات فعالان محیط زیست به این شرکت در مورد «ورزش‌شویی» را رد کرده بود.

ورزش‌شویی (sportswashing)، به عملی گفته می‌شود که با میزبانی، خرید یا حمایت مالی از تیم‌ها و یا یک رویداد ورزشی مهم، برای بهبود شهرت بهره‌برداری شود.

با توتال انرژی که حمایت مالی‌اش از جام جهانی راگبی ۲۰۲۳ از سوی موسسه صلح سبز مورد انتقاد قرار گرفت برای اظهار نظر در مورد این گزارش تماس گرفته شده است.

این شرکت قبلا گفته بود: «حمایت ورزشی ما نشان دهنده یک آزمایش فوق‌العاده در فضای باز است که در آن توتال انرژی می‌تواند راه حل‌های جدیدی را که برای حمایت و هدایت مشتریان و شرکای خود به سمت دنیای آینده عاری از کربن است، ارائه دهد.»

شل، که با حمایت مالی دوچرخه‌سواری بریتانیا در سال ۲۰۲۲ جنجال برانگیخت، گفت که «سال گذشته ۴ میلیارد و دویست میلیون پوند در راه‌حل‌های مربوط به کاهش کربن سرمایه‌گذاری کرده که معادل ۲۳ درصد از هزینه‌های آن بوده است».

او افزود: «این برای حمایت از توسعه راه‌ حل‌های انرژی مربوط به کاهش کربن از جمله حمل‌ونقل الکتریکی، سوخت‌های کم کربن، انرژی تجدید‌پذیر، هیدروژن و جذب و ذخیره کربن است.»

موسسه آب و هوای تازه از سازمان‌های ورزشی و نهاد‌های حاکم می‌خواهد که «ممنوعیت‌هایی به سبک ممنوعیت دخانیات برای جلوگیری از این گونه حمایت‌های شرکت‌های سوخت‌های فسیلی از ورزش، وضع کنند و فعالانه به دنبال منابع مالی پایدارتر باشند.»

اندرو سیمز، یکی از مدیران این اندیشکده گفت: «شرکت‌های نفتی که اقدامات اقلیمی را به تأخیر می‌اندازند و به آتش گرمایش جهانی دامن می‌زنند، از روش بازی قدیمی شرکت‌های بزرگ دخانیات استفاده می‌کنند و سعی می‌کنند خود را به عنوان حامیان ورزش معرفی کنند. این در حالی است که آلودگی هوای ناشی از سوخت‌های فسیلی و روند بشدت رو به افزایش گرمای زمین ، آینده ورزشکاران، هواداران و رویدادهای مختلف از المپیک زمستانی تا جام‌های جهانی را تهدید می‌کند.»

این موسسه می‌افزاید اگر قرار است ورزش آینده‌ای داشته باشد، باید خود را از پول‌های کثیف شرکت‌های بزرگ آلوده کننده هوا، پاک کند و از ترویج تخریب خود دست بردارد.»