بازگشت مربیان نامدار به تیم‌های سابق جواب می‌دهد یا نه؟

دیوید مویز ۱۱ سال پس از این که اورتون را به مقصد منچستر یونایتد ترک کرد، به این باشگاه بازمی‌گردد. او در دوره اول حضورش، این باشگاه را که معمولا برای بقا در لیگ برتر تلاش می‌کرد، به یک مدعی حضور در مسابقات اروپایی بدل کرد.

سرمربی اسکاتلندی در حالی به اورتون برمی‌گردد که این تیم فقط یک امتیاز تا منطقه سقوط فاصله دارد و نمی‌خواهد به هیچ عنوان میراثش در این باشگاه را خدشه‌دار کند.

بخش ورزشی بی‌بی‌سی نگاهی انداخته به برخی مربیان مشهوری که به باشگاه‌های سابق خود برگشته‌اند و میزان موفقیت آنها را نسبت به دوره نخست بررسی می‌کند.

ژوزه مورینیو، چلسی

دوره اول: ژوئن ۲۰۰۴ تا سپتامبر ۲۰۰۷. دوره دوم: ژوئن ۲۰۱۳ تا دسامبر ۲۰۱۵

ژوزه مورینیو پس از قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با پورتو به چلسی آمد و در حالی جانشین کلودیو رانیری شد که خودش را «آقای خاص» نامید. او البته پس از ۵۵ سال اولین قهرمانی چلسی در لیگ انگلیس را به‌دست آورد تا نشان دهد سزاوار این لقب است.

سرمربی پرتغالی یک بار جام حذفی و دو بار هم جام اتحادیه انگلیس را کسب کرد، اما پس از آن در «توافقی دوجانبه» به دلیل افزایش تنش در رختکن تیم و اختلاف نظر با مالک باشگاه، رومن آبراموویچ از چلسی جدا شد.

مورینیو در سال ۲۰۱۴ و پس از حضور در اینتر میلان که با کسب سه‌گانه، شامل لیگ قهرمانان، در سال ۲۰۱۰ همراه بود و رئال مادرید که با آن قهرمان لالیگا در سال ۲۰۱۲ بود، به چلسی بازگشت.

از او که جانشین رافا بنیتس شده بود، در ورزشگاه استمفورد بریج مثل یک قهرمان استقبال شد. سرمربی پرتغالی با قهرمانی لیگ برتر و جام اتحادیه انگلیس سال ۲۰۱۵ بخشی از موفقیت‌هایش را تکرار کرد، اما بار دیگر با مخالفت در پشت صحنه روبرو شد.

مورینیو دسامبر ۲۰۱۵ پس از ۹ شکست در ۱۶ مسابقه ابتدایی تیمش در لیگ با «توافق دو جانبه» از چلسی جدا شد.

عملکرد در لیگ:

کوین کیگان، نیوکاسل

دوره اول: فوریه ۱۹۹۲ تا ژانویه ۱۹۹۷. دوره دوم: ژانویه ۲۰۰۸ تا سپتامبر ۲۰۰۸.

کیگان به عنوان بازیکن و مربی عملکردی اسطوره‌ای در نیوکاسل داشته است. در حالی که او نتوانست برنده جام شود، نیوکاسل را به لیگ برتر رساند و فوتبال جذابی ارائه کرد که نام‌های بزرگی مانند: دیوید ژینولا و آلن شیرر را به سنت جیمز پارک آورد.

این دوره همچنین یادآور ناراحتی کیگان به خاطر از دست دادن برتری ۱۲ امتیازی در صدر جدول و گفته معروف او «عاشق این هستم که شکستشان دهیم»، پس از واگذاری قهرمانی به منچستر یونایتد الکس فرگوسن در فصل ۶-۱۹۹۵ است.

کیگان به خاطر تمام این‌ها ستوده شد اما در ژانویه ۱۹۹۷ ناگهان استعفا کرد.

کیگان ۱۱ سال بعد و زمانی که مالکیت نیوکاسل در اختیار مایک اشلی بود، بازگشتی غافلگیرکننده به باشگاه داشت و مثل یک قهرمان از او استقبال شد. اما اوضاع به دنبال اختلاف با اشلی و دنیس وایز، مدیر فوتبالی باشگاه، خیلی زود نامساعد شد.

کیگان ۹ ماه بعد باشگاه را ترک کرد و گفت: «آن طوری نبود که بروشور می‌گفت.»

عملکرد در لیگ:

دیوید مویز، وستهم

دوره اول: نوامبر ۲۰۱۷ تا مه ۲۰۱۸. دوره دوم: دسامبر ۲۰۱۹ تا مه ۲۰۲۴

مویز اولین بار به عنوان جانشین اسلاون بیلیچ با قراردادی کوتاه مدت به وستهم پیوست، اما قراردادش تمدید نشد و جایش را به مانوئل پلگیرینی داد.

وستهم خیلی زود متوجه اشتباهش شد: پلگرینی ۱۸ ماه بعد اخراج شد و مویز برگشت. بازگشت او موفقیت‌آمیز بود: وستهم سال ۲۰۲۲ به نیمه‌نهایی لیگ اروپا رسید و سپس با قهرمانی در کنفرانس لیگ اروپا ۲۰۲۳ توانست پس از ۴۳ سال به نخستین قهرمانی مهم اروپایی‌اش برسد. این مربی اسکاتلندی در پایان فصل در حالی از باشگاه جدا شد که هواداران سبک بازی تیم را دوست نداشتند، اما او عملکرد موفقی در بازگرداندن اعتبار گذشته باشگاه داشت.

عملکرد در لیگ:

کنی دالگلیش، لیورپول

دوره اول: مه ۱۹۸۵ تا فوریه ۱۹۹۱. دوره دوم: ژانویه ۲۰۱۱ تا مه ۲۰۱۲

دالگلیش در حالی پس از فاجعه ورزشگاه هیسل بروکسل، جانشین جو فاگان شد که پیش از آن هم به خاطر دستاوردهایش به عنوان بازیکن، اسطوره باشگاه لیورپول بود. او با قهرمانی دو‌گانه لیگ و جام حذفی در نخستین فصل حضورش به عنوان مربی-بازیکن و زدن گل منجر به قهرمانی در چلسی تمثالش را بزرگ‌تر هم کرد.

دالگلیش دو بار دیگر در فصل‌های ۸-۱۹۸۷ و ۹۰-۱۹۸۹ هم قهرمان لیگ شد و همچنین برای دومین بار با پیروزی مقابل اورتون جام حذفی سال ۱۹۸۹ را برد؛ آن هم دو هفته پس از فاجعه هیلزبورو در دیدار نیمه‌نهایی مقابل ناتینگهام فارست. اما تداوم فشار روانی ناشی از فاجعه هیلزبورو آن قدر بود که دالگلیش در فوریه ۱۹۹۱ استعفا کرد.

او به فوتبال بازگشت و یک بار دیگر قهرمان لیگ برتر شد: بلک‌برن با هدایت او توانست در آخرین روز فصل ۵-۱۹۹۴ قهرمان شود. دالگلیش در ژانویه ۲۰۱۱ به عنوان سرمربی موقت به لیورپول بازگشت و سپس قراردادش دائمی شد.

او در بازگشت، قهرمان جام اتحادیه و نایب قهرمان جام حذفی انگلیس در سال ۲۰۱۲ شد، ولی بعد از آن اخراج شد و جایش را به برندان راجرز داد.

عملکرد در لیگ:

کارلو آنچلوتی، رئال مادرید

دوره اول: ژوئن ۲۰۱۳ تا مه ۲۰۱۵. دوره دوم: ژوئن ۲۰۲۱ تا حال حاضر.

کارلو آنچلوتی ایتالیایی تابستان ۲۰۱۳ در حالی جانشین مورینیو شد که زین‌الدین زیدان (پایین‌تر به او اشاره خواهد شد) را در کادر فنی‌اش داشت.

آنچلوتی که گرث بیل را به عنوان گران‌ترین فوتبالیست جهان در تیمش داشت، رئال را به «لا دسیما» (۱۰ قهرمانی در جام اروپا/لیگ قهرمانان) رساند. او همچنین قهرمان جام حذفی اسپانیا شد.

آنچلوتی به رغم چهار قهرمانی در دو فصل اخراج شد. تیم او در دو فصل ۸۷ و ۹۲ امتیاز به‌دست آورد که البته برای قهرمانی در لالیگا کافی نبود.

در حرکتی غافلگیرکننده برای همه به‌خصوص اورتون، رئال مادرید او را پس از ۱۸ ماه حضور در گودیسون پارک بازگرداند و جانشین زیدان کرد. دوره دوم آنچلوتی بهتر از دوره نخستش در رئال مادرید پیش رفت: دو لیگ قهرمانان دیگر، دو لالیگا به اضافه یک جام حذفی چندین جام کم اهمیت‌تر اینجا و آنجا در سه سال و نیم حضور.

گزارش شد که فلورنتینو پرس، رئیس رئال مادرید، در نوامبر یک بار دیگر می‌خواست اخراجش کند، اما در دسامبر او با کسب پانزدهمین جام پرافتخارترین مربی تاریخ فوتبال شد؛ شیوه رفتار کلاسیک رئال مادرید.

عملکرد در لیگ:

زین‌الدین زیدان، رئال مادرید

دوره اول: ژانویه ۲۰۱۶ تا مه ۲۰۱۸. دوره دوم: مارس ۲۰۱۹ تا مه ۲۰۲۱

توانایی‌ مربی‌گری زین‌الدین زیدان هنوز هم با شک و شبهه همراه است به این دلیل که کل حرفه مربی‌گری او در رده بزرگسالان به دو دوره حضور در رئال مادرید محدود می‌شود.

این ورزشکار فرانسوی در رئال بازیکن، مشاور، مدیر ورزشی، دستیار مربی، سرمربی تیم دوم بود و پس از آن در ژانویه ۲۰۱۶ جای رافا بنیتس را روی نیمکت تیم اصلی باشگاه گرفت.

در ادامه او عملکردی درخشان داشت و در دو فصل و نیم حضورش سه بار قهرمان لیگ قهرمانان شد. او همچنین یک بار قهرمان لالیگا شد و در مجموع ۹ قهرمانی به‌دست آورد.

اما او پس از پیروزی مقابل لیورپول در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۱۸ استعفا کرد و گفت که باشگاه به «تغییر، صدایی متفاوت و یک روش متفاوت نیاز دارد.» زیدان ۱۰ ماه بعد به باشگاه بازگشت در حالی که رئال در این مدت دو مربی (جولن لوپتگی و سانتیاگو سولاری) را روی نیمکت نشاند.

دوره دوم حضور زیدان به خوبی دوره قبل نبود، هرچند که او در دو فصل کامل حضورش توانست قهرمان لالیگا و سوپر جام فوتبال اسپانیا شود. زیدان در ماه مه ۲۰۲۱ استعفا کرد و جایش را به آنچلوتی داد.

عملکرد در لیگ:

کلودیو رانیری، رم

دوره اول: سپتامبر ۲۰۰۹ تا فوریه ۲۰۱۱. دوره دوم: مارس ۲۰۱۹ تا مه ۲۰۱۹. دوره سوم: نوامبر ۲۰۲۴ تا کنون

رانیری یک رمی تمام عیار است، از بچگی طرفدار این باشگاه بوده و دوران بازی‌اش را هم در تیم شهرش آغاز کرد.

دوران نخست مربی‌گری او در باشگاه آ اس رم سپتامبر ۲۰۰۹ آغاز شد و فقط اینتر میلان قهرمان سه‌گانه بود که رانیری را در رسیدن به رویایش ناکام گذاشت. آنها با ۲ امتیاز اختلاف نسبت به اینتر نایب‌قهرمان لیگ شدند و در فینال جام حذفی هم یک بر صفر به این تیم باختند. فوریه سال بعد، در حالی که رم در رتبه هشتم سری‌آ قرار داشت و وضعیت مالکیت باشگاه مبهم بود، رانیری استعفا کرد.

او در مارس ۲۰۱۹ تنها هشت روز پس از اخراج از فولام برای دوره‌ای کوتاه عازم رم شد و جای اوزبیو دی‌فرانچسکو را گرفت. این بار وظیفه‌اش گرفتن سهمیه لیگ قهرمانان بود اما رم در لیگ پنجم شد و او جایش را به پائولو فونسکا داد.

در نوامبر ۲۰۲۴ رانیری از بازنشستگی بازگشت تا برای سومین بار هدایت رم را به عهده بگیرد. او جانشین ایوان یوریچ شد. قرارداد این مربی ایتالیایی تا پایان فصل اعتبار دارد و تیم الان در رتبه دهم جدول است.

عملکرد در لیگ:

مکس الگری، یوونتوس

دوره اول: ژوئیه ۲۰۱۴ تا ژوئن ۲۰۱۹. دوره دوم: مه ۲۰۲۱ تا مه ۲۰۲۴

الگری ژوئیه ۲۰۱۴ جانشین آنتونیو کونته شد و هدایت تیمی را به عهده گرفت که سه دوره پیاپی قهرمان سری‌آ شده بود. او که سرمربی تیم برتر ایتالیا شده بود، در ادامه موفقیت‌های متوالی به‌دست آورد. او در هر پنج فصلی که مربی یووه بود قهرمان لیگ شد و همچنین اولین مردی که توانسته است چهار دو‌گانه (لیگ و جام حذفی) متوالی در ایتالیا (۲۰۱۸-۲۰۱۵) به‌دست آورد.

آنها در فینال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ لیگ قهرمانان، بازنده شدند و جذب کریستیانو رونالدو هم نتوانست موجب قهرمانی آنها در اروپا شود. الگری در مه ۲۰۱۹ شغلش را از دست داد، اما دو سال بعد برگشت و جانشین آندره‌آ پیرلو شد که در اولین فصل حضورش موجب شده بود یووه برای اولین بار از سال ۲۰۱۲ فصل را بدون جام تمام کند.

الگری در بازگشت نتوانست جادوی دور نخست را تکرار کند و هیچ‌گاه از رتبه چهارم جدول بالاتر نرفت. دوران حضور او این بار با یک جام و البته شرمساری تمام شد. الگری دو روز پس از پیروزی یک بر صفر مقابل آتالانتا در فینال جام حذفی ایتالیا که با یک کارت قرمز دیرهنگام همراه بود، اخراج شد.

قرارداد الگری با یووه به هر حال در پایان فصل تمام می‌شد، ولی او به دلیل بی‌انضباطی بلافاصله برکنار شد.

عملکرد در لیگ: