اوپن آمریکا ۲۰۲۳؛ دختر نوجوان آمریکایی چگونه به بزرگ‌ترین رویای زندگی‌اش رسید؟

کمی پس از قهرمانی در بخش انفرادی زنان اوپن آمریکا تصاویری از کوکو گاف ۸ ساله به طور گسترده در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که او را در حال رقصیدن روی سکوهای ورزشگاه آرتور اش نشان می‌داد.

یازده سال بعد از آن بار دیگر دختر نوجوان آمریکایی در همان ورزشگاه ایستاده است، این بار البته در میانه زمین و در حالی که جام قهرمانی را بالای سر برده است و تحقق رویای کودکی‌اش را به چشم می‌بیند.

کوکو گاف در ویمبلدون ۲۰۱۹ و در حالی که ۱۵ سال داشت خودش را به عنوان پدیده دنیای تنیس معرفی کرد و حالا با سرنوشتی که بسیاری پیش‌بینی می‌کردند و با کاریزمایی که از همان زمان هم در اختیار داشت، توانست دستاوردی به اندازه استعدادش کسب کند.

گاف پس از پیروزی دیشب (شنبه ۹ سپتامبر) با نتیجه ۲-۶ و ۳-۶ و ۶-۲ مقابل آریانا سابالنکا (زن شماره یک جدید تنیس جهان) میکروفون را در دست گرفت و سخنانی احساسی به زبان آورد.

گاف گفت: «می‌خواهم از تمام کسانی که به من باور نداشتند، تشکر کنم. تمام تلاشم را کردم تا واکنشی محترمانه داشته باشم، اما برای کسانی که فکر می‌کردند با حرف‌هایشان آب روی آتش اشتیاق من می‌ریزند، باید بگویم که شما در واقع بنزین روی آن می‌ریختید. من حالا آتشی شعله‌ور هستم.»

او که بدون استفاده از نوشته صحبت می‌کرد، همچنین از والدین، پدر بزرگ و مادر بزرگ، مربیان و جمعیتی که در فینال پشت او ایستاد، تشکر کرد.

او گفت: «به نظرم این دستاورد بزرگی است، اما راستش را بخواهید من از ۱۵ سالگی و هنگامی که دختر مدرسه‌ای بودم به این که جلوی چشم جامعه باشم، عادت کرده‌ام. مطمئنم حالا به خاطر این دستاورد همه چیز در مقایسی بزرگ‌تر ادامه خواهد یافت، اما باید بگویم که آماده‌ام و با کمال میل از این موضوع استقبال می‌کنم. به نظرم حالا کمی فشار از رویم برداشته شده و هنوز اشتهای زیادی برای موفقیت بیشتر دارم.»

کوکو گاف در شب قهرمانی نه تنها از نظر ورزشی درخشان بود که در زمینه دیگری هم درخشید که نمی‌توان به کسی یاد داد: «ستاره بودن.»

او از موقعیتش به بهترین شکلی استفاده کرد تا در مورد نابرابری نژادی و جنایات با سلاح گرم در آمریکا صحبت کند.

جرمی جنکینز، یکی از اعضای تیم گاف، به بخش ورزشی بی‌بی‌سی گفت: «او نسبت به سنش خیلی بالغ‌تر است. گفته‌های استوار و خوش‌صحبتی او برای یک انسان ۱۹ ساله بی‌نظیر است. عاشق رویکردش هستم. من در ۱۹ سالگی؟ خیلی خوشحالم که آن موقع جلوی چشم‌ها نبودم و نمی‌دانستم که چطور باید با آن وضعیت کنار بیایم.»

از ناامیدی مطلق تا اوج رویا

اگر بخواهیم تصویری پیدا کنیم که بیشتر از هزار کلمه گویای وضعیت گاف باشد، عکس خروج غمگین او از زمین تنیس ویمبلدون در ژوئیه است.

او با شکست مقابل سوفیا کنین، هموطنش که از دور مقدماتی به جدول اصلی ویمبلدون رسیده بود، از دور اول مسابقات حذف شد.

گاف چند ساعت پس از این باخت و در اوج ناامیدی و سرخوردگی از ضرورت کار بیشتر سخن گفت: «فکر می‌کردم به اندازه کافی تلاش کرده‌ام ولی حالا می‌دانم که کافی نبوده است. باید پشت میز کارم برگردم و ببینم در چه زمینه‌هایی باید پیشرفت کنم.»

دو ماه بعد او به طرز چشمگیری بهتر شده بود. شنبه شب او با پیروزی مقابل زنی که در رده‌بندی بعدی تنیس در رتبه نخست قرار می‌گیرد، اولین گرنداسلم زندگی‌اش را برد.

این افتخار در ادامه تورنمنت‌های هارد کورت (زمین‌های سخت) آمریکای شمالی حاصل شد، جایی که گاف این فصل در واشنگتن و سین‌سیناتی دو تا از بزرگ‌ترین عنوان‌های زندگی‌اش را برده است.

او پس از قهرمانی در اوپن آمریکا گفت: «در میانه این سفر، به خصوص بعد از شکست در ویمبلدون، احساس می‌کردم تا حدی رویایم را از دست داده‌ام. به نظرم می‌رسید که مردم می‌گویند او دوران اوجش را پشت سرگذاشته و کارش تمام شده است. اما این فقط هیاهو بود.»

«کامنت‌ها را می‌دیدم. مردم فکر نمی‌کردند آن‌ها را ببینم، اما می‌دانستم چقدر مزخرف گفته می‌شود. این پیروزی برایم معنای زیادی دارد. ای کاش می‌توانستم این جام را به خود گذشته‌ام بدهد تا او بداند که "همه اشک‌هایی که ریخته برای این لحظه بود."»

نوجوانی که بالغ شد

درخشش گاف نوجوان در ویمبلدون ۲۰۱۹ موجب سرازیر شدن اظهار نظرهای ستایش‌آمیز در مورد او شد و بعضی‌ها جلوتر هم رفتند و از گرنداسلم‌های زیادی که او در آینده تصاحب می‌کند، سخن گفتند.

اما کارشناسان خبره عقیده داشتند که او هنگامی که به طور تمام وقت وارد مسابقات حرفه‌ای تنیس شود، به زمان نیاز دارد تا در زمین بازی پیشرفت کند و عملکردی پخته داشته باشد.

پیشرفت گاف پس از آن، قابل توجه و البته بسیار باثبات بود و در ۱۲ ماه توانست جزو ۱۰ تنیس‌باز زن برتر جهان شود، البته بدون قهرمانی در یک گرند اسلم.

شکست در فینال رولان گاروس پارسال و در حالی که فقط توانست ۴ گیم از ایگا اشواینتک بگیرد، گاف را با چشمانی اشک‌آلود در زمین بر جای گذاشت.

جنکینز گفت: «این که او چطور توانست خودش را جمع و جور کند و در واشنگتن قهرمان شود، فوق‌العاده بود. این موجب شد که او باور کند چه توانایی‌هایی دارد و بداند جایگاهش آنجاست. ما پس از آن توانستیم به طور مداوم اوج بگیریم.»

«جایگاه کوکو همیشه همین بوده است. او همواره ثابت کرده که برای صحنه‌های بزرگ ساخته شده است. ابزارش را هم داشت. مردم در مورد تکنیک او صحبت می‌کنند، اما چیزی که کم داشتیم، باور به پیروزی بود.»

«در نیویورک او توانست کاری را که می‌خواهد انجام دهد و نقشه‌هایش را در زمین پیاده کند. او از نظر ذهنی، روحی و احساسی محکم بود.»

چگونه یک تیم باتجربه، اعتماد به نفس خلق می‌کند

یکی از نقاط کلیدی پیشرفت گاف، افراد با تجربه‌ای هستند که این اواخر به کادر مربیان او اضافه شده‌اند.

پر ربیا، مربی اسپانیایی که قبلا با ژنگ کینون، تنیس‌باز چینی، کار می‌کرد، به کادر مربیان گاف اضافه شد.

برد گیلبرت، مربی کهنه‌کاری که به دلیل نقشش در کسب ۶ گرنداسلم آندره آغاسی معروف است و تجربه همکاری با اندی ماری را نیز دارد، ماه گذشته به عنوان مشاور در کنار گاف قرار گرفت.

جنکینز، آمریکایی دیگری که قبلا به عنوان حریف تمرینی با سرینا ویلیامز کار می‌کرد، هم اوایل سال جاری میلادی به این گروه اضافه شد.

جنکینز گفت: «داشتن این تعداد افراد باتجربه در تیم موجب شد که اعتماد به نفس گاف به مقدار قابل توجهی افزایش یابد. این باعث شد که او فکر کند "این‌ها افرادی هستند که می‌دانند چه می‌گویند و می‌توانم به گفته‌هایشان اعتماد کنم. تنها کاری که باید بکنم این است که حرفشان را گوش کنم و آن‌ها را اجرا کنم."»

فورهندهای گاف معمولا به عنوان نقطه ضعف او در نظر گرفته می‌شوند و این نقطه‌ای است که اکثر حریفان، از جمله سابالنکا در فینال، آن را هدف می‌گیرند.

با این حال جنکینز قبول ندارد که این یک مشکلی تکنیکی جدی است: «ما از نظر تکنیکی کاری برای فورهند او انجام نداده‌ایم. به او چند تصویر ذهنی دادیم که در مسابقات از آن‌ها استفاده کند، این که حرکت پاهایش چگونه باشد یا این که تهاجمی عمل کند یا چگونه بهترین لحظه ممکن را برای ضربه زدن انتخاب کند.»

«من معتقدم افرادی بوده‌اند که فورهندهای بدتری نسبت به گاف داشته‌اند و قهرمان گرنداسلم شده‌اند. مسئله تکنیک نیست، موضوع همیشه باور، اعتماد به نفس و ایمان است.»