گروه F جام جهانی: جدال نسل‌های طلایی

تماشای بازی ستارگان مشهور فوتبال جهان در ترکیب تیم‌های بلژیک، کرواسی و مراکش، از جذابیت‌های این گروه جام جهانی است. نسل طلایی بلژیک در سال‌های پایانی خود به دنبال ثبت یک خاطره خوب است و کرواسی پس از نایب قهرمانی در دوره قبل جام جهانی در پی تکرار موفقیت به قطر خواهد آمد.

دیدار نسل طلایی این دو کشور، بدون شک دیدنی‌ترین بازی این گروه خواهد بود. مراکش نیز با لژیونرهای خود در اروپا، اکنون سرمربی تازه‌ای را به خود می‌بیند و امیدوار است با افکار تازه، ناکامی دوره قبل را جبران کند.

در کنار این سه تیم، کانادا نیز پس از سال‌ها به جام جهانی صعود کرده تا علاقه‌مندان به فوتبال فرصت دیدن بازی‌های تیمی را داشته باشند که به ندرت در تورنمنت‌های بزرگ جهان شرکت داشته است.

فوتبال کانادا برای هواداران ایرانی، یادآور لغو اردوی تیم ملی ایران و در پی آن بروز مشکلات و اختلافات در اردوی تیم ملی و سپس اخراج اسکوچیچ از سرمربی‌گری فوتبال ایران است.

برنامه بازی‌ها (به وقت تهران):

بلژیک

زمانی که بلژیک با ستاره‌های فراوان خود با شکست برابر ولز از دور مسابقات یورو ۲۰۱۶ حذف شد، واکنش روبرتو مارتینز که بعدها جانشین مارک ویلموتس شد، جالب توجه بود.

او گفته بود که این تیم بلژیک توانایی قهرمانی در جام جهانی را دارد. این گفته او انعکاس فراوانی در فدراسیون فوتبال بلژیک داشت و آنها را مجاب کرد تا سکان هدایت بلژیک در جام جهانی ۲۰۱۸ را به او بسپارند.

«شیاطین سرخ» با هدایت مارتینز توانستند به عنوان سومی جام جهانی برسند. باخت یک بر صفر برابر فرانسه قهرمان، نوید تیم بهتری از بلژیک در تورنمنت بعدی، یعنی یورو ۲۰۲۰ را می‌داد. اما آنها در دیدار یک‌چهارم نهایی مقابل ایتالیا، قهرمان آن دوره، بازی را واگذار کردند و دستشان از جام کوتاه ماند.

در سال ۲۰۲۱ و مسابقات لیگ ملت‌های اروپا، بلژیک دیدار نیمه‌نهایی را به فرانسه و دیدار رده‌بندی را به ایتالیا واگذار کرد. کوین دی‌بروینه، هافبک منچستر سیتی در خصوص عملکرد بلژیک، گفته بود که هواداران باید نسبت به این تیم واقع‌بین تر باشند.

گفته‌های او بازتاب نارضایتی از نتایج این تیم در بین هواداران بلژیک بود. اما مارتینز تجربه پنج ساله خود در بلژیک را یک سفر فوق‌العاده توصیف کرد که زمینه ساز ظهور نسل جدیدی در فوتبال بلژیک خواهد شد. اما باور عمومی این بود که او با وجود بازیکنان با استعداد نتوانسته نتیجه مطلوب را کسب کند و در مسئولیت خود شکست خورده است.

بلژیک با این حال همچنان در رده دوم تیم‌های ملی فوتبال جهان قرار دارد، هر چند که بیشتر پیروزی‌های آنها برابر تیم‌های درجه دو بوده است. نسل طلایی اکنون درخشش خود را از دست داده است، اما مارتینز همچنان حاضر به پذیرش آن نیست.

سرمربی: روبرتو مارتینز

سرمربی سابق تیم اورتون، از زندگی خود در بلژیک به‌عنوان سرمربی تیم ملی و مدیر فنی فدراسیون فوتبال، کاملاً راضی است و لذت می‌برد. اما با وجود اعتماد به نفس بالا و رابطه خوب با بازیکنان، هنوز نتوانسته عنوانی با بلژیک کسب کند و به نظر می‌رسد، اگر نتواند نتیجه مطلوبی در قطر بدست آورد، ماه عسل او با بلژیک به پایان خواهد رسید.

بازیکن کلیدی: کوین دی‌بروینه

او در کنار تیبو کورتوآ، از بهترین‌های جهان هستند و کمتر تیمی وجود دارد که دو تا از بهترین‌های جهان را در اختیار داشته باشد. هافبک و رهبر خط میانی منچسترسیتی، با دید بسیار خوب در زمین و ارسال پاس‌های بی‌نقص، توانایی گشودن هر خط دفاعی را در کسری از ثانیه دارد. او که زمانی یک بازیکن ساکت و خجالتی بود، امروز در ۳۱ سالگی رهبر و کاپیتان تیم ملی کشورش است.

نقاط قوت

بلژیک در برابر تیم‌های متوسط و درجه دو و در شرایط آرام و کم فشار براحتی می‌تواند پیروز شود. این ویژگی شاید به آنها در مسابقه مقابل تیم‌های کانادا و مراکش کمک کند. نقطه قوت دیگر بلژیک، حضور جمعی از بهترین ستارگان حال حاضر فوتبال جهان است، از دی‌بروینه و کورتوآ تا ادن آزار.

نقاط ضعف

هیچ مدافعی هنوز نتوانسته هوش و قدرت رهبری وینسنت کمپانی را که اکنون بازنشسته شده است، از خود نشان دهد. توبی آلدرویرلد، یان ورتونگن و ددریک بویاته، همگی به تیم‌های باشگاهی بلژیک بازگشته‌اند که نشان از افول دوران حرفه‌ای آن‌ها دارد.

این سه مدافع تیم بلژیک شاید آنقدر هم پیر نشده باشند، اما سرعت و دقت لازم برای رقابت‌هایی مانند جام جهانی را ندارند. در کل میانگین بالای سنی بلژیک با ۲۷/۸ سال، آنها را در رده سوم مسن‌ترین تیم‌های امسال قرار داده است. در ضمن روملو لوکاکو نیز ممکن است به دلیل مصدومیت قادر به همراهی تیم خود نباشد.

کرواسی

کرواسی با ترکیبی از باتجربه‌ها و جوانان باانگیزه، شاید حتی از تیمی که در سال ۲۰۱۸ به فینال رسید نیز بهتر باشد. آنها در دوره قبلی درخشان ظاهر شدند و بالاتر از آرژانتین مدعی در صدر گروه قرار گرفتند.

سپس با عبور از تیم‌های دانمارک، روسیه و انگلیس راهی دیدار نهایی مقابل فرانسه شدند. هرچند که کرواسی نتوانست بر تیم خوب فرانسه غلبه کند و بازی را با نتیجه ۲-۴ واگذار کرد، اما توانست به بهترین مقام خود در تاریخ فوتبالش دست پیدا کند.

این بار نیز کرواسی بازگشته تا در آخرین حضور لوکا مودریچ در جام جهانی، بازی‌های زیبای خود را به نمایش گذارد و هوادارانش را خوشحال کند. کرواسی با تغییرات و تجدید قوایی که داشته، روی مودریچ، که همچنان در بهترین سطح فوتبال خود است و پاس‌های بی‌نقص او حساب ویژه‌ای باز کرده است.

از جمله جوانان تازه وارد، بال باشگاه آتالانتا، ماریو پاسالیچ و دفاع پرقدرت لایپزیگ، یوشکو گواردیول هستند. کرواسی با این جوانان توانست در دیدارهای اخیر خود در لیگ ملت‌های اروپا برابر فرانسه و دانمارک به پیروزی برسد. آنها در شرایطی کاملاً ایده‌آل راهی قطر خواهند شد و به نظر می‌رسد در این دوره نیز، همه تیم‌ها تلاش کنند تا از رویارویی با کرواسی در مراحل حذفی بپرهیزند.

سرمربی: زلاتکو دالیچ

موفقیت در جام جهانی ۲۰۱۸ و راهیابی به فینال، او را تبدیل به قهرمان ملی کرواسی کرد. اما پس از کسب چند نتیجه ضعیف و حذف در مرحله یک‌هشتم نهایی یورو ۲۰۲۰ مقابل اسپانیا، موجی از انتقادات را برانگیخت. اما دالیچ توانست از آن شرایط تیم خود را خارج کرده و مجدداً احیا کند.

بازیکن کلیدی: لوکا مودریچ

او از سال ۲۰۰۶ که اولین بازی ملی خود را انجام داد، تجربه بازی در کنار دو نسل متفاوت از فوتبال کرواسی را داشته است. مودریچ در هشت تورنمنت بزرگ حضور داشته و بیش از ۱۵۰ بازی ملی در کارنامه دارد. او همچنان در ۳۷ سالگی کاپیتان و به عبارتی نوازنده اصلی ارکستر فوتبال کرواسی است.

نقاط قوت

خط میانی پرقدرت کرواسی متشکل از مودریچ، متئو کواچیچ و مارسلو بروزویچ روی هم بیش از ۳۰۰ بازی ملی دارند. ترکیب کرواسی نیز سرشار از بازیکنان خوب است و این برای کشوری به کوچکی کرواسی فوق‌العاده است.

نقاط ضعف

البته آنها نقطه ضعف کم ندارند. در درون دروازه، هیچکدام از دروازه‌بان‌های این تیم قابل اطمینان نشان نداده‌اند. در خط حمله نیز فاقد یک مهاجم زهردار هستند. در مجموع نیز توازن لازم میان خطوط مختلف وجود ندارد و این مسأله می‌تواند دفاع تیمی آن‌ها را دچار مشکل کند.

مراکش

اولویت به اتحاد تیمی نسبت به نظم و انضباط، دلیل اصلی تصمیم اخراج سرمربی مراکش، وحید هلیلهودزیچ، تنها سه ماه قبل از جام جهانی بود. اختلاف این سرمربی بوسنیایی با بازیکنان بزرگ تیم، مانند حکیم زیاش، ستاره چلسی و نصیر مزراوی، مدافع بایرن مونیخ، در نهایت هواداران را خسته و فدراسیون فوتبال مراکش را مجاب کرد تا حکم اخراج او را امضا کند.

پس از او، سکان هدایت تیم ملی مراکش در جام جهانی قطر به بازیکن سابق تیم ملی و مربی تیم قهرمان باشگاه‌های آفریقا، ولید رگراگی سپرده شد. به همین دلیل آمادگی اندک آنها شاید برایشان دردسرساز شود.

نکته جالب در خصوص بازی‌های مقدماتی مراکش در قاره آفریقا این بود که با توجه به وسعت این قاره و امکانات زیرساختی که مراکش دارد، آنها از تیم‌های میزبان دعوت می‌کردند تا به جای زمین خود، در مراکش بازی کنند و این باعث شد آنها بتوانند، با بیست گل زده و تنها یک گل خورده، در هر شش بازی که میزبان بودند پیروز شوند.

تنها مسابقه‌ای که مراکش مهمان بود، برابر کنگو بود که با تساوی خاتمه یافت. نقطه قوت آنها حضور ستارگانی چون حکیم زیاش و اشرف حکیمی و دروازه‌بانی چون بونو است که توانایی خود در بازی‌خوانی و مهار ضربات مهاجمان را بخوبی در باشگاه سویا نشان داده است.

نقطه ضعف اصلی مراکش را شاید بتوان فقدان یک بازیکن محوری در زمین دانست.

سرمربی: ولید رکاکی

او نمونه خوبی از نسل جدید مربیان آفریقایی است، جوان، آشنا با رسانه‌ها، مهربان با بازیکنان و با سابقه بازی در باشگاه‌های فوتبال اروپا. این مربی ۴۶ ساله که امسال فاتح جام قهرمانی باشگاه‌های آفریقا با تیم الوداد شد، یک ستاره نوظهور در فوتبال آفریقاست و شاید اگر بتواند نتایج خوبی با مراکش در جام جهانی قطر کسب کند، با پیشنهادات مربی‌گری در اروپا مواجه شود.

بازیکن کلیدی: اشرف حکیمی

او زمانی که در تیم ملی کشورش بازی می‌کند، اجازه حضور در تمامی نقاط زمین را دارد. حکیمی توانایی بازی در پست‌های مختلف را دارد و با توجه به گزینه‌های اندک هجومی، مراکش حساب ویژه‌ای روی این مهاجم ۲۴ ساله، با نزدیک به پنجاه بازی ملی، باز کرده است.

کانادا

سرانجام انتظار هواداران کانادایی به پایان رسید و آنها موفق به صعود به دور نهایی جام جهانی شدند. انتظاری آنقدر طولانی که فقط کاپیتان پا به سن گذاشته و ۳۹ ساله این تیم، آتیبا هاچینسون، در آن زمان به دنیا آمده بود.

کانادا در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک، حضور چندان موفقی نداشت و بدون حتی یک گل زده از دور رقابت‌ها حذف شد. آنها بر خلاف تمام این سالها که در رقابت‌های مقدماتی پشت سد حریفانی چون آمریکا و مکزیک می‌ماندند. این بار توانستند به‌عنوان صدرنشین کونکاکاف راهی جام جهانی شوند.

کانادا در دو دیدار اول با آمریکا و مکزیک مهمان بود و در هر دو بازی به تساوی ۱-۱ دست یافت. اما در دور برگشت که میزبان بود، توانست پیروز شود و جواز حضور در دور نهایی جام جهانی را بدست آورد.

نقطه قوت اصلی کانادا حضور بازیکن بسیار خوبی بنام آلفونسو دیویس، بازیکن بایرن مونیخ است. البته کانادا فقط متکی به یک بازیکن نیست و نشان داده بدون او هم می‌تواند در بازی‌های خود پیروز شود.

کایل لارین با سیزده گل زده بهترین گلزن تیم بود و در کنار تاجون بوچانان، خط حمله کانادا را شکل می‌دهند. نکته ضعف کانادا نیز فقدان تجربه حضور در تورنمنت‌های بین‌المللی است که می‌تواند برای آنها مشکل‌ساز شود.

سرمربی: جان هردمن

این مربی انگلیسی نام خود در عرصه مربی‌گری را با هدایت نیوزیلند و تیم زنان کانادا بر سر زبان‌ها انداخت و پس از آن بود که در سال ۲۰۱۸، هدایت تیم ملی مردان کانادا را پذیرفت. او موفق شده با این تیم در هفتاد درصد مسابقات پیروز شود و به رتبه ۳۳ رده‌بندی فیفا، بالاترین رتبه این کشور در تاریخ، برساند.

بازیکن کلیدی: آلفونسو دیویس

او در تیم بایرن مونیخ در پست دفاع چپ یا بال چپ بازی می‌کند، اما معمولاً برای کانادا در نقش هافبک هجومی و پشت مهاجم بازی می‌کند و با جاناتان دیوید ترکیب بسیار خوبی را تشکیل می‌دهند. این بازیکن ۲۱ ساله در کنار سرعت بسیار بالا، کاملاً در خدمت تیم بوده و توانسته هشت پاس گل در دور مقدماتی به یاران خود بدهد.